Ειρήνη Λαζαρίδου: Οι κριτικές

  1. 20 γυναίκες κι εγώ! (1973) 2010-08-31 17:21:34
    Λίγα χρόνια πριν ο Δαλιανίδης αρχίσει να πέφτει στον προσωπικό του κατήφορο των βιντεοταινιών του '80, επιλέγει να γυρίσει αυτή την πατάτα ποντάροντας σ' ένα από τα αγαπημένα του κινηματογραφικά "παιδιά", τον Κώστα Βουτσά. Το αποτέλεσμα ωστόσο είναι κάτω του μετρίου. Την ταινία δεν σώζει ούτε η παρουσία της έμπειρης Σμάρως Στεφανίδου, ούτε καν η αιθέρια ομορφιά της Μπέτυς Λιβανού. Αλλάξτε κανάλι
  2. 4 μαύρα κουστούμια (2009) 2010-11-07 09:29:29
    Χαριτωμένη κωμωδία με πρωτότυπο σενάριο μέσω του οποίου ο Ρ. Χαραλαμπίδης διαβλέπει την προσωπική του Ιθάκη για να μας πει τελικά ότι σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι... Η ταινία είναι κάπως ανισοβαρής όσον αφορά τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Από την μια έχουμε τον έξοχο Τάκη Σπυριδάκη και τον εξαιρετικό Άλκη Παναγιωτίδη, αμφότεροι γνήσιοι απόφοιτοι της σκηνοθετικής "σχολής" Νικολαΐδη (βλέπε Γλυκιά Συμμορία και Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα). Από την άλλη, την "φρέσκια" ματιά του νεόκοπου Χαραλαμπίδη, ο οποίος κατά τη γνώμη μου αν και καταβάλει φιλότιμες προσπάθειες, θέλει πολύ δουλειά ακόμα για να σταθεί ως ηθοποιός. Ο γκροτέσκο Πουλικάκος είναι μια σχολή από μόνος του. Όσον αφορά τον Γ. Ζουγανέλη, εντάξει, καλά το λέει το ποίημα αλλά έλεος. Είναι δυνατόν τα τελευταία είκοσι χρόνια όποια πέτρα και να σηκώσω (μουσική, θεατρική, τηλεοπτική) να βρίσκω από κάτω αυτόν και εσχάτως και την μονάκριβη θυγατέρα του; Ας αφήσει και κανέναν ηθοποιό να κάνει κανένα μεροκαματάκι. Νισάφι πια... Σε κάθε περίπτωση πάντως η ταινία δεν θα κάνει κανέναν να βαρεθεί.
  3. 7 χρόνια γάμου (1972) 2010-02-19 09:36:10
    Ο Καραγιάννης εδώ αντιγράφει τον... εαυτό του καθώς ένα χρόνο πριν, το 1971, είχε γυρίσει την πανομοιότυπη ταινία "Της ζήλιας τα καμώματα" με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα και (ξανά) την Μάρω Κοντού. Και στις δύο εκδοχές η ταινία δεν καταφέρνει να κινηθεί πάνω από τον μέσο όρο, ούτε καν να τον πλησιάσει. Ειδικά όμως στα "7 χρόνια γάμου" ο σκητοθέτης επιτυγχάνει να εξοντώσει (κυριολεκτικά) το έμψυχο υλικό του, τους ηθοποιούς, τους οποίους κακοποίησε με τον χειρότερο τρόπο...
  4. Brides [Νύφες] (2004) 2010-02-09 14:58:30
    Όταν ο Μ. Σκορτσέζε με την ιδιότητα του παραγωγού ζήτησε από τον Π.Βούλγαρη να του στείλει ένα προσχέδιο προϋπολογισμού για την ταινία, τά'χασε: "Μα εγώ τόσα χαλάω μόνο για τα τηλεφωνήματά μου όταν γυρίζω ταινία" είπε ο μεγάλος σκηνοθέτης. Το περιστατικό που έχει περιγράψει ο ίδιος ο Βούλγαρης είναι ενδεικτικό για το πως αντιλαμβανόμαστε την παραγωγή μιας ταινίας εδώ στην Ψωροκώσταινα. Κι όμως, ο Βούλγαρης δούλεψε με μέτρο και ευαισθησία πάνω σ' ένα δύσκολο θέμα και κατάφερε να μας δώσει μια δουλειά, όχι με χολυγουντιανούς προϋπολογισμούς αλλά με επαγγελματική ευσυνειδησία που θα ζήλευαν πολλοί. Σε αυτό βέβαια βοήθησε και ο εξαιρετικός διευθυντής φωτογραφίας Γιώργος Αρβανίτης, όχι όμως και η σύζυγος του σκηνοθέτη Ιωάννα Καρυστιάνη που υπέγραψε το σενάριο το οποίο σε αρκετά σημεία κουράζει. Εξαιρετική στο ρόλο της η Βικτωρία Χαραλαμπίδου, που θα μπορούσε άνετα να κάνει τεράστια καριέρα οπουδήποτε. Δείτε την.
  5. El Greco (2007) 2010-11-12 13:08:45
    Ταινία που κατά τη γνώμη μου είναι υπερεκτιμημένη για τον ντόρο που έκανε. Ακριβή παραγωγή μεν, χολυγουντιανά κοστούμια, ακριβά σκηνικά, αλλά οι έλληνες ηθοποιοί λειτούργησαν με την αμηχανία που επιβάλλει το σύνδρομο της Ψωροκώσταινας. Τεράστια λάθη και κενά έχει και το σενάριο, καθώς ο συμπαθής Σμαραγδής δεν μελέτησε όσο έπρεπε την ουσία του καθολικισμου που υποτίθεται ότι κινητήριος δύναμη για την εξέλιξη της ιστορίας. Και ως γνωστόν, ο δρόμος για την αποτυχία είναι πάντα στρωμένος με καλές προθέσεις... Δεν είναι για παραπάνω από μία φορά.
  6. Never on Sunday [Ποτέ την Κυριακή] (1960) 2010-08-31 16:21:32
    Η θεά Μελίνα γεμίζει το κινηματογραφικό πανί με το εκρηκτικό της ταμπεραμέντο (και όχι τοσο με το υποκριτικό ταλέντο της) και ο Μάνος Χατζιδάκις κάνει την Ελλάδα γνωστή σε όλο τον κόσμο με τα Παιδιά του Πειραιά. Η ταινία ωστόσο, παρά την συμμετοχή σπουδαίων ηθοποιών όπως ο Τίτος Βανδής, ο Γιώργος Φούντας και η Δέσπω Διαμαντίδου, παραδόξως είναι μέτρια. Σημειώνω ότι ο Ζυλ Ντασέν έπαιξε το ρόλο του Όμηρου γιατί δεν υπήρχαν χρήματα να πληρωθεί κανονικός ηθοποιός! Επίσης να αναφέρω ότι στη συνέχεια ο Μ. Χατζιδάκις είχε μπουχτίσει τόσο πολύ με την εμπορευματοποίηση του μουσικού θέματος της ταινίας που πούλησε χωρίς δεύτερη κουβέντα τα δικαιώματα και με τα χρήματα έφτιαξε τα δόντια του! Στο θεατρικό ανέβασμα του έργου στο Μπρόντγουεη τον ρόλο του Φούντου έπαιζε ο Νίκος Κούρκουλος.
  7. Αγάπη για πάντα (1969) 2009-03-12 17:41:57
    Μελό της σειράς, που σώζεται από το δίδυμο Φέρτης Λάσκαρη. Ξεχωρίζει η σκηνή που η Ελένη (Ζ. Λάσκαρη) αγοράζει στον Δημήτρη (Γ. Φέρτης) ένα πιάνο όταν αυτός εξαιτίας ενός ατυχήματος στο χέρι έχει χάσει πια την πίστη του ότι μια μέρα θα γίνει διάσημος πιανίστας. Το επαναλαμβανόμενο "σ'αγαπώ" γραμμένο στα πλήκτρα του πιάνου είναι ίσως η πιο συγκινητική σκηνή του έργου
  8. Αγάπη και αίμα (1968) 2010-08-31 15:28:22
    Βουκολικό... γουέστερν σε φωσκολικά μέτρα το οποίο διασώζεται μόνο από την ευσυνειδησία και τον επαγγελματισμό των ηθοποιών. Ενδείκνυται μόνο για αρχειακούς λόγους και σε όσους θέλουν να χαζέψουν την πανέμορφη Τζένη Καρέζη και τον Λάκη Κομνηνό στο ρόλο του μάτσο κακού.
  9. Αγάπη και θύελλα (1961) 2011-06-05 13:55:28
    Μια ταινία που δεν έχει να πει απολύτως τίποτα εκτός από μερικές λεπτομέρειες που κατά τη γνώμη μου έχουν σημασία. Εδώ ακούμε στα τραγούδια των τίτλων το καταπληκτικό κομμάτι του Μάνου Χατζιδάκι "Είμαι αϊτός χωρίς φτερά" το οποίο μέσα στην ταινία ερμηνεύει ο νεαρός (και για μένα εντελώς άγνωστος) Αδαμάντιος Πανάρετος. Επίσης πρόκειται για την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του Γιάννη Φέρτη. Τρίτον, οι θαυμαστές της Μάρθας Βούρτση, εδώ μπορούν να την απολαύσουν σ' ένα κόντρα ρόλο, αυτόν της απελευθερωμένης νεαρής που τρελαίνεται να γυρνάει με άντρες! Σε κάποια στιγμή μάλιστα λέει στη φίλη της και την φοβερή ατάκα: "Είπα να βάλω καμιά μπογιά (μακιγιάζ) γιατί έκλαψα και το κλάμα δεν είναι καθόλου του τύπου μου"!!! χι χι χι χι.
  10. Αγάπη μου Ουά-Ουά (1974) 2011-12-26 11:35:36
    Επτά ολόκληρα χρόνια χάλαγε κόσμο η θεατρική παράσταση Αγάπη μου Ουά Ουά πριν μεταφερθεί στον κινηματογραφο με τον ίδιο τίτλο. Η ταινία ωστόσο παρά το γεγονός ότι έχει στις αποσκευές της όλο το "βαρύ πυροβολικό" του Φίνου, όσον αφορά τους συντελεστές (Δαλιανίδης, Ζέρβας, Κελεσίδης, Γαρδέλης, Αρβανίτης κ.α.) είναι κατώτερη των προσδοκιών. Ίσως γιατί και η Φίνος Φιλμς έχει ήδη αρχίσει να δύει... Το μόνο που τη σώζει είναι η αναμφισβήτητη χημεία των δύο πρωταγωνιστών που και στη ζωή ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα ζευγάρια. Δεν προβάλλεται συχνά από την τηλεόραση, αλλά αν πέσετε πάνω της είναι μια καλή ευκαιρία για χάζι...
  11. Αγάπη μου παληόγρια (1972) 2010-07-26 17:07:40
    Ταινία που θα μπορούσε να κινηθεί σε επίπεδα άνω του μετρίου αν δεν είχε αναλάβει να την εκτελέσει -μεταφορικά και κυριολεκτικά - ο "σκηνοθέτης" Καραγιάννης. Πιστεύω ότι διασώζεται μόνο από το ταλέντο του Κ. Βουτσά, ο οποίος δίνει πραγματικό ρεσιτάλ όταν προσπαθεί να πείσει τον τύπο που φλέρταρε την αγαπημένη του σύζυγο να υποκριθεί ότι τις τρώει για να αποκτήσει ο ίδιος κύρος στα μάτια της γυναίκας του... Γνήσιο συναίσθημα, χωρίς να εκβιάζεται, από έναν μεγάλο ηθοποιό που εδώ αποδεικνύει ότι δεν είναι μόνο για κωμικά ρολάκια...
  12. Άγγελος (1982) 2010-07-26 17:17:27
    Ταινία βασισμένη στην αληθινή ιστορία του Χρίστου Ρούσσου που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία στα τέλη της δεκαετίας του '70. Ο ισοβίτης μάλιστα, απασχόλησε και στη συνέχεια την επικαιρότητα με τις συνεχείς απεργίες πείνας στη φυλακή, καθώς η πολιτεία (πρόεδρος της Δημοκρατίας τότε ο Χρίστος Σαρτζετάκης) αρνούνταν να του απονείμει χάρη για μείωση της ποινής του. Η ταινία αυτή καθαυτή στην εποχή της είχε προκαλέσει πάταγο καθώς έθιγε το θέμα ταμπού της ομοφυλοφιλίας. Σήμερα βλέπεται μόνο για ιστορικούς λόγους, χωρίς ωστόσο να χάνει την όποια καλλιτεχνική της αξία. Δείτε την.
  13. Αγοροκόριτσο (1959) 2011-11-22 10:07:13
    "Για σένα φουντουκάκι μου πονάει το δοντάκι μου" τραγουδάει η νεαρότατη Φόνσου και μελώνει τις έφηβες της εποχής. Η ταινία δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο, εκτός του ότι εδώ παρακολουθούμε μερικούς από τους πιο άξιους συντελεστές του ελληνικού σινεμά στα πρώτα τους βήματα. Πίσω από την κάμερα ο Ντίμης Δαδήρας, το σενάριο υπογράφει ο Δαλιανίδης σε μία από τις σπάνιες φορές που δεν σκηνοθετεί ταυτόχρονα, ο Ζωγράφος στα σκηνικά, ο Βαρβέρης στο μακιγιάζ. Την ορχήστρα συμπληρώνουν η πανέμορφη Αλίκη Γεωργούλη (σύζυγος και μεγάλος έρωτας του Αλέκου Αλεξανδράκη) οι σεμνές καρατερίστες Λέλα Πατρικίου και Παμφίλη Σαντοριναίου, ο πάντα απολαυστικός Θανάσης Βέγγος, ο άξιος Λάμπρος Κωνσταντάρας και φυσικά ο Αλεξανδράκης που και εδώ δείχνει ότι ακόμα και σε μετριότατες παραγωγές ίδρωνε πολύ τη φανέλα του... Δείτε την.
  14. Άδικη κατάρα (1967) 2011-01-30 20:52:27
    Δεν χρειάζεται να υποστείτε τα 146 (!) λεπτά αυτής της ταινίας αν δεν είσται φανατικός -μα πολύ φανατικός- θαυμαστής του Ξανθόπουλου. Αν πάλι δεν ανήκετε σ'αυτήν την κατηγορία, αρκεστείτε στα πρώτα 6 λεπτά, τα οποία είναι αρκετά για να διαπιστώσετε ότι είναι σαν να βλέπετε μια οποιαδήποτε άλλη ταινία του "αγαπημένου παιδιού του λαού"... Η ΚΛΑΚ ΦΙΛΜΣ βρίσκεται στο... απογειό της και ο σκηνοθέτης Τεγόπουλος χρησιμοποιεί μαζεμένα όλα τα κλισέ του σαν να προσπαθεί να βγάλει το άχτι του! Η ταινία έχει και προδομένους έρωτες και αποτυχημένες χειρουργικές επεμβάσεις και δικαστικές πλάνες και ό,τι άλλο ποθούσε η ψυχούλα του Χρ. Κυριακού που υπογράφει το σενάριο. Εβδομάς υπολοίπων όπου σε τιμές κάτω του κόστους και προσφορές τύπου 1+1 δώρο προσπαθούμε να ξεστοκάρουμε τη σαβούρα... Από τα καλύτερα μπάζα του εγχώριου σινεμά, εξ ου και ψηλά στη βαθμολογία μου...
  15. Αδίστακτοι (1965) 2009-10-05 09:27:11
    Δυνατό και σχετικά πρωτότυπο σενάριο που όμως δεν καταφέρνει να ξεφύγει από τη φωσκολική μανιέρα. Από τις ελάχιστες ελληνικές ταινίες που ενέχει το στοιχείο της ανατροπής. Η Χρονοπούλου, που καθιερώθηκε σε ρόλους μοιραίας και χειραφετημένης γυναίκας, εδώ δεν καταφέρνει να αποδώσει τη συνεσταλμένη σύντροφο που προσπαθεί να φέρει τον καλό της στον ίσιο δρόμο. Ο ρόλος του Κούρκουλου, κομένος και ραμένος στα μέτρα του και τον φέρνει σε πέρας έξοχα. Η πραγματική "πρωταγωνίστρια" ωστόσο είναι η μοναδική Δέσπω Διαμαντίδου που εμφανίζεται για λίγα λεπτά και παίρνει όλο το παιχνίδι πάνω της. Πραγματική ηθοποιός, από τις λίγες που έκανε καρριέρα και στο εξωτερικό. Εξαιρετική!
  16. Αδυναμίες (1969) 2009-07-11 14:48:41
    Πρόκειται για μια ταινία όπου συμβαίνει ό,τι νά'ναι, όπως νά'ναι, όπου νά'ναι. Αν παρόλα αυτά επιμένετε να την δείτε, τι να σας πω, καλά κουράγια...
  17. Αθήνα: η κλοπή της οδού Σταδίου (1968) 2011-11-23 16:17:49
    Ταινία... hand made, όπου ο παγκοσμίως άγνωστος Χάρης Κερασιώτης, γράφει το σενάριο, διευθύνει την παραγωγή και επιφυλάσσει για τον εαυτό του τον πιο ποθητό ρόλο, δηλαδή αυτόν του εραστή της -κούκλας- Σάσας Καστούρα, την οποία έχει την ευκαιρία να αγκαλιάσει ούσα ημίγυμνη! Μήπως γι'αυτό γυρίστηκε; Τολμηρή είναι η εμφάνιση και των άλλων δύο γυναικών, της Μίρκας Καλατζοπούλου και της Ρίας Δελούτση που αποκαλύπτουν τα γυμνά τους στήθη σε μια εποχή που η πιο σέξι εικόνα που κυκλοφορούσε ήταν αυτή της θηλάζουσας μικρής ολλανδέζας στο κουτί του ΝΟΥΝΟΥ. Γυρισμένη μέσα στη χούντα η Κλοπή της οδού Σταδίου επιχειρεί να κάνει "ποιοτικό" σινεμά, στα χνάρια της γαλλικής νουβέλ βαγκ αλλά όσο και να το παλεύει ο -επίσης παγκοσμίως άγνωστος- σκηνοθέτης Νάσος Μπιμπελας, δεν του βγαίνει με τίποτα. Δείτε την μόνο από περιέργεια, ή για να σκοτώσετε την ώρα σας.
  18. Αιχμάλωτοι του μίσους (1972) 2010-04-18 18:10:04
    Στα διαλείμματα των γυρισμάτων του "Άγνωστου Πόλεμου" που καθήλωνε στους τηλεοπτικούς δέκτες το πανελλήνιο μεσούσης της χούντας, ο Φώσκολος γυρίζει αυτή την αδιανόητη αηδία. Ο Καρράς με μαλιά βαμένα πορτοκαλοκίτρινα (!) η Λάσκαρη στη δύση της καρριέρας της ως ακαταμάχητης ξανθιάς, η Αννουσάκη πασχίζει ν' αποδείξει έστω κάποια ψήγματα ταλέντου, δείγματα του οποίου μας είχε δείξει ως νεαρή σταρλετίτσα στα Κόκκινα Φανάρια. Ταινία που παίζεται κατ' εξοχήν την 28η Οκτωβρίου αλλά (ευτυχώς) έχω πολλά χρόνια να πέσω πάνω της...
  19. Ακαδημία Πλάτωνος (2009) 2010-08-24 16:38:27
    Σύγχρονο σενάριο, γλυκόπικρο χιούμορ, συγκίνηση που δεν γίνεται μελό, "σφιχτή" σκηνοθεσία. Ο Καφετζόπουλος εδώ επιβεβαιώνει ότι είναι σαν το παλιό κρασί. Όσο γερνάει γίνεται καλύτερος. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που βραβεύτηκε για το ρόλο του σε αυτήν την ταινία στο φεστιβάλ του Λοκάρνο. Εξαιρετική στο ρόλο της η Τιτίκα Σαριγκούλη, η οποία παίζει με τόση φυσικότητα που πραγματικά την χαζεύεις. Εξίσου φυσικά, παίζει και ο Anastas Kozdine που καταφέρνει να αποδώσει τις πιο λεπτές αποχρώσεις του ρόλου του. Δείτε την
  20. Ακροπόλ (1995) 2011-02-25 16:39:10
    Έντιμη και φιλότιμη προσπάθεια του Βούλγαρη που εδώ τραβάει την κουρτίνα και μας επιτρέπει να κρυφοκοιτάξουμε τον μαγικό κόσμο του θεάτρου και -κυρίως- των παρασκηνίων του. Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος μάζεψε γύρω του ένα εξαιρετικό επιτελείο συνεργατών (Κατσουρίδης, Ανδρεαδάκης, Φωτόπουλος, Σταυρίδου)κι έδωσε μια πραγματική υπερπαραγωγή για τα ελληνικά δεδομένα. Το Ακροπόλ, είναι μια νοσταλγική ματιά στην θεατρική Αθήνα του '60, σκληρή και τρυφερή ταυτόχρονα. Όσο για τους ηθοποιούς, τι να πω. Ο Παράβας παραδίδει πραγματικό σεμινάριο στον τελευταίο (αν δεν λαθεύω) κινηματογραφικό ρόλο της καριέρας του. Παίζει με όλο του το σώμα, χρησιμοποεί και το τελευταίο ηχόχρωμα της φωνής του. Ο Βογιατζής δείχνει ότι πριν περάσει στον απαιτητικό χώρο της σκηνοθεσίας όπου σήμερα διαπρέπει ίδρωσε πολύ και τη φανέλα του ηθοποιού. Η σκηνή που χορεύει τον Μαχαραγιά με μάγεψε... Ο Τζούμας, έκτακτος στον χαρακτηριστικό ρόλο του Πλάτωνα. Ο Βακούσης, αποδεικνύει το στέρεο καλλιτεχνικό του υπόβαθρο. Οι γυναικείοι ρόλοι, αν και σχετικά μικροί, είναι δουλεμένοι με αγάπη, αφοσίωση και γνώση. Στα παραπάνω προσθέτω και την εξαιρετική μουσική του Νίκου Πορτοκάλογλου που κάνει κι ένα μικρό πέρασμα. Αν πέσετε πάνω στην ταινία μην τη χάσετε.
  21. Αλλοίμονο στους νέους (1961) 2009-03-12 16:29:35
    Οι νέοι ηθοποιοί ας μελετήσουν την ερμηνεία του Χορν σε αυτή την ταινία.
  22. Αμαρτωλά χέρια (1963) 2009-03-18 12:17:24
    Φανταστείτε κάτι σαν το Νόμο 4000 αλλά σε πιο πρωτόγονη εκδοχή! Παρέα νέων, παραστρατήματα, μπλεξίματα με την αστυνομία και στο τέλος κερδίζουν οι καλοί που συνεργάζονται με τις αρχές! Την βαθμολογώ ως καλή γιατί περιέχει μερικές στιγμές ασύλληπτου γέλιου, όπως π.χ. το κυνηγητό της αστυνομίας με τους πιτσιρικάδες που είναι τόσο άσχετο κινηματογραφικά που φτάνει να γίνεται... χαριτωμένο! Αν έχετε κάτι καλύτερο να κάνετε, μην τη δείτε, εκτός κι αν είστε -όπως εγώ- φανατικοί των δευτερότριτων ταινιών...
  23. Αμαρυλλίς (το κορίτσι της αγάπης) (1959) 2011-11-28 08:43:18
    Μέτρια νεανική δουλειά του Ντ. Δημόπουλου, ο οποίος εκείνη την εποχή, αν και στην αρχή της καρριέρας του, είχε ήδη προλάβει να μας δώσει ένα αριστούργημα όπως Το αμαξάκι. Εδώ θαρρείς ότι ο σκηνοθέτης κάνει σινεμά για να αναδείξει την πρωταγωνίστρια -και σύζυγό του στην κανονική του ζωή- Φλωρέτα Ζάννα. Εξ ου και ο διπλός ρόλος που της προσφέρει. Αν και πρόκειται για μια ρομαντική ιστορία αγάπης, ο Δημόπουλος καταφέρνει να μας δείξει τις κινηματογραφικές αρετές του με έξοχα πλάνα και καταπληκτική φωτογραφία. Τον βοηθούν βεβαίως και οι έμπειροι ηθοποιοί του όπως ο Μυράτ και ο Ηλιόπουλος. Εκείνο που μου άρεσε περισσότερο είναι ότι στην Αμαρυλλίς δεν υπάρχουν ανούσιες τσιρίδες, οι ηθοποιοί δεν φωνάζουν για να φωνάζουν και η ιστορία κυλά με μια αβίαστη εσωτερική ηρεμία, σχεδόν υποβλητική. Δείτε την.
  24. Αμφιβολίες (1964) 2009-03-20 12:01:44
    Δείγμα φιλμ νουάρ, σπάνιο για τα δεδομένα του ελληνικού κινηματογράφου. Εξαιρετική η Βιβέτα Τσιούνη στις σκηνές της τρέλας. Αξίζει να την δείτε
  25. Άνθρωπος για όλες τις δουλειές.. (1966) 2009-03-23 15:40:49
    Από τις καλύτερες ταινίες του Κωνσταντίνου σε πρωτότυπο σενάριο για τα μέτρα του ελληνικού κινηματογράφου, που ξεφεύγει από τα τετριμένα "σ'αγαπώ - μ'αγαπάς". Πολύ καλός στο ρόλο του ο Νίκος Τζόγιας, ως πολυάσχολος σύζυγος που παραμελεί τη νέα και όμορφη σύζυγό του (Μπεάτα Ασημακοπούλου). Λεπτές αποχρώσεις συναισθήματος από τις Χλόη Λιάσκου και Μπέτυ Αρβανίτη.
  26. Αντίο ζωή (1959) 2011-07-08 13:38:08
    Μόνο η παρουσία των μεγάλων ηθοποιών Χατζηαργύρη - Φούντα - Κωνσταντάρα σώζει την συγκεκριμένη ταινία από τον απόλυτο πάτο. Η ιστορία είναι ένα απόλυτο μελό, καθώς η ετοιμοθάνατη σύζυγος προετοιμάζει τη διάδοχη κατάσταση όταν θα έχει εγκαταλείψει τα εγκόσμια και οι διάλογοι είναι επιεικώς βλακώδεις. Σημειώνω την εξαιρετική σεμνή παρουσία της Τζόλυς Γαρμπή που καταφέρνει να σταθεί αξιοπρεπώς ακόμα και σε μια τέτοια ταινία, αλλά και την ξανθή (!) εμφάνιση της Μπεάτας Ασημακοπούλου, η οποία επίσης ετύγχανε και σύζυγος του σκηνοθέτη. Δείτε την μόνο από περιέργεια.
  27. Απόκληροι της κοινωνίας (1965) 2009-04-15 11:33:55
    Μια ταινία που συμβαίνουν κυριολεκτικά όλα. Φιλίες χαλάνε, έρωτες ανθίζουν και πεθαίνουν, μπερδέματα και παρεξηγήσεις, η Βούρτση σε διπλό ρόλο της πονεμένης φτωχοκοπέλας και της μετανοημένης πόρνης (!) όλα με το τσουβάλι σε σημείο που πλέον παύεις να καταλαβαίνεις τι θέλει να πει ο... ποιητής Ο σεναριογράφος -συμπαθής κατά τ' άλλα- Γιώργος Ολύμπιος πρέπει κυριολεκτικά να είχε τρικυμία εν κρανίω. Βέβαια η ταινία έχει και κορυφαίες λεπτομέρειες. Ειδικά στη σκηνή του λιμανιού που ο Αν.Βλάχος έχει πάρει στο κατόπι την πόρνη Βούρτση, της πέφτει η ράντα του φουστανιού και στο τσάκ γλιτώνουμε την τολμηρή αποκάλυψη! Για να μη μιλήσω για το γεγονός βγάζει όλο το ρόλο της σαν Κατίνα με το ίδιο φόρεμα!
  28. Αστερισμός της παρθένου (1973) 2011-01-25 11:56:17
    Μια από τις πολύ λίγες σπονδυλωτές ταινίες του ελληνικού σινεμά με πιασάρικο θέμα που προσωπικά την συγκαταλέγω στις cult. Η Λάσκαρη σε ρόλο "γάντι" πρέπει εκείνη την εποχή να είχε ικανοποιήσει τους άρρενες θαυμαστές της, κυρίως λόγω των τολμηρών (για την εποχή πάντα) αποκαλύψεων στο κινηματογραφικό πανί. Κλασσική η σκηνή με το πόδι της καρέκλας που ξεπαρθενεύει το μικρό κορίτσι και αποτέλεσε τη μαγιά για πλήθος ανέκδοτων που κυκλοφορούν μέχρι σήμερα... Πιστεύω ότι η ταινία θα είχε ευτυχήσει αν ο σκηνοθέτης Δαλιανίδης επέλεγε να εμβαθύνει το θέμα του και να μην αρκεστεί στην επιφανειακή προσέγγιση. Αρχικά ο ρόλος της πόρνης είχε προταθεί στην Αλ. Βουγιουκλάκη η οποία και τον αρνήθηκε!
  29. Αυτή που δεν λύγισε (1968) 2011-05-27 14:58:59
    Τι να πω γι'αυτή την ταινία. Ο Ξενοφών Φιλέρης, στήνει ολόκληρη εταιρεία παραγωγής, τη Μάρθα Φιλμς (!) στην οποία δίνει το όνομα της συζύγου του, Μάρθας Βούρτση. Στη συνέχεια, την βάζει να παίξει στην ταινία "Αυτή που δεν λύγισε", αναλαμβάνοντας παράλληλα και χρέη μακιγιέρ (Φώντας Φιλέρης βλέπουμε στους τίτλους...) Τα πράγματα όμως δεν είναι και τόσο ρόδινα για την παργωγή. Έτσι τα πρώτα δέκα λεπτά της ταινίας (00.09.17 για την ακρίβεια), οι πρωταγωνιστές δεν ανταλλάσσουν ούτε μία (!) ατάκα, ενώ βλέπουμε έκπληκτοι την πρωταγωνίστρια (Βούρτση) να βγαίνει ραντεβού με τον καλό της (Αλεξανδράκης) φορώντας τη στολή της νοσοκόμας!!! Τα ευτράπελα όμως δεν σταματούν εδώ. Έτσι βλέπουμε την ηρωίδα να αντιστέκεται σθεναρά στο ενδεχόμενο να υιοθετήσει παιδί αφού δεν μπορεί να κάνει δικό της, παρά το γεγονός ότι εργάζεται σε κέντρο βρεφών κι έχει ιδιαίτερη αδυναμία στα παιδιά! Μια δεκαετία νωρίτερα από το γύρισμα αυτής της ταινίας, ο Σάχης της Περσίας χώριζε τη Σοράγια επειδή δεν μπορούσε να του κάνει τον πολυπόθητο διάδοχο. Η έμπνευση για τον παραγωγό άργησε βέβαια λίγο αλλά άξιζε τον κόπο γι'αυτό το "αριστούργημα"...
  30. Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο (1970) 2010-02-10 09:19:04
    Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για την πιο ολοκληρωμένη δουλειά του Δαλιανίδη, ο οποίος πάντως βοηθήθηκε από την εξαιρετικη δουλειά του Γιώργου Αρβανίτη στη φωτογραφία. Ο σκηνοθέτης αποδίδει πολύ καλά την κόντρα του ξεσηκωμένου γιου (Γ. Φέρτης) με τον δοσίλογο πατέρα του (πολύ καλός στο ρόλο του ο μεγάλος Μ. Κατράκης). Η καλύτερη σκηνή της ταινίας είναι αναμφισβήτητα αυτή που ο Χρόνης Εξαρχάκος "σπάει" στην ανάκριση των Γερμανών μετά από αφόρητα βασανιστήρια και "δίνει" τους συντρόφους του. Ρεσιτάλ ηθοποιίας από τον ηθοποιό που κατά τη γνώμη μου δεν προσέχτηκε όσο έπρεπε όταν ζούσε. Σε αυτή τη σκηνή, ακόμα και η Λάσκαρη δίνει δείγματα υποκριτικής...
  31. Αφήστε με να ζήσω (1965) 2009-07-26 11:38:18
    Πρόκειται για την επιτομή του ελληνικού μελό. Τόσο δακρύβρεχτο, τόσο υπερβολικό, τόσο βλακωδώς χαοτικό που είναι ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά του είδους. Κι επειδή ακριβώς το αυθεντικό -ακόμα κι αν πρόκειται για μια μελούρα του κερατά- είναι κατά τη γνώμη μου άξιο προσοχής συνιστώ αυτή την ταινία ανεπιφύλακτα. Οι φαν του είδους θα την λατρέψουν. Οι υπόλοιποι ας δούνε το "Μια αιωνιότητα και μια μέρα"...
  32. Αχ! Αυτή η γυναίκα μου (1967) 2009-03-20 09:50:43
    Μπουρρρρλότο από τη Σαπφώ Νοταρά που συμπαρασύρει όλη την κατά τ' άλλα κάκιστη ταινία. Μα καλά αυτή η Βουγιουκλάκη έχει τελειώσει δραματική σχολή; Τι τους μαθαίνανε; Αντιθέτως ο Παπαμιχαήλ στέκεται αξιοπρεπώς, ενώ πολύ καλή στο ρόλο της και η Δέσποινα Στυλιανοπούλου
  33. Βίβα Ρένα (1967) 2010-02-09 10:51:11
    Ταινία που κινείται στην απόλυτη μετριότητα παρά το γεγονός ότι γυρίστηκε στην εποχή που ο κλασσικός ελληνικός κινηματογράφος βρίσκονταν ακόμα στην ακμή του. Η Βλαχοπούλου, παρά το δεδομένο ταλέντο της, δεν καταφέρνει να ισορροπήσει ανάμεσα στις ανάγκες του διπλού ρόλου και το αποτέλεσμα είναι εντελώς χλιαρό. Χαμηλότερη των προσδοκιών είναι και η απόδοση του Κωνσταντάρα που εδώ μοιάζει σαν να διεκπεραιώνει το ρόλο του. Έχω την εντύπωση πως όσοι ηθοποιοί (ξε)πέσανε στα χέρια του σκηνοθέτη Καραγιάννη, θα θέλουνε να ξεχάσουνε την συνεργασία μαζί του...
  34. Βοήθεια ο Βέγγος φανερός πράκτωρ 000 (1967) 2009-03-23 18:49:57
    ΤΕ-ΡΑ-ΣΤΙ-ΟΣ!!! Βέγγος καραφλός Θεός με ατάκες που σπάνε κόκαλα και αλησμόνητο soundtrack "των πρακτόρων η σχολή είναι χρήσιμη πολύ κι οι καλοί της μαθητές δεν ξεκουρά ουρα ουρα ουράζονται ποτές"! Κολοσσός ο Ζανίνο στο ρόλο του καθηγητή καράτε και ο Ν. Φέρμας στο ρόλο του καθηγητή της πρακτόρικης θεωρίας. Απλώς έξοχο!
  35. Βρώμικη πόλις (1965) 2011-03-31 08:43:31
    Αν το σενάριο δεν είχε τις βλακώδεις υπερβολές του Φώσκολου, θα μπορούσε να είναι μία αξιοπρεπής ταινία. Από τη μία έχουμε τον αδίστακτο πωρωμένο σύζυγο, τόσο στη επαγγελματική όσο και την προσωπική του ζωή που χρησιμοποιεί κάθε κόλπο για επιπλεύσει στην επιφάνεια ενός ωκεανού ανηθικότητας. Από την άλλη, την πιστή σύζυγο που δέχεται να τρώει το κέρατο με το κιλό, παρά το ότι διψάει για αγάπη, γιατί "η κοινωνία δεν συγχωρεί τις χωρισμένες γυναίκες"!. Στη μέση, ο αδελφός του συζύγου, το καλό και μελετηρό παιδί, που είναι κρυφά ερωτευμένος με τη νύφη του. Κι όμως, αν προσπεράσετε τις φωσκολικές ανοησίες, οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών κινούνται στα σωστά μέτρα, με ξεχωριστή την αέρινη Νίκη Τριανταφυλλίδη, που ελάχιστα την έχουμε απολαύσει στο κινηματογραφικό πανί. Ο Γιάννης Βόγλης αποδίδει εξαιρετικά το ρόλο του καθάρματος συζύγου, ενώ με ευαισθησία έχει δουλέψει το ρόλο του αδελφού ο Φαίδων Γεωργίτσης. Δεν είναι για παραπάνω από μία φορά.
  36. Γάμος αλά... ελληνικά (1964) 2010-02-06 10:37:38
    Ο Γ. Τζαβέλλας παίρνει ένα κοινότυπο θέμα και καταφέρνει να το απογειώσει, βοηθούμενος και από τους ηθοποιούς του, μεταξύ των οποίων η χημεία είναι εκπληκτική. Χαριτωμένο το εύρημα της παρεξήγησης, που μας δείχνει ότι τελικά αυτό που ζητάμε απεγνωσμένα το έχουμε δίπλα μας και εξαιτίας του εγωισμού δεν μπορούμε να το αναγνωρίσουμε. Έκτακτες οι δύο πεθερές (Στεφανίδου Διαμαντίδου) στους ρόλους τους. Ο Χάρυ Κλύνν είναι ξεκαρδιστικός ως χαραμοφάης αδελφός. Πιστεύω ότι η ταινία δεν θα είχε ευτυχήσει με διαφορετικούς πρωταγωνιστές.
  37. Για ποιον χτυπά η... κουδούνα (1968) 2010-09-02 12:47:34
    Παρά το γεγονός ότι η Ο. Λάσκος δεν είναι από τους σκηνοθέτες που τους έχω σε μεγάλη εκτίμηση, εδώ τα καταφέρνει καλά. Οι πρωταγωνιστές ξιφομαχούν και ανταγωνίζονται με τις ατάκες τους, ο Βουτσάς παίζει με διαολεμένο κέφι, ενώ ο Παπαγιαννόπουλος, ακόμα και σε μια κωμωδιούλα της σειράς δείχνει το μεγάλο ταλέντο του. Μέχρι και η Μπεάτα Ασημακοπούλου -της οποίας το ταλέντο προσωπικά θεωρώ αμφισβητήσιμο- εδώ παίζει καλά! Ξεχωρίζω τη σκηνή που υποτίθεται ότι θρηνεί για τον πνιγμένο σύζυγό της (Απόστολος στο όνομα) αναφωνώντας Στόοοοολη μουυυυυυ! Δείτε την.
  38. Για την τιμή και για τον έρωτα (1969) 2009-06-23 17:44:25
    Αβάσταχτη μελούρα που έχει τα πάντα: και προδομένη αγάπη και πόλεμο και οικογενειακές προστριβές και καμπαρέ της Βηρυττού και παρεξηγήσεις και διπλούς ρόλους και και και... Όσο για τον εξαίσιο Μάνο Κατράκη, η συμμετοχή του σε τέτοιες αηδίες αποδεικνύει ότι πλήρωσε πανάκριβα τις πολιτικές του επιλογές στην κανονική του ζωή...
  39. Για το ψωμί και τον έρωτα / Συννεφιασμένη Κυριακή (1957) 2011-03-27 10:02:51
    Τι να σου κάνει η κορμάρα της Διαλυνά με τα ατέλειωτα πόδια και το πανέμορφο πρόσωπο; Τι να σου κάνει το εξαιρετικό φυζίκ του Μιχάλη Νικολινάκου; Τι να σου κάνει η χαριτωμένη παρουσία του (νεαρότατου εδώ) Θανάση Βέγγου; Τα πάντα σε αυτή την ταινία είναι τόσο χάλια που ντρέπεσαι να λες ότι κάθισες και την είδες... Δεν ξέρω αν έφταιγε η κόπια αλλά και ο ήχος ήταν τόσο κακός που έβλεπα τα στόματα των ηθοποιών να ανοιγοκλείνουν κι άκουγα αυτά που έλεγαν 1-2 λεπτά αργότερα! Ο μοναδικός βαθμός εδόθη για την εμφάνιση του Βασίλη Τσιτσάνη και για το καταπληκτικό τραγούδι των τίτλων.
  40. Γιακουμής μια ρωμέικη καρδιά (1970) 2009-03-21 18:27:56
    Μα είναι τίτλος για ταινία αυτός; Που να την δείτε κιόλας... Απλώς απαράδεκτη
  41. Γοργόνες και μάγκες (1968) 2009-03-31 16:18:53
    Από τις πολύ μέτριες ταινίες που επιχειρεί να εισάγει τον "μοντέρνο" μαζικό τουρισμό στα τέλη της δεκαετίας του '60, με φόντο - τι άλλο - τον έρωτα των πρωταγωνιστών του. Μοναδικό συν της ταινίας, η μουσική της.
  42. Γυμνοί στο δρόμο (1969) 2009-04-14 16:11:49
    Από τις καλύτερες -αν όχι η καλύτερη- συνεργασίες του κινηματογαφικού ζευγαριού Κούρκουλος - Λάσκαρη και μια από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες. Ξεχωρίζω τις σκηνές του καυγά ανάμεσα στους πρωταγωνιστές, όπου ξεχειλίζει το πάθος, ο έρωτας και η ζήλια. Εντελώς θεατράλε και η σκηνή του τραπεζιού της κηδείας στη φτωχογειτονιά, όπου σκάει μύτη η υπέρλαμπρη Ζωή... Εξαιρετικός στο ρόλο του τρελού ο Χρόνης Εξαρχάκος που εδώ αποδεικνύει ότι μπορεί κάλλιστα να ανταπεξέλθει και σε δύσκολους δραματικούς ρόλους. Η ταινία επίσης αξίζει για τη συμμετοχή της (ακριβοθώρητης) Σοφίας Ρούμπου.
  43. Δάκρυα για την Ηλέκτρα (1966) 2009-03-20 12:08:06
    Όταν είμασταν μικρά η ταινία είχε την ένδειξη "ακατάλληλο" κι έτσι χάναμε την απόλαυση του Σαββατόβραδου αφού μας έστελναν για ύπνο! Αυτό από μόνο του ήταν αρκετό για να απογειώσει τη φαντασία μας. Ο Αλεξανδράκης και η Λάσκαρη στα καλύτερά τους. Η Χρονοπούλου εξαιρετική στο ρόλο της ερωτοχτυπημένης μητέρας. Κλασσικοί Φώσκολος - Δαλιανίδης πριν ξεπέσουν στα τηλεσήριαλ του σωρού.
  44. Δάφνις και Χλόη (1931) 2012-08-28 17:23:38
    Το Δάφνις και Χλόη, μια από τις πιο όμορφες ιστορίες αγάπης που έγραψε ο λόγιος Λόγγος τον 3ο αιώνα μ.Χ. (!) έχει εμπνεύσει μια πλειάδα καλλιτεχνών ήδη από τον 19ο αιώνα. Ζωγράφοι, γλύπτες, ακόμα και χορογράφοι προσπάθησαν (άλλοι με λιγότερη κι άλλοι με περισσότερη επιτυχία) να δώσουν πνοή στον αγνό έρωτα δυο εφήβων που ο συγγραφέας τους τοποθετεί κάπου στη Μυτιλήνη. Εδώ όμως έχουμε κάτι τελείως διαφορετικό. Είναι η πρώτη φορά που η ιστορία μεταφέρεται στο κινηματογραφικό πανί ως βωβή ταινία, οι πρώτες γυμνές σκηνές στην ιστορία του ευρωπαϊκού κινηματογράφου το μακρινό 1931 και η πρώτη -αν δεν κάνω λάθος- σκηνοθετική απόπειρα του νεαρότατου τότε Ορέστη Λάσκου. Ο σκηνοθέτης με τα πενιχρά τεχνικά μέσα της εποχής καταφέρνει να αποδώσει τον λυρισμό του κειμένου κι αυτό από μόνο του αποτελεί έναν μικρό άθλο. Είναι γνωστό ότι τα γυρίσματα των γυμνών σκηνών έγιναν στη λίμνη της Βουλιαγμένης και μπορώ να φανταστώ τα αποσβωλωμένα μέλη του συνεργείου που κατέγραφαν το θεσπέσιο κορμί της πρωταγωνίστριας, αλλά και τα στίφη των περίεργων που είχαν κατακλύσει την γύρω περιοχή για να απολαύσουν το πρωτοφανές θέαμα. Το Δάφνις και Χλόη του Λάσκου έχει πλέον ιστορική αξία και σαν τέτοια θα πρέπει να κριθεί. Οι σινεφίλ το ξέρουν ήδη απ'έξω κι ανακατωτά. Οι θαυμαστές του Φώσκολου και της Βουγιουκλάκη θα βαρεθούν θανάσιμα.
  45. Δέκα μέρες στο Παρίσι (1962) 2010-08-31 12:51:16
    Ταινία του σωρού στην οποία οι καλοί ηθοποιοί απλώς διεκπεραιώνουν τους ρόλους. Ακόμα και ο σκηνοθέτης έχω την αίσθηση ότι βαριόταν να πάει στο γύρισμα. Αλλάξτε κανάλι, εκτός αν είστε φοιτητής κινηματογραφικής σχολής και θέλετε να κάνετε κάποια θεωρητική εργασία σχετικά με το τι ΔΕΝ πρέπει να κάνουμε όταν γυρίζουμε ταινία...
  46. Δεκαπενταύγουστος (2001) 2010-08-02 17:13:52
    Ενδιαφέρουσα δουλειά του Γιάνναρη, η οποία ωστόσο χάνεται κάπου στο "διά ταύτα". Ωστόσο μην τη χάσετε για δύο λόγους: Ο πρώτος, η συμμετοχή της σπαρακτικής Ελένης Καστάνη που εδώ δείχνει το πραγματικό της ταλέντο σ' έναν δραματικό ρόλο. Ο δεύτερος, η παρουσία της εξαιρετικής ηθοποιού Αμαλίας Μουτούση (καμία σχέση με την μάνα της Νόνικα Γαληνέα και την αδελφή της Αριέτα Μουτούση) που συνήθως την βλέπουμε σε θεατρικές παραστάσεις υψηλών απαιτήσεων και εκλεπτυσμένου γούστου.
  47. Δελησταύρου και υιός (1957) 2010-09-01 17:15:52
    Σακελλάριος στη σκηνοθεσία, Γιαννακόπουλος στο σενάριο, Λογοθετίδης στον πρωταγωνιστικό ρόλο, Χατζιδάκις στη μουσική επιμέλεια. Από κοντά η χυμώδης Λιβυκού, η δροσερή Καρέζη, η έξοχη Κρεββατά. Τι άλλο να ζητήσει ένας φανατικός του ελληνικού κινηματογράφου για να μην το κουνήσει από το σπίτι; Άριστα δέκα σε όλα!
  48. Δεσποινίς ετών «39» (1953) 2009-03-19 10:51:26
    Σπαρακτική ταινία παρά τις σκηνές που το ταλέντο των ηθοποιών βγάζει αβίαστα γέλιο. Ρεαλισμός, ακρίβεια και λιτότητα στα εκφραστικά μέσα, έξοχες ερμηνείες. Βλέπεται ευχάριστα ξανά και ξανά
  49. Δημήτρη μου Δημήτρη μου (1967) 2009-04-13 13:39:15
    Σε αυτήν την ταινία νομίζει κανείς ότι οι ηθοποιοί απλώς διεκπεραιώνουν τους ρόλους τους και παρακαλάνε να τελειώσει το γύρισμα για να πάνε στις δουλειές τους! Το σενάριο εντελώς μάπα και τετριμένο που σε κάνει να βαριέσαι μέχρι θανάτου. Μην ξεγελαστείτε από το κάστινγκ (Τσαγανέας, Νοταρά, Καλογεροπούλου, Ζάχος Στυλιανοπούλου). Η συγκεκριμένη ταινία βλέπεται μόνο από τους φανατικούς των δευτερότριτων παραγωγών της εποχής.
  50. Διαγωγή... μηδέν! (1949) 2009-04-13 13:33:10
    Η Έλλη Λαμπέτη ξεχειλίζει από δροσιά νιάτα και ταλέντο σ' αυτή την ταινία που έβαλε υποθήκη για την μετέπειτα κινηματογραφική της καριέρα. Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, νεώτατος -μην ξεχνάμε ότι η ταινία γυρίστηκε πριν από 70 χρόνια!- και ο Ηλιόπουλος σε ρόλο έκπληξη όπου μεταμφιέζεται σε... γυναίκα προκειμένου με την ιδιότητα της δασκάλας να βρίσκεται κοντά στο αντικείμενο του πόθου του, δηλαδή την μαθήτρια Μπίλιω Φουντούκα (Λαμπέτη). Χωρίς να είναι μεγάλων απαιτήσεων η ταινία είναι ιστορικής αξίας και θα την συνιστούσα ανεπιφύλακτα.
  51. Διακοπές στο Βιετνάμ (1971) 2010-01-11 11:52:01
    Κλασσικός Βέγγος σε μια ταινία που εμπεριέχει αυθεντικό υλικό ντοκυμανταίρ από τον πόλεμο του Βιετνάμ! Κι ενώ πρόκειται για ένα απλό love story, η ταινία έχει και πολιτικό μήνυμα: όταν ο ΘΒ μεταφέρεται ως τρελός στο αστυνομικό τμήμα και αρχίζει και τρώει χαρτιά ο αρχιφύλακας του λέει, βρε, τι κάνεις εκεί θα μας φάς τους φακέλους. Κι ο Βέγγος απαντά: Δεν πειράζει, έχετε πολλούς! Ο καλός μας άνθρωπος επίσης, είναι σπαρακτικά συγκινητικός στη σκηνή του τρένου όπου κουβαλάει στην καλή του τον ουρανό με τ'άστρα πριν φάει την σβουριχτή χυλόπιτα. Ταινία που δεν πρέπει να χάσετε.
  52. Διπλή θυσία (1945) 2011-12-09 07:38:24
    Αυτή η ταινία έχει την εξής ιδιομορφία: Η μισή έχει αισθητική βωβού κινηματογράφου ενώ η υπόλοιπη μισή είναι σαφώς βελτιωμένη τεχνικά, κυρίως όσον αφορά το φωτισμό και τη φωτογραφία, σα να γυρίστηκε σε εντελώς διαφορετική εποχή! Η "Διπλή θυσία" έχει ιστορική αξία. Δεν είναι μόνο τα εξωτερικά πλάνα από μια κυριολεκτικά αγνώριστη Αθήνα. Είναι και η πρώτη συμμετοχή του τεράστιου Βασίλη Αυλωνίτη σε ομιλούσα ταινία, ο οποίος εδώ είναι απολαυστικός παίζοντας ένα μικρό ρολάκι ενός κουφού! Φυσικά δεν λείπουν και οι σαχλαμάρες όπως η σκηνή που η τυφλή πρωταγωνίστρια γονατισμένη μπροστά στα εικονίσματα βρίσκει το φως της μόλις την επισκέπτεται ο εξαφανισμένος καλός της! Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν είστε φανατικός του ελληνικού σινεμά, από αυτούς που επιμένουν να αναζητούν τις ρίζες του και να ανιχνεύουν τα πρώτα του βήματα, δεν θα χάσετε το χρόνο σας. Λεπτομέρεια: Η φωνή της ηθοποιού που παίζει τη Μαρία έχει ντουμπλαριστεί από την Μπεάτα Ασημακοπούλου!
  53. Διπλοπεννιές (1966) 2009-03-19 16:53:16
    "Πες μου ρε μαέστρο, εσύ θα το άντεχες να ανεβαίνει η γυναίκα σου στα τραπέζια;" ρωτάει ο Παπαμιχαήλ τον Αυλωνίτη βλέποντας τη γυναίκα του να ξεσαλώνει στο μπουζουξίδικο. Κι εκείνος απαντά: "Εγώ θα το άντεχα. Το τραπέζι δεν ξέρω αν θα το άντεχε γιατί η κυρά Παναγιώτα είναι 120 κιλά!" Ατάκα που σε ξεραίνει! Σ' αυτή την ταινία, ακόμα και η Βουγιουκλάκη παίζει καλά!
  54. Δις διευθυντής (1964) 2009-03-20 13:59:21
    Χαριτωμένη κομεντί όπου την παράσταση κλέβει η εξαιρετική Λιλυ Παπαγιάννη στο ρόλο της εξαδέλφης που προσπαθεί να σουλουπώσει την Καρέζη. Ο Αλεξανδράκης είναι σαν να παίζει τον εαυτό του στο ρόλο του γυναικά υπαλλήλου που όμως γίνεται αρνάκι όταν πέφτει στα δίχτυα του έρωτα της αφεντικίνας του Λίλας. Κοματάκι υπερβολική η Καρέζη όταν προσπαθεί να το παίξει χαριτωμένη. Έξοχος ο Παπαγιαννόπυολος
  55. Δίψα για ζωή (1964) 2009-03-19 11:25:20
    Το καλά κρυμένο μυστικό που κρύβεται πίσω από την απαράδεκτη συμπεριφορά του κακομαθημένου πλουσιοκόριτσου είναι υποτίθεται το σκηνοθετικό εύρημα. Κι όμως, η Άννα Φόνσου καταφέρνει να είναι πειστική σε όλη την ταινία, βοηθούμενη και από τον συμπρωταγωνιστή της Νίκο Κούρκουλο. Προσωπικά η ταινία μου αρέσει πολύ. Αντικειμενικά είναι μέτρια
  56. Διωγμός (1964) 2011-05-30 12:23:30
    Την ίδια εποχή που μεσουρανούσε η ΚΛΑΚ ΦΙΛΜΣ με τα δακρύβρεχτα μελό που όμως πάντα είχαν αίσιο τέλος, και η ΦΙΝΟΣ ΦΙΛΜΣ με τις υπερπαραγωγές των φτερών και των πούπουλων και τις γλυκερές ιστορίες αγάπης, ο Γρηγορίου γυρίζει μια εξαιρετική ταινία από κάθε άποψη. Μαζεύοντας γύρω του ένα εξαιρετικό επιτελείο συνεργατών καταφέρνει μέσω της κάμερας να περιγράψει μερικά από τα πιο δυνατά αλλά και λεπταίσθητα συναισθήματα με ταλέντο μοναδικό. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω την καθηλωτική Ζουμπουλάκη στον ρόλο της τραγικής μάνας. Η ερμηνεία του νεαρότατου τότε Πέτρου Φυσσούν ήταν μια πραγματική (ευχάριστη) έκπληξη. Ο χαρακτήρας του Γεωργίτση του έδωσε την ευκαιρία να αναδείξει το δεδομένο ταλέντο του. Αξιοπρόσεχτη και η ερμηνεία του ηθοποιού που έπαιζε το ρόλο του Χριστοφή, τον οποίον ωστόσο δεν αναγνωρίζω. Λειτουργικά και λιτά όπως συνήθως τα σκηνικά του Τάσου Ζωγράφου που μας αποχαιρέτισε (κι αυτός) πρόσφατα, δυνατό το μοντάζ του Αριστείδη Καρύδη - Fuchs καταπληκτική μουσική από το Γιάννη Μαρκόπουλο. Ο Διωγμός είναι μια ταινία σχεδόν δωρική, χωρίς σάχλες και υπερβολές. Δείτε την.
  57. Δοκιμασία (1966) 2011-07-27 10:45:49
    Γιατί να είμαστε φτωχοί; Γιατί να υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους; Γιατί εσύ να ξενοπλένεις κι εγώ να είμαι η κόρη μιας καθαρίστριας; Τα παραπάνω "φιλοσοφικά - κοινωνικά" ερωτήματα θέτει η πτωχή πλην τίμια Μαρία (Μέμα Σταθοπούλου) στην παραδουλεύτρα μάνα της (Ελένη -ποιά άλλη;- Ζαφειρίου) και συμπυκνώνουν όχι μόνο την ιστορία της συγκεκριμένης ταινίας αλλά την πεμπτουσία ενός ολόκληρου κινηματογραφικού είδους: του μελό. Στην πραγματικότητα βέβαια πρόκειται σχεδόν για παρωδία μελό αφού σε κάποιες σκηνές έσκασα στα γέλια! Η Δοκιμασία του Κωστελέτου, δικαιώνει στο ακέραιο τον τίτλο της. Ήταν μια πραγματική δοκιμασία για την αισθητική, τα νεύρα και εν τέλει την αν(τ)οχή μου...
  58. Δύσκολοι αποχαιρετισμοί: ο μπαμπάς μου (2002) 2010-12-29 13:51:17
    Τρυφερή ταινία που πραγματεύεται με ιδιαίτερη ευαισθησία το θέμα της απώλειας του γονιού για ένα παιδάκι. Με λιγοστά μέσα και χωρίς να "κραυγάζει" η σκηνοθέτης αναπτύσσει με επιδεξιότητα την ιστορία της βοηθούμενη από την εξαιρετική απόδοση του μικρού πρωταγωνιστή της. Όταν πρωτοβγήκε η ταινία στις αίθουσες όλοι μιλούσαν για την καταπληκτική ερμηνεία του Γιώργου Καραγιάννη. Έχω να την δω από τότε, αλλά νομίζω ότι και σήμερα θα νιώσω την ίδια βαθιά συγκίνηση. Δείτε την.
  59. Έγκλημα στα παρασκήνια (1960) 2011-04-14 11:30:09
    Ένα χρόνο μετά το "Έγκλημα στο Κολωνάκι" που γυρίστηκε το 1959, ο αστυνόμος Μπέκας του Γιάννη Μαρή "ζωντανεύει" στο κινηματογραφικό πανί και ξαναπιάνει δουλειά. Αυτή τη φορά βέβαια, είναι περισσότερο τυχερός. Ο άξιος Κατσουρίδης, μ' ένα εξαιρετικό επιτελείο συνεργατών καταφερνει να αποδώσει τέλεια την ατμόσφαιρα του μυστηρίου, χωρίς τα κενά και τα τεχνικά λάθη του συναδέλφου του Τζανή Αλιφέρη. Βοηθείται βεβαίως από τις ερμηνείες μεγάλων ηθοποιών που εδώ κινούνται με το άριστο μέτρο. Τα νυχτερινά πλάνα είναι εξαιρετικά, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι σκηνές στο φως της ημέρας που δείχνουν μια Αθήνα πραγματικά αγνώριστη. Σημειώνω ότι στην ταινία έχει ένα μικρό ρολάκι και η ξεχωριστή Σαπφώ Νοταρά, που παίζει την σπιτονοικοκυρά της Χαλκιά. Αξιόλογη δουλειά. Δείτε την.
  60. Έγκλημα στο Κολωνάκι (1959) 2011-03-26 08:42:22
    Για τα μέτρα και τα σταθμά του ελληνικού σινεμά, τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, ο Γιάννης Μαρής ευτύχησε να δει μια από τις γνωστές του ιστορίες "ζωντανεμένες" στο κινηματογράφο. Κι ενώ η αρχική εντύπωση είναι θετική, αφού ο σκηνοθέτης καταφέρνει να αποδώσει την ατμόσφαιρα του συγγραφέα, να δώσει χαρακτηριστικές πινελιές από την αστική Αθήνα του '50, αλλά και να παίξει με τις σκιές στο φακό του στα νυχτερινά πλάνα, στη συνέχεια αρχίζουν τα προβλήματα. Η φωνή της Μάρως Κοντού, άγνωστο για ποιο λόγο ντουμπλάρεται. Επίσης ντουμπλαρισμένη είναι η φωνή του κομπάρσου που παίζει ένα μικρό ρολάκι καφετζή, από το Θανάση Βέγγο! Στην τελευταία σκηνή της βίλας, ενώ υποτίθεται ότι εκτυλίσσεται βραδυνές ώρες, τα τελευταία πλάνα είναι με φως ημέρας. Επίσης υπάρχουν ανεξήγητα χρονικά κενά, αλλά και νοηματικά (άγνωστο ποια η διασύνδεση του μυστηριώδους λαθρέμπορου με τον ζωγράφο Καρνέζη). Για να μην μιλήσω για τη σκηνή του αρραβώνα της Μαυροπούλου με τον Μπάρκουλη μέσα στο κελί της φυλακής όπου έχουν πάει να επισκεφτούν τον πατέρα του δεύτερου, Χρίστο Τσαγανέα... Παρόλα αυτά στο ελληνικό σινεμά έχουν γυριστεί τόσες ανοησίες που εδώ οι όποιες ατέλειες είναι πραγματικά πταίσματα. Δείτε την έστω και για μία φορά γιατί για παραπάνω δεν είναι.
  61. Εγωισμός (1964) 2009-03-19 11:34:52
    Η Ρουσσέα ίσως στον καλύτερο ρόλο της! Η φρόνιμη αδελφή, αντίβαρο στην άτακτη Ζωή Λάσκαρη που για να την εκδικηθεί, της κλέβει τον αρραβωνιαστικό. Έξοχη η σκηνή που η Ρουσσέα, μούσκεμα από τη βροχή μπαίνει στο σπίτι της αδελφής της και την τσακώνει στο κρεβάτι με τον αρραβωνιαστικό...
  62. Είμαι μια δυστυχισμένη (1964) 2009-04-13 11:33:18
    Ίσως σε καμία άλλη ταινία του κινηματογραφικού ζεύγους δεν υπάρχουν τόσα κλισέ μαζεμένα. Ο Καίλας κουλουράς, η Βούρτση εργάτρια στη Γερμανία, ο Ξανθόπουλος, έχοντας περάσει αμνησία διεκδικεί εκ των υστέρων την αγάπη του παιδιού του. Σενάριο τραβηγμένο απ΄τα μαλιά, σε μια τανία που έχει μόνο... μουσειακό ενδιαφέρον, αφού τα εξωτερικά γυρίσματα μας δείχνουν πλάνα από την Αθήνα και τον Πειρειά που οι νεώτεροι ούτε καν φαντάζονται ότι υπήρχαν...
  63. Είναι ένας... τρελλός τρελλός Βέγγος (1965) 2010-09-08 11:26:52
    Νομίζω ότι η ταινία αυτή συγκαταλέγεται στις μετριότητες του αγαπημένου μας ΘΒ, η επιλογή του οποίου για το ρόλο του πλουσιόπαιδου (!) ήταν ατυχής. Το σενάριο είναι τραβηγμένο από τα μαλιά και οι αστείες σκηνές βγαίνουν κυριολεκτικά με τσιγκέλι. Ξεχωρίζω μόνο την σκηνή που ο Βέγγος πασάρει το αλάτι στον πατέρα του ο οποίος κάθεται στο τεραστίων διαστάσεων τραπέζι, με πατίνια! Επιλογή που δεν είναι για παραπάνω από μία φορά.
  64. Εκείνο το καλοκαίρι... (1971) 2009-05-13 21:13:50
    Αν το Love Story προκάλεσε ρίγη άδολης και ειλικρινούς συγκίνησης και ποταμούς δακρύων στις ροδομάγουλες αμερικανίδες έφηβες του '70, η ταινία "Εκείνο το Καλοκαίρι" απενοχοποίησε στη συνείδηση του βιοπαλαιστή μεροκαματιάρη το sailing (ιστιοπλοΐα) τις βόλτες με τα beach buggy τετράτροχα, και το ξέφρενο clubbing στις disco των 70ies, τακτικός θαμώνας των οποίων διετέλεσε ο Γιάννης Φλωρινιώτης! Γιατί, σου λέει η αγνή και άμαθη κομμώτρια της Κοκκινιάς, άμα μπορεί η σχεδόν ετοιμοθάνατη Ναθαήλ, να σαλιαρίζει στο τηλέφωνο (σημ. προσέξτε τη συσκευή! είναι όλα τα λεφτά!) με το εν διαστάσει πάμπλουτο και κούκλο σύζυγο, πεταρίζοντας τις δεκάμετρες βλεφαρίδες της, γιατί όχι και ‘γω;; Έ;;;; Αμ πως…
  65. Ελπίδες που ναυάγησαν (1968) 2009-03-29 17:11:20
    Φτωχός τραγουδιστής σώζει πλούσια κόρη από... ναυάγιο και αυτή τον ερωτεύεται. Ο μπαμπάς της κάνει νερά γιατί θέλει να την παντρέψει με τον πλούσιο αλλά άχρηστο και κακό Ντίμη (πάντα υπάρχει ένας Ντίμης σε αυτές τις ταινίες). Η κόρη πάει κόντρα στον πλούσιο μπαμπά και παντρεύεται τον καλό της για να τον κλείσει μια μέρα σε τρελάδικο (!) ως επικίνδυνο αλκοολικό!!!! Μετά αυτός γίνεται καλά και κόβει μαχαίρι το ποτό, αν και η καλή του τον παροτρύνει: "Πιες ένα ποτηράκι αγάπη μου"!!!!!! Κανονικά αυτή η ταινία θα έπρεπε να χαρακτηριστεί ως η καλύτερη των χειρότερων, κυρίως λόγω των αδιανόητων διάλογων που ξεχειλίζουν από ηθικοπλαστική χρηστομάθεια. Προσέξτε επίσης τη διακόσμηση των σπιτιών και των κέντρων και τα ρούχα των πρωταγωνιστών. Αλησμόνητα...
  66. Εν ονόματι του νόμου (1970) 2011-05-14 10:24:40
    Τι δουλειά είχε η Ελλαδίτσα μας να εμπλακεί στον πόλεμο της Κορέας στην άλλη άκρη της γης; ε; Κι όχι τίποτα άλλο αλλά μας κληροδότησε και τον ψυχασθενή Καζάκο που κατηγορείται ως εμπρηστής και φονιάς και απέναντί του στο δικαστήριο έχει την πρώην αρραβωνιαστικιά Χρονοπούλου, η οποία έχει για αδελφό τον Γαλανό που είναι ένα τομάρι, που έκαψε το εροστάσιο του μπαμπά του για να τσεπώσει την ασφάλεια! Καταλάβατε; Πρόκειται κατά τη γνώμη μου για την πιο αντιπροσωπευτική ταινία του Φώσκολου ο οποίος εδώ "διαπρέπει" σ' ένα δικαστικό δράμα που θα μπορούσε να έχει καλύτερη τύχη αν... Αν έλειπαν οι σκηνές με τους ερωτευμένους να κυνηγιούνται στη μέση του πουθενά (αλήθεια ποτέ δεν κατάλαβα γιατί κυνηγιούνται τα ζευγάρια στις ελληνικές ταινίες). Αν δεν μας έφερνε στο δικαστήριο ως μάρτυρα ένα πρωταθλητή κατς (!) που ήταν και εκπαιδευτής στα ελληνικά στρατά! (μα για όνομα του θεού...) Αν δεν επέλεγε να χρησιμοποιήσει την αργή κίνηση στην κάμερα για να περιγράψει τις σκηνές του δράματος. Κι αν άφηνε τον Γαλανό να πάει να αυτοκτονήσει στο τέλος με την ησυχία του με το αγωνιστικό του αυτοκίνητο χωρίς προηγουμένως να φορέσει το κράνος του! Το Εν ονόματι του νόμου είναι μια ταινία που λατρεύω να μισώ. Για τους φανατικούς του Φώσκολου. Μόνο
  67. Ένα αστείο κορίτσι (1970) 2010-02-09 15:29:26
    Ταινία για τα μπάζα που συγκρίνεται μόνο με ταινίες του στυλ "Τα καμάκια", "Ο παπασούζας", ή "Γκομενάκια στα θρανία". Το έχω ξαναπεί ότι ή ο Τ. Βουγιουκλάκης μισούσε εντελώς την αδελφή του, ή η Βουγιουκλάκη αγαπούσε πολύ τον αδελφό της και στη δύση της καριέρας της του επέτρεψε να την "σκηνοθετήσει". Ο μόνος λόγος για να την δείτε είναι αν σας αρέσει (προσωπικά την βρίσκω καταπληκτική) η Σοφία Ρούμπου και η μαγική φωνή της.
  68. Ένα ασύλληπτο κορόιδο (1969) 2009-08-18 15:00:36
    Ο "καλός μας άνθρωπος" εδώ στο ρόλο ενός καλοκάγαθου κουρέα που είναι ερωτευμένος με την κόρη του πλούσιου γείτονα ο οποίος στην Κατοχή ήταν δοσίλογος. Εξαιρετική "πικρή" κωμωδία, η οποία ωστόσο αρχίζει να "μπάζει" με την επιστροφή των σύγχρονων Γερμανών. Οι τελευταίοι έρχονται για να μάζέψουν από την αυλή του κουρέα έναν θησαυρό που έθαψαν εκεί το ΄40, χωρίς να τους πάρει χαμπάρι. "Όσκαρ" δεύτερου ρόλου στον Κώστα Σταυριανουδάκη για τον ρόλο του Πασχάλη. Έκτακτοι στους δικούς τους ρόλους ο τεράστιος Δ. Παπαγιαννόπουλος και ο σεμνός καρατερίστας Γ. Βελέντζας.
  69. Ένα βότσαλο στη λίμνη... (1952) 2009-03-23 15:56:43
    Ο Λογοθετίδης σε μεγάλα κέφια, στο ρόλο ενός σπαγγοραμένου συζύγου, ο οποίος το μοναδικό βράδυ που αποφασίζει να ξεδώσει πέφτει εν αγνοία του πάνω στην ξαδέλφη της γυναίκας του. Ξεκαρδιστικές σκηνές γέλιου σε μια ταινία που λίγα χρόνια αργότερα γυρίστηκε με τους Λ. Κωνσταντάρα, Κ. Γιουλάκη, Α. Μπάρκουλη και Τζ. Ρουσσέα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.
  70. Ένα έξυπνο έξυπνο... μούτρο (1965) 2009-03-20 15:05:30
    Εξαιρετική κωμωδία καταστάσεων με όλους τους ηθοποιούς σε μεγάλα κέφια. Γέλιο μέχρι δακρύων με την από δεκαετίας αρραβωνιαστικιά του Αυλωνίτη, Αμαλία, που λόγω χρημάτων έχει το πάνω χέρι. Αν πέσει στην αντίληψή σας μην την χάσετε
  71. Ένα κορίτσι για δύο (1963) 2009-07-22 16:56:17
    Πολύ καλή ταινία με ένα απροσδόκητο καστ ηθοποιών που "δένουν" μεταξύ τους όπως το καλοβρασμένο σιρόπι στο γλυκό του κουταλιού. Πρωτότυπο σενάριο, ζωηρή σκηνοθεσία, ηθοποιοί σε διαβολεμένα κέφια. Ακόμα κι η Λάσκαρη παίζει καλά!
  72. Ένας άνδρας με συνείδηση (1969) 2010-08-31 13:02:09
    Θυμάμαι πόσο είχα... γελάσει με αυτό το δράμα στην εξής σκηνή: Ο Ξανθόπουλος υποτίθεται ότι επιστρέφει από τη Γερμανία με φορτηγό. Στη διαδρομή, και προκειμένου να μας δείξει ο σκηνοθέτης ότι διασχίζει διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις, έχει στήσει ταμπέλες με ξενικά ονόματα στην εθνική οδό Αθηνών Θεσσαλονίκης! Φανταστείτε ταμπέλα που να γράφει Μόναχο και ο δρόμος πίσω να είναι τίγκα στην ελιά και το θυμάρι! Προσωπικά, μόνο και μόνο γι'αυτό ξαναέβλεπα ευχαρίστως την ταινία. Οι υπόλοιποι φίλοι ας μην μπούνε στον κόπο, ειδικά αν έχουν δει μια οποιαδήποτε άλλη ταινία της ΚΛΑΚ ΦΙΛΜΣ
  73. Ένας βλάκας και μισός (1959) 2009-04-15 09:56:06
    Θα μπορούσε η ταινία να είναι και... βωβή καθώς ο εξαιρετικός Χρ. Ευθυμίου εδώ παίζει με τη γλώσσα του σώματος και το βλέμμα του. Θεά η Ρ. Διαλυνά, κυρίως στη σκηνή που εμφανίζεται με το κομπινεζόν και το διάφανο νεγκλιζέ. Ο Δ. Παπαγιαννόπουλος "κεντάει" το ρόλο του, ενώ και η Αλ. Στρατηγού στο ρόλο της ερωτευμένης υπηρετριούλας Ανθής είναι καταπληκτική
  74. Ένας δον Ζουάν για κλάμματα (1960) 2009-04-15 09:26:54
    Ο σιτεμένος playboy ερωτεύεται την πιτσιρίκα κόρη του φίλου του που του την έχει στείλει στην Αθήνα για να σπουδάσει. Το αυτό συμβαίνει και με τη μικρή ωστόσο ο έρωτας είναι αδιέξοδος. Κωνσταντάρας - Φόνσου σ' ένα αναπάντεχο κινηματογραφικό ζευγάρι σε μια ταινία που δεν προβάλλεται συχνά από την ελληνική τηλεόραση. Η Καίτη Πάνου κινείται στα σωστά μέτρα και παρά τις συναριακές υπερβολές αποδίδει με μέτρο το ρόλο της μεγαλύτερης γυναίκας που κινείται στη σκιά του έρωτα των πρωταγωνιστών. Εκπληκτική η σκηνή που ο Κωνσταντάρας απελευθερώνεται και αγκαλιάζει με λαχτάρα τη μικρή Φόνσου, την πνίγει στα φιλιά και της λέει με πόθος "μωρό μου"! Έξοχο...
  75. Ένας ήρως με παντούφλες (1958) 2009-03-19 09:57:45
    Πρόκειται μακράν για την καλύτερη ταινία του αξεπέραστου Λογοθετίδη. Η ρεμούλα και η απάτη, συγκρούονται με την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητα με φόντο την μετεμφυλιακή Ελλάδα. Σπαρακτική η σκηνή που η κόρη (Ίλια Λιβυκού) αρρωσταίνει όταν ανακαλύπτει ότι ο λιμοκοντόρος αρραβωνιαστικός της την απατά με την πλούσια εξαδέλφη της. Νομίζεις ότι ο Λογοθετίδης αισθάνεται σωματικό πόνο όταν τρίζει η πόρτα του δωματίου που ησυχάζει το άρρωστο παιδί του. Κάθε σκηνή, πραγματικό κέντημα. Μοναδική η Νίτσα Τσαγανέα στο ρόλο της ρεαλίστριας αλλά πιστά αφοσιωμένης συζύγου Ειρήνης Δεκαβάλλα...
  76. Ένας ιππότης για τη Βασούλα (1968) 2009-03-16 14:55:41
    Νομίζω ότι η ταινία διασώζεται εν πολλοίς από τις ατάκες της. Αξέχαστο το "συνελλόντι ειπείν" του δικηγόρου Μιχαλακόπουλου και το αστείο τίναγμα της φράτζας. Ευχάριστη κωμωδία, που μπορεί μεν να είναι τραβηγμένη σεναριακά αλλά οι ερμηνείες είναι "ζωντανές" και οι σκηνές βγάζουν αβίαστα γέλιο. Εξαιρετική η Μαρία Φωκά στο ρόλο της τρελόγριας που είναι ψωνισμένη με τα ιπποτικά μυθιστορήματα.
  77. Ένας μάγκας στα σαλόνια (1969) 2009-03-20 12:10:44
    Μια ταινία για τα μπάζα. Αν την έχετε σε DVD ακουμπήστε πάνω τον καφέ σας. Την κατάσταση δεν σώζουν ούτε καν οι μεγάλοι Χρ. Τσαγανέας - Μ. Κρεβατά που ξεπουλησαν τις ταλεντάρες τους. Πολύ καλή επιλογή για τους φανατικούς των "σκουπιδιών"
  78. Ένας νομοταγής πολίτης (1974) 2011-03-29 18:35:09
    Ταινία με πλήθος συμβολισμών για την καταπίεση του σύγχρονου ανθρώπου και την συντριβή του κάτω από τον αδίστακτο μικροαστισμό της νεοελληνικής κοινωνίας. Συμφωνώ ότι πρόκεται ίσως για την καλύτερη ερμηνεία του Σωτήρη Μουστάκα. Η σκηνοθετική ματιά ωστόσο είναι κατά τη γνώμη μου φλύαρη και δεν αφήνει περιθώρια για εύγλωττους υπαινιγμούς που θα χάριζαν το κάτι παραπάνω στην ταινία. Σε κάποιες στιγμές μάλιστα οι χαρακτήρες που έπλασε ο άξιος Μουρσελάς μοιάζουν εντελώς γκροτέσκο και φτάνουν σε σημείο να κουράσουν το θεατή. Σε κάθε περίπτωση πάντως πρόκειται για μια καλή δουλειά που οι φίλοι του ελληνικού σινεμά θα πρέπει να δούνε.
  79. Ένας τρελός τρελός αεροπειρατής (1973) 2010-09-01 16:55:53
    Αναρωτιέμαι ποια θα ήταν η τύχη αυτής της ταινίας αν είχε πέσει στα χέρια ενός κανονικού σκηνοθέτη. Η βασική ιδέα πρωτότυπη και προχωρημένη, οι ηθοποιοί μερικοί από τους καλύτερους του ελληνικού σινεμά (κυρίως οι άνδρες), οι διάλογοι σε αρκετά σημεία απολαυστικοί. Κι όμως, μιλάμε για την απόλυτη μετριότητα, αν όχι χειρότερη...
  80. Εξιλέωση (1965) 2009-06-01 09:38:50
    Μελούρα της συμφοράς την οποία ωστόσο αξίζει να δείτε για δύο λόγους: Την συμμετοχή (ίσως για πρώτη και τελευταία φορά) του Νάσου Κεδράκα στο ρόλο του κακού (εδώ παίζει το πιστό σκυλί του άπονου και άκαρδου αφεντικού Δ. Παπαγιαννόπουλου) και την καλτ εμφάνιση του Σπ. Ζαγοραίου ο οποίος λέει τα φοβερά τραγούδια - πρόζα του στυλ "τοκ τοκ τοκ, ποιος, ποιος είναι; Απάντηση. Είμαι αυτή που έφυγεεεεεεε" Αξεπέραστο....
  81. Έξοδος κινδύνου (1980) 2009-05-19 16:33:53
    Σχεδόν δέκα χρόνια πριν εισβάλλει στις τηλεοπτικές οθόνες μας η ανεκδιήγητη "Λάμψη" ο Φώσκολος έκανε πρόβα τζενεράλε μ'αυτή την ανοησία παρουσιάζοντας την πλούσια συλλογή του σε κλισέ και κοινοτοπίες. Ακόμα και η παρουσία του Φούντα δεν είναι ικανή να σώσει την κατάταση. Σου δίνει την εντύπωση ότι ο μεγάλος ηθοποιός πρέπει να περνούσε φοβερές φτώχιες εκείνη την περίοδο για να δεχτεί τη δουλειά. Το αυτό ισχύει και για τον Κούρκουλο, ο οποίος σε αυτή την ταινία ούτε για οφθαλμόλουτρο δεν προσφέρεται. Για τους υπόλοιπους συντελεστές ισχύει το απόλυτο τίποτα...
  82. Έξω οι κλέφτες (1961) 2010-08-27 13:49:56
    Παρά τις όποιες υπερβολές, σεναριακές και υποκριτικές, η ταινία βλέπεται ευχάριστα, αφού η συμμετοχή του μεγάλου Ορέστη Μακρή γεμίζει τα όποια κενά. Ξεχωρίζω επίσης τη συμμετοχή της Άννας Παϊτατζή που παίζει με διαολομένο κέφι το ρόλο της νεόπλουτης. Δείτε την.
  83. Επιχείρηση Απόλλων (1968) 2010-09-02 12:26:23
    Αν η ταινία δεν χρηματοδοτήθηκε από τον ΕΟΤ για να προμοτάρει τις ελληνικές ομορφιές στις διεθνείς εκθέσεις, δεν βρίσκω απολύτως κανέναν λόγο για τον οποίο θα έπρεπε να γυριστεί. Χωρίς σενάριο, χωρίς σκηνοθεσία, μόνο σκόρπιες σκηνές γυρισμένες στα κυριότερα τουριστικά αξιοθέατα. Μ' άλλα λόγια, λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα. Δείτε την μόνο αν είστε φανατικός της Ναθαναήλ, διαφορετικά, αλλάξτε κανάλι.
  84. Ερωτική συμφωνία (1972) 2009-03-19 16:47:33
    Η βαθμολογία που έχω δώσει την κατατάσσει στις μετριότητες αλλά για κάποιο ανεξήγητο (!) λόγο η ταινία είναι από τις αγαπημένες μου. Ξεχωρίζω τη σκηνή που ο "γεράκος" Λαυρέντης Διανέλος, ψάχνει απεγνωσμένα με ανήσυχα μάτια καρφωμένα στο πέλαγος την αγαπημένη του από τις δίδυμες, φωνάζοντας Ειρήηηηηηνηηηηη. Αξέχαστη.
  85. Εσένα μόνο αγαπώ (1970) 2009-03-20 09:17:09
    Συγγνώμη αλλά αυτή η Σιτζάνη είναι ηθοποιός; Γιατί εγώ νόμιζα ότι την παίρνανε στις ταινίες αντί πληρωμής για τις μουσικές που έγραφε ο άνδρας της ο αξέχαστος Μάνος Λοίζος! Ειδικά αυτή η ταινία είναι για πολλά γέλια. Η κόρη του μεγαλοεκδότη Δέρκου (Μάνος Κατράκης), όταν γνωρίζει τον πτωχό πλην τίμιο Ζαφερίη Κόση μεταμορφώνεται εν μία νυκτί από αριστοκρατική Ρενάτα σε ταπεινή... Ρηνούλα! Έλεος...
  86. Εσχάτη προδοσία (1971) 2011-05-06 15:01:07
    Αν δεν κινδύνευα να "κοπώ" από 90lepta, που διατηρούν ένα αξιοπρεπές επίπεδο έκφρασης κινούμενο αυστηρά στα όρια της ευγένειας, θα είχα κατεβάσει ό,τι βωμολοχία μου έρχεται πρόχειρη προκειμένου να περιγράψω αυτή την χουντοταινία. Ο πρόλογος νομίζω ότι είναι αρκετός. Θα προσθέσω ωστόσο τις ξεκαρδιστικές πρώτες σκηνές όπου ο Πρέκας υποτίθεται ότι είναι κατάσκοπος και πάει να συναντήσει ένα πληροφοριοδότη στη μέση του πουθενά φορώντας κατάλευκο κοστούμι! Κι ενώ η σκηνή υποτίθεται ότι διαδραματίζεται σ' ένα ποτάμι των Ινδιών, το τοπίο θυμίζει τη λίμνη... Κάρλα. Στη συνέχεια τους την πέφτουνε, ο Πρέκας πέφτει κάτω στα χώματα και σηκώνεται κυριολεκτικά ατσαλάκωτος ενώ στη συνέχεια δέχεται πυροβολισμούς στο χέρι και το πόδι χωρίς τίποτα απολύτως να μην κοκκινήσει στο κάτασπρο ρούχο του! Τόσο καλά... Όσο για το συνάριο, δεν υπάρχουν λόγια να το περιγράψω. Την ιστορία θα μπορούσαν κάλλιστα να υπογράφουν ο Παπαδόπουλος, ο Παττακός και ο Μακαρέζος...
  87. Εταιρία θαυμάτων (1962) 2009-12-22 09:08:14
    Χαριτωμένη και διαχρονική κωμωδία που σατιρίζει τους αφελείς και θρησκόληπτους που πέφτουν θύματα απατεώνων. Η Μαυροπούλου και ο Παπαμιχαήλ στα πρώτα βήματα της καρριέρας τους αποδίδουν με κέφι τους ρόλους τους. Χαρακτηριστική η ξεκαρδιστική ατάκα της ψευτομουγγής Μαρίκας Κρεββατά "αβαβάο παπαπάο"... Βλέπεται ευχάριστα
  88. Ζητείται επειγόντως γαμπρός (1971) 2010-09-01 16:24:28
    Το έργο το έχουμε ξαναδεί που λένε. Η πρωτοτυπία στην προκειμένη περίπτωση έγκειται στο γεγονός ότι το ίδιο θέμα αποδίδεται τόσο στην αρσενική του εκδοχή - και μάλιστα δύο φορές- όσο και στη θηλυκή. Αν δεν κάνω λάθος, δεν υπάρχει αντίστοιχο προηγούμενο στην ελληνική φιλμογραφία. Χωρίς να είναι η καλύτερη δουλειά της Βλαχοπούλου η ταινία βλέπεται ευχάριστα. Το κάστινγκ είναι λίγο αναπάντεχο καθώς συνυπάρχουν ο Μπάρκουλης με την Κυριακού και η Βλαχοπούλου με τον Λιάρο... Σημειώνω επίσης την μικρή συμμετοχή του σκηνοθέτη Σακελλάριου ο οποίος, όπως φαίνεται πρέπει να είχε ζηλέψει λίγο τον συνάδελφό του Α. Χίτσκοκ που επίσης έκανε μικρά περάσματα από τις ταινίες του! Θυμίζω ότι ο Σακελλάριος είχε επίσης ένα μικρό ρολάκι στην ταινία του Η κόρη μου η σοσιαλίστρια...
  89. Ζητείται ψεύτης (1961) 2009-03-19 10:57:37
    Η Άννα Κυριακού, ίσως στον καλύτερο ρόλο της. Η θεατρική της παιδεία αποτυπώνεται άψογα στον κινηματογραφικό φακό και υπάρχουν σκηνές που κλέβει την παράσταση ακόμα και από αυτόν τον Ηλιόπουλο που είναι στο ρόλο του καταπληκτικός
  90. Ζητιάνος μιας αγάπης (1964) 2011-05-05 13:30:56
    Ο Χριστός κι η Παναγία!!! Τι σαβούρα είναι τούτη? Και μόνο αυτή η ταινία να υπήρχε θα ήταν αρκετή για να τροφοδοτήσει κάθε παρωδία, σάτιρα και ειρωνία από τους ορκισμένους εχθρούς του ελληνικού σινεμά. Εδώ νόμιζα ότι οι ίδιοι οι ηθοποιοί παρωδούν τους εαυτούς τους! Ο μοναδικός βαθμός δόθηκε για τη μουσική και τα τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου καθώς και για την (καστανή) εμφάνιση της Βίκυς Μοσχολιού...
  91. Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη (1971) 2009-09-03 09:17:48
    Η Μαιρούλα Ευαγγέλου από "παιδί θαύμα" στα δακρύβρεχτα μελό του '60 εδώ μεταμορφώνεται σε δεσποινίς με την οποία ερωτοχτυπιέται ο σιτεμένος Ξανθόπουλος. Να ήξερε να παίζει κιόλας... Ευτυχώς ο ρόλος της είναι σχετικά μικρός. Όσο για τον πρωταγωνιστή, στη δύση της καριέρας του γυρίζει μια ταινία που θαρρείς ότι πασχίζει να χωρέσει μέσα της όλη την αφόρητη κοινοτοπία των προηγούμενων. Μοναδικό συν της ταινίας τα πλάνα (εσωτερικά κι εξωτερικά) του ιστορικού στούντιο της Columbia στη Ριζούπολη που πρόσφατα κάποιοι "πολιτισμένοι" το κατεδάφισαν...
  92. Η 7η ημέρα της δημιουργίας (1966) 2009-06-07 14:23:07
    Θαυμάσιο πολιτικό - κοινωνικό σχόλιο πάνω στην αδικία που παράγει η κοινωνική ανισότητα. Ο νέος που έχει χίλια όνειρα τα οποία βλέπει να συντρίβονται καθημερινά κάτω από την ανελέητη ταξική πραγματικότητα της συγκεκριμένης (και όχι μόνο) εποχής και στο τέλος αναγκάζεται να συμβιβαστεί. Ένας συμβιβασμός που τον οδηγεί, όχι στην γαλήνη, αλλά στο προδιαγεγραμμένο τέλος του. Εξαιρετικές οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών -μηδενός εξαιρουμένου- σε αυτή την ελάχιστα γνωστή δουλειά του Βασίλη Γεωργιάδη. Ο σκηνοθέτης εδώ κάνει πραγματικό σινεμά που δεν είναι καθόλου, μα καθόλου μελό, αλλά τραγικά ρεαλιστικό. Αν πέσετε πάνω της, μην την χάσετε.
  93. Η αγάπη μας (1968) 2009-03-18 12:21:18
    Η προσωπική ιστορία του διάσημου ζευγαριού Βουγιουκλάκη - Παπαμιχαήλ μεταφέρεται στην κινηματογραφική οθόνη. Η ταινία μπορεί να χαρακτηριστεί και ως βιογραφία, αλλά ποιον ενδιαφέρει; Ο φωτισμός είναι χάλια, το ταλέντο της Βουγιουκλάκη ανύπαρκτο ο Παπαμιχαήλ συμπαρασύρεται στον κατήφορο, η μεγάλη Κατερίνα Χέλμη μάλλον είχε πολύ ανάγκη τα λεφτά για να συμμετάσχει στην ταινία.
  94. Η άγνωστος (1956) 2009-03-19 11:38:45
    Όταν ιερά τέρατα του θεάτρου όπως η Κυβέλη και ο Παππάς πρωταγωνιστούν σε ταινία, δεν μπορείς παρά να υποκλιθείς στο ταλέντο τους. Λίγο μελό το σενάριο, αλλά οι ηθοποιοί διασώζουν με τον καλύτερο τρόπο την ταινία. Αλήθεια, πόσο καιρό έχουμε να την δούμε στην τηλεόραση; Κρίμα...
  95. Η Αθήνα τη νύχτα (1962) 2009-07-13 11:51:34
    Μοναδική καταγραφή της αθηναϊκής νύχτας του '60 στην οποία περνάνε όλα τα μεγάλα ονόματα της εποχής (και όχι μόνο). Ίσως το καλύτερο ντοκυμαντέρ της εποχής όπου έχουμε την ευκαιρία να δούμε κυριολεκτικά τους πάντες και μάλιστα σε πραγματικές καταγραφές. Ο Κώστας Χατζηχρήστος παίζει τον βλάχο, η Τζένη Βάνου ραγίζει καρδιές με την μαγική φωνή της, ο Δημήτρης Χορν τραγουδάει τις πράσινες τις κόκκινες τις θαλασσιές τις χάντρες κι εμείς μένουμε αποσβολωμένοι από την συγκέτρωση τόσων αξεπέραστων ταλέντων που υπογραμμίζουν τη σημερινή ένδεια. Μην την χάσετε!
  96. Η Αλίκη δικτάτωρ (1972) 2009-03-30 16:10:29
    Το απόλυτο "τίποτα" συμπυκνώνεται στα 110 λεπτά της απαράδεκτης αυτής ταινίας. Δεν είναι μόνο που η Finos Films είναι στη δύση της, είναι και που τη Βουγιουκλάκη σκηνοθετεί και αυτός ο χάχας ο αδελφός της που ακόμα κι εγώ καλύτερα θα την σκηνοθετούσα...
  97. Η Αλίκη στο Ναυτικό (1961) 2009-04-10 12:23:27
    Από τις ταινίες που καθιέρωσαν το ζευγάρι Παπαμιχαήλ Βουγιουκλάκη, μένει μέχρι σήμερα στη μνήμη μας κυρίως για τις έξοχες μουσικές του Μ. Χατζιδάκη και για το καταπληκτικό παίξιμο του Λ. Κωνσταντάρα. Βέβαια το γεγονός ότι μέχρι σήμερα η ταινία λατρεύεται κυρίως από πιτσιρίκια (με τα ίδια κριτήρια που οι μικροί θεατές κόβουν φλέβες για τον Λάκη το γλυκούλη και τη Μαρία την άσχημη) λέει από μόνο του κάτι...
  98. Η αμαρτία της ομορφιάς (1972) 2009-03-30 18:14:51
    Μέτρια ταινία με προβλέψιμο τέλος και το γνωστό στόρι της νύφης που δεν τη γουστάρει η πεθερά. Ο μόνος λόγος για να δει κανείς την ταινία είναι η κιινηματογραφική συνύπαρξη της (ακριβοθώρητης) Μπέτυς Λιβανού με την (πάντα έξοχη) Τασσώ Καββαδία.
  99. Η αρχόντισα κι ο αλήτης (1968) 2009-06-12 13:35:08
    Χαζοταινία της σειράς με χιλιοειπωμένο στόρι, χωρίς καμία πρωτοτυπία. Ωστόσο ξεχωρίζουν οι ηθοποίοι των δεύτερων ρόλων. Καταπληκτικό ζευγάρι η Φλωρέτα Ζάννα με τον Πέτρο Λοχαίτη (έχω μύτη εγώ), και άπαιχτη η Νίτσα Μαρούδα με το Νίκο Τσούκα στο ρόλο του... βαρύμαγκα. Επίσης, αξίζει να προσέξετε τη σκηνή της δεξίωσης. Στο γκρουπάκι που έχει κληθεί να παίξει, συμμετέχει και ο... Βλάσσης Μπονάτσος! Αν "παγώσετε" την εικόνα θα τον διακρίνετε, αν και με δυσκολία...
  100. Η βίλα των οργίων (1964) 2009-03-19 16:41:07
    Εξαιρετική κωμωδία με πρωτότυπο και προχωρημένο για την εποχή σενάριο, αν σκεφτεί κανείς ότι πρωταγωνίστρια είναι μια ανύπαντρη μητέρα που διεκδικεί την αναγνώριση της πατρότητας για το παιδί της. Σκηνές ξεκαρδιστικές με τους ηθοποιούς και το σκηνοθέτη σε μεγάλα κέφια. Δείτε την.
  101. Η βουλευτίνα (1966) 2009-04-05 21:10:53
    Ανέλπιστο κινηματογραφικό ζευγάρι η Βλαχοπούλου ως αιώνια αραβωνιστικιά και ο Ξενίδης ως ο σύντροφός της που είναι ψωνισμένος με την πολιτική και αναβάλλει διαρκώς το γάμο. Παρά το γεγονός ότι ταινία έχει πρωτότυπο σενάριο και οι ηθοποιοί ανταποκρίνονται αξιοπρεπώς στους ρόλους τους, δεν κατάφερε να κάνει το "γκελ" που συνήθως έκαναν οι δουλειές της Βλαχοπούλου. Παρ' όλα αυτά, βλέπεται ευχάριστα.
  102. Η γυναίκα μου τρελάθηκε (1966) 2009-03-13 13:28:30
    Το σπάνιο θεατρικό ταλέντο της Αρώνη απογειώνεται σε αυτή την ταινία. Έξοχος ο Κωνσταντάρας, απολαυστικός ο Βογιατζής στο ρόλο του τρελογιατρού. Δροσερή η ερμηνεία της νεαρής ενζενύ Νίτσας Μαρούδα
  103. Η γυνή να φοβήται τον άνδρα (1965) 2009-03-20 13:03:30
    Αξεπέραστος Τζαβέλας! Από τις καλύτερες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, ηθογραφία μιας εποχής. Δεν υπάρχει ούτε ένα κενό στο σενάριο ή την σκηνοθεσία. Οι ηθοποιοί δίνουνε ρέστα. Μια ταινία που σέβεται τον εαυτό της και τους θεατές. Απλώς υπέροχη!
  104. Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά (1969) 2009-08-13 10:46:48
    Στα γυρίσματα αυτής της ταινίας η Βουγιουκλάκη (στην κανονική της ζωή) διανύει τους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης της και βγάζει κυριολεκτικά την πίστη σε όλο το συνεργείο. Είναι το μόνο tip που έχω να δώσω καθώς κατά τ' άλλα η ταινία είναι απλώς... απαράδεκτη! Συγκινεί μόνο τα παιδάκια του δημοτικού, όσα δηλαδή δεν έχουν ακόμα αποβλακωθεί από το nintendo και τα playstation...
  105. Η δίκη ενός αθώου (1969) 2011-12-09 07:26:39
    Μη χειρότερα! Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν κάθισα να δω αυτή την ταινία. Η κλασσική παραβολή του Ασώτου, που έχει υποφέρει πολύ, κυρίως όταν την περιέλαβε η ΚΛΑΚ ΦΙΛΜΣ και την "ζωντάνεψε" ο Ξανθόπουλος, εδώ κυριολεκτικά εκτελείται! Αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν ο Αλεξανδράκης, που εκείνη την εποχή είχε στο ενεργητικό του δεκάδες σπουδαίους ρόλους δέχτηκε να συμμετάσχει σ' αυτό το κατασκεύασμα. Τηρουμένων των αναλογιών, είναι σαν να βάζεις τον Μινωτή να παίζει σε ταινία του Όμηρου Ευστρατιάδη... Ο δε σκηνοθέτης υποχρεώνει τους έρμους τους ηθοποιούς του να απαγγέλουν μέχρι αποσπάσματα του Ευαγγελίου! Για το τεχνικό μέρος, ας μη μιλήσω καλύτερα. Τι ήθελα κι εγώ να κάτσω να δω την "Δίκη ενός αθώου"; Ας πήγαινα κατηχητικό...
  106. Η εφοπλιστίνα (1971) 2010-08-27 13:18:26
    Μηδέν, μηδέν και μηδέν. Αν η "ταινία" γυρίζονταν σε άλλη εποχή θα έλεγα ότι έγινε για να ξεπλύνει χρήματα ο παραγωγός. Τόση κακογουστιά, τόση υπερβολή, τόση κενότητα εν τέλει, σπάνια συναντάς έτσι μαζεμένες σε 100 λεπτά που παρακαλάς να τελειώσουν. Κι όμως, συμμετέχουν κάποιοι από τους πιο σεμνούς ηθοποιούς και καλούς καρατερίστες του ελληνικού σινεμά...
  107. Η ζαβολιάρα (1959) 2011-04-20 10:00:51
    Ο παγκοσμίως άγνωστος Μάριος Αδάμης υπογράφει το σενάριο και τη σκηνοθεσία, ο Ι. Αδάμης έχει κάνει την παραγωγή, προφανώς ως επικεφαλής της Άνταμς Φιλμς, εταιρεία που έχει γυρίσει τις εξής ταινίες: Τη Ζαβολιάρα και... τέλος. Για όσους δεν κατάλαβαν, τα μέλη της οικογένειας Αδάμη, αποφασίζουν να ρίξουν τα λεφτά τους στο σινεμά που την εποχή εκείνη ήταν το υπέρτατο όνειρο, για να μην πω ψώνιο. Εκ του αποτελέσματος συνάγεται ότι μάλλον θα έπρεπε να κρατήσουν τα λεφτά τους και να επιστρέψουν στις δουλειές τους οι οποίες απ' όσο μπορώ να καταλάβω δεν είχαν απολύτως καμία σχέση με αυτό που ονομάζεται κινηματογράφος. Στην πραγματικότητα Η Ζαβολιάρα δεν είναι ταινία, αλλά πλίνθοι λίθοι και κέραμοι ατάκτως εριμμένοι. Δεν μπορώ να καταλάβω τι τάξανε του Γιώργου Φούντα για να συμμετάσχει στην παραγωγή όταν πίσω του είχε αφήσει ερμηνείες όπως αυτές στο Κορίτσι με τα μαύρα, τη Μαγική Πόλις κ.α. Για να καταλάβετε, οι φωνές των πρωταγωνιστών όχι μόνο είναι ντουμπλαρισμένες αλλά γυρισμένες σε στούντιο. Έτσι στις σκηνές της θάλασσας κι ενώ βλέπουμε να λυσσομανάει ο αέρας και το κύμα, η φωνή της Βουγιουκλάκη ακούγεται από το βάθος του διαδρόμου με... echo! Για να μη μιλήσω για το φωτισμό, ή μάλλον για την ανυπαρξία του. Ταινία που πρέπει να δουν μόνο οι ιστορικοί του κινηματογράφου, αν δηλαδή δεν αποκοιμηθούν στο πρώτο δεκάλεπτο...
  108. Η ζηλιάρα (1968) 2009-03-12 15:51:13
    Ατυχής επιλογή δύο σπουδαίων πρωταγωνιστών που όμως δεν κατάφεραν να "δέσουν". Η χημεία μεταξύ τους ανύπαρκτη, το σενάριο φτωχό και τετριμένο, βεβιασμένες οι σκηνές που υποτίθεται βγάζουν γέλιο. Αν ζούσε η μακαρίτισα μάλλον θα ήθελε να ξεχάσει τη συμμετοχή της...
  109. Η ζωή ενός ανθρώπου (1968) 2009-06-24 17:01:08
    Το απόλυτο τίποτα. Αβάσταχτο ακόμα και για τους φανατικούς των μελό και των δευτερότριτων ταινιών. Προτιμήστε μια ταινία του Ξανθόπουλου και της Βούρτση, ή ακόμα και της Χριστίνας Σίλβα με τον Μπάρκουλη. Αδιανόητο στόρι, ανύπαρκτη σκηνοθεσία, διάλογοι και ηθοποιία -ούτε καν- για γέλια.
  110. Η θεία από το Σικάγο (1957) 2009-03-19 10:10:50
    "Ω γουέλ, μα που είναι οι ανιψιές μου;Τι είναι τούτα καλέ; ταμένα τά'χετε;" Έξοχη η Βασιλειάδου, απογειώνει το ρόλο της μοντέρνας θείας που αναλαμβάνει το ρόλο της προξενήτρας. Ο Μακρής σ' ένα ρόλο κομένο και ραμένο στα μέτρα του. Δροσερές παρουσίες οι ενζενύ Καρέζη, Μαυροπούλου, Παπαγεωργίου, Παπαδάτου. Πολύ καλή και η Ζαφειρίου που -ως συνήθως- είναι τόσο πειστική, σαν να παίζει τον εαυτό της.
  111. Η θεία μου η χίπισσα (1970) 2010-05-27 11:40:05
    Αν και η ταινία είναι διαποτισμένη με την καρακιτσαρία των '70s νομίζω ότι είναι μία από τις καλύτερες δουλειές της Βλαχοπούλου. Συγκινητική στο ρόλο της μάνας η αυτοδίδακτη ηθοποιός Ρ. Βλαχοπούλου, χρησιμοποιεί την υπερβολή και το κωμικό στοιχείο για να αποδώσει τη λεπτή τραγικότητα του ρόλου της. Η Ν. Βαλσάμη περιορίζεται στη μανιέρα της χαριτωμένης ξανθιάς, ο Μπάρκουλης κινείται με μέτρο. Έκπληξη ο Β. Τσιβιλίκας που χρησιμοποιεί έξοχα το σώμα του και τα φυσικά του χαρακτηριστικά (κυρίως το ύψος του) για να αποδώσει τον τρελαμένο χίπυ. Η ταινία έχει γυρίσματα και στα Μάταλα της Κρήτης από την... εποχή της αθωότητας. Δείτε την.
  112. Η καρδιά ενός αλήτη (1968) 2009-03-21 18:55:02
    Ο Ξανθόπουλος είναι που είναι ατάλαντος, φανταστείτε να παίζει και διπλό ρόλο! Σκηνή απείρου κάλλους αυτή που ο Ξανθόπουλος βουτάει με το σκάφανδρο να πιάσει σφουγγάρια. Χωρίς να είμαι σίγουρη, νομίζω ότι η σκηνή έχει γυριστεί με τον Ξανθόπουλο να περπατά πίσω από ένα ενυδρείο!!! Απίστευτη πατάτα όπου η υπερβολή στο παίξιμο είναι ο μόνος λόγος για να θυμόμαστε την ταινία.
  113. Η καφετζού (1956) 2009-04-10 13:07:43
    Μια από τις καλύτερες ταινίες της Βασιλειάδου που εδώ κυριολεκτικά δίνει ρέστα! Με αξιοθαύμαστη λιτότητα στα εκφραστικά μέσα αποτυπώνει εξαίσια το ρόλο της φτωχής πλύστρας που μεταμορφώνεται σε καφετζού με τη βοήθεια των φίλων της για να τα κονομήσει. Το σενάριο έχει ακόμα και... ανατροπές καθώς η καφετζού κρύβει ένα παλιό μυστικό που αποκαλύπτεται μόνο στο τέλος. Τεράστιος,όπως πάντα ο Αυλωνίτης, με εντελώς φυσικό παίξιμο ο Φωτόπουλος, δροσερή στην ερμηνεία της Σμαρούλα Γιούλη. Στον μικρό αλλά τόσο χαρακτηριστικό ρόλο του μεθύστακα ο Γιώργος Δαμασιώτης που απογειώνει την συγκεκριμένη σκηνή...
  114. Η κόμησσα της Κέρκυρας (1972) 2009-04-09 10:46:47
    Μια από τις τελευταίες κινηματογραφικές εμφανίσεις της μεγάλης Ρ. Βλαχοπούλου και δυστυχώς η χειρότερή της. Μαζί με κάποιες άλλες ταινίες του αξέχαστου Λ. Κωνσταντάρα στη δύση της καρριέρας του, σηματοδότησε την αντίστροφη μέτρηση για τις ανεκδιήγητες βιντεοταινίες του '80...
  115. Η κόμησσα της φάμπρικας (1969) 2009-04-05 21:17:14
    Απίθανος ο Στέφανος Ληναίος στο ρόλο του αστυνομικού που σε δύσκολους καιρούς έχει να τα βγάλει πέρα με τη συνδικαλίστρια μάνα του (Μ. Κρεβατά), τον κομμουνιστή ξάδελφό του (Ν. Τσούκας, τον άλλο ξαδελφό του που είναι κλεφτρόνι (Ν. Ρίζος) και την πλούσια αγαπημένη του που του παρουσιάζεται ως φτωχοκόριτσο (Α. Φόνσου). Πραγματικό "κέντημα" η ερμηνεία της Κρεβατά που κάνει το ρόλο της τόσο, μα τόσο αληθινό. Ξεχωρίζει επίσης ο Γ. Γαβριηλίδης στο ρόλο του ναυάρχου Παπαθανασίου. Κεφάτη η σκηνοθεσία του Ντ. Δαδήρα, εξαιρετικό το σενάριο των Πρετεντέρη - Γιαλαμά
  116. Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966) 2009-05-25 19:27:30
    Πρωτοφανές για τα δεδομένα της πολιτικά ταραγμένης εκείνης εποχής σενάριο σε μια ταινία που έχει "τσόντα" και πραγματικά πλάνα από προηγούμενες πορείες ειρήνης. Πιστεύω ότι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές αυτής της ταινίας είναι οι ηθοποιοί των δεύτερων ρόλων. Κωνσταντάρας, σε μεγάλα κέφια, Σταυρίδης, "κεντάει", ο Ν. Πλατής στο ρόλο του εκφοβισμένου εργαζόμενου, εξαιρετικός, αν και η συμμετοχή του περιορίζεται σε μερικά λεπτά. Αξιοπρόσεχτη και η μικρή συμμετοχή του ίδιου του Αλ. Σακελλάριου. Όσο για το "εθνικό ζεύγος", τους παραδίδω στην παγερή μου αδιαφορία...
  117. Η κόρη του ήλιου (1971) 2009-03-12 09:59:21
    Η ταινία είναι Α-ΔΙ-Α-ΝΟ-Η-ΤΗ! Είναι ίσως χειρότερη και από το Υπολοχαγός Νατάσα. Κρίμα που ταλέντο του Δημόπουλου ξεπουλήθηκε σε αυτή την αηδία
  118. Η κυρά μας η μαμμή (1958) 2009-03-21 18:22:15
    Μα πως γίνεται αυτοί οι ηθοποιοί να παίζουν τόσο φυσικά, τόσο αβίαστα; Σε μαρμίτα ταλέντου είχαν πέσει όταν ήταν μικροί; Εξαιρετικό το σενέριο, "σφιχτή" σκηνοθεσία, χωρίς κενά. Ένα πραγματικό διαμαντάκι
  119. Η κυρία δήμαρχος (1960) 2010-08-09 16:00:07
    Αν οι φεμινίστριες της δεκαετίας του '70 (γιατί για σημερινές ούτε λόγος) έβλεπαν κι άκουγαν τα επιχειρήματα της Βασιλειάδου προς τις γυναίκες προκειμένου να κερδίσει ψήφους και να βγει δήμαρχος, θα είχαν κάψει τα σουτιέν τους πολύ νωρίτερα... Το εντυπωσιακό μάλιστα είναι ότι την ταινία σκηνοθετεί ο άξιος (και προοδευτικός) Ροβήρος Μανθούλης, ο οποίος δεν αφήνει περιθώρια για την "υπεροχή" των ανδρών. Παρ' όλα αυτά η ταινία έχει πρωτότυπο σενάριο, είναι χαριτωμένη, κι έχει καλές στιγμές αβίαστου γέλιου. Κλασσική "συνταγή" οι δύο πρωταγωνιστές, που αποδεικνύουν ότι για το κινηματογαφικό πανί (υποθέτω και για το θέατρο) ήταν ο ένας πλασμένος για τον άλλον. Δείτε την.
  120. Η κυρία του κυρίου (1962) 2009-03-30 15:27:10
    Γλυκόπικρη κωμωδία καταστάσεων, όπου η καπάτσα σύζυγος καταφέρνει να τουμπάρει εν αγνοία του τον έντιμο υπάλληλο κατασκευαστικής εταιρείας -και σύζυγό της- να γνωμοδοτεί υπέρ συγκεκριμένων προμηθευτών. Παρά το αβίαστο γέλιο που βγάζει η ταινία, η σκηνή που η σύζυγος (Γκ. Μαυροπούλου) πετάει στα μούτρα του συζύγου της (Ντ. Ηλιόπουλος) ένα μάτσο χιλιάρικα και του φωνάζει "βλάκα, βλάκα" είναι συγκλονιστική. Ο Ηλιόπουλος σε επίπεδο ηθοποιίας που στη συνέχεια απογείωσε στο "Δράκο"...
  121. Η λεωφόρος της προδοσίας (1969) 2011-03-26 18:12:30
    Όσοι φίλοι cineργοί είναι πάνω από 35 χρονών δεν χρειάζεται να δούνε αυτήν την "ταινία". Έχουν δει (υποχρεωτικά) τον τηλεοπτικό Άγνωστο Πόλεμο οπότε είναι σαν να μην έχουν χάσει τίποτα. Οι νεώτεροι δεν θα μπορέσουν να καταλάβουν ποτέ, πως αυτή η απίστευτη ανοησία καθήλωνε το πανελλήνιο στους τηλεοπτικούς δέκτες τα χρόνια της χούντας. Μηδέν, μηδέν και μηδέν. Αλλάξτε κανάλι
  122. Η λεωφόρος του μίσους (1971) 2010-09-08 11:45:51
    Ο Φώσκολος, όσο και να πεις, ένα θέμα με δικαστές, αστυνομία και ανακριτές, το είχε. Προφανώς όταν ήταν μικρός, ο Ζορό ως τιμωρός των κακών θα ήταν ο αγαπημένος του ήρωας. Εδώ εκμεταλλεύεται (ξανά) την φιλόστοργη αγκαλιά της ΦΙΝΟΣ ΦΙΛΜΣ που του παρέχει όλα τα τεχνικά μέσα και δίνει μια τεχνικά αξιοπρεπή ταινία. Ξεχωρίζω τον νεαρότατο Νίκο Γαλανό, η ερμηνεία του οποίου δεν με άφησε ασυγκίνητη. Οι υπόλοιποι, αποδίδουν την υπερβολή που τους επιβάλλει ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Αγαπημένη ταινία για τους σπουδαστές αστυνομικών σχολών...
  123. Η Λίζα και η άλλη (1961) 2009-05-05 15:16:43
    Είναι ίσως η μοναδική ταινία που η Βουγιουκλάκη παίζει διπλό ρόλο και... παραδόξως τα καταφέρνει. Η ταινία χωρίς να είναι σπουδαία, έχει ωστόσο μερικές σκηνές που είναι χαριτωμένες. Εξαιρετικός στο ρόλο του δικηγοράκου ο Γιώργος Πάντζας, εξαίσιος όπως πάντα ο Λ. Κωνσταντάρας και ο Θ. Βέγγος σκέτη απόλαυση.
  124. Η λίμνη των στεναγμών / Η κυρα Φροσύνη και ο Αλή πασάς (1959) 2009-04-15 09:51:36
    Αν εξαιρέσει κανείς την παρουσία της Ειρήνης Παπά, η ταινία είναι απαράδεκτη. Σενάριο ανιστόρητο που το μοναδικό του "βάθος" είναι ο έρωτας ανάμεσα στη Φροσύνη και τον Μουχτάρ, χάρτινα σκηνικά που θυμίζουν τις χριστιανικές υπερπαραγωγές της Σινετσιτα, υπερβολή στο παίξιμο των ηθοποιών που σε μερικές σκηνές έχει κανείς την εντύπωση ότι παρωδούν τους εαυτούς τους. Ευτυχώς που η Παπά επέλεξε στο μέλλον να ασχοληθεί με το θέατρο. Βλέπεται μόνο τα μεσημέρια της 25ης Μαρτίου με μπακαλιάρο και σκορδαλιά
  125. Η Μαρία της σιωπής (1973) 2009-04-09 12:28:23
    Για όνομα του Θεού! Δεν μας έφτανε η Βουγιουκλάκη ομιλούσα εδώ την έχουμε και στο ρόλο της μουγγής, που τον παίζει τόσο ψεύτικα που νομίζεις ότι είναι παρωδία! Ακόμα και ο Αλ. Αλεξανδράκης που ως παρτενέρ της στο παρελθόν κατάφερνε να σηκώνει τις κοινές τους εμφανίσεις πάνω από το μέσο όρο, εδώ είναι κι αυτός απαράδεκτος. Υποτίθεται ότι πρόκειται για ένα δράμα αλλά θα σας συνιστούσα να την δείτε μόνο αν θέλετε να ξεκαρδιστείτε στα γέλια...
  126. Η μοδιστρούλα (1964) 2011-11-10 09:38:20
    Στο κινηματογραφικό λεξικό και στο λήμμα "μελό" η "Μοδιστρούλα" κάλλιστα θα μπορούσε να αναφέρεται ως συνώνυμο καθώς είναι ίσως η αντιπροσωπευτικότερη ταινία του είδους. Ακόμα κι αν δεν έχετε δει ποτέ σας μελό ταινίες, ακόμα κι αν βγάζετε καντήλες στην ιδέα και μόνο, δείτε τη Μοδιστρούλα με την ίδια λογική που οι ατίθασοι φοιτητές υποχρεώνονται να δώσουν τα πιο βαρετά και άσχετα μαθήματα για να πάρουν πτυχίο. Είναι "must". Α, και κάτι ακόμα. Σε αυτή την ταινία παρουσιάζεται και το πρώτο ελληνικό... video clip καθώς η Βούρτση τραγούδάει τον πόνο της... οπτικοποιημένο! Τρέμε Lady Gaga...
  127. Η μοίρα γράφει την ιστορία (1957) 2011-02-17 13:31:51
    Με την πρώτη ματιά κι αν κάποιος παραμείνει στο σενάριο θα μπορούσε να πει ότι πρόκειται για μια μελό ιστορία που αποθεώνει τους απανταχού loosers. Κι όμως, εδώ ο σκηνοθέτης Ιωαννόπουλος παίρνει μερικά από τα "ιερά τέρατα" του ελληνικού θεάτρου (Μυράτ, Χατζηαργύρη, την νεαρότατη και πανέμορφη Βαλάκου) και τους αποσπά εξαιρετικές ερμηνείες μπροστά στον κινηματογραφικό φακό, βοηθούμενος από την υπέρχοχη εικονοληψία του Αριστείδη Καρύδη-Fuchs. Ακόμα κι ο Κωνσταντάρας που τον έχουμε συνηθίσει σε ρόλους ανοιχτόκαρδου μπον βιβέρ δίνει δείγματα του αδιαμφισβήτητου ταλέντου του σ' ένα δραματικό ρόλο, κρατώντας το σωστό τέμπο. Παρά τις όποιες υπερβολές, η ταινία είναι υπόκωφη, επιβλητική με εύγλωττες σιωπές, βλέμματα και χειρονομίες. Δείτε την.
  128. Η μουσίτσα (1959) 2010-09-06 11:12:33
    Χαζομαρούλα της σειράς, η οποία ωστόσο μας δίνει την ευκαιρία να δούμε μερικούς από τους διασημότερους συντελεστές του ελληνικού σινεμά στα πρώτα τους βήματα. Είναι η δεύτερη ταινία του Δαλιανίδη, μια από τις πρώτες της Βουγιουκλάκη - η οποία εδώ μας δείχνει την μελλοντική της βουγιουκλάκεια εξέλιξη - ενώ και ο Μπάρκουλης εδώ είναι με μάγουλο βερίκοκο ρίκο ρίκο ρίκοκο! Ξεχωρίζω τον εξαίσιο Βέγγο που σε αυτή την ταινια έχει το... εξωτικό όνομα "Φοίβος"! Δεν είναι για παραπάνω από μία φορά.
  129. Η νεράιδα και το παληκάρι (1969) 2009-03-20 09:05:18
    Όταν όλοι φοράνε κρητικές βράκες και η Βουγιουκλάκη Ντιόρ τι να πούμε. Άσε πια για το πορτοκαλί παντελόνι του Παπαμιχαήλ με το πορτοκαλί πουκάμισο! Μα καλά το καλό γούστο είχε πάει διακοπές σε αυτή την ταινία; Σώζεται μόνο από τις ατάκες και -για μια ακόμα φορά- από τον μεγαλειώδη Παπαγιαννόπουλο. Εξαιρετικές οι σκηνές στο σπίτι των Φουρτουνάκηδων που είναι γυρισμένες στο σπίτι του Ν. Κούνδουρου στον Αγ. Νικόλαο Κρήτης. Το επισκέφτηκα πριν από δέκα χρόνια και ήταν σα να ήμουν μέσα στην ταινία...
  130. Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου (1969) 2009-03-12 15:28:30
    Ίσως η πιο καλτ ελληνική ταινία, και για το λόγο αυτό είναι ψηλά στη βαθμολογία μου. Αξέχαστη η σκηνή που ο Ξανθόπουλος στα βάθη της Ανατολής κι ενώ έχει περάσει των παθών του τον τάραχο δέχεται επίθεση... αρκούδας (!) που είναι άνθρωπος ντυμένος με αποκριάτικη στολή!!!
  131. Η παριζιάνα (1969) 2009-04-09 10:08:09
    Μια ταινία που σώζεται από το ταλέντο της Βλαχοπούλου και θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί στο πρώτο μισάωρο αφού εκεί τελειώνουν οι πραγματικά αστείες σκηνές.
  132. Η προσφυγοπούλα (1938) 2011-04-17 09:58:06
    Αυτή η "υπέροχος φωνοταινία" όπως αναγράφεται και στους τίτλους είναι από κάθε άποψη μοναδική. Γυρίστηκε σε στούντιο του Καΐρου, όπως και οι περισσότερες παραγωγές αυτής της περιόδου ενώ τα εξωτερικά γυρίσματα έχουν γίνει στην Ελλάδα (Αθήνα, Μετέωρα κ.α.). Στην πρώτη της προβολή έκοψε 23.173 εισιτήρια και παιζόταν διαρκώς μέχρι το 1950! Εκτός από τη θεά Βέμπο που λέει πέντε ολόκληρα τραγούδια (!) παίζει ο πασίγνωστος στην εποχή του ηθοποιός του θεάτρου Μάνος Φιλιππίδης. Ο αιγύπτιος σκηνοθέτης, παρουσιάζει δειλά μια από τις πρώτες τεχνικές φλας μπακ, ενώ αποδίδει έξοχα τη σκηνή της φυγής της μάνας με το παιδί, ρίχοντας καπνούς μπροστά από το φακό του για να αποδώσει δραματικά την ατμόσφαιρα, ό,τι δηλαδή έκανε πλήθος άλλων σκηνοθετών και συνεχίζουν να το κάνουν μέχρι τις μέρες μας... Μαθήματα υποκριτικής που θα πρέπει να παρακολουθήσουν ακόμα και σύγχρονοι ηθοποιοί δίνει με την ερμηνεία του ο δάσκαλος της μουσικής που δυστυχώς δεν γνωρίζω το όνομά του. Αξίζει να σημειωθεί ότι Η προσφυγοπούλα είναι η ταινία που όταν την είδε η μεγάλη Σωτηρία Μπέλλου, αποφάσισε να γίνει κι αυτή τραγουδίστρια! Στο μουσείο του ελληνικού κινηματογράφου, η συγκεκριμένη ταινία κερδίζει επάξια μια από τις πλέον περίοπτες προθήκες...
  133. Η πρώτη αγάπη (1964) 2011-03-30 12:03:00
    Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ασημακόπουλος θέλησε να μας πει μια ιστορία για την ομορφιά της ψυχής και πως αυτή μπορεί να είναι ανώτερη από την όποια εξωτερική εμφάνιση των ανθρώπων. Διάλεξε λοιπόν δύο άξιους ηθοποιούς, την αισθαντική Καλογεροπούλου και τον μετρημένο Φέρτη και ξεκίνησε να μας τη διηγείται. Κι ενώ η αρχή της ταινίας είναι πολλά υποσχόμενη, στη συνέχεια η ιστορία του χάνεται κάπου ανάμεσα στο ασύνδετο μοντάζ, τις σκηνοθετικές υπερβολές και τα απελπιστικά κενά στο σενάριο που τελικά ακυρώνουν την όλη προσπάθεια. Κι όπως λέγεται συχνά, ο δρόμος προς την αποτυχία είναι συχνά στρωμένος με καλές προθέσεις...
  134. Η Ρένα είναι «οφ-σάιντ» (1972) 2010-07-28 18:48:06
    Πρόκειται για μια από τις τελευταίες ταινίες του μεγάλου Αλέκου Σακελλάριου, η οποία ωστόσο δεν καταφέρνει να παραμείνει αμόλυντη από την κιτς αισθητική των 70's. Παρ' όλα αυτά η Βλαχοπούλου παραμένει σε διαολεμένα κέφια, με τους Γαλανό και Τσιβιλίκα να αποδίδουν σε σωστά μέτρα τους ρόλους τους. Εδώ εμφανίζεται και η νεαρότατη τότε (μόλις 16 ετών) Ελίζα Βόζεμπεργκ, μετέπειτα γνωστή δικηγόρος και σήμερα βουλευτίνα της Νέας Δημοκρατίας! Η συμμετοχή της στην ταινία οφείλεται στη φιλική σχέση του πατέρα της με τον σκηνοθέτη.
  135. Η Στεφανία (1966) 2009-03-21 18:44:21
    Προκλητικό για την εποχή σενάριο όπου το τέλος έχει γυριστεί με δύο διαφορετικές εκδοχές. Συνταρακτική στο ρόλο της μικρής Εσθήρ η Νόρα Βαλσάμη. Έξοχη και οι Δέσπω Διαμαντίδου και Σπύρος Καλογήρου. Μην την χάσετε
  136. Η σφραγίδα του Θεού (1969) 2010-03-18 17:07:00
    Αν έχετε δει έστω και μία ταινία του Ξανθόπουλου και βαριέστε τις επαναλήψεις μην δείτε τη "Σφραγίδα του Θεού", γιατί θα σας... σφραγίσει το απόλυτο τίποτα! Όλα είναι τόσο προβλέψιμα που ακόμα κι αν δεν έχεις δει την ταινία μπορείς να ψιθυρίσεις πριν καν εκστομιστούν από τους ηθοποιούς τους διαλόγους! Μοναδικό συν της ταινίας η σκηνή με τη Ζαφειρίου που βιώνει με άγρια χαρά το κάψιμο της περιουσίας του αντιπάλου της (Μ. Κατράκης).
  137. Η σωφερίνα (1964) 2009-04-09 09:59:24
    Πρόκειται για μία από τις ταινίες που η Βουγιουκλάκη ως πρώτο όνομα διασώζεται από το ταλέντο των συμπρωταγωνιστών της. Στην πραγματικότητα, ποιος θυμάται το σαχλό παίξιμό της όταν κορυφαία στιγμή της ταινίας είναι η σκηνή του δικαστηρίου με τον μέγα Παπαγιαννόπουλο στο ρόλο του προέδρου να ξεφυσάει ιδρωμένος προκειμένου να προφέρει το όνομα του αλλήθωρου μάρτυρα (επίσης τεράστιου) Αυλωνίτη; Σπανοβαγγελοδημητρακόπουλος ή καλύτερα "πες με Γρύλλο καλύτερα κύριε πρόεδρε να συνεννοηθούμε"... Πέρα από τον Αλεξανδράκη, εξαιρετικοί επίσης στους ρόλους τους οι Καίτη Λαμπροπούλου ως αιώνια σιτεμένη αρραβωνιαστικιά, Τζόλυ Γαρμπή ως απατεώνισα χήρα γυμνασιάρχη και Μάρω Κοντού ως Λιλή Χαριδήμου.
  138. Η φωνή της καρδιάς (1942) 2011-03-20 12:17:43
    Χωθείτε μέσα στη χρονοκάψουλα και ταξιδέψτε πίσω, μακριά, σχεδόν 70 χρόνια πριν! Τότε που ο ελληνικός κινηματογράφος έκανε τα πρώτα του βήματα, με σθένος και τόλμη ακόμα και λίγο μετά την γερμανική κατοχή. Στην σημερινή εποχή των διαστημικών ταξιδιών, της κβαντομηχανικής, αλλά και των φιλοσοφικών ζητημάτων που θέτει η "εξέλιξη" της σύγχρονης κοινωνίας, βουλιάξτε με την άνεσή σας σ' αυτό το αθώο παραμύθι και δείτε μερικά από τα πιο ταλαντούχα πλάσματα της υποκριτικής που παρελαύνουν πίσω από το φακό του Ιωαννόπουλου. Ο γίγαντας Βεάκης, ο αισθαντικός Χορν, η άξια Τσαγανέα (εδώ σχεδόν αγνώριστη, αναγνωρίζεται κυρίως από τη φωνή της...) ο ταλαντούχος Κωνσταντάρας, κι από κοντά η Καίτη Πάνου σχεδόν παιδί, ο Αλέκος Λειβαδίτης και η Σμαρούλα Γιούλη, στον πρώτο της κινηματογραφικό ρόλο... Αν περιμένετε "ψαγμένα" σενάρια και επαναστατικές τεχνικές και σκηνοθετικές απόψεις θα απογοητευτετε. Αν όμως θέλετε να ανατρέξετε πίσω, στους πρωτεργάτες του ελληνικού κινηματογραφου δεν υπάρχει καλύτερη επιλογή. Δεν την είδα στην τηλεόραση ή σε dvd αλλά στο You Tube (i fwni tis kardias part1) και αυτός είναι ένας από τους ελάχιστους λόγους που ευχαριστώ τη σύγχρονη τεχνολογία...
  139. Η χαρτοπαίχτρα (1964) 2009-03-12 16:53:53
    Μακράν όλων η ατάκα της Βλαχοπούλου προς την Λ. Παπαγιάννη: "Ακούς εκεί αντροχωρίστρα η Λελέ μου, το πουλάκι μου"...
  140. Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλλήκαρα (1960) 2009-03-16 14:47:00
    Η Εθνική Ελλάδος στους ηθοποιούς, συγκεντρωμένη σ' αυτή την ταινία. Από που να ξεκινήσεις και που να τελειώσεις. Από τον Άυλωνίτη έως τον Παπαγιαννόπουλο και από τον Φωτόπουλο μέχρι τον Σταυρίδη. Το σενάριο βέβαια είναι αφελές, αλλά είναι όλοι τόσο μα τόσο καλοί στους ρόλους τους. Η Καρέζη δροσερή ενζενύ, κλέβει την παράσταση, η Δέσπω Διαμαντίδου στο ρόλο της στρίγγλας μητριάς εξαιρετική, ο Χρήστος Ευθυμίου σκέτη απόλαυση. Μια ταινία που βλέπεται ευχάριστα ξανά και ξανά
  141. Η ψεύτρα (1963) 2009-04-14 16:34:58
    Κωμωδιούλα της σειράς η οποία ωστόσο καταφέρνει να ξεπεράσει το μέσο όρο, κυρίως λόγω της παρουσίας του Αλ. Αλεξανδράκη και του πάντα απολαυστικού Δ. Παπαγιαννόπουλου. Ειδικά οι σκηνές που μοιράζονται οι δυο τους είναι απολαυστικές. Πολύ καλός στο ρόλο του ερωτοχτυπημένου Φίλιππου και ο Κ. Βουτσάς. Βλέπεται ευχάριστα.
  142. Η ωραία του κουρέα (1969) 2009-03-21 18:35:35
    Πολύ καλή κωμωδία με στοιχεία δανεισμένα από την πραγματικότητα της εποχής. Το σενάριο ξεφεύγει λίγο στην υπερβολή, αλλά όλοι οι ηθοποιοί παίζουν καταπληκτικά.
  143. Η ωραία των Αθηνών (1954) 2009-03-20 12:14:02
    Η ταινία που καθιέρωσε το αχτύπητο τρίο Φωτόπουλος - Αυλωνίτης - Βασιλειάδου. Ο ένας καλύτερος από τον άλλον. Αξέχαστο το... χλιμίντρισμα της Βασιλειάδου όταν της κάνουν κοπλιμέντα! Μην την χάσετε!
  144. Ησαΐα... μη χορεύεις (1969) 2009-12-29 14:35:36
    Πρόκειται για μία πραγματική σαχλαμάρα που δεν την διασώζει τίποτα. Ούτε καν η παρουσία του μεγάλου Λάμπρου Κωνσταντάρα. Οι πρωταγωνιστές καταβάλλουν βέβαια φιλότιμες προσπάθειες, αλλά είναι τόσο κακό το σενάριο και τόσο τετριμμένη η σκηνοθεσία, που όλα κινούνται κάτω του μετρίου. Προτιμήστε να δείτε κάτι άλλο.
  145. Θα κάνω πέτρα την καρδιά μου (1968) 2009-03-20 13:06:46
    Ο Βοσκόπουλος και η Δούκισα σε μια ταινία που και οι δύο θα ήθελαν να ξεχάσουν. Μα καλά, αυτός ο Κατράκης πως δεχόταν να παίζει σε τέτοιες αηδίες; Σενάριο άσχετο, σκηνοθεσία ανύπαρκτη, "ερμηνείες" για κλάματα. Ακόμα και οι φανατικοί του είδους θα βαρεθούνε μ'αυτή την αηδία...
  146. Θα σε κάνω βασίλισσα (1964) 2009-03-20 12:17:11
    Μεγαλειώδης ταινία, που δείχνει παράλληλα μια ολόκληρη εποχή, την ανοικοδόμηση της Αθήνας την δεκαετία του '50. "Κέντημα" οι ρόλοι από όλους τους ηθοποιούς. Όσο για τον Βέγγο, απλώς υποκλίνομαι!
  147. Θανασάκης ο πολιτευόμενος (1954) 2009-03-19 16:00:14
    Ηθογραφική ταινία με επίκεντρο το ψώνιο της πολιτικής των νεοελλήνων. Έκτακτος ο Ντίνος Ηλιόπουλος στο ρόλο του μπακάλη. Η ταινία ξεχωρίζει για τα εξωτερικά της πλάνα που μας δείχνουν μια προ πολλού χαμένη Αθήνα.
  148. Θανάση πάρε τ’ όπλο σου (1972) 2009-03-26 15:27:49
    Ρεσιτάλ ηθοποιίας από τον Βέγγο που αποδεικνύεται έξοχος ακόμα και σ' έναν δραματικό ρόλο. Όλα τα λεφτά η σκηνή που ο γαμπρός του (Α. Παπαδόπουλος) τον διώχνει από το σπίτι του που έχει πληρώσει ο Βέγγος με το αίμα της ψυχής του. Σπαρακτική η σκηνή του προξενειού της αδελφή του (Δ. Ζέζα). Μια ταινία για όσους (αφελώς) πιστεύουν ότι ο Βέγγος είναι καλός μόνο για κωμωδιούλες της σειράς...
  149. Θέμα συνειδήσεως (1973) 2011-04-18 16:25:08
    "Φλύαρη" ταινία όπου συμβαίνουν τα πάντα και πολύ! Και να φανταστεί κανείς ότι ο Φώσκολος δεν είχε απολύτως καμμία συμμετοχή... Διακρίνω ωστόσο τις αδιαμφισβήτητες ικανότητες του Γιώργου Αρβανίτη στη φωτογραφία και του πολυτάλαντου Μάρκου Ζέρβου που ήταν για την Φίνος Φιλμ ο άνθρωπος - "ορχήστρα" που έκανε τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα. Στα παραπάνω προσθέστε την συμμετοχή - μαγνήτη του Νίκου Κούρκουλου αλλά και της Μπέτυς Αρβανίτη που εδώ παίζει μια ηρωινομανή! Δεν είναι για παραπάνω από μία φορά
  150. Θυσία της μάνας (1956) 2011-05-05 16:10:28
    Οι ταινίες μελό είναι ένα πολύ ιδιαίτερο είδος του ελληνικού σινεμά. Οι θεατές συνέρρεαν κατά χιλιάδες στους κινηματογράφους της εποχής για να συμπάσχουν ή να ταυτιστούν με τα βάσανα του Ξανθόπουλου και της Βούρτση, τον πόνο και τη δυστυχία της Χριστίνας Σύλβα, τον σπαραγμό και τα δάκρυα της Μαλαίνας Αννουσάκη. "Φταίνε τα τραγούδια του, φταίει κι ο λυράρης / μα φταίει κι ο ίδιος του ο λαός γιατί είναι μαραζιάρης" λέει ο Σαββόπουλος σ' ένα τραγούδι του, κι έτσι είναι. Μαραζιάρης ο λαός, μόλις βγαλμένος από πολεμους, εμφύλιο, δικτατορία, αρέσκονταν να βιώνει τα πάθη των ηθοποιών για να ξεχνάει τα δικά του. Στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε ένα αυθεντικό μελό με ένα σημαντικό χαρακτηριστικό: Τη συμμετοχή κορυφαίων ηθοποιών, όπως η Ελένη Χατζηαργύρη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης και ο Θόδωρος Μορίδης. Η παρουσία τους "μολύνει" τον άσπιλο μελό χαρακτήρα της ταινίας σε σημείο που αναρωτιέσαι αν πράγματι κατατάσσεται στο είδος. Σε κάθε περίπτωση, δείτε την.
  151. Ίλιγγος (1963) 2010-08-31 09:41:14
    Θα έλεγα ότι η ταινία αποτελεί το πρώτο μέρος μιας τριλογίας, καθώς ακολούθησαν άλλες δύο (Στεφανία και Δάκρυα για την Ηλέκτρα) με ίδιο τον βασικό κορμό ηθοποιών και πανομοιότυπο μοτίβο. Προφανώς την εποχή εκείνη ο Δαλιανίδης πρέπει να διάβαζε πολύ Ίψεν και είχε επηρρεαστεί από τα πάσης φύσεως τρίγωνα... Στην προκειμένη περίπτωση η ταινία έχει μέτρο και ρυθμό -πέρα από τις όποιες υπερβολές- και πιασάρικο για την εποχή θέμα. Ξεχωρίζω τη Βούλα Ζουμπουλάκη που δείχνει (και εδώ) ότι υπήρξε ηθοποιός με στέρεη θεατρική παιδεία και πειθαρχεί στις ανάγκες του ρόλου δίνοντάς του ωστόσο το δικό της προσωπικό στίγμα. Η Λάσκαρη προσφέρεται για οφθαλμόλουτρα καθώς η φυσική της ομορφιά σε συνδυασμό με την προκλητική (για την εποχή της πάντα) εμφάνιση, αποζημιώνει τους θαυμαστές της. Ο Αλεξανδάκης με την πλούσια γκάμα υποκριτικών μέσων που διέθετε αποδεικνύει ότι μπορεί να κινηθεί άνετα σε μια ευρεία γκάμα ρόλων από αυστηρός καθηγητής σε γοητευτικό μπον βιβέρ και από ερωτοχτυπημένος σύζυγος σε ένα πραγματικό κάθαρμα. Δείτε την.
  152. Ιστορία μιας ζωής (1965) 2009-03-29 17:44:39
    Προσωπικά πιστεύω ότι είναι η καλύτερη κινηματογραφική στιγμή της Λάσκαρη, βοηθούμενης βεβαίως από το τεράστιο ταλέντο του Μάνου Κατράκη. Η ταπεινή κομμώτρια που χτενίζει τις μεγαλοκυρίες, τα φτιάχνει με τον άντρα μιας από αυτές. Τελικά η κυρία πεθαίνει και η νεαρή παίρνει τη θέση της. Η Τασσώ Καββαδία δίνει εδώ τα ρέστα της στο ρόλο της κακιάς που την καθιέρωσε
  153. Ιστορία μιας κάλπικης λίρας (1955) 2009-03-12 10:04:41
    Τα περίλαμπρα αστέρια της ταινίας είναι αναμφισβήτητα η Λαμπέτη και ο Χόρν. Τα διαμαντάκια ωστόσο κρύβονται στις ερμηνείες της πληθωρικής Σπεράντζας Βρανά (πόρνη) και του αβίαστα αληθινού Βαγγέλη Πρωτόπαπα (Ντίνος). Ταινία σταθμός
  154. Και οι... 14 ήταν υπέροχοι! (1965) 2009-03-30 16:02:26
    Υποτίθεται ότι είναι κωμωδία καταστάσεων, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για μια από τις χειρότερες δουλειές για όλους τους συμμετέχοντες...
  155. Κακός, ψυχρός και ανάποδος (1969) 2010-08-27 13:58:36
    Το γεγονός ότι ο Κ. Χατζηχρήστος παίζει διπλό ρόλο δεν σημαίνει ότι η ταινία είναι καλή. Πιστεύω ότι το εύρημα του διπλού ρόλου στην πραγματικότητα καλύπτει την απουσία σεναρίου... Σημειώνω ωστόσο ότι στις σκηνές που ο Χατζηχρήστος ενσαρκώνει τον φτασμένο ηθοποιό που φτάνει στο χείλος της καταστροφής από τα χρέη είναι κατά ένα τρόπο αυτοβιογραφικό. Είναι γνωστό ότι ο καλός ηθοποιός τις ημέρες της δόξας του ήταν από τους πιο ανοιχτόκαρδους και -κυρίως - ανοιχτοχέρηδες ανθρώπους. Συνάδελφοί του θυμούνται ότι ποτέ δεν είχαν πληρώσει όταν έβγαιναν μαζί του, ενώ υπάρχουν αναφορές ότι ο Χατζηχρήστος έκανε κρυφές "αρπαχτές" στο εξωτερικό προκειμένου να πληρώσει τους ανθρώπους του θίασού του στην Αθήνα. Μόνο και μόνο γι'αυτό αξίζει να δει κανείς την ταινία, αλλά για τίποτα περισσότερο.
  156. Κάλλιο πέντε και στο χέρι (1965) 2010-09-05 11:36:09
    Μην σας ξεγελούν τα πρώτα ονόματα στους τίτλους. Πρόκειται για μια ταινία άνοστη, άνευρη και σε πολλά σημεία χαοτική και βλακώδης. Ο Γιώργος Οικονομίδης σίγουρα έκανε καλύτερη δουλειά με τα ταλέντα του στην Αίγλη του Ζαππείου από το να γράψει αυτό το "σενάριο". Φωτόπουλος και Βασιλειάδου διακρίνονται μόνο για τον επαγγελματισμό τους ενώ οι υπόλοιποι ηθοποιοί (στους οποίους σαφώς και δεν συμπεριλαμβάνω τον Γ. Οικονομίδη που νομίζεις ότι παίζει σε σχολική παράσταση) απλώς διεκπεραιώνουν τους ρόλους. Αλλάξτε κανάλι.
  157. Καλώς ήλθε το δολλάριο (1967) 2009-03-20 09:25:23
    Εξαιρετική ταινία με τους πρωταγωνιστές σε μεγάλα κέφια. Ο Κωνσταντίνου απογειώνει το ρόλο του φουκαρά λογιστή, ο Ορφέας Ζάχος πειστικός στο ρόλο του ψωνισμένου αντινομάρχή ενώ η Καλουτά παίζει με το γνωστό της μπρίο το ρόλο της τσατσάς στη Τρούμπα. Αξίζει να τη δείτε
  158. Καπετάν φάντης μπαστούνι (1968) 2009-04-13 14:13:10
    Αν εξαιρέσουμε τη σκηνή όπου η Μ. Κοντού εμφανίζεται ως τργουδίστρια με το.. ανεκδιήγητο ψευδώνυμο "Η τραγουδίστρια με τα μαύρα"(!) η ταινία βλέπεται πολύ ευχάριστα. Το ταλέντο του Κωνσταντάρα και της Καββαδία είναι τόσο μεγάλο, που εύκολα ξεχνάς τα σεναριακά κενά και τις υπερβολές.
  159. Κάποτε κλαίνε και οι δυνατοί (1967) 2011-05-11 14:42:57
    Η ταινία είναι τόσο, μα τόσο χάλια, που γι'αυτόν ακριβώς το λόγο μου άρεσε πολύ! Διαστροφή; Σχιζοφρένεια; Μήπως να με κοιτάξει κάποιος ειδικός; Δέχομαι συμβουλές. Επειδή αυτή η δουλειά του Ξανθόπουλου δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική, θα σημειώσω μόνο μερικές σκηνές που με έκαναν να ξεραθώ στα γέλια: Η Άντζελα Ζήλεια ως Λίζα πάει με τον Τζέρι (για όνομα του θεού, δεν υπάρχει ένα κανονικό όνομα για τους κακομαθημένους λεφτάδες;) για να την μάθει ιστιοπλοΐα. Λεπτομέρεια. Φοράει παντελόνι, τακούνια, και μαύρη μπλούζα τίγκα στην χρυσοποίκιλτη πούλια! Και είναι πρωί!!! Σκηνή δεύτερη. Μέσα σε λιγότερο από τέσσερα λεπτά έχει αναπτυχθεί ο έρωτας της Λίζας με τον Ανδρεα (Ν. Ξανθόπουλο) τον οποίο στην προηγούμενη ακριβώς σκηνή έχει προγκήξει με τον χειρότερο τρόπο. Ο έρωτας μάλιστα είναι τόσο μεγάλος που διαβεβαιώνει τη μαμά του (στην οποία έχει συμπεριφερθεί ως ζητιάνα) ότι θα πάει σπίτι της να φάει τα... κεφτεδάκια της! Σκηνή τρίτη: ο Ξανθόπουλος, φτασμένος καπετάνιος πια, κυβερνά το καράβι κρατώντας το τιμόνι. Λεπτομέρεια: η σκηνή έχει γυριστεί (φυσικά) σε στούντιο και ο καπετάνιος είναι σα να είναι πίσω από γκισέ τράπεζας!!! Αν αντέξετε, καθίστε να τη δείτε. Προσωπικά, το καταευχαριστήθηκα...
  160. Καραγκούνα (1961) 2011-03-21 11:03:23
    Όταν καταβάλλονται αγωνιώδεις προσπάθειες για να "παντρευτούν" το βουκολικό δράμα με το μελό και το ελληνικό γουέστερν (!) έχουμε ένα αποτέλεσμα όπως αυτή εδώ η ταινία. Τα πάντα είναι τόσο βλακωδώς υπερβολικά που σου προκαλούν στην καλύτερη περίπτωση ένα απλό μειδίασμα, ενώ αν έχεις και παρέα τότε ξεσπάς σε ασυγκράτητη χαχανητά. Η αλήθεια είναι ότι διασκέδασα πολύ με το "δράμα" των πρωταγωνιστών ειδικά στη σκηνή που η μάνα (Μαλαίνα Αννουσάκη) επιστρατεύει το τέχνασμα της άρρωστης καρδιάς για να παντρευτεί η κόρη της (Χριστίνα Σύλβα) το αρχοντόπουλο του χωριού. Το ενοχικό σύνδρομο που κατατρέχει γενιές ολόκληρες ελλήνων λειτούργησε και στην προκειμένη περίπτωση και η κόρη λέει το πολυπόθητο ναι. Στην επόμενη σκηνή βέβαια η μάνα είναι μια χαρά και η "άρρωστη" καρδιά της έχει γιάννει, αφού και θα καλοπαντρευτεί η κόρη και η αυτή θα γλιτώσει από τα βάσανα και τη σκληρή δουλειά. Ή μήπως αυτός ήταν από την αρχή ο στόχος? Μπερδεμένα πράγματα... Δείτε την Καραγκούνα με επιείκεια χωρίς να ξεχνάτε ότι ταινίες αυτού του είδους ήταν εξαιρετικά δημοφιλείς στην εποχή τους...
  161. Καρδιά μου πάψε να πονάς (1965) 2009-04-29 10:52:31
    Ίσως η πιο αντιπροσωπευτική ταινία του κινηματογραφικού ζεύγους Ξανθόπουλου - Βούρτση που πιθανότατα καθιέρωσε τη Μαρθούλα με το ψευδώνυμο Μάρθα Κλάψα. Μιλάμε για πολύ, αβάσταχτο, πόνο, ανελέητα χτυπήματα της μοίρας, και μια τεράστια αδικία! Αν αντέξετε να τη δείτε μέχρι τέλους θα πεθάνετε στα γέλια με τη σκηνή όπου Βούρτση και Ξανθόπουλος τραγουδάνε χωρίς να το ξέρουν (!) σε διπλανά μαγαζιά και στο τέλος φτάνουν να "συνομιλούν" με τα τραγοούδια τους!! Κορυφαίο!
  162. Καταραμένη ώρα / Τραγούδησέ μου μανούλα... (1968) 2009-04-16 11:52:15
    Η ταινία αρχίζει με το ευτυχισμένο ζευγάρι να χαριεντίζεται με το σπλάχνο τους στο κρεβάτι. Μετά εμφανίζεται μια πρώην του συζύγου και στο επόμενο πλάνο ο Κακαβάς θρηνεί για τη σύζυγό του (Δούκισα) χωρίς να καταλάβουμε τι έχει συμβεί. Πέθανε; Την κοπάνησε; Άγνωστο. Μισή ώρα αργότερα μαθαίνουμε ότι έχει πεθάνει ενώ στο μεταξύ ο πατέρας έχει βρει μία σωσία της γυναίκας του που είναι και τραγουδιάρα, και την φέρνει στο σπίτι και την εμφανίζει ως τη χαμένη μητέρα του άρρωστου παιδιού του. Η πρώην όμως (Ντ. Τριάντη) είναι πολύυυυυυ κακιά και προσπαθεί να φέρει εμπόδια στο δεσμό που στο μεταξύ αναπτύσσεται ανέμεσα στους δυό τους. Ταινία για τα μπάζα με κάκιστο ήχο, από την οποία μόνο εγώ λείπω! Να σκεφτεί κανείς ότι καλύτερα απ' όλους παίζει το... παιδάκι! Ο μόνος λόγος που αξίζει να την δει κανείς είναι ο Α-ΠΙ-ΘΑ-ΝΟΣ παππούς ακορντεονίστας που όπως και σε πολλές άλλες ταινίες εμφανίζεται στο βάθος στις σκηνές του κέντρου διασκέδασης!
  163. Κατάχρησις εξουσίας (1971) 2011-05-13 15:15:23
    Θα χρειαζόμουν ατέλειωτες σελίδες για να περιγράψω τις ασυναρτησίες αυτού του φωσκολικού σεναρίου που με άφησε με δεκάδες αναπάντητα ερωτηματικά. Προφανώς ο Τσιώλης δεν πρόσεξε τα χαοτικά κενά όντας απορροφημένος από τις πολλές σκηνές καταδίωξης που όπως φαίνεται ήταν το αγαπημένο του θέμα. Η αφοσίωσή του σ' αυτές μάλιστα είναι τόσο μεγάλη που σε μία σκηνή φαίνεται η σκιά της κάμερας και του ηχολήπτη με το μπουμ! Κατά τα λοιπά θα μείνω με τις απορίες πως και γιατί εξαφανίστηκε ο Κατράκης στα μισά της ταινίας, πως γίνεται να αποτοξινωθεί ο Κούρκουλος σ' ένα βράδυ (!) γιατί το υπόγειο του σπιτιού του Καλογήρου είναι χώρος ανάκρισης και πολλές πολλές άλλες. Και μια τελευταία λεπτομέρεια: Αφού βάζουνε την έρημη τη Λιβανού να κλαίει μέσα σ' ένα αχούρι και της κάνουνε κοντινό δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουνε αδιάβροχη μάσκαρα; Εκτός αν θέλανε να μας πούνε ότι κλαίει (κυριολεκτικά) με μαύρο δάκρυ...
  164. Κατηγορώ τους ανθρώπους (1965) 2009-03-20 11:45:02
    Ταινία φωσκολικού επιπέδου κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. Η ταινία σώζεται από τον Κούρκουλο που εδώ δεν αποφεύγει την υποκριτική υπερβολή και την πολύ καλή Τζένη Ρουσσέα. Πολύ καλή η Φλωρέτα Ζάννα
  165. Κατήφορος (1961) 2009-05-07 10:39:37
    Κοινωνική ταινία του Δαλιανίδη, η οποία, αν δεν κάνω λάθος, όπως και η Στεφανία είχε γυριστεί με δύο διαφορετικά φινάλε. Τολμηρό για την εποχή σενάριο με πολύ καλές ερμηνείες. Ξεχωρίζω τον Κούρκουλο και την νεαρότατη τότε Μίρκα Καλατζοπούλου. Η γυμνή έμφάνιση της Λάσκαρη έδωσε ώθηση στην καριέρα της που απογειώθηκε ένα χρόνο μετά με το Νόμο 4000.
  166. Κάτι κουρασμένα παληκάρια (1967) 2009-03-20 09:54:47
    Ταινία κομένη και ραμένη στα μέτρα του Κωνσταντάρα. Ξεχωρίζουν η Μπέτυ Αρβανίτη που παίζει τόσο φυσικά, αλλά και ο Χρόνης Εξαρχάκος στο ρόλο του Κουνέλα. Ατάκες θανατηφόρες, σπαρταριστές σκηνές, σενάριο χωρίς κενά. Απολαυστική
  167. Κάτι να καίη (1963) 2009-04-09 10:05:39
    Ταινία μιούζικαλ του μετρ του είδους Γιάννη Δαλιανίδη. Ωστόσο, απέχει πολύ από άλλες δουλειές του στις οποίες χρησιμοποίησε ως πρωταγωνίστρια τη Ζ. Λάσκαρη. Αστείρευτο το ταλέντο της Ρ. Βλαχοπούλου που διασώζει εν πολλοίς την ταινία. Σε μικρό κωμικό ρόλο - έκπληξη και ο Τόλης Βοσκόπουλος.
  168. Κόκκινα τριαντάφυλλα (1955) 2011-04-06 11:16:58
    Μια ταινία που μου έκανε εντύπωση για πολλούς λόγους. Κατ'αρχάς οι διάλογοι, κυρίως στο πρώτο μέρος που βλέπουμε τον έρωτα των δύο νέων. Ο σεναριογράφος και ηθοποιός στην προκειμένη περίπτωση Διονύσης Μήλας, πρέπει να διάβασε χιλιάδες σελίδες από λευκώματα των "καθώς πρέπει" δεσποινίδων της δεκαετίας του '50 όπου όλα είναι αγνά, ρομαντικά και αθώα. Μετά, έχουμε την (πρώτη αν δεν κάνω λάθος) κινηματογραφική εμφάνιση της θεάς Ρίκας Διαλυνά που εδώ εξαργυρώνει την στέψη της ως Σταρ Ελλάς τον προηγούμενο χρόνο (1954) έστω και με ντουμπλαρισμένη φωνή. ΣΤην ταινία επίσης εμφανίζεται μια ορχήστρα swing (!) και παίζει κι ένα σχετικό κοματάκι. Το πιο αναπάντεχο όμως, ήταν τα αυθεντικά πλάνα από τον καταστροφικό σεισμό του 1953 στη Κεφαλλονιά καθώς και εικόνες από το ισοπεδωμένο Αργοστόλι! Τα Κόκκινα Τριαντάφυλλα είναι μια ιστορία αγάπης, δείτε την σαν τέτοια και με επιείκεια...
  169. Κόκκινα φανάρια (1963) 2009-03-12 16:44:18
    Νομίζω ότι η έκπληξη σε αυτή την ταινία είναι ο Παπαμιχαήλ. Στη σκηνή που ανακαλύπτει ότι η Καρέζη είναι πόρνη, κλαίει και γελάει ταυτόχρονα και σπαρακτικά. Πραγματικό ρεσιτάλ
  170. Κορίτσια για φίλημα (1965) 2010-02-09 11:05:46
    Μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές ταινίες του Δαλιανίδη που τον καθιέρωσε ως (μοναδικό) εκπρόσωπο του κινηματογράφου μιούζικαλ στην Ελλάδα. Οι νεαροί πρωταγωνιστές του ξεχειλίζουν από δροσιά ενώ οι "παλιές καραβάνες" παίζουν με κέφι διαολεμένο. Έξοχη η (αυτοδίδακτη για όσους δεν το γνωρίζουν) Βλαχοπούλου, εξαιρετικός στο ρόλο του ο Γιώργος Γαβριηλίδης. Στο σύνολο πάντως πρόκειται απλώς για μια καλή "ταινιούλα"
  171. Κορίτσια στον ήλιο (1968) 2009-04-14 16:55:34
    Για κάποιους είναι απλώς ένα βουκολικό μελόδραμα. Κι όμως είναι η ταινία που η ανήσυχη νεολαία της εποχής συνέρρεε στους κινηματογράφους για να την δει στα... κρυφά, καθώς στα φανερά την ψιλοσνομπάριζε! Προσωπικά είναι μία από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες που όταν ήμουν μικρή την είχα ΟΛΗ γραμμένη σε κασέτα ήχου και ήξερα τους διαλόγους απέξω! Ακόμα και σήμερα στις τελευταίες σκηνές του αποχωρισμού βουρκώνω!
  172. Κορόιδο γαμπρέ (1962) 2009-03-30 17:22:55
    Δυο ταβερνιάρηδες, γρουσούζηδες και ανταγωνιστικοί μεταξύ τους ερωτεύονται το ίδιο κορίτσι, που όμως είναι ερωτευμένο με τον αδελφό του ενός απ' τους δύο. Φτωχή σεναριακά η ταινία, εξαντλείται στις καλές ατάκες. Η μοναδική ώθηση που της δίνεται είναι από το αχτύπητο δίδυμο Σταυρίδη - Αυλωνίτη. Απλώς μέτρια
  173. Κόσμος και κοσμάκης (1964) 2009-04-15 10:00:35
    Κάκιστο σενάριο, άνευρη σκηνοθεσία σε μια ταινία που δεν τη σώζει ούτε η παρουσία μεγάλων ηθοποιών όπως ο Σταυρίδης και η Κρεββατά. Αλλάξτε κανάλι εκτός αν δεν έχει τίποτα καλύτερο.
  174. Κραυγή... (1964) 2011-12-15 14:06:20
    Ο Φώσκολος, είτε ως σκηνοθέτης είτε ως σεναριογράφος όπως στην προκειμένη περίπτωση, δεν έκανε τυχαίο σινεμά. Πιστός - αν όχι δουλικός - υπηρέτης του κράτους, έγραφε και γύριζε ταινίες για να μας πείσει ότι όλοι οι αστυνομικοί είναι καλοί, οι ανακριτές και οι εισαγγελείς είναι αδέκαστοι, οι κυπατζήδες κι οι χαφιέδες είναι "άνθρωποι του νόμου" και οι κρατικοί υπάλληλοι αδιάφθοροι. Ασφαλώς και δεν είναι τυχαίο ότι στις περισσότερες ταινίες του ευχαριστεί μέσω των τίτλων την γενική αστυνομική διεύθυνση, το επιτελείο σρατού κ.α. ενώ στην πραγματικότητα θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο. Πασπάλιζε μάλιστα το υλικό του μ' ένα σωρό συναισθηματικές ηλιθιότητες και μας παρέδιδε τα... "αριστουργήματά" του. Το αυτό συμβαίνει και στην "Κραυγή", όπου τα σκηνοθετικά κενά του Κ. Ανδρίτσου, αναλαμβάνει να γεμίσει ο Φώσκολος χρησιμοποιώντας την δοκιμασμένη συνταγή του, κι έχοντας δεδομένο ένα ευρύ κοινό που κατάπινε αμάσητη την όποια βλακεία. Ποιος θα κάτσει σήμερα να δει Φώσκολο; Ελπίζω κανένας... Ο μοναδικός βαθμός δόθηκε για τον άψογο Παύλο Λιάρο και τις δηλητηριώδεις ατάκες του, που είναι τόσο καλές ώστε να πιστεύω ότι δεν υπήρχαν στο σενάριο αλλά ο τότε νεαρός ηθοποιός αυτοσχεδίαζε.
  175. Κρίμα... το μπόι σου (1970) 2009-03-19 11:14:35
    Έχουν περάσει οι εποχές που η Κοντού και ο Κωνσταντάρας απογείωναν τις ταινίες που συμμετείχαν ως απολαυστικό δίδυμο. Η συγκεκριμένη ταινία αποτέλεσε την αρχή του κατήφορου για τους δύο πρωταγωνιστές που έπιασαν πάτο στην ασύλληπτη πατάτα "ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ"
  176. Κυνόδοντας (2009) 2009-11-09 09:17:57
    Ταινία που, σε αντίθεση με πολλές παραγωγές του εγχώριου σινεμά, έχει αρχή μέση και τέλος. Σπουδαίο πλεονέκτημα, το οποίο αν συνδυαστεί μ' ένα πρωτότυπο και συνάμα προκλητικό σενάριο, μια σοφή σκηνοθεσία και ερμηνείες - "δηλητήριο" από τους ηθοποιούς, τότε έχεις μπροστά σου ό,τι καλύτερο έχει να δώσει ο ελληνικός (τουλάχιστον) κινηματογράφος την τελευταία δεκαετία...
  177. Κυριακάτικο ξύπνημα (1953) 2010-12-12 12:45:19
    Χαρακτηριστικό παράδειγμα του πως μια άνοστη, άνευρη και άχρωμη ιστορία μπορεί να εκτοξευτεί στο... διάστημα χάρη στο ταλέντο των συντελεστών μιας ταινίας. Ο δαιμόνιος Κακογιάννης συνεργάζεται με τα "ιερά τέρατα" της εποχής (Παππάς, Λαμπέτη, Χορν) και δίνει ένα πραγματικό "διαμαντάκι" δίνοντας την δυνατότητα στους ηθοποιούς του να ξεδιπλώσουν κάθε πτυχή του ταλέντου τους. Παρατηρήστε το βλέμμα και την κίνηση του μέγιστου Γ. Παππά όταν τον τρελαίνει στη μουρμούρα η γυναίκα του (έξοχη όπως πάντα η Τ. Καββαδία). Χαζέψτε με τις εκφράσεις της θεάς Λαμπέτη που μπορεί να παίζει ανάλαφρα σαν πούπουλο χωρίς να γίνεται σαχλή ή μελό. Δείτε τον Χορν να ερμηνεύει το βαλσάκι "Δυστυχισμένος" όπου σε μόνο μια στιγμή περνάει από το δράμα στην κωμωδία όταν παράλληλα βλέπει τυχαία σε μια εφημερίδα ότι έχει κερδίσει τον πρώτο αριθμό του λαχείου. Σεμινάριο για σχολές υποκριτικής και φερέλπιδες νέους ηθοποιούς.
  178. Κυριακάτικοι ήρωες / Οι άσσοι του γηπέδου (1956) 2009-07-13 11:46:10
    Μα καλά, που ήταν κρυμένο αυτό το "διαμαντάκι"; Η πρώτη ταινία του μεγάλου Βασίλη Γεωργιάδη και ίσως η μόνη αθλητική ελληνική ταινία με πρωταγωνιστές, κανονικούς ποδοσφαιριστές, μεγάλες δόξες της εποχής τους, που παίζουν τους εαυτούς τους! Μια ταινία νοσταλγική, που περιγράφει την εποχή που το ποδόσφαιρό ήταν πραγματικά ερασιτεχνικό και έξω από αυτό οι πρωταγωνιστές του, ψοφάγαν της πείνας. Εξαιρετική δουλειά με την αξία ντοκυμαντέρ. Στην εκδοχή που είδα μάλιστα, υπάρχει έγχρωμο παράρτημα στο τέλος, όπου ο Γιώργος Καμπανέλης (ο οποίος συμμετέχει στην ταινία) προσπαθεί να βρει σήμερα τους κυριακάτικους ήρωες του '50... Να μην ξεχάσω να αναφέρω την συμμετοχή του Θανάση Βέγγου που παίζει έναν ναύτη και τρώει ένα σβουριχτό σκαμπίλι από την χοντρούλα που φλερτάρει, αλλά κι ένα πλάνο που διακρίνεται ο Γιώργος Φούντας! Έξοχο...
  179. Λαός και Κολωνάκι (1959) 2009-03-19 18:22:29
    Η "φρεγάτα" Νέντη, (Διαλυνά) ξεσηκώνει τον γαλατά Κωστα (Χατζηχρήστος) με φόντο το αριστοκρατικό Κολωνάκι. Σημειώστε ότι κάποιες σκηνές έχουν γυριστεί στα...Πατήσια! Ο Χατζηχρήστος σε μεγάλα κέφια, "πικάντικη" παρουσία η Κάκια Αναλυτή, στα σωστά μέτρα το ντουέτο Ξένιας Καλογεροπούλου - Κώστα Κακκαβά
  180. Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο (1955) 2009-03-20 09:39:49
    Τι να πει κανείς γι'αυτή την ταινία; Από τις καλύτερες του ελληνικού κινηματογράφου και σίγουρα στο top 10! Οι καλύτεροι συνεργάστηκαν με τους καλύτερους και το αποτέλεσμα απλώς άψογο!
  181. Λαφίνα (1962) 2010-08-07 11:20:07
    Βουκολικό... γουέστερν με την βλαχοπούλα Μπεάτα Ασημακοπούλου σε ρόλο Καλάμιτυ Τζέην! Υποθέτω ότι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο της δόθηκε ο ρόλος ήταν η παρουσία του συζύγου της ως σκηνοθέτης... Η βαθμολογία θα ήταν μηδενική αν δεν συμμετείχε ο Νίκος Τζόγιας με την θεατρική παιδεία και την εξαιρετική βαθιά του φωνή. Μόνο για προχωρημένους θαυμαστές κάλτ ταινιών. Οι υπόλοιποι - που φαντάζομαι ότι θα είναι και οι περισσότεροι - ας βγούνε μια βόλτα.
  182. Λόλα (1964) 2009-03-19 10:41:53
    Μετά τα Κόκκινα Φανάρια η Καρέζη επιστρέφει στο σκοτεινό ρόλο της πόρνης με λιγότερη επιτυχία. Κατά τη γνώμη μου το παίξιμο των ηθοποιών είναι υπερβολικό αλλά αυτό δεν αφαιρεί πολλά από την γοητεία της ταινίας που συγκαταλέγεται στις κλασσικές
  183. Λούφα και παραλλαγή (1984) 2009-08-16 17:11:34
    Η ταινία είναι αυτοβιογραφική! Πρόκειται για αληθινές ιστορίες που έζησε ο σκηνοθέτης Περάκης όντας φαντάρος μέσα στη χούντα. Ο κάθε ένας από τους ρόλους μάλιστα, είναι "χτισμένμος" πάνω σε πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα! Μία από τις καλύτερες δουλειές του ελληνικού κινηματογράφου, με αυθεντικό ρεαλισμό (όσο κι αν σήμερα κάποια πράγματα μας φαίνονται υπερβολικά) και αστείες σκηνές που είναι πραγματικά αστείες χωρίς να εκβιάζονται. Νομίζω ότι είναι η τελευταία καλή ταινία που έχει να παρουσιάσει η εγχώρια παραγωγή και μάλιστα σε μία εποχή (δεκαετία του '80) που "μεσουρανούσαν" άθλιες βιντεοταινίες σαν τον Παπασούζα και το Καμικάζι αγάπη μου...
  184. Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο (2005) 2010-09-20 10:54:02
    Αναπαυμένος πάνω στις δάφνες της πρώτης ομότιτλης ταινίας του, ο Περράκης εδώ πασχίζει να κάνει το σήκουελ της Λούφας και Παραλλαγής, βασιζόμενος στο ταλέντο και την αναγνωρισιμότητα των νεόκοπων τηλεοπτικών αστέρων και την life style σύγχρονη αισθητική που εκφράζεται (;) μέσα από τα ατέλειωτα πόδια της μοντέλας Βίκυς Καγιά. Το αποτέλεσμα ωστόσο είναι κάτω του μετρίου, είναι κακό. Γιατί, αν η πρώτη ταινία είχε κάτι να αφηγηθεί (τις προσωπικές αληθινές ιστορίες που έζησε ο σκηνοθέτης όντας φαντάρος μέσα στη χούντα), στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει να πει απολύτως τίποτα. Η σκηνοθετική "φρεσκάδα" έχει εντελώς μαραθεί, τα αστεία εξαντλούνται στις στείρες βωμολοχίες που απελευθερώνουν τα χαχανητά μόνο στους τελειόφοιτους Λυκείου, οι χαρακτήρες είναι αδόμητοι και επομένως χαοτικοί. Μια ταινία που δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες σε όσους έχουν δει την αυθεντική Λούφα και τους απογοήτευσε, εκβίασε τη συγκίνηση και το χιούμορ χωρίς να αποσπάσει κανένα συναίσθημα. Ξεχωρίζω μόνο την εξαιρετική ερμηνεία του Ορφέα Αυγουστίδη ως τρελαμένου Κρητικού Ζωνιανίτη.
  185. Μαγική πόλις (1954) 2010-09-02 13:09:08
    Διαβάζοντας διάφορες κριτικές πριν δω την ταινία σημείωσα χαρακτηρισμούς όπως "ποιητικός ρεαλισμός" ή "ιταλικός νεορεαλισμός". Μπορεί να είναι κι έτσι. Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για μια έντιμη δουλειά του νεαρότατου Νίκου Κούνδουρου (ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω φαίνεται για μερικά δευτερόλεπτα σε ένα από τα πλάνα της ταινίας) που επιχειρεί να κάνει πραγματικό σινεμά σε μια από τις δυσκολότερες (πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά) χρονικές περιόδους της Ελλάδας. Αξιοπρόσεκτη η συμμετοχή του Θανάση Βέγγου, ο οποίος εδώ είναι 27 χρονών και φυσικά έχει σχεδόν όλα του τα μαλιά! Βέγγος και Κούνδουρος γνωρίστηκαν στο κολαστήριο της Μακρονήσου λίγα χρόνια πριν και σ' αυτή την γνωριμία οφείλεται η παρουσία του στην ταινία. Το σενάριο σε κάποιο σημείο κάνει μια απελπιστική κοιλιά, η ηχοληψία δεν ξεφεύγει από την "κατάρα" του ελληνικού σινεμά καθώς σε πολλά σημεία είναι τραγική, η φωτογραφία όμως είναι κάτι παραπάνω από άψογη και η μουσική διά χειρός Μάνου Χατζιδάκι αξέχαστη. Ταινία που θεωρείται αυτό που λέμε σταθμός. Και είναι. Πιστεύω ότι ο Αλέκος Αλεξανδράκης, όταν αρκετά χρόνια αργότερα γύρισε την "Συνοικία τ' όνειρο", είχε στο μυαλό του τη Μαγική Πόλη, καθώς αποτυπώνονται ξεκάθαρα οι επιρροές του. Θ' αναρωτιέμαι πάντοτε που στο δαίμονα κατάφερε να βρει ο σκηνοθέτης όλες αυτές τις πανέμορφες γυναίκες που παρελαύνουν μπροστά από το φακό του. Ειδικά οι χορεύτριες είναι όλες κούκλες, ενώ η ηθοποιός που κάνει την άτακτη σύζυγο του φευγάτου καπετάνιου είναι πραγματικά σαν πίνακας ζωγραφικής. Μην τη χάσετε.
  186. Μάθε παιδί μου γράμματα (1981) 2009-08-16 16:52:50
    Ίσως η καλύτερη ταινία που γυρίστηκε από το '80 και μετά, μαζί με το Λούφα και Παραλλαγή. Εξαιρετικό σενάριο, "σφιχτή" σκηνοθεσία, ηθοποιοί διαλεγμένοι ένας προς έναν που δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους. Πρόκειται βέβαια για μια ξεκαρδιστική κωμωδία η οποία ωστόσο είναι διαποτισμένη με μία μοναδικά λεπτή τραγικότητα, για την οποία ο σκηνοθέτης Θ. Μαραγκός αξίζει εύσημα. Πραγματικό διαμάντι που δεν πρέπει να χάσει κανείς!
  187. Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες (1960) 2009-04-10 12:55:23
    Κωμωδία "κέντημα" όπου οι δύο πρωταγωνιστές (Ηλιόπουλος Χατζηχρήστος) δίνουν ρέστα! Μ'αρέσει πολύ η σκηνή με την Αλέκα Στρατηγού που ως καμαριέρα δέχεται το επαρχιώτικο φλερτ του Χατζηχρήστου. Ο Ηλιόπουλος όπως πάντα φινετσάτος και χαριτωμένος. Βλέπεται ξανά και ξανά με την ίδια πάντα ευχαρίστηση.
  188. Μάνα γιατί με γέννησες / Έτσι ήταν η ζωή μου (1963) 2009-03-20 11:43:14
    Ποια "Ανήθικη Πρόταση" με Ρ.Ρέντφορντ και Ντ.Μουρ μου λέτε. Εμείς εδώ στο Ελλάντα το γυρίσαμε το σενάριο 45 χρόνια πριν! Απίθανος στο ρόλο του μάτσο κακού ο Μπάρκουλης. Αλησμόνητη η σκηνή που ο Κακαβάς ως άλλος Οιδίποδας σέρνεται τυφλός στα χωράφια! Οι φανατικοί του είδους μην την χάσουν!
  189. Μάνα μου, παραστράτησα (1961) 2009-03-20 11:37:34
    Από τον τίτλο και μόνο καταλαβαίνει κανείς περί τίνος πρόκειται. Δακρύβρεχτο μελό που το βλέπουν μόνο οι φανατικοί του είδους όπως εγώ...
  190. Μανταλένα (1960) 2009-03-13 13:34:01
    Ο Βέγγος στο ρόλο του ερωτοχτυπημένου χωροφύλακα μαγικός. Η Βουγιουκλάκη σε μία από τις πρώτες ταινίες της που είναι αναμφισβήτητα η καλύτερή της.
  191. Μαντώ Μαυρογένους (1971) 2009-03-19 10:34:32
    Άλλη μια τεράστια πατάτα που γυρίστηκε μεσούσης της χούντας για να τονώσει το εθνικοπατριωτικό φρόνημα των Ελλήνων (τρομάρα μας). Σενάριο ανιστόρητο, σκηνοθεσία ανύπαρκτη, ερμηνείες για γέλια. Την ταινία δεν σώζει ούτε το βαθύ γαλάζιο βλέμμα της Καρέζη, που άγνωστο για ποιους λόγους σπατάλησε το ταλέντο της σε αυτή την αηδία
  192. Μαρία Πενταγιώτισσα (1928) 2011-03-25 07:52:14
    Όταν ένας λάτρης του αυτοκινήτου πηγαίνει σ' ένα ράλι αντίκα, αισθάνεται μια σπάνια συγκίνηση. Τα μηχανικά μέρη των αυτοκινήτων είναι έτη φωτός πίσω από τις σύγχρονες υπερκατασκευές, κουμπάκια με ενδείξεις να αναβοσβήνουνε δεν υπάρχουν στο ταμπλό, η ταχύτητα είναι άγνωστη λέξη. Κι όμως, τα αυτοκίνητα αντίκες, μπορείς να τα χαϊδέψεις και να αισθανθείς τις καθαρές γραμμές τους, τα σπάνια υλικά τους, να χαζέψεις τελικά την αθωότητα και το πάθος των δημιουργών τους. Το αυτό συμβαίνει και με αυτή την σπάνια ταινία, από την οποία έχω δει μόνο αποσπάσματα όπως τα παρουσίασε στο ντοκυμαντέρ του "Τον παλιό εκείνο καιρό" ο Αλέκος Σακελάριος. Ο πιονέρος του ελληνικού σινεμά Αχιλλέας Μαδράς (που πέθανε σχεδόν 100 χρονών, χωρίς την αναγνώριση που του άξιζε), εδώ κάνει κυριολεκτικά τα πάντα: και το σενάριο και τη σκηνοθεσία, παίζει και έναν βασικό ρόλο. Είμαι σίγουρη ότι στα διαλείματα των γυρισμάτων θα σκάλιζε με κατσαβίδια τις μηχανές λήψης, θα επιμελούνταν τα κοστούμια, μπορεί και να έφτιαχνε και κανένα φαγάκι για τους ηθοποιούς του... Σ'αυτόν τον μοναχικό και ρομαντικό Δον Κιχώτη του ελληνικού σινεμά χρωστάμε πολλά. Αν είστε τυχεροί και πέσετε πάνω στην ολοκληρωμένη κόπια της ταινίας (αν υπάρχει φυσικά) μην τη χάσετε.
  193. Μαριχουάνα stop! (1971) 2009-03-17 21:37:38
    Στα περισσότερα συμφωνώ με τις κριτικές των φίλων, στις οποίες προσθέτω και τα ανεκδιήγητα κοστούμια. Όμως σημειώνω ότι είναι από τις ελάχιστες ελληνικές ταινίες που παρουσιάζονται σκηνές ψυχεδέλειας με μουσική ροκ γκαράζ! Θυμηθείτε τον Β. Σειληνό να χορεύει φρενιασμένα με φόντο εικόνες του Τζίμι Χέντριξ! Επίσης σημειώνω την καλτ εμφάνιση του ακριβοθώρητου Κώστα Καφάση. Μόνο και μόνο γι'αυτά η ταινία συγκαταλέγεται στις καλτ του ελληνικού κινηματογράφου.
  194. Ματωμένα Χριστούγεννα (1951) 2011-03-22 10:14:54
    Μια από τις ελάχιστα γνωστές ταινίες, η μία από τις δύο που γύρισε συνολικά ο μεγάλος ηθοποιός και σκηνοθέτης Νϊκος Χατζίσκος. Τεχνικά υπάρχουν πολλές ελλείψεις και λάθη, για παράδειγμα η σκηνή της ανατίναξης της γέφυρας έχει ταυτόχρονα πλάνα και ημερήσια και νυχτερινά... Πρόκειται ωστόσο για μια αληθοφανή ιστορία, την αντίσταση των ελλήνων ενάντια στη γερμανική κατοχή, την οποία ζωντανεύουν άξιοι ηθοποιοί. Η ταινία έχει αρχειακό χαρακτήρα, γιατί εκτός από τον Χατζίσκο, που εδώ έχουμε την ευκαιρία να τον απολαύσουμε όσοι δεν είμασταν τυχεροί να τον δούμε στο θεατρικό σανίδι, παίζει και ο Παντελής Ζερβός σε νεαρότατη ηλικία, η Ελένη Χαλκούση, αλλά και ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος σε ένα απειροελάχιστο ρολάκι. Εκεί εξάλλου αποδεικνύεται κατά την ταπεινή μου γνώμη και το ύψος του εκάστοτε ηθοποιού: Να έχεις να πεις ίσα ίσα δυο ατάκες και να τις κάνεις τόσο δικές σου που να κερδίζεις την προσοχή του κοινού... Αν πέσετε πάνω της μην τη χάσετε.
  195. Με τη λάμψη στα μάτια (1966) 2009-03-23 13:34:42
    Η ταινία είναι σεναριακά μέτρια, αλλά ο Γλυκοφρύδης δούλεψε σωστά με τους ηθοποιούς του και κατάφερε να τους αποσπάσει πολύ καλές ερμηνείες. Οι εσωτερικές συγκρούσεις και τα ηθικά διλήμματα είναι δοσμένα αριστοτεχνικά με τον -πάντα μεγάλο- Γιώργο Φούντα να αποδίδει εξαιρετικά το ρόλο του. Πολύ καλοί και οι δεύτεροι ρόλοι. Ξεχωρίζει η σκηνή με τις κεφαλές του χωριού -παπάς, δήμαρχος, δάσκαλος- που αναζητούν τρόπο για να πουνε στον τραγικό πατέρα (Λαυρέντη Διανέλλο) ότι πρέπει να θυσιάσει τα δυο του παιδιά για να σώσει το τρίτο...
  196. Με φόβον και πάθος (1972) 2011-12-16 08:24:21
    Προσέξτε τι συμβαίνει εδώ. Ο Κούρκουλος από ένα καλοκαιρινό απόγευμα μέχρι την επομένη τα ξημερώματα έχει προλάβει: * να χαριεντιστεί με την καλή του στην παραλία * να κάνει άνω κάτω ένα αστυνομικό τμήμα * να δείρει έναν γιατρό που του αποκαλύπτει ένα "φοβερό" μυστικό * να ξεμπροστιάσει τον παρα λίγο πεθερό του μέσα στην υπερπολυτελή έπαυλή του * να τις φάει από ένα σωρό πληρωμένους μπράβους και να αφεθεί στις σιδηροδρομικές γραμμές για να τον πατήσει το τρένο αλλα τελικά τον γλιτώνουν * να συρθεί μέχρι το κατώφλι του εισαγγελέα για να του αποκαλύψει την "τρομερή" αλήθεια Και ω του θαύματος, ξημερώματα πια, κοστουμαρισμένος και ατσαλάκωτος να ξαναβρεθεί στο σπίτι του παρά λίγο πεθερού στην έπαυλη για να του τρίψει το ένταλμα σύλληψης στα μούτρα! Κι όλα αυτά σε λιγότερο από δώδεκα ώρες! Προσθέστε στα παραπάνω το γεγονός ότι ο πρωταγωνισττής μέσα σε περίπου δύο ώρες έχει προφέρει τουλάχιστον 70 φορές τη λέξη "δικαιοσύνη" και θα καταλάβετε γιατί η διαβόητη τηλεοπτική "Λάμψη" των '90s τρέλαινε τα μηχανάκια της AGB... Η ταινία "Με φόβο και πάθος" όντως διεγείρει τα συναισθήματα του τίτλου. Αισθάνθηκα φόβο για την αποβλάκωση που μπορεί να πάθει κανείς βλέποντας τις φωσκολικές ασυναρτησίες και πάθος στην επιθυμία μου να πετάξω στον δημιουργό της γιαούρτια...
  197. Μερικοί το προτιμούν κρύο... (1962) 2010-08-04 16:19:38
    Παρά το ατυχές κάστινγκ (η μεσήλικη Βλαχοπούλου παίζει την αδελφή της σχεδόν έφηβης Χλόης Λιάσκου και την κόρη της σχεδόν συνομήλικής της Τζόλυς Γαρμπή), η ταινία συγκαταλέγεται στις κλασσικές του Δαλιανίδη και είναι μια "δροσερή" πρόταση για τις ζεστές καλοκαιρινές βραδιές. Πολύ καλός στο ρόλο του ο Γιώργος Βογιατζής, ενώ επίσης ξεχωρίζω τον πάντα πληθωρικό Κώστα Δούκα στο ρόλο του πάτερ φαμίλια. Και μια διόρθωση: Η ατάκα φφφφσσσστ μπόινγκ, δεν ακούγεται εδώ αλλά στην ταινία "Κορίτσια για φίλημα".
  198. Μια γυναίκα, μια αγάπη, μια ζωή! (1971) 2011-11-25 16:08:48
    Ηρωισμός! Αυτό απαιτείται για να κάτσει κανείς να δει αυτά τα αβάσταχτα 112 λεπτά απίστευτης βλακείας... Μια "ταινία" που βλέπεται μόνο αν σας καρφώσουν σε πολυθρόνα και στερεώσουν τα μάτια σας με οδοντογλυφίδες... Το top 10 των χειρότερων ταινιών όλων των εποχών σίγουρα έχει μια θέση και γι' αυτό το κατασκεύασμα.
  199. Μια Ελληνίδα στο χαρέμι (1971) 2009-04-13 13:57:57
    Χωρίς να είναι η καλύτερη ταινία της Βλαχοπούλου διασώζεται από τις μεμονωμένες σκηνές της που βγάζουν γέλιο. Παρόλα αυτά το τελικό αποτέλεσμα είναι λίγο. Εκτός από τη Βλαχοπούλου, ξεχωρίζω για μια ακόμα φορά τον εξαιρετικό Χρόνη Εξαρχάκο, που δυστυχώς μας άφησε πολύ νωρίς. Μέσα στην υπερβολή του είναι τόσο καλός που αναρωτιέσαι αν έπαιζε τον εαυτό του...
  200. Μια ζωή την έχουμε! (1958) 2009-04-05 21:04:08
    Η συμμετοχή του Δ. Χορν είναι από μόνη της εγγύηση. Στην προκειμένη περίπτωση όμως συνεργούν άψογα και όλοι οι άλλοι συντελεστές. Ο Γ. Τζαβέλλας σκηνοθετεί με μαεστρία, ο Ντ. Κατσουρίδης κάνει φωτογραφία με έμπνευση και ο αξέχαστος Μ. Χατζιδάκης "ντύνει" έξοχα την ταινία. Όσο για τους πρωταγωνιστές, από που ν' αρχίσει κανείς και που να τελειώσει. Ο Τσαγανέας δίνει ρέστα στο ρόλο του αυστηρού διευθυντή, ο Παπαγιαννόπουλος εκπλήσσει ως μοχθηρός μπον βιβέρ, ο Αυλωνίτης αποδίδει με τέλειο μέτρο τον αφελή δεσμοφύλακα. Για να μη μιλήσουμε για την εκθαμβωτική Υβόν Σανσόν που ως Μπιμπί καλεί τον άμοιρο τραπεζοϋπάλληλο "να καταπλήξουμε τα πλήθη"...
  201. Μια Ιταλίδα απ’ τη Κυψέλη (1968) 2009-04-09 10:03:00
    Παρά το τραβηγμένο σενάριο η ταινία θίγει ένα νεοελληνικό κοινωνικό φαινόμενο που πιθανότατα ισχύει μέχρι σήμερα: Ο αυταρχισμός στην οικογένεια από αυτόν που έχει το μεγαλύτερο πορτοφόλι. Εξαιρετικός στο ρόλο του καταπιεσμένου συζύγου ο Γ. Βογιατζής που καταφέρνει να τον αποδώσει με μέτρο και συγκίνηση και η Ηλέκτρα Καλαμίδου στο ρόλο της μαμάς-πεθεράς.
  202. Μια κυρία στα μπουζούκια (1968) 2009-03-31 16:33:51
    Μπερδέματα, έρωτες και παραξηγήσεις σε μια κωμωδία που την παράσταση κλέβουν η Μαίρη Χρονοπούλου ως μεγαλοκυρία και η Μάρθα Καραγιάννη ως η υπηρέτριά της. "Του αγοριού απέναντι" τραγουδάει η Χρονοπούλου με το σκιστό μαύριο φόρεμα, ο φακός εστιάζει στις ματάρες του Φ. Γεωργίτση και ο κόσμος γελάει με την μεθυσμένη Ζωή Λάσκαρη. Έξοχοι στους ρόλους των αυστηρών αδελφών οι Κ. Βουτσάς και Γ. Βογιατζής
  203. Μια λατέρνα μια ζωή (1958) 2009-05-05 10:49:24
    Μελό ταινία με θέμα τον έρωτα μιας πλούσιας (που δεν γνωρίζει ότι είναι υιοθετημένη) για τον φτωχό και άσημο βιολιστή. Ο έρωτας τελικά θριαμβεύει όπως συμβαίνει πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις και ο μόνος λόγος για να δείτε την ταινία είναι για την συμμετοχή των πρωταγωνιστών. Η Καρέζη σ' όλα της τα νιάτα, ο Μακρής, όπως πάντα εξαιρετικός, ο Φυσσούν, στα πρώτα του βήματα που αναζητά ακόμα την καλλιτεχνική του υπόσταση.
  204. Μια νύχτα στον Παράδεισο (1951) 2009-05-12 12:45:03
    Τηρουμένων των αναλογιών η ταινία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και... σινεφίλ! Πρόκειται για μια κωμωδία παρεξηγήσεων, τόσο ρετρό που αξίζει να τη δει κανείς έστω και για μουσειακούς λόγους. Από τα ρούχα και τα παπούτσια των πρωταγωνιστών, από τα χτενίσματα των ηθοποιών μέχρι και την επίπλωση των σκηνικών στα εσωτερικά γυρίσματα τα πάντα αποπνέουν αθωότητα αλλά και τη λαχτάρα των πιονέρων του ελληνικού σινεμά να αποδώσουν έργο. [Στο (όχι και πολύ μακρινό παρελθόν) δεν λέγαμε "ωραία αυτή η ταινία" αλλά "είδα ένα ωραίο έργο"...] Η προσπάθειά τους με τα τα μέτρα και τα μέσα της εποχής (1951) είναι τουλάχιστον συγκινητική. Παρά τις όποιες ατέλειες (ο φωτισμός ιδίως στα εξωτερικά πλάνα είναι τραγικός, όπως και η ηχοληψία σε μερικές σκηνές) το έργο (για να μην ξεχνιόμαστε) μου άρεσε πολύ... Δείτε τον Αλεξανδράκη σε όλα του τα νιάτα (πιθανόν να είναι και η πρώτη του κινηματογραφική συμμετοχή), τη Βασιλειάδου στο ρόλο της ερωτοχτυπημένης γεροντοκόρης και τον Φωτόπουλο με... μαλλιά! Και οι υπόλοιποι ηθοποιοί πολύ καλοί στο ρόλο τους. Ξεχωρίζω την ηθοποιό που έκανε τη νύφη, αλλά δυστυχώς δεν ξέρω το όνομά της ούτε θυμάμαι να την έχω ξαναδεί σε άλλη δουλειά.
  205. Μια του κλέφτη... (1960) 2010-07-05 11:50:33
    Ταινία σχεδόν άγνωστη στο ευρύ κοινό που μας δίνει την χαρά να απολαύσουμε για μια ακόμα φορά το εξαίσιο ταλέντο του "μάγου" Δημήτρη Χορν. Ο πρωταγωνιστής παίρνει στα χέρια του ένα ανούσιο και σε αρκετά σημεία χαοτικό σενάριο και καταφέρνει να το απογειώσει παίζοντας κυριολεκτικά με όλο το σώμα και την ψυχή του ως άψογος επαγγελματίας και ως αληθινός καλλιτεχνης. Ένα απλό σήκωμα των ώμων, ένα βλέμμα που λέει χίλιες λέξεις, μια φωνή τόσο εξασκημένη που καταφέρνει να γίνεται αισθητή ακόμα και ψιθυρίζοντας. Η Αναλυτή πολύ καλή στο ρόλο της ενώ αξιοπρόσεχτη είναι και η (νεαρότατη και πανέμορφη) Κατερίνα Χέλμη. Τα εξωτερικά πλάνα από την Πάρο της δεκαετίας του '60 σου φέρνουν αβάσταχτη νοσταλγία. Την ίδια χρονιά που ο Χορν βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για αυτήν την ταινία (1960), η Βουγιουκλάκη κέρδισε το αντίστοιχο βραβείο για την Μανταλένα, τα γυρίσματα της οποίας έγιναν στην Αντίπαρο!
  206. Μια τρελλή τρελλή οικογένεια (1965) 2009-03-19 10:26:15
    Αθάνατη Πάστα Φλώρα! Πήρες μια ταινία με άχρωμο σενάριο και την απογείωσες. Η Μαίρη Αρώνη είναι όλα τα λεφτά σ' αυτή την απίθανη ταινία που έχει δημιουργήσει σχολή. Η Καρέζη μόνο ξεφεύγει λίγο λόγω υπερβολής αλλά τι σημασία έχει; Όταν 45 χρόνια μετά το γύρισμα της ταινίας υπάρχουν ακόμα και νέοι άνθρωποι που ξέρουν απέξω κι ανακατωτά όλες τις ατάκες, αυτό από μόνο του φτάνει. Κωμωδία σταθμός
  207. Μια τρελλή... τρελλή... σαραντάρα (1970) 2009-03-16 15:48:15
    Ταινία εξαιρετικά προχωρημένη για την εποχή της που σχολιάζει με απολαυστικό τρόπο ένα θέμα ταμπού. Αυτό του έρωτα μιας "ηλικιωμένης" χήρας, μ' έναν νεώτερό της άνδρα, την στιγμή που οι δικοί της θέλουν για κοινωνικούς ρόλους να την αποκαταστήσουν μ΄ένα χούφταλο! Η ατάκα που η Βλαχοπούλου χτυπιέται λέγοντας "εγώ θα τον πάρω (τον νεαρό εννοείται) για να σκάσει η αδελφή μου η κοκάλω!" είναι όλα τα λεφτά. Πολύ προχωρημένο για την εποχή και το τέλος, όπου τελικά ο φαινομενικά αταίριαστος έρωτας δικαιώνεται. Απολαυστικοί όλοι οι ηθοποιοί στους ρόλους τους.
  208. Μιας πεντάρας νειάτα (1967) 2009-03-16 15:36:03
    Ο μπουζουξής Τσεβάς (Νικήτας Πλατής) προτείνει στον ερωτοχτυπημένο Δημήτρη Βαλάσκο (Ανδράς Μπάρκουλης) να του παίξει ένα τραγούδι για να του γλυκάνει τον καημό. Ο διάλογος που ακολουθεί είναι σπαρταριστός: Τσεβάς: -Θα σου παίξω ένα τραγούδι, τον ανθρακώρυχο! Πασχάλης (Γ. Μιχαλόπουλος): - Ξέρετε κύριε, το σωστό είναι ανθρακωρύχος! Τσεβάς: -Άκου με που σου λέω, ανθρακώρυχος, έχει πιο πολύ βάθος! Βαλάσκος: - Ξέρετε κύριε, με κορίτσι είμαι ερωτευμένος, όχι με μετανάστη!
  209. Μικροί και μεγάλοι εν δράσει... (1963) 2009-03-24 12:27:54
    Εξαιρετική ταινία με θέμα τον έρωτα δύο μεσήλικων ο οποίος απειλείται από τον έρωτα ανάμεσα στα παιδιά τους! Πέρα από τις κωμικές σκηνές τις οποίες απογειώνουν οι πρωταγωνιστές, η ταινία κρύβει και βαθιά συγκίνηση για ένα θέμα που στην εποχή του ήταν ταμπού. Συνιστάται ανεπιφύλακτα.
  210. Μοντέρνα Σταχτοπούτα (1965) 2009-04-09 10:38:02
    Απλώς μια χαριτωμένη σαχλαμάρα. Αξίζει μόνο για τις ζεστές καλοκαιρινές νύχτες στη βεράντα με πατατάκια και μπύρες. Η Δέσποινα Νικολαίδου ως ελαφρών ηθών γραμματέας λέει "με συγχωρείτε ήταν τυχαίο" προκειμένου να κερδίσει τον προϊστάμενό της και σκίζει. Για τη Βουγιουκλάκη, ας μη μιλήσω γιατί θα κατηγορηθώ για εμπάθεια...
  211. Μπαρμπα Γιάννης ο Κανατάς (1957) 2010-09-01 12:32:41
    Οι ταινίες εποχής είναι σπάνιο είδος για τον ελληνικό κινηματογράφο (πιθανότατα μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού) και αυτός είναι από μόνος του ένας λόγος για να δείτε την ταινία. Εκτός του ότι αναφέρεται στα χρόνια της αθωότητας της αθηναϊκής κοινωνίας, η ταινία αποπνέει και την αθωότητα του ελληνικού σινεμά, όταν δεν υπήρχαν ακόμα οι ντίβες, τα πρώτα ονόματα και τα καπρίτσια των πρωταγωνιστών. Προσέξτε την Κατερίνα Χέλμη, σχεδόν παιδί, αλλά και πολλούς ακόμα νεότατους και καλούς ηθοποιούς που στη συνέχεια εξελίχθηκαν σε φίρμες και οι φωτογραφίες τους γέμιζαν τα κοριτσίστικα δωμάτια (Αλεξανδράκης, Κούρκουλος, Ντούζος). Έντιμη δουλειά, με εξαιρετική φωτογραφία. Δείτε την.
  212. Μπουμπουλίνα (1959) 2011-05-09 10:36:49
    Εντυπωσιακή και πανάκριβη για την εποχή της παραγωγή χωρίς χοντράδες και κραυγαλέες ιστορικές ανακρίβειες. Η δωρική, επιβλητική μορφή της Ειρήνης Παππά ήταν η καλύτερη επιλογή για την ενσάρκωση του ρόλου της Μπουμπουλίνας, μιας γυναίκας που μετά τον άδοξο θάνατό της οι Ρώσοι της απένειμαν τον τίτλο της «Ναυάρχου», που αποτελεί παγκόσμια μοναδικότητα για γυναίκα. Την ατμόσφαιρα της ταινίας, ελαφρύνουν με τους χαριτωμένους ρολους τους η πάντα έξοχη Γεωργία Βασιλειάδου και ο Κούλης Στολίγκας. Δείτε την
  213. Να ζη κανείς ή να μη ζη; (1966) 2010-08-09 18:05:47
    Μόνο η γκροτέσκο παρουσία του Σωτήρη Μουστάκα διασώζει αυτή την άχρωμη, άνοστη και άνευρη ταινία από την απόλυτη μετριότητα. Ούτε το πληθωρικό ταλέντο του Κωνσταντάρα ούτε το λεπτεπίλεπτο χιούμορ του Ηλιόπουλου, ούτε η στέρεη καρατερίστα Ρίτα Μουσορύρη καταφέρνουν να διασώσουν την κατάσταση. Δείτε την μόνο αν έχετε αποκλείσει τις περισσότερες από τις υπόλοιπες επιλογές.
  214. Νόμος 4000 (1962) 2010-02-18 10:23:40
    Προκλητικό και συνάμα προχωρημένο για την εποχή του σενάριο πάνω στο οποίο "χτίζει" εξαιρετικά την σκηνοθετική του άποψη ο νεαρός τότε Γ. Δαλιανίδης, προτού αφιερωθεί στα έγχρωμα μιούζικαλ με τα φτερά και τα πούπουλα. Η Κατερίνα Χέλμη απογειώνει το ρόλο της φιλότιμης πόρνης που ζει στο υπόγειο της πολυκατοικίας (και της ζωής) ενώ η σκηνή που ο μέγιστος Διαμαντόπουλος του κοινωνικού "ρετιρέ" πέφτει στα πόδια της ζητώντας συγχώρεση, έχει καταγραφεί ως μία από τις πιο δυνατές στην ελληνική φιλμογραφία. Σήμα κατατεθέν η σκηνή του γιαουρτώματος. Στιβαρό κοινωνικό σχόλιο για μια ολόκληρη εποχή. Μην τη χάσετε.
  215. Ντάμα σπαθί (1966) 2011-04-12 12:37:29
    Ιδιαίτερη ταινία του ακόμα πιο ιδιαίτερου Σκαλενάκη. Εδώ ο σκηνοθέτης έχει μαζέψει γύρω του τρία από τα πιο όμορφα πλάσματα της γενιάς τους (Ναθαναήλ, Φωκάς, Ρουμπάνης) και με φόντο μια ερωτική ιστορία επιχειρεί μέσω του ρόλου της τρελής θείας (έξοχη και πάλι η Δέσπω Διαμαντίδου) να περάσει το μήνυμα της φρίκης του πολέμου, αλλά να κάνει κι ένα σχόλιο για την κοινωνική αλλοτρίωση της εποχής του που είναι θα έλεγε κανείς προφητική. Παράλληλα, δοκιμάζει τις ικανότητές του πίσω από την κάμερα με εξαιρετικά ενδιαφέροντα μοναχικά πλάνα οδηγώντας τον φακό του να παίξει με τις σκιές. Αδυνατώ να κατανοήσω (και σ'αυτή την ταινία) τους λόγους για τους οποίους ντουμπλάρεται η φωνή της εξαίσιας Ναθαναήλ. Η ταινία σίγουρα δεν απευθύνεται στους φαν της Βουγιουκλάκη...
  216. Νύχτα γάμου (1967) 2010-08-31 17:15:04
    Κωμωδία παρεξηγήσεων, η οποία ωστόσο δεν καταφέρνει να σηκωθεί πάνω από τη μετριότητα. Οι ηθοποιοί καταβάλλουν φιλότιμες είναι η αλήθεια προσπάθειες, αλλά εγκλωβίζονται σ' ένα άχρωμο σενάριο και μια υπερβολική σκηνοθεσία. Έξοχη η Μαίρη Μεταξά στο ρόλο της αυταρχικής μαμάς, καταπληκτικός ο Βουτσάς στο ρόλο του μαμάκια.
  217. Ξεριζωμένη γενηά (1968) 2009-04-15 09:14:20
    Πρόκειται για τον πρόδρομο του.. έπους "Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου" που γυρίστηκε ένα χρόνο νωρίτερα. Η αναζήτηση του πρόσφυγα που αναζητά τον πατέρα του είναι και εδώ το θέμα ωστόσο θεωρείται πολύ "φτωχή" σε σχέση με τις μαγικές σκηνές της Οδύσσειας ανάμεσα στις οποίες και η κλασσική πλέον σκηνή με την επίθεση της αρκούδας (!) η οποία είναι άνθρωπος ντυμένος με αποκριάτικο κοστούμι. Δεν λείπουν βέβαια και εδώ οι σπαραξικάρδιες σκηνές με τη συνηθισμένη υπερβολή του Ξανθόπουλου. Η ταινία απευθύνεται μόνο στους φαν του είδους
  218. Ξύπνα Βασίλη (1969) 2009-03-17 21:44:50
    Απολαυστική ταινία με ασυνήθιστο κάστινγκ. Έξοχος ο Μιχαλοακόπουλος, πειστική -όπως πάντα- στο ρόλο της στρίγγλας η Τ. Καββαδία, απολαυστικοί στους ρόλους τους οι Γ. Κωνσταντίνου και Ελ. Ναθαναήλ.
  219. Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας (1955) 2011-03-31 10:04:16
    Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας έχει κατά την ταπεινή μου γνώμη την ίδια αξία με τον Βαφτιστικό της Μαρίας Πλυτά. Στην μεν πρώτη ταινία έχουμε ένα γνήσιο βουκολικό μελόδραμα ενώ στη δεύτερη το ζωντάνεμα μιας οπερέτας από αυτές που άνθιζαν στην Μπελ Εποκ της αθηναϊκής κοινωνίας. Αμφότερες οι ταινίες αποτελούν ψηφίδες του λαϊκού μας πολιτισμού και ως τέτοιες θα πρέπει να τις αντιμετωπίσει κανείς. Στην προκειμένη περίπτωση ο Δαδήρας είχε την τύχη να συνεργαστεί με το μεγαθήριο του θεάτρου που ονομάζεται Θάνος Κωτσόπουλος και να ανοίξει την κινηματογραφική πόρτα στην παιδούλα Αλίκη Βουγιουκλάκη. Ξεκαρδιστικές οι παρουσίες του Κώστα Χατζηχρήστου που είναι σαν να παίζει τον εαυτό του και του Χρήστου Ευθυμίου που "ζωγραφίζει" στο ρόλο του Χρόνη. Δείτε την για ιστορικούς λόγους.
  220. Ο άγνωστος εκείνης της νύχτας (1972) 2009-04-27 18:20:27
    Το απόλυτο σεναριακό και σκηνοθετικό τίποτα γι'αυτή την ταινία που αν ήταν σύγχρονη θα λέγαμε ότι γυρίστηκε για να προωθήσει τον τελευταίο δίσκο του Βοσκόπουλου! Ο μύθος του πλούσιου και του φτωχού εδώ είναι για πολλά γέλια (ή για κλάματα;) Παρόλα αυτά η ταινία έχει και μερικά θετικά: 1ον Την αναπάντεχη εμφάνιση των κορυφαίων Poll και μάλιστα σε δύο τραγούδια! 2ον Την εμφάνιση της νεαρότατης Χαρούλας Αλεξίου με φόρεμα εποχής - τρπεζομάντηλο η οποία λέει επίσης ένα ολόκληρο τραγούδι. 3ον Την πιστή αισθητική αναπαράσταση των 70's. Το τι μυτερό γιακά μέχρι τον αφαλό, κόκκινη μπότα λουστρίνι και βαμβακερή κάλτσα πάνω από το γόνατο είδαμε σε αυτή την ταινία δεν λέγεται. Για να μην μιλήσω για τις σκηνές στα κέντρα της εποχής... Τα παραπάνω είναι αρκετά για να σηκώσουν τη βαθμολογία της ταινίας από το απόλυτο μηδέν στο χείλος του πάτου!
  221. Ο αετός των σκλαβωμένων (1970) 2009-04-27 18:59:01
    Ακόμα μία ανεκδιήγητη ανοησία του Ξανθόπουλου αυτή τη φορά σε... ιστορικό φόντο με παρτενέρ την Καίτη Παπανίκα. Οι διάλογοι είναι τόσο υπερβολικοί, όσο ψεύτικα είναι και τα (χάρτινα) σκηνικά σε αυτή την παραγωγή που νομίζω ότι όλοι οι συντελεστές θα ήθελαν να ξεχάσουν...
  222. Ο αισιόδοξος (1973) 2010-11-09 15:51:08
    Μια ταινία, που αν χρησιμοποιούσαμε για την βαθμολογία της την κλίμακα του Κέλσιου θα είχε πιάσει θερμοκρασίες Νευροκοπίου μέσα στη μεγαλύτερη βαρυχειμωνιά. Ευτυχώς για τον "σκηνοθέτη" θα περιοριστώ στο απόλυτο μηδέν, αν και πάντα αισθάνομαι θλίψη όταν αναγκάζομαι να ρίχνω στον Καιάδα της κακογουστιάς μερικούς από τους πιο άξιους και αγαπημένους ηθοποιούς που "σφράγισαν" το ελληνικό σινεμά, όπως ο Βουτσάς, η Κρεβατά και ο Ρίζος, αλλά και τους πιο ταλαντούχους σεναριογράφους, όπως ο Πολύβιος Βασιλειάδης. Αλλάξτε κανάλι. Ή μάλλον, κλείστε την τηλεόραση. Ή, ακόμα καλύτερα, σπάστε την! Η ύβρις που έχει διαπραχθεί με αυτή την "ταινία" δεν επιδέχεται κανενός είδους κάθαρση...
  223. Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο (1980) 2011-02-28 20:24:19
    Ανατρέχοντας στις κριτικές των Cineργών παρατήρησα ότι διακατέχονται από ακραίες απόψεις είτε ανακηρύσσοντάς την αριστούργημα, είτε υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για μαύρη προπαγάνδα. Διαφωνώ και με τις δύο πλευρές. Αρχικά να αναφέρω ότι πρόκειται για την μοναδική απόπειρα να καταγραφούν οι τελευταίοι μήνες της ζωής του Νίκου Μπελογιάννη και ο θάνατός του στο εκτελεστικό απόσπασμα. Αυτό από μόνο του έχει την αξία του. Μετά, ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Τζήμας έχει αποτυπώσει στο σελιλόιντ πραγματικά ιστορικά γεγονότα τα οποία δεν επιδέχονται αμφισβήτηση. Δεν μπήκε όμως στον κόπο να αναζητήσει αυτό το κάτι παραπάνω που θα έδινε πνοή στο έργο του. Ο Τζήμας έχει διαβάσει ότι έχουμε μελετήσει όλοι εμείς που έχουμε ενδιαφέρον για την συγκεκριμένη ιστορική περίοδο. Μέχρι εκεί. Τώρα, όσον αφορά την καλλιτεχνική αξία της ταινίας, θεωρώ πομπώδεις και αφύσικους τους διαλόγους ανάμεσα στους ήρωες. Είναι δυνατόν να μιλούσαν έτσι μεταξύ τους; Ακόμα και η στιγμή που υποτίθεται ότι ερωτεύονται ο Μπελογιάννης με την Ιωαννίδου είναι σαν να είναι υπαγορευμένη από το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ για να είναι "πολιτικά ορθή". Αυτό κατά τη γνώμη μου "στεγνώνει" την ταινία από το πάθος και την ορμή που είχαν οι ήρωές της. Εν κατακλείδι, θεωρώ την ταινία μέτρια καλλιτεχνικά αλλά έντιμη προσπάθεια που δεν έχει επιχειρήσει ξανά για το ίδιο θέμα άλλος σκηνοθέτης, οπότε και δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης.
  224. Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζέστη (1972) 2010-09-20 18:24:12
    Τι του έφταιγε ο δόλιος ο Γιώργος Μούτσιος του "σκηνοθέτη" και τον πάστωσε με φούμο για να κάνει τον μαύρο; Τι αμαρτίες έπρεπε να πληρώσει ο μεγάλος Λάμπρος Κωνσταντάρας που υποχρεώθηκε να κατρακυλήσει σ' ένα κατήφορο υπερβολής και ανοησίας πνίγοντας το δεδομένο ταλέντο του; Γιατί είναι υποχρεωτικό οι όποιες ανατροπές να σηματοδοτούνται μόνο από ανούσιες κραυγές και ουρλιαχτά των ηθοποιών; Δείτε αυτήν την ταινία για ένα και μοναδικό λόγο: πως ένα "κεντημένο" σενάριο από τις μεγαλύτερες πένες του είδους (Σακελλάριος Γιαννακόπουλος), μπορεί να εξομοιωθεί με μια οποιαδήποτε βιντεοταινία των '80s από αυτές που "παλούκωσαν" για χρόνια το ελληνικό σινεμά...
  225. Ο άνθρωπος που γύρισε από τον πόνο (1966) 2010-09-12 14:54:48
    Κλασσικός Ξανθόπουλος για φανατικούς. Τόσο πομπώδης, τόσο υπερβολικός, τόσο αφύσικος στην προσπάθειά του να αποδώσει το ρόλο με φυσικότητα, γνήσιο και άξιο τέκνο της ΚΛΑΚ ΦΙΛΜΣ. Ξεχωρίζω την ευγενική παρουσία της Αφροδίτης Γρηγοριάδου που μαζί με τους υπόλοιπους ηθοποιούς - πλην του πρωταγωνιστή εννοείται- βοηθούν στο να μην κατρακυλήσει η ταινία στον πάτο. Ο Φώσκολος πάντως κυριολεκτικά ξεζούμισε την... φοβερή σεναριακή του ιδέα, αφού επτά χρόνια αργότερα, χρησιμοποίησε το ίδιο στόρι για ακόμα μία ταινία του, "Οι γενναίοι πεθαίνουν δύο φορές". Μιλάμε για τέτοια "έμπνευση"...
  226. Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα! (1972) 2009-08-12 20:05:09
    Στη δύση της καρριέρας του ο Κωνσταντάρας, άγνωστο για ποιους λόγους δέχτηκε να παίξει σε αυτή την ανοησία. Μάλλον για να βρει δουλειά ως "μουσικός επιμελητής" ο κανακάρης του Δημήτρης Κωνσταντάρας... Όχι απλώς κάτω του μετρίου, κάτω του κακού!
  227. Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ (1973) 2010-01-14 10:33:57
    Η δεκαετία του '70 σηματοδοτεί την στροφή της ελληνικής κοινωνίας στον ατομικισμό και στο σταδιακό "νέκρωμα" της κοινωνικής αλληλεγγύης. Την περίοδο αυτή ο αθεράπευτα ρομαντικός Θανάσης Βέγγος, με τη βοήθεια του φίλου και συνεργάτη του Ντίνου Κατσουρίδη στη φωτογραφία, σκηνοθετεί τον εαυτό του στο ρόλο του έντιμου βιοπαλαιστή που δεν εγκαταλείπει την οικογένειά του στα δύσκολα. Το γλυκόπικρο χιούμορ που διαπνέει την ταινία ισοφαρίζει τις όποιες κωμικές υπερβολές που "θαμπώνουν" λίγο τη λάμψη αυτής της κατά τα λοιπά εξαιρετικής δουλειάς. Δείτε την!
  228. Ο άνθρωπος του τραίνου (1958) 2009-03-19 11:10:29
    Με φόντο το Ναύπλιο της δεκαετίας του '50 η ευτυχισμένη αστή σύζυγος συναντά τυχαία τον πρώτο της έρωτα. Αξίζει κανείς να δει την ταινία για να απολαύσει τον Γιώργο Παπά και την Άννα Συνοδινού. Σε έναν από τους πρώτους κινηματογραφικούς της ρόλους και η νεαρότατη Μάρω Κοντού. Δείτε την
  229. Ο Αστραπόγιαννος (1970) 2010-08-31 16:08:51
    Πολύ καλή ταινία όπου ο Κούρκουλος κάνει την μοναδική του εμφάνιση με μούσι! Σημειώνω επίσης ότι περιέχει μία από τις καλύτερες ερωτικές σκηνές στην ελληνική φιλμογραφία, ανάμεσα στον Κούρκουλο και την κούκλα Νίκη Τριανταφυλλίδη μπροστά στο τζάκι, πάνω στην κατακόκκινη φλοκάτη... Αξέχαστη!
  230. Ο ασυμβίβαστος (1979) 2009-05-06 16:43:27
    Μια ταινία που πρέπει να δούνε όσοι λατρέψανε τον Παύλο Σιδηρόπουλο και σήμερα τους λείπει πολύ. "Σου γράφω πάλι από ανάγκη, η ώρα πέντε το πρωί, το μόνο πράγμα που' χει μείνει όρθιο στον κόσμο είσαι εσύ"... Αν δεν συμμετείχε ο Σιδηρόοπουλος νομίζω ότι η ταινία δεν θα είχε κανένα ενδιαφέρον
  231. Ο ατσίδας (1962) 2009-03-29 17:51:34
    Σπαρταριστή κωμωδία οι ατάκες της οποίας είναι ακόμα και σήμερα "φρέσκιες".και κυκλοφορούν από στόμα σε στόμα. Ξεχωρίζει η σκηνή με το Βέγγο στο ρόλο του θυμόσοφου γκαρσονιού Θρασύβουλα που ξεφυσάει λέγοντας, "τι τα θέλετε κύριε, όλα είναι ατμός"! Οι ηθοποιοί "κεντάνε" με τις ερμηνείες τους σε μια ταινία που βλέπεται ευχάριστα ξανά και ξανά
  232. Ο γαμπρός μου, ο δικηγόρος! (1962) 2009-06-20 08:27:53
    Ταινία σαχλαμάρα που δεν τη σώζει τίποτα, ούτε καν η παρουσία του Νίκου Σταυρίδη. Μοναδική καλή στιγμή, οι διάλογοι του μπαρμπέρη Σταυρίδη με τον χασάπη αδελφό του, τον πάντα απολαυστικό Κώστα Δούκα.
  233. Ο γεροντοκόρος (1967) 2009-03-23 16:06:27
    Μέτρια ταινία, με τραβηγμένο από τα μαλιά σενάριο. Διασώζεται μόνο από την παρουσία του Κωνσταντάρα και την Δέσποινα Στυλιανοπούλου, στη γνωστή -και αγαπημένη - μανιέρα της υπηρέτριας.
  234. Ο γίγας της Κυψέλης (1969) 2010-08-30 18:22:31
    Κάκιστη ταινία (τόσο σκηνοθετικά όσο και σεναριακά)την οποία ωστόσο παίρνει στις πλάτες του ο μικρός το δέμας αλλά ταλαντούχος Νίκος Ρίζος και με τις ικανότητές του απομακρύνει το χέρι σου από το τηλεκοντρόλ για ν' αλλάξεις κανάλι. Πολύ καλή η Δ. Στυλιανοπούλου στην αγαπημένη και γνωστή μανιέρα της υπηρέτριας με την οποία έχει ταυτιστεί όσο λίγες καρατερίστες. Ξεχωρίζω και την Άννα Παϊτατζή, ηθοποιό με αρετές, η οποία δεν απόλαυσε την αναγνώριση που κατά τη γνώμη μου της αξίζε.
  235. Ο γόης (1969) 2009-04-14 16:17:54
    Χαριτωμένη κωμωδία που θυμίζει κάπως το "Ο φίλος μου ο Λευτεράκης". Μικροαπατεώνας εμφανίζεται στο πλούσιο κορίτσι ως ανιψιός πλούσιου θείου, ο οποίος όμως είναι μόνο στη φαντασία του. ΄Οταν τελικά εμφανίζεται ο θείος αρχίζουν μια σουρεαλιστική παρεξήγηση που φυσικά καταλήγει στο γάμο των πρωταγωνίστών. Η Έλσα Ρίζου απογειώνει τη σκηνή με το... σαλαμάκι, ενώ συγκινητικός είναι και ο Δ. Παπαγιαννόπουλος στη σκηνή που αποκαλύπτει την αλήθεια για τον περιβόητο θείο.
  236. Ο γολγοθάς μιας αθώας (1961) 2009-07-05 18:30:22
    Την ίδια χρονιά, το 1961 ο Κ. Στράντζαλης βρίσκεται σε τέτοια καλλιτεχνική "έμπνευση" που γυρίζει την ίδια ταινία δύο φορές! Η συγκεκριμένη "ταινία" είναι σχεδόν πιστό αντίγραφο του "Μάνα μου παραστράτησα" με τους Χριστίνα Σίλβα και Ανδρέα Μπάρκουλη. Εγώ πάλι, δεν έχω αποφασίσει ποιο από τα δύο "δράματα" είναι περισσότερο... ξεκαρδιστικό! Γιατί πως αλλιώς να αντιδράσεις όταν βλέπεις το υποτιθέμενο παιδάκι της τσιγγάνας να το έχουν βάψει με φούμο (!) για τις... ανάγκες του ρόλου; Υ.Γ. Καλά, αυτη η Μαλαίνα Αννουσάκη είχε παίξει άλλο ρόλο εκτός από αυτόν της θεοσεβούμενης γύφτισας που λέει τα πιο απλά πράγματα σαν να παίζει Εκάβη στην Επίδαυρο; Ήμαρτον! Παραδίδομαι...
  237. Ο γρουσούζης (1952) 2011-07-27 17:50:26
    Ο μάστορας Τζαβέλλας, άξιος και πιστός εργάτης του σινεμά, με τον Γρουσούζη διδάσκει τις σύγχρονες γενιές τι θα πει "χτίσιμο" χαρακτήρων σε μια ταινία. Ο Γρουσούζης αποτελεί ένα πραγματικό κόσμημα, ένα σπάνιο ψυχογράφημα, μια ευαίσθητη ματιά στην ανθρώπινη φύση, μια εποχή (1952) που όλα αυτά θεωρούνταν απλώς πολυτέλειες. Με το μοναδικό του ταλέντο και μια πλειάδα κορυφαίων ηθοποιών και τεχνικών ζωντανεύει την ιστορία του στο γνώριμο γι'αυτόν περιβάλλον της πλακιώτικης γειτονιάς. Η ικανότητά του συγκρίνεται με αυτήν ενός αληθινού μαέστρου που εμφυσεί πνοή στον κάθε ρόλο κάνοντάς τον πραγματικά ανεπανάληπτο. Στην πραγματικότητα καθιερώνει τύπους ρόλων πάνω στους οποίους "πάτησαν" στη συνέχεια πλήθος συναδέλφων του με επιτυχία ή μη. Οι ηθοποιοί δίνουν πραγματικό ρεσιτάλ, είτε πρόκειται για τους πρωταγωνιστές είτε για τις δεύτερες παρουσίες όπως αυτή του παραγιού και της δύστροπης γειτόνισας και ισορροπούν με σχοινοβατική ακρίβεια στις σκηνοθετικές οδηγίες. Αν και προσωπικά έχω ένσταση ως προς το τέλος το οποίο βρήκα μελό, θεωρώ ότι ο Γρουσούζης καταλαμβάνει επάξια μια θέση ανάμεσα στις 20 καλύτερες ταινίες που γυρίστηκαν μέχρι το 1970. Δείτε την και ξαναδείτε την...
  238. Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970) 2010-08-30 18:33:53
    Χάλια μαύρα. Ταινία που την συμπεριλαμβάνω στο top 10 των χειρότερων. Μην σας ξεγελάσουν τα γνωστά ονόματα καλών ηθοποιών στους τίτλους. Κλείστε την τηλεόραση!
  239. Ο Δήμος από τα Τρίκαλα (1962) 2009-06-01 09:50:01
    Ταινία καλών προθέσεων, η οποία ωστόσο από ένα σημείο και μετά χάνεται σεναριακά, οδηγώντας τον θεατή σε απελπιστικά κενά. Ο Χατζηχρήστος καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες όμως δεν καταφέρνει να απογειώσει το ρόλο. Πολύ καλές η Κυβέλη Θεοχάρη και η Καίτη Πάνου στους ρόλους τους. Κατά τα λοιπά, η απόλυτη μετριότητα...
  240. Ο δράκος (1956) 2009-03-20 09:42:05
    Όσοι σνομπάρουν τον ελληνικό κινηματογράφο ας δούνε αυτή την ταινία. Νεορεαλισμός και συγκίνηση, βαθιά νοήματα που αγγίζουν κατευθείαν στην καρδιά τον θεατή. Αριστούργημα
  241. Ο δραπέτης (1967) 2010-06-21 10:56:35
    Ο Στέλιος Ζωγραφάκης γράφει το σενάριο και σκηνοθετεί μια ενδιαφέρουσα δουλειά που απέχει πολύ από την συνηθισμένη θεματολογία του ελληνικού σινεμά. Οι χαρακτήρες πλάθονται με μέτρο, η ροή κυλάει αβίαστα χωρίς υπερβολές, τα εξωτερικά πλάνα (από την Κρύα Βρύση της ΒΑ Εύβοιας!) είναι πανέμορφα. Προβληματικός σε αρκετά σημεία ο φωτισμός. Η Ε. Ναθαναήλ είναι πραγματικά κούκλα κι εδώ την βλέπουμε σε τολμηρή εμφάνιση! Μειονέκτημα της ταινίας, το γεγονός ότι η φωνή του Σπ. Φωκά, έχει ντουμπλαριστεί, αν δεν κάνω λάθος από τον Άγγελο Αντωνόπουλο(!) Δείτε την.
  242. Ο εμίρης και ο κακομοίρης (1964) 2010-07-29 17:51:42
    Όταν βλέπεις στους τίτλους το όνομα της ακριβοθώρητης στον ελληνικό κινηματογράφο Καλουτά και του αξεπέραστου Φωτόπουλου, προετοιμάζεσαι για τα καλύτερα. Η απογοήτευση έρχεται από τις πρώτες κιόλας σκηνές της ταινίας που μπάζει από παντού. Ανύπαρκτη σκηνοθεσία, βλακώδες σενάριο και οι ηθοποιοί, παρά τις όποιες καλές προθέσεις να συμπαρασύρονται στον κατήφορο. Φανταστείτε ότι ο Σειληνός, παίζει το ρόλο του γιου του (πάμπλουτου) εμίρη ο οποίος εκδηλώνει επαναστατική συμπεριφορά και εμφανίζεται ως γνήσιος απόγονος του Μάρξ που επιτίθεται στο κεφάλαιο! Εμπρός της γης οι κολασμένοι...
  243. Ο εμποράκος (1967) 2009-03-31 16:25:57
    Κοινωνική ταινία της Μαρίας Πλυτά, η οποία όμως ενώ ξεκινά με τις καλύτερες προθέσεις (βλέπε τη σκηνή του νεκροτομείου), χάσκει σεναριακά μέχρι θανάτου. Παρόλα αυτά, η σκηνοθέτις αντιμετωπίζει έντιμα τους ηθοποιούς της παίρνοντας από αυτούς το καλύτερο. Ο Καρράς ίσως στην καλύτερη στιγμή του.
  244. Ο εξυπνάκιας (1966) 2009-05-29 14:32:48
    Πρόκειται για μία από τις ταινίες που σε κάνουν να αναρωτιέσαι ποια θα ήταν η εξέλιξη του Παπαμιχαήλ ως ηθοποιού αν δεν είχε μπλέξει με την... ακατονόμαστη. Παίξιμο, μετρημένο, στιβαρό, με ισορροπία ανάμεσα στις εναλλαγές που επέβαλλε ο ρόλος του έξυπνου που εμφανίζεται ως πανηλίθιος προκειμένου να τον συμπαθήσει ο πεθερός. Επίσης σε αυτή την ταινία επιβεβαιώνεται ξανά η ταλεντάρα του Νικήτα Πλατή στο ρόλο του μονίμως πεινασμένου συνέταιρου ενώ δεν υπάρχουν λόγια για τον έξοχο Νίκο Σταυρίδη. Κατά τ' άλλα η ταινία είναι απλώς συμπαθητική.
  245. Ο επαναστάτης ποπολάρος (1971) 2009-03-30 18:18:34
    Από τις ελάχιστες ταινίες εποχής με φόντο τη Ζάκυνθο του 19ου αιώνα. Χιλιοειπωμένο στόρι, χωρίς καμία έκπληξη για τον πτωχό πλην τίμιο νέο που ερωτεύεται -και τελικά κλέβει- την αρχοντοπούλα, σε πείσμα του κοινωνικού χάσματος που τους χωρίζει. Η ταινία θα ήταν κάτι παραπάνω από αδιάφορη αν έλειπε η σκηνή της απαγωγής της νύφης με τον Πρέκα να ιππεύει ως άλλος Ζορό...
  246. Ο εχθρός του λαού (1972) 2010-09-01 12:18:22
    Εδώ ο Δαλιανίδης μεταφέρει στο κινηματογραφικό πανί το ομότιτλο θεατρικό έργο του Ερρίκου Ίψεν που έγραψε ο κορυφαίος Νορβηγός δραματουργός το 1882! Η ηθική και το καθήκον παλεύουν με την εξουσία και ο σκηνοθέτης δεν θα μπορούσε να διαλέξει καλύτερο ηθοποιό για τον ρόλο του γιατρού από τον έξοχο Νίκο Κούρκουλο. Το τελικό αποτέλεσμα νομίζω ότι είναι λίγο απλοϊκό αλλά σε κάθε περίπτωση δείτε την ταινία. Δεν θα βαρεθείτε.
  247. Ο ζηλιαρόγατος (1956) 2009-04-02 18:37:41
    Ποτέ άλλοτε ένα τόσο κοινότυπο θέμα όπως είναι η συζυγική ζήλια δεν δόθηκε κινηματογραφικά με τόσο κέφι και σπιρτάδα. Απολαυστικοί διάλογοι, σφιχτό σενάριο, καλοδουλεμένη σκηνοθεσία χωρίς υπερβολές, όλοι οι ηθοποιοί (προσωπικά ξεχωρίζω τη Μ. Λαμπροπούλου και τη Σμ.Στεφανίδου) σε διαολεμένα κέφια. Μια ταινία που γυρίστηκε πριν από μισό αιώνα και "βάζει τα γυαλιά" σε πολλές σύγχρονες αηδίες... Μην τη χάσετε
  248. Ο Ηλίας του 16ου (1959) 2009-03-17 21:21:21
    Πραγματικό "κέντημα" από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο ρόλο. Μια ταινία που βλέπεται με την ίδια ευχαρίστηση ξανά και ξανά. Μοναδικό μάθημα για δραματικές σχολές για να μαθαίνουν οι νέοι ηθοποιοί τι θα πει απλότητα εκφραστικών μέσων, αμεσότητα και αληθινό ταλέντο. Αν και δεν έχω δει την βερσιον του 2008 με τον Φιλιππίδη, πραγματικά αδυνατώ να καταλάβω ποιος ο λόγος να δημιουργούμε αντίγραφα όταν υπάρχει το ανεπανάληπτο πρωτότυπο...
  249. Ο Θανάσης και το καταραμένο φίδι (1982) 2009-04-10 14:48:36
    Κάθε συνεργασία με τον Κατσουρίδη είναι πραγματικό διαμαντάκι. Το αυτό συμβαίνει και με αυτή την εξαιρετική ταινία, όπου Βέγγος και Βαλάση δίνουν ένα πραγματικό ρεσιτάλ ερμηνειών. Οι σκηνές που η πεθερά (Βαλάση) τσακώνεται με τον γαμπρό της (Βέγγο) είναι πραγματικά συγκλονιστικές γιατί είναι τόσο αληθινές και τόσο δηλητηριώδεις που σου κόβουν την ανάσα. Ταινία που δεν προβάλλεται συχνά από την ελληνική τηλεόραση αλλά αν πέσετε πάνω της μην την χάσετε.
  250. Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας (1976) 2011-03-28 15:26:11
    Δεν πιστεύω να υπάρχει ταινία με πιο αιχμηρό πολιτικό μήνυμα από αυτό το αληθινό διαμάντι του Ντίνου Κατσουρίδη. Ο άξιος σκηνοθέτης, επιλέγει τον τεράστιο Θανάση Βέγγο (εδώ σε μια από τις καλύτερες ερμηνείες του) και χρησιμοποιεί το πιο φονικό απ' όλα τα όπλα και το πιο δραστικό απ' όλα τα δηλητήρια, το χιούμορ για να ξεγυμνώσει τον παραλογισμό του φασισμού όπως τον βίωσε η χώρα μας τόσο με την μεταξική δικτατορία όσο και με την χούντα των συνταγματαρχών. Ο ΘΒ εδώ νομίζεις ότι ενσαρκώνει τον κατ'εξοχήν λαϊκό ήρωα, τον καραγκιόζη, και παίζει και με το τελευταίο εκατοστό του κορμιού του δίνοντας πνοή στο σενάριο που συνυπογράφει ο Πάνος Γλυκοφρύδης. Υπάρχουν στιγμές που πραγματικά σε κάνουν να ξεραίνεσαι στα γέλια όπως αυτή που τον καλό μας άνθρωπο παρακολουθούν καμιά εκατοστή χαφιέδες, αλλά και στιγμές που πραγματικά βουρκώνεις όπως αυτή ο ΘΒ σπρώχνει το καρότσι με τα νεκρά από την πείνα παιδιά. Συνταρακτικός και ρόλος του Αντώνη Παπαδόπουλου, κυρίως στις σκηνές που τον σπάνε στο ξύλο οι "παλικαράδες" του Μεταξά. Η επιτυχία της ταινίας νομίζω ότι οφείλεται και στο γεγονός ότι γυρίστηκε μόλις δύο χρόνια μετά την πτώση της χούντας όταν οι μνήμες από την περίοδο που ένας ολόκληρος λαός μπήκε στο γύψο ήταν ακόμα νωπές και η λαϊκή οργή δεν είχε ακόμα σιγάσει. Αν πέσετε πάνω της μην τη χάσετε.
  251. Ο θησαυρός του μακαρίτη (1959) 2009-04-21 13:10:53
    Ταινία "κέντημα" στην οποία η Βασιλειάδου σκαρφίζεται το τένασμα του θησαυρού για να νοικιάσει τα άδεια δωμάτια της αυλής της. Όλα τα λεφτά ο Αυλωνίτης που της έχει κάνει το σπίτι ρημάδι για να βρει το θησαυρό. Εξαιρετική κωμωδία με χαρακτήρες πλασμένους με ακρίβεια, ρεαλισμό και ευαισθησία και ατάκες αξέχαστες (λέει ο Αυλωνίτης στον βιβλιοπώλη Ν. Ρίζο: Θέλω ένα βιβλίο χορταστικό γιατί κάνω δίαιτα!). Η Άντζελα Ζήλεια εδώ απαρνιέται την... ξανθοπουλική της μανιέρα και παίζει δροσερά τον ρόλο της νεαρής ενζενί. Πολύ καλός και ο Στέφανος Ληναίος, δίνει δείγματα του κωμικού του ταλέντου. Οι υπόλοιποι, απλώς υπέροχοι!
  252. Ο Θόδωρος και το δίκανο (1962) 2009-08-13 10:54:15
    Παρά τις όποιες υπερβολές, σε αυτή την ταινία ο Μίμης Φωτόπουλος ξεδιπλώνει το τεράστιο ταλέντο του στο ρόλο του υπερπροστατευτικού και συντηρητικού πατέρα που θέλει να καλοπαντρέψει την μονάκριβη κόρη του. Σπαρταριστές οι σκηνές του με την ξεμυαλισμένη πιτσιρίκα του γείτονα (εξαιρετική στο ρόλο της η Αντιγόνη Κουκούλη) που του εξομολογείται πως την ξεγέλασε ο καλός της μ' ένα ραδιοφωνάκι! Σοφά ζυγιασμένη στο ρόλο της μητέρας η καταπληκτική Νίτσα Τσαγανέα. Ο μέγας Τσιφόρος, "κεντά" με το σενάριο, ο σκηνοθέτης Δημόπουλος δίνει μια ταινία με μέτρο, συγκίνηση και αστείες σκηνές. Δείτε την.
  253. Ο κατεργάρης (1971) 2009-04-22 10:52:45
    Η ταινία έχει παραμείνει γνωστή από την τρομερή ατάκα "του νοου ας μπετερ" (to know us better) που δίνει και το στίγμα. Χωρίς να είναι τίποτα το εξαιρετικό, καταφέρνει να κρατάει το θεατή, κυρίως λόγω της παρουσίας του εξαιρετικού Χρόνη Εξαρχάκου στο ρόλο του τίμιου βιοπαλαιστή και "αυστηρού" αδελφού. Πολύ καλή και η Κατερίνα Γιουλάκη στο ρόλο της συζύγου του. Αξιοπρόσεχτη εμφάνιση του Σπ. Καλογήρου, που εδώ "απαρνιέται" το ρόλο του μάτσο κακού που τον καθιέρωσε για να υποδυθεί με επιτυχία τον παλαιών αρχών αυστηρότατο καθηγητή που σπάει στο ξύλο τη ζωηρή κόρη του!
  254. Ο Κλέαρχος η Μαρίνα και ο κοντός (1961) 2010-01-15 10:49:29
    Ταινία που σε κάνει να μελαγχολείς όταν σκεφτεσαι τις σημερινές"κωμωδίες". Αυλωνίτης - Βασιλειάδου - Ρίζος σε τρελά κέφια, ατάκες δηλητήριο, "σφιχτή" σκηνοθεσία, καλοδουλεμένο σενάριο. Ο Τσιφόρος πραγματικά έχει δώσει τα ρέστα του. Μια από τις καλύτερες κωμωδίες του '60 που δεν πρέπει να χάσει κανείς, αν και νομίζω ότι σχεδόν όλοι την έχουν δει. Ξεκαρδίστηκα στα γέλια όταν ο Ρίζος προσπαθεί να πείσει την κακότροπη πεθερά του (Γ. Βασιλειάδου) ότι για λόγους υγείας χρειάζεται να κάνει ιαματικά μπάνια με άλατα κι εκείνη του απαντά: "Και τι είσαι μωρέ για να θέλεις άλατα; Πασατέμπος;" Απλώς έξοχο...
  255. Ο κόκκινος βράχος (Φωτεινή Σάντρη) (1948) 2011-03-22 21:25:28
    Όσοι αγαπούν το ύφος και την ατμόσφαιρα των έργων του μεγάλου πεζογράφου Γρηγορίου Ξενόπουλου, δεν θα απογοητευτούν με αυτή την δουλειά του άξιου Γρηγορίου που απ' ότι φαίνεται τα έργα εποχής ήταν το φόρτε του (βλέπε Ο Μιμίκος και η Μαίρη). Η Ζάκυνθος των τελών του 19ου αιώνα εδώ ζωντανεύει κάτω από τις οδηγίες του σκηνοθέτη που όταν γύριζε την ταινία ήταν μόλις 29 χρονών! Εξαιρετικά τα εξωτερικά γυρίσματα, ακόμα καλύτερες οι εσωτερικές σκηνές, ενώ ο σκηνοθέτης καταφέρνει να αποσπάσει από τους ηθοποιούς του θαυμαστές ερμηνείες αφού αποδίδουν με εξαιρετική λεπτότητα τις πιο κρυφές συναισθηματικές αποχρώσεις του ρόλου τους. Αν και δεν δίνονται αρκετές πληροφορίες σχετικά με τους συντελεστές, κατάφερα να ξεχωρίσω (κυρίως από τις φωνές) τον Χρίστο Δοξαρά στο ρόλο του νεαρού Σάντρη αλλά και της Μαρίας Φωκά (σύζυγος εκείνη την περίοδο του Λ. Καλλέργη) στο ρόλο της γειτόνισας. Δείτε την.
  256. Ο κράχτης (1964) 2009-03-19 11:21:13
    Η συμμετοχή του Φούντα είναι από μόνη της εγγύηση. Στην προκειμένη περίπτωση ωστόσο το σενάριο είναι αφελές, αν και παρουσιάζει σε μια σπάνια για τον ελληνικό κινηματογράφο σκηνή, την Μάρω Κοντού ως ναρκωμανή! Χωρίς να είναι η χειρότερη που έχω δει πάντως δεν συγκαταλλέγεται και στις καλύτερες.
  257. Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται (1977) 2009-03-29 18:19:51
    Τίτλος δανεισμένος από τον ομώνυμο ρόλο του Παπαγιαννόπουλου στο τηλεοπτικό Λούνα Πάρκ, ανήκει σε μία από τις συνολικά δύο ταινίες του είδους (Η άλλη είναι η επίσης ανεκδιήγητη "Ο κυρ Γιώργης κάνει τρέλες") που σήμαναν την αρχή του τέλους για τον μεγάλο κωμικό. Η συγκεκριμένη ταινία είναι απλώς απαράδεκτη, αν και στο παρελθόν είχε ευτυχήσει με άλλους πρωταγωνιστές. Ερώτηση κρίσεως: Μα καλά αυτή η Καζιάνη έχει σπουδάσει ηθοποιία; Αν ναι, να μας πει σε ποια σχολή για να μην περάσουμε ούτε απ' έξω...
  258. Ο κυρ’ Γιώργης και οι τρέλλες του (1971) 2009-03-12 18:06:33
    Από τις χειρότερες ταινίες που έχουν γυριστεί. Σενάριο ανύπαρκτο, ερμηνείες ανεκδιήγητες, σκηνοθεσία για γέλια. Προφανώς ο τεράστιος Παπαγιαννόπουλος θα είχε μεγάλη ανάγκη τα χρήματα για να δεχτεί να συμμετάσχει σ'αυτή την ταινία - ντροπή...
  259. Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ (1981) 2010-12-13 14:05:42
    Ο μοναδικός βαθμός δόθηκε τιμής ένεκεν για τον μεγάλο Ηθοποιό Λάμπρο Κωνσταντάρα. Κατά τα λοιπά όλη η "ταινία" κινείται σε βαθμολογίες κάτω του μηδενός! Και καλά, ο κορυφαίος κωμικός, στη δύση της καρριέρας του (και της ζωής του) είχε κάθε δικαιολογία να εμφανίζεται αδύναμος να προστατέψει τον εαυτό του από τον καλλιτεχνικό κατήφορο. Εκείνος ο γιος του όμως, που συνυπογράφει και το σενάριο τρομάρα του, δεν τον λυπήθηκε τον πατέρα του που τον υπέβαλλε σ' έναν τέτοιο εξευτελισμό; Ντροπή...
  260. Ο λεφτάς (1958) 2010-06-01 10:57:05
    Χαριτωμένη κωμωδιούλα που μας εισάγει στο μαγικό κόσμο του τεράστιου Βασίλη Αυλωνίτη. Χωρίς να είναι κάτι ιδιαίτερο βλέπεται ευχάριστα. Εξαιρετικός στο ρόλο του Χρύσανθου Ρολή ο Γιώργος Γαβριηλίδης. Ξεχωριστή και η παρουσία της (χορεύτριας) Σάσας Ντάριο που πολλά χρόνια αργότερα την βλέπαμε ως μέλος της κριτικής επιτροπής στο αλήστου μνήμης Να η Ευκαιρία...
  261. Ο λουστράκος (1962) 2009-03-19 11:48:12
    Κοινωνική ταινία που απογειώνει την έννοια μελό. Διδακτικό περιεχόμενο για τους εφήβους της δεκαετίας του '50. Σήμερα θεωρείται παρωχημένη και ντεμοντέ αλλά έχει μερικές στιγμές, όπου η σκηνοθετική ματιά της Πλυτά είναι πραγματικά αξεπέραστη
  262. Ο μάγκας με το τρίκυκλο (1972) 2010-03-22 10:54:38
    Ο κατά τ' άλλα άξιος και σεμνός ηθοποιός Στ. Παράβας στην ταινία αυτή πέφτει στη λούμπα του αφόρητου κιτς των '70s και πάει άπατος. Θα μπορούσε να είναι και το σήκουελ της ταινίας "Το κοροϊδάκι της πριγκιπέσσας" που γυρίστηκε ένα χρόνο νωρίτερα, αλλά εδώ τα πάντα είναι κάτω του μετρίου. Ούτε μια ατάκα της προκοπής δεν υπάρχει, εκτός από στριγγλιές και ανούσια αστεία παρμένα από το life style της εποχής. Για την δε Καζιάνη, ας μην μιλήσω. Κανονικά θα έπρεπε να την πληρώνουν για να μην εμφανίζεται στα πλατώ... Την ταινία δεν σώζουν ούτε καν η παρουσία του μέγιστου Παπαγιαννόπουλου και της έμπειρης Καραγιάννη. Αλλάξτε κανάλι.
  263. Ο μαγκούφης (1962) 2011-05-08 12:35:40
    Παρά την παρουσία των κορυφαίων πρωταγωνιστών Φωτόπουλου - Βασιλειάδου, η ταινία αδυνατεί να κινηθεί πάνω από τη μετριότητα. Υπάρχει βεβαίως μια εσωτερική ισορροπία χωρίς εξάρσεις και εντάσεις, αλλά τόσο το προβλέψιμο σενάριο όσο και η "χλιαρή" σκηνοθετική ματιά και η απουσία σπιρτόζικων διαλόγων την καθηλώνουν στην αχρωμία. Ξεχωρίζω την παρουσία της Μάρθας Βούρτση, που είχε ταυτιστεί τόσο με την ξανθοπουλική της μανιέρα ώστε κάθε άλλη εκδοχή είναι άξια προσοχής. Δεν είναι για παραπάνω από μία φορά.
  264. Ο Μανωλιός στην Ευρώπη (1971) 2009-07-22 16:23:06
    Ταινία που θυμίζει θεατρική "παραγωγή" του Δελφινάριου. Τα πάντα είναι χάλια. Από το σενάριο και τη σκηνοθεσία μέχρι τα σκηνικά και τους ηθοποιούς. Αν είμασταν στην Αμερική θα έχει κερδίσει επάξια "Χρυσό Βατόμουρο" σε όλες, μα όλες, τις κατηγορίες...
  265. Ο Μιμίκος και η Μαίρη (1958) 2010-02-06 11:50:53
    Το ειδύλλιο σταθμός που συγκλόνισε την αθηναϊκή κοινωνία στα τέλη του 19ου αιώνα, εδώ αποδίδεται σε μία έντιμη προσπάθεια του Γρηγόρη Γρηγορίου. Ο σκηνοθέτης επιλέγει να κάνει ταινία εποχής (ένα από τα πιο δύσκολα είδη ταινιών) σε μία κινηματογραφικά δύσκολη περίοδο και καταφέρνει να αποδώσει το ύφος και την ατμόσφαιρα της Αθήνας του σωτήριου έτους 1893. Σήμερα βέβαια βλέπεται μόνο για λαογραφικούς λόγους...
  266. Ο μπλοφατζής (1969) 2010-09-08 19:16:37
    Δεν είναι από τις κωμωδίες που θα σε κάνουν να ξεκαρδιστείς στα γέλια, αλλά μια ταινία που διαπνέεται από το γλυκόπικρο χιούμορ του ταλαντούχου Β. Γεωργιάδη. Οι κωμωδίες δεν ήταν βέβαια το φόρτε του σκηνοθέτη που έχει υπογράψει μερικές πολύ δυνατές κοινωνικές ταινίες (Η έβδομη ημέρα της δημιουργίας, Το χώμα βάφτηκε κόκκινο κ.α.). Ο ίδιος ωστόσο διαλέγει με προσοχή τους ηθοποιούς του, ποντάροντας στην δοκιμασμένη "χημεία" των δύο πρωταγωνιστών (Κοντού Κωνσταντάρας) και αποσπώντας από τους υπόλοιπους καλές ερμηνείες. Αρκετά καλή επιλογή.
  267. Ο μπούφος (1968) 2009-03-30 15:23:06
    Ριμέϊκ της ταινίας "Η κυρία του κυρίου" που γυρίστηκε έξι χρόνια νωρίτερα με τον Ντίνο Ηλιόπουλο και την Γκέλυ Μαυροπούλου στους πρωταγωνιστικούς ρόλους και ήταν ένα πραγματικό "διαμαντάκι". Η δεύτερη εκδοχή είναι εντελώς μέτρια με τον Πάντζα και τη Ρουσσέα να εκβιάζουν τις αστείες σκηνές, ενώ και οι δεύτεροι ρόλοι είναι ό,τι λέει το όνομά τους: δεύτεροι.
  268. Ο νικητής (1965) 2010-03-01 12:27:53
    Αβάσταχτο μελό, το οποίο ωστόσο φέρει την υπογραφή της Μαρίας Πλυτά, μιας από τις πρώτες ελληνίδες σκηνοθέτριες. Μαζί με τον Λουστράκο και τον Εμποράκο το έργο συμπληρώνει την κοινωνική τριλογία της Πλυτά που έκανε γνωστό και αγαπημένο στο ευρύ κοινό τον Βασιλάκη Καίλα. Παρά την μελούρα, ή μάλλον ακριβώς γι'αυτό το λόγο, η ταινία είναι μια από τις αγαπημένες μου...
  269. Ο ξυπόλυτος πρίγκηψ (1966) 2010-09-02 12:37:50
    Πρόκειται για μια από τις μετριότητες του Δαλιανίδη που καταφέρνει να επιπλεύσει χάρη στο ταλέντο των πρωταγωνιστών του. Το σενάριο είναι τραβηγμένο από τα μαλιά η σκηνοθεσία απέχει από τα φαντασμαγορικά μιούζικαλ που τον έκαναν διάσημο, ακόμα και οι ατάκες δεν είναι από αυτές που θυμόμαστε. Ωστόσο ο θεατής μπορεί να απολαύσει τη θεά Ζωζώ, ειδικά στη σκηνή που χορεύει σαν γοργόνα μέσα στο γαλάζιο της φόρεμα με το τυρμπάν στο κεφάλι...
  270. Ο ουρανοκατέβατος (1965) 2009-04-15 09:19:42
    Πρωτότυπο σενάριο χωρίς η ταινία να είναι μεγάλων απαιτήσεων. Ο Φωτόπουλος παίζει τρυφερά το ρόλο του πατέρα-φάντασμα ενώ και εδώ η Μαρίκα Κρεββατά δίνει δείγματα του μεγάλου ταλέντου της. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί μέτριοι έως αδιάφοροι. Ξεχωρίζει ο Παναγιώτης Καραβουσιάνος που ως Μπακατσούλας βγάζει γέλιο.
  271. Ο παπατρέχας (1966) 2009-04-10 12:43:01
    Κάθε φορά που βλέπω αυτή την ταινία ξεκαρδίζομαι στα γέλια. Από που ν' αρχίσω και που να τελειώσω. Από την σκηνή που ο Βέγγος βάζει στη σειρά τις αδελφές του για να τις σκαμπιλίσει μέχρι την απεγνωσμένη προσπάθεια της θείας Καλλιόπης (Ταϋγέτη Μπασούρη) να αυτοκτονήσει αφού δεν βρίσκεται και γι'αυτήν γαμπρός, όλες είναι μία και μία. Αξίζει να προσέξετε τη σκηνή που ο Βέγγος πάει να σώσει τη θεία και κρεμιέται στο κενό. Το γύρισμα έγινε χωρίς κασκαντέρ, κάτι που άλλωστε συνηθίζει ο μεγάλος ηθοποιός. Η ταινία δεν είναι "χτισμένη" αποκλειστικά στον πρωταγωνιστή και μας δίνει την ευκαιρία να απολαύσουμε όλους τους υπόλοιπους σε μεγάλες στιγμές. Μην τη χάσετε!
  272. Ο παράς και ο φουκαράς (1964) 2009-04-13 14:06:49
    Ο Χατζηχρήστος προσπαθεί φιλότιμα να σηκώσει στις πλάτες του το βάρος της πρώτης ταινίας με τον μοναδικό Βασίλη Λογοθετίδη στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η σύγκριση όμως είναι άνιση. Παρ' όλα αυτά, για κάποιον που δεν έχει δει το Σάντα Τσικίτα θα ξεκαρδιστεί με κάποιες από τις σκηνές του έργου. Κορυφαίος στο ρόλο του εξαδέλφου ο Ν.Φέρμας. Εκτός από την αναπάντεχη εμφάνιση της Βουγιουκλάκη, ξεχωρίζω και το ρόλο της Μάρθας Βούρτση στο ρόλο της αρραβωνιαστικιάς. Ο λόγος; Μα επειδή ούτε και σε μία κωμωδία όπως αυτή, δεν ξεχνά το μελό παίξιμό της που την έκανε διάσημη! Άπαιχτη...
  273. Ο πεθερόπληκτος (1968) 2010-01-15 09:57:38
    Μετριότης μετριοτήτων τα πάντα μετριότης. Η ταινία είναι αβάσταχτη πληκτική και το μόνο που μπορεί να σε κρατήσει για να την δεις είναι η συμμετοχή της Μαρίκας Κρεββατά με το γνωστό και αξεπέραστο στυλ της και το πέρασμα του Βασίλη Αυλωνίτη, που δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα γιατί και μόνο που τον βλέπεις φτάνει.
  274. Ο πειρασμός (1957) 2010-02-06 10:20:52
    Όσοι κατάγονται από την Κέρκυρα, ας δούνε αυτή την ταινία με πλάνα του πανέμορφου νησιού και μάλιστα σε μία εποχή που ακόμα και η Αθήνα ήταν... όμορφη. Όσον αφορά την ταινία αυτή καθαυτή, θα μπορούσε να είναι ακόμα και προχωρημένη για την εποχή της αφού πραγματεύεται τον έρωτα ενός ηλικιωμένου για μια γυναίκα η οποία σε συνεργασία με τον άνδρα της τον εξαπατούν προκειμένου να βάλουν στο χέρι την περιουσία του και στο τέλος τον πετάνε σαν στιμένη λεμονόκουπα. Ο γέρος υφίσταται όλη την περιφρόνηση των συγχωριανών του και στο τέλος αποφασίζει να εκδικηθεί μ' έναν ιδιόρυθμο τρόπο. Το σενάριο είναι σε πολλά σημεία χαοτικό αλλά υπάρχουν και καλές στιγμές, όπως αυτή που η Μαρία (εξαιρετική η Κούλα Αγαγιώτου σε νεαρότατη ηλικία) αποκαλύπτει στον Καραβέλα (Χριστόφορος Νέζερ) ότι τον κορόιδεψε και δεν πρόκειται να ενδώσει στον έρωτά του. Επίσης, ο Κώστας Θεοδωρίδης δούλεψε φιλότιμα ως διευθυντής φωτογραφίας και το αποτέλεσμα σε μερικές σκηνές, όπως αυτή που πεθαίνει η γυναίκα του Καραβέλα, είναι εξαιρετικό. Απευθύνεται μόνο σε σινεφίλ.
  275. Ο πρόσφυγας (1969) 2009-05-07 10:49:47
    Η ταινία είναι κομένη και ραμένη στα μέτρα του Ξανθόπουλου, αλλά την παρέλαβε ο Φούντας και κατάφερε να της δώσει μια σχετική αξιοπρέπεια. Παρ΄όλα αυτά, το σενάριο και η σκηνοθεσία είναι πολύ λίγα για το ταλέντο του κινηματογραφικού Μίλτου στην αξέχαστη Στέλλα...
  276. Ο πύργος των ιπποτών (1952) 2009-05-17 21:39:02
    Εξαιρετική ταινία, που πάνω της "πάτησαν" σκηνοθετικά και σεναριακά, πλήθος άλλων που ακολούθησαν. Επιπλέον, εδώ συναντάμε και το "χτίσιμο" ενός χαρακτήρα, αυτόν της ψωνισμένης νεόπλουτης (τον αποδίδει εξαιρετικά η Σμάρω Στεφανίδου) τον οποίο στη συνέχεια απέδωσαν με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο η Μαίρη Αρώνη ως Πάστα Φλώρα (Μια τρελή τρελή οικογένεια) και η Άννα Παναγιωτοπούλου ως (τηλεοπτική) μαντάμ Σουσού. Ο Πέτρος Κυριακός στο ρόλο του Δομένικου Δελαρόσσα παραδίδει μαθήματα ηθοποιίας. Ο Μίμης Φωτόπουλος ξεστομίζει με την μεγαλύτερη φυσικότητα τις πιο σπαρταριστές ατάκες. Όσο για τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τι να πει κανείς. Αν στην Γαλλία είχαν τον Μαρσέλ Μαρσώ, εμείς εδώ στην Ψωροκώσταινα ευτυχήσαμε να έχουμε έναν ηθοποιό του μεγέθους του που μπορούσε να αποδώσει τέλεια έναν ολόκληρο ρόλο, απλώς με τις κινήσεις των χεριών του... Από τις καλύτερες στιγμές, η σκηνή που τα αριστοκρατικά βαλς και ταγκό διαδέχονται τα... μπουζούκια του Μητσάκη με βιρτουόζο τον απίθανο Γιώργο Ζαμπέτα! Ταινία σεμινάριο...
  277. Ο Ρωμηός έχει φιλότιμο (1968) 2010-08-17 19:22:10
    Είναι η δεύτερη φορά που ο σπουδαίος Λάμπρος Κωνσταντάρας αναμετράται με τον γίγαντα της υποκριτικής Βασίλη Λογοθετίδη, ο οποίος γύρισε το "Δεσποινίς ετών 39" δεκαπέντε χρόνια πριν με τον ίδιο σκηνοθέτη. Είχε προηγηθεί "Ο σπαγγορμάνος", ριμέικ της ταινίας "Ένα βότσαλο στη λίμνη". Στην προκειμένη περίπτωση, στο Ρωμιό, ο Κωνσταντάρας δίνει έναν τίμιο αγώνα, αλλά χάνει στις λεπτομέρειες. Παρά το αναμφισβήτητο ταλέντο του και τις σκηνοθετικές οδηγίες του άξιου Σακελλάριου, δεν καταφέρνει να αποδώσει τις γλυκόπικρες αποχρώσεις συναισθήματος του Λογοθετίδη, που ήταν ικανός να αποδώσει τον ψυχικό του κόσμο με μία απλή γκριμάτσα. Γίνεται λοιπόν αναπόφευκτα θύμα της ίδιας του της γοητείας αλλά και των θαυμαστών του που τον είχαν συνηθίσει σε ρόλους ανοιχτόκαρδου και γλεντζέ μπον βιβέρ. Ωστόσο πρόκειται για μια καλή ταινία το επίπεδο της οποίας ανεβάζουν και οι πολύ καλοί συμπρωταγωνιστές του. Η Μίτση Κωνσταντάρα, αγαπημένη του αδελφή στην ταινία όπως και στη ζωή, εδώ είναι σαν να παίζει τον εαυτό της, ενώ ξεχωρίζω και τον εξαιρετικό Χρίστο Τσαγανέα. Σε κάθε περίπτωση, δείτε την.
  278. Ο Σακαφλιάς (Στα Τρίκαλα στα δυο στενά) (1967) 2011-05-05 09:40:28
    Πλημμυρισμένη από τη μουσική και τα τραγούδια του ανεπανάληπτου Βασίλη Τσιτσάνη, η ταινία αυτή σαφώς και δεν διεκδικεί καλλιτεχνικές δόξες. Πρόκειται ωστόσο για την μοναδική κινηματογραφική καταγραφή της ζωής του διαβόητου Σακαφλιά, ο οποίος έδρασε στα χρόνια του Μεσοπολέμου στην περιοχή των Τρικάλων όπου είχε αναδειχτεί σε λαϊκό ήρωα. Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Βασίλης Κονταξής, έστησε μάλιστα και ολόκληρη εταιρεία παραγωγής με έδρα τα Τρίκαλα (!) προκειμένου να "ζωντανέψει" την ιστορία του. Στην ταινία βλέπουμε καταπληκτικά πλάνα της θεσσαλικής πόλης και αποθησαυρίζουμε οπτικά σπάνια λαογραφικά στοιχεία της καθημερινότητας, όπως το βάψιμο της φλοκάτης στον ποταμό σε αυτοσχέδια πλυντήρια... Επίσης εδώ παίζει μπουζούκι και τραγουδάει ένα ανέκδοτο τραγούδι για τον Σακαφλιά ο Μήτσος Παπασίκας. Δείτε την για ιστορικούς λόγους.
  279. Ο σπαγγοραμένος (1967) 2010-09-02 16:52:47
    Αν δεν υπήρχε το σενάριο των Γιαννακόπουλου Σακελλάριου, αν δεν υπήρχε το τεράστιο ταλέντο του Κωνσταντάρα που σχεδόν επιβάλλει τους δικούς του κώδικες, αν δεν υπήρχε το εξαιρετικό, σεμνό παίξιμο της Κατερίνας Γιουλάκη, τοτε θα είχαμε ακόμα μία κινηματογραφική "πατάτα" του Καραγιάννη. Εδώ όμως έχουμε μία ταινία η οποία, αν και αποτελεί το ριμέηκ παλαιότερης ταινίας του Σακελλάριου με τον κορυφαίο Λογοθετίδη στον πρωταγωνιστικό ρόλο, κινείται σε επίπεδα άνω του μετρίου. Φυσικά, ο σκηνοθέτης και εδώ δεν αποφεύγει -ειδικά προς το τέλος- ένα σωρό ανοησίες και υπερβολές (ο Κωνσταντάρας προκειμένου να κρυφτεί από την ξαδέλφη της συζύγου του σκαρφαλώνει σε μία ντουλάπα!). Πάντως πρόκειται για μια ταινία που δεν θα σε κάνει να βαρεθείς.
  280. Ο Στρατής παραστράτησε (1969) 2009-04-09 10:15:23
    Μόρφωση, παιδεία και στερήσεις ή πολιστική και μορφωτική έκπτωση με πολλά λεφτά; Στο αιώνιο διλημμα επιχειρεί να απαντήσει η ταινία που τελικά καταλήγει στον συγκερασμό. Γιατί μπορεί μεν ο Στρατής (Ντ. Ηλιόπουλος) να επιστρέφει στα βιβλία του και την ταπεινή αλλά μορφωμένη Αθηνούλα (Ν. Παππά) η αδελφούλα του όμως (Α. Μαντζουράνη) παντρεύεται τον ελληνοαμερικανό μπαστουνόβλαχο Τζιμ Αντριους (Ν. Ρίζος). Παρόλα αυτά οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών είναι συγκινητικές. Ξεχωρίζω τον Δ. Σταρένιο στο ρόλο του λιγούρη καθηγητή και την Κ. Λαμπροπούλου ως πονόψυχη σπιτονοικοκυρά
  281. Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι (1967) 2009-03-19 11:29:14
    "Ρρρρεμάλια, τ' ακούτε ρεμάλια; Αν φύγει η κ. Μαίρη θα φύγω κι εγώ μαζί της"! Ο Κωνσταντάρας σ' έναν απ' τους καλύτερους ρόλους του. Αξέχαστη και η Μίτση Κωνσταντάρα στο ρόλο της δεύτερης ατυχήσασας. "Κάποτε είμουνα πουλί και μ'αγαπούσανε πουλλοί" λέει και το γέλιο πάει σύννεφο. Μην τη χάσετε
  282. Ο ταυρομάχος προχωρεί!.. (1963) 2010-09-08 11:09:59
    Την δεκαετία του '60 τα ταξίδια στο εξωτερικό ήταν για την πλειοψηφία των Ελλήνων άπιαστο όνειρο, εκτός αν κάποιος ήταν πολύ πλούσιος ή πήγαινε μετανάστης "στις φάμπρικες της Γερμανίας και στου Βελγίου τις στοές". Ως εκ τούτου, τα πλάνα από τις διασημότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ήταν πραγματικό οφθαλμόλουτρο για τους ανθρώπους που το μεγαλύτερο ταξίδι που έκαναν ποτέ στη ζωή τους ήταν από το χωριό τους στην πρωτεύουσα. Σήμερα, που πας κι έρχεσαι από το Λονδίνο με 80 ευρώ, αυτή η "ταινία" δεν έχει απολύτως καμία αξία. Αλλάξτε κανάλι
  283. Ο τζαναμπέτης (1969) 2009-04-05 21:20:52
    Σεναριακά η ταινία είναι λίγο τραβηγμένη, κυρίως όσον αφορά το love story των Κωνσταντάρα - Κοντού. Όμως το ξεχωριστό σ' αυτή την ταίνια είναι οι δεύτεροι ρόλοι. Ξεκαρδιστική η Δ. Στυλιανοπούλου ως Λόλα Ντούκουα, σε διαολομένα κέφια η Μ.Νέζερ ως Αδελαίδα. Απίθανος και ο Ορφέας Ζάχος στο ρόλο του ονειροποαρμένου επιστήμονα Ευλάμπιου Φωτεινού
  284. Ο τρελλοπενηντάρης (1971) 2009-04-14 16:27:32
    Από τις δευτερότριτες ταινίες του μεγάλου Λ. Κωνσταντάρα, αντιπροσωπευτική της αισθητικής των '70s. Την ταινία δεν σώζει ούτε η -πάντα μετρημένη- Καίτη Πάνου, ούτε καν η κορμάρα της Ρ. Διαλυνά που την πλασάρει με κάθε ευκαιρία στις σκηνές πλαζ. Δείτε την μόνο αν δεν έχει τίποτα άλλο η τηλεόραση...
  285. Ο τρελλός τάχει 400 (1968) 2009-06-01 10:26:58
    Αξίζει κανείς να δει την ταινία για έναν και μοναδικό λόγο: Τη συμμετοχή της Σμάρως Στεφανίδου που παραλαμβάνει τον τετριμένο ρόλο της κακότροπης πεθεράς και τον "κεντάει" με την βελόνα του αξεπέραστου ταλέντου της. Κατά τα λοιπά, η ταινία -ακόμα και γι' αυτόν τον Λ. Κωνσταντάρα- δεν καταφέρνει να σηκωθεί (σεναριακά και σκηνοθετικά) πάνω από τη μετριότητα.
  286. Ο τσαρλατάνος (1973) 2009-07-26 11:32:50
    Η ταινία διακωμωδεί τα νέα ήθη που εισήγαγε η ανερχόμενη τότε διαφημιστική αγορά στην Ελλάδα. Η συγεκριμένη δουλειά πάντως είναι εξαιρετική για ένα λόγο: Η παρουσία του Βέγγου που εδώ ενσαρκώνει τρεις διαφορετικούς ρόλους! Είτε ως ταλαιπωρημένος μετανάστης στη Γερμανία που λόγω έλλειψης χρημάτων φτάνει στην Ελλάδα με φορτηγό ψυγείο (!) είτε ως δίδυμη αδελφή Θανάσαινα, είτε ως γερο-πατέρας, εδώ ο καλός μας άνθρωπος δίνει πραγματικό ρεσιτάλ. Και σε συνεπαίρνει τόσο πολύ αυτό που κάνει που παραβλέπεις τα υπόλοιπα κενά και υπερβολές της ταινίας. Μην τη χάσετε
  287. Ο Φανούρης και το σόι του (1957) 2010-07-13 09:46:49
    Έξοχη ηθογραφία που καταφέρνει να "κεντήσει" το γλυκόπικρο συναίσθημα χωρίς να ξεπέφτει στο μελό. Η δύσκολη από κάθε άποψη για την Ελλάδα δεκαετία του '50 εδώ αποτυπώνεται με ακρίβεια και μέτρο. Οι χαρακτήρες αποδίδονται αριστοτεχνικά και δίνουν την ευκαιρία στο σκηνοθέτη να αποσπάσει από τους ηθοποιούς του πολύ καλές ερμηνείες. Καταπληκτικός -ως συνήθως- ο Κώστας Δούκας στο ρόλο του ξενητεμένου αδελφού αλλά και η Νανά Σκιαδά ως φαντασμένη Μαργκαρετ που τολμάει να παραγγέλνει φιλέτα για το σκύλο της όταν στο φτωχικό σπίτι του κουνιάδου της, το πιο ακριβό και εορταστικό φαγητό είναι ο ταπεινός μουσακάς... Μην τη χάσετε.
  288. Ο φαφλατάς (1971) 2010-06-01 10:47:28
    Από τις ταινίες που πραγματικά πιστεύω ότι ο αξέχαστος Λάμπρος Κωνσταντάρας θα ήθελε να ξεχάσει. Τα πάντα είναι άθλια, δεν υπάρχει ούτε καν μια ατάκα της προκοπής, οι πάλαι ποτέ μεγάλοι πρωταγωνιστές όπως ο Μοσχίδης, η Κοντού και η Πάνου θαρρείς ότι δέχτηκαν απειλή θανάτου για να δεχτούν να παίξουν σ' αυτό το αδιανόητο τίποτα. Απορία: αυτός ο Καραγιάννης είναι στ'αλήθεια σκηνοθέτης; γιατί όσες δικές του δουλειές έχω δει είναι η μία χειρότερη απ' την άλλη. Κρίμα για τους ηθοποιούς που πέσανε στα χέρια του...
  289. Ο φίλος μου ο Λευτεράκης (1963) 2009-03-19 10:03:28
    Σπαρταριστή κωμωδία παρεξηγήσεων με τον Ηλιόπουλο να δίνει πραγματικό ρεσιτάλ. Υπάρχουν σκηνές που παίζει μόνο με τη γλώσσα του σώματος. Πολύ καλός και ο Βουτσάς
  290. Ο χαζομπαμπάς (1967) 2010-02-04 16:02:25
    Χαριτωμένη κωμωδία που σατιρίζει την αδυναμία των γονιών στο μοναχοπαίδι τους, σε βαθμό που τελικά "χαλάει" το παιδί. Η υπερβολή βέβαια λειτουργεί πολλές φορές εις βάρος της ταινίας, καθώς οι κωμικές σκηνές φτάνουν -και μερικές φορές ξεπερνούν- το όριο του γελοίου, ωστόσο το σενάριο είναι πρωτότυπο και ο Σταυρίδης μας δίνει για μια ακόμα φορά δείγματα του τεράστιου ταλέντου του. Η Ασημακοπούλου καταφέρνει να σταθεί με αξιοπρέπεια δίπλα στον μεγάλο συμπρωταγωνιστή της ενώ ο Ν. Δαδινόπουλος είναι (ξανά) κάτω του μετρίου. Βλέπεται ευχάριστα.
  291. Οι αμαρτωλοί (1971) 2011-05-04 16:58:09
    Τσιγαριλίκια και ομαδικό σεξ (κατά το κοινώς λεγόμενο παρτούζες) σε ελληνική ταινία και μάλιστα της δεκαετίας του '70;;; Ναι, ναι καλά διαβάσατε. Σόδομα και Γόμορρα σε αυτή τη δουλειά του Δαλιανίδη που εκτός από τη σκηνοθεσία υπογράφει και το σενάριο. Ίσως είναι ο μοναδικός λόγος για να δείτε την ταινία, όχι τίποτα άλλο, αλλά για νά'χετε να λέτε... "Οι αμαρτωλοί" δεν αντέχουν σε σοβαρή κριτική. Τα πάντα υπόκεινται στην υπερβολή προς λόγους εντυπωσιασμού και μόνο. Δεν είναι για παραπάνω από μία φορά.
  292. Οι άνδρες ξέρουν ν’ αγαπούν (1971) 2011-04-18 16:38:10
    Τίποτα το ιδιαίτερο γι' αυτή την ταινία, εκτός ίσως από το γεγονός ότι το σενάριο υπογράφει ο σκηνοθέτης Ντίνος Δημόπουλος. Η γνωστή ξανθοπουλική μανιέρα ακολουθείται κι εδώ κατά γράμμα. Τα πάντα είναι τόσο προβλέψιμα που φτάνεις στο σημείο να χασμουριέσαι από ανία μετά το πρώτο εικοσάλεπτο. Σημειώνω ότι τον ρόλο του Βαρνάβα ερμηνεύει ο Δημήτρης Μπισλάνης, γνωστός "κακός" στις ταινίες του Ξανθόπουλου.
  293. Οι γαμπροί της Ευτυχίας (1962) 2009-03-31 18:35:10
    Ξεκαρδιστική κωμωδία με το αχτύπητο τρίο Αυλωνίτης - Βασιλειάδου - Ρίζος. Το σενάριο έχει βέβαια έχει υπερβολές οι οποίες όμως υπηρετούν τέλεια τις αστείες σκηνές. Έξοχες ατάκες, αξέχαστες ερμηνείες σε μια ταινία που βλέπεται πολύ ευχάριστα.
  294. Οι γενναίοι πεθαίνουν δύο φορές (1973) 2010-02-18 14:38:59
    Ο "εμπνευσμένος" Νίκος Φώσκολος το 1973 έχει ξεμείνει από "λαμπρές" σεναριακές ιδέες και ξεπατικώνει μια δική του ταινία που είχε γυριστεί το 1966 (Ο άνθρωπος που γύρισε από τον πόνο με τους Ν. Ξανθόπουλο και Αφ.Γρηγοριάδου)! Είναι η εποχή που στην τηλεόραση μεσουρανεί ο αλήστου μνήμης Άγνωστος Πόλεμος και ο Φώσκολος χρησιμοποιεί όλη την αβάσταχτη εθνικοπατριωτική μανιέρα που τον έκανε διάσημο. Προτιμήστε να δείτε την εκδοχή του 1966. Ο Ξανθόπουλος είναι αυθεντικά άσχετος και η Γρηγοριάδου πιο όμορφη από την -κατά τ' άλλα συμπαθή- Γκ. Μαυροπούλου που εδώ νομίζεις ότι έχει βάλει στοίχημα να ξεπεράσει τη Βούρτση στην κλάψα και τη μελούρα...
  295. Οι Γερμανοί ξανάρχονται... (1948) 2009-04-09 10:33:00
    Μια ταινία που ήδη μετράει 60 χρόνια και είναι τόσο "φρέσκια", τόσο αξεπέραστη που κατατάσσεται στις κλασσικές. Με ελάχιστα χρήματα και μέσα της εποχής οι συντελεστές της ταινίας παρέδωσαν ένα έργο που θα πρέπει να διδάσκεται στις κινηματογραφικές σχολές για την απλότητα, την αμεσότητα και τον αβίαστο ρεαλισμό που εκπέμπει. Υπάρχουν σκηνές που μια απλή έκφραση του Λογοθετίδη, την οποία αποτυπώνει ο φακός σε δευτρόλεπτα, λέει όσα ο Αγγελόπουλος στις τρίωρες υπερπαραγωγές του...
  296. Οι εραστές του ονείρου (1974) 2009-05-14 17:24:53
    Ο Παπαμιχαήλ έχει αρχίσει να παχαίνει και η Λάσκαρη έχει χάσει προ πολλού τη λάμψη που θάμπωνε τους απανταχού ξελιγωμένους θαυμαστές της. Παρ' όλα αυτά και οι δύο αρνούνται να συμβιβαστούν με την πραγματικότητα της ηλικίας τους και παίζουν με τη σαχλότητα εφήβων σε αυτό το απόλυτο τίποτα. Αλλάξτε κανάλι.
  297. Οι θαλασσιές οι χάντρες (1966) 2009-04-10 12:49:46
    Κλασσικός Δαλιανίδης με όλα τα "παιδιά" του να πρωταγωνιστούν σ' αυτή την χαριτωμένη κωμωδία. Λάσκαρη, Βουτσάς, Καραγιάννη, Γεωργίτσης σε μεγάλα κέφια. Ξεχωρίζω τη σκηνή με το Βουτσά που γρατζουνάει το μπουζούκι και η ερωτοχτυπημένη Καραγιάννη του λέει "τι ωραία που παίζεις"! Απίθανη μουσική από το Μίμη Πλέσσα. Κουράστηκα λίγο με το μουσικοχορευτικό θέμα όπου η Καραγιάννη κάνει τη τσιγγάνα. Χαρακτηριστικοί οι ρόλοι της Αλέκας Μαβίλη και της Μαίρης Χρονοπουλου
  298. Οι κυρίες της αυλής (1966) 2009-03-12 16:34:25
    Αλήθεια, έχει καταλάβει κανείς ότι η ταινία έχει πολιτικό υπαινικτικό σχόλιο; Η Φλ. Ζάννα φεύγει να βρει τον άνδρα της στο εξωτερικό ο οποίος είναι εκτοπισμένος κομμουνιστής... Έξοχο!
  299. Οι στιγματισμένοι (1966) 2009-04-13 15:41:19
    Συνήθως γράφω για τις καλύτερες σκηνές μιας ταινίας, εδώ όμως θα αναφερθώ στη χειρότερη: Ο Παντελής Ζερβός παθαίνει έμφραγμα και μέχρι να πέσει κάτω έχουν περάσει κοντά στα πέντε λεπτά! Βέβαια εδώ παίζει μια από τις μεγάλες μου αγάπες, ο Γ. Φούντας, γεγονός που ανεβάζει το μέσο όρο της ταινίας. Προσθέστε και το πρωτότυπο για τα ελληνικά δεδομένα σενάριο και μετά αποφασίστε μόνοι σας αν την δείτε ή όχι.
  300. Οικογένεια Χωραφά (1968) 2009-03-16 15:22:50
    Πρόκειται για ένα από τα πιο πρωτότυπα σενάρια του ελληνικού σινεμά, αν και "μπάζει" λίγο με την εισαγωγή του τρελού επιστήμονα (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος). Καταπληκτικός ο Αλεξανδράκης στο ρόλο του πάτερ φαμίλια, "δένει" πολύ καλά με την Μάρω Κοντού που σ' αυτή την ταινία απαρνείται την σέξι εικόνα της. Το αναμενόμενο χάπι έντ δεν της αφαιρεί τίποτα από τη δροσιά της. Βλέπεται πολύ ευχάριστα
  301. Όλγα αγάπη μου (1968) 2009-03-21 18:41:17
    Το σενάριο θα μπορούσε να είναι και ταινία του Ξανθόπουλου αλλά στην προκειμένη περίπτωση η λάμψη των πρωταγωνιστών την κατατάσσει σε μία από τις καλύτερες στιγμές της Λάσκαρη και του Γεωργίτση. Εξαιρετική η σκηνή που παραμονή Πρωτοχρονιάς η Λάσκαρη περιμένει τον Γεωργίτση κι αυτός έρχεται ξημερώματα σκνίπα στο μεθύσι. Αξέχαστη η στιγμή που ο Γεωργίτσης ουρλιάζει σπαρακτικά έξω από το σπίτι της καλής του μέσα στη βροχή.
  302. Ορατότης μηδέν (1969) 2009-04-14 16:06:59
    Πραγματικό οφθαλμόλουτρο για τις κυρίες (και όχι μόνο) η ταινία αυτή, καθώς μπορούν να απολαύσουν τον Ν. Κούρκουλο στα καλύτερά του. Χωρίς να είναι ιδιαίτερων απαιτήσεων, αξίζει κανείς να τη δει μόνο και μόνο για τη σκηνή που ο μέγας βάζει φωτιά στα υπάρχοντά του και χορεύει το "βρέχει φωτιά στη στράτα μου" που τραγουδάει ο επίσης τεράστιος Στράτος Διονυσίου. Δείτε την!
  303. Οργή (1962) 2010-05-07 08:56:33
    Ο Βασίλης Γεωργιάδης, ένας από τους πιο ξεχωριστούς έλληνες σκηνοθέτες, εδώ παίρνει ένα μετριότατο σενάριο και καταφέρνει να κεντήσει σταυροβελονιά. Η Φόνσου απογειώνει το ρόλο της κακομαθημένης αδελφής και ισορροπεί με ευελιξία στις συναισθηματικές αλλαγές του ρόλου. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι η καλύτερη δουλειά της στο σινεμά. Εξαιρετική η επιλογή του Κούρκουλου για το ρόλο του αφοσιωμένου (;) συζύγου, σε υψηλό επίπεδο - όπως πάντα- ο μικρός αλλά χαρακτηριστικός ρόλος του Τζαβαλά Καρούσου. Από τις πλέον χαρακτηριστικές στιγμές της ταινίας η παράλληλη ιστορία με τον παραστρατημένο Βαγγέλη Σειληνό μαζί με την έξοχη Ίλια Λυβικού, εδώ σε κόντρα ρόλο. Τα αρχικά εξωτερικά πλάνα είναι από τον παραλιακό δρόμο της Βάρκιζας που τότε, στις αρχές της δεκαετίας του '60, ήταν ακόμα υπό κατασκευή...
  304. Ορφανή σε ξένα χέρια (1962) 2011-03-14 14:06:12
    Υπάρχει ένας και μοναδικός λόγος για να δείτε αυτή την ταινία: Η εμφάνιση του τεράστιου Βασίλη Τσιτσάνη, ο οποίος εδώ ερμηνεύει τρία ολόκληρα τραγούδια! Σε δύο από αυτά μάλιστα τον συνοδεύει η Καίτη Γκρέυ, ενώ στο τρίτο τον ακομπανιάρει ο Λάκης Γαβαλάς. Εδώ επίσης έχετε την ευκαιρία να ακούσετε ένα από τα καλύτερα ελληνικά τραγούδια, την "Συννεφιασμένη Κυριακή" ερμηνευμένη από τον ίδιο τον συνθέτη. Όσον αφορά την ταινία αυτή καθαυτή, από τον τίτλο και μόνο καταλαβαίνετε περί τίνος πρόκειται... Αν πέσει στην αντίληψή σας "δείτε" την με χαμηλωμένο τον ήχο και ανεβάστε τον μόνο στις στιγμές των τραγουδιών.
  305. Όταν η πόλις πεθαίνη (1969) 2011-02-10 09:02:59
    Όταν η Μίρκα Παπακωνσταντίνου ενσάρκωνε την Τζέλα Δελαφράγκα στο Κλάμα βγήκε απ' τον Παράδεισο, (μια έξοχη παρωδία των ελληνικών ταινιών), πρέπει να είχε στο μυαλό της την Τζέλα Ραζή της Μαίρης Χρονοπούλου! Τόσος στόμφος, τέτοια σοβαρότητα, τόση σπατάλη ταλάντου για να πει (όχι μόνο αυτή, όλοι οι ηθοποιοί) βαρύγδουπες ατάκες που προσωπικά μου προκάλεσαν αβάσταχτα χάχανα! Κλασσικός -πιο κλασσικός δεν γίνεται- Φώσκολος που εδώ νομίζω ότι βγάζει το άχτι του σε μαζεμένα κλισέ κι από πίσω του να "τρέχει" ασθμαίνοντας ο σκηνοθέτης Δαλιανίδης, ο οποίος ωστόσο καταφέρνει να φυσήξει πνοή στο "όραμα" του σεναριογράφου. Την ταινία ανοίγει και κλείνει αφηγητής (μπας και δεν καταλάβουμε δηλαδή περί τίνος πρόκειται...) η αφήγηση του οποίου μοιάζει με χουντικό διάγγελμα (ο νόμος, η τάξη, η κοινωνική ασφάλεια, μπλα μπλα μπλα). Για τους φανατικούς του είδους. Μόνο.
  306. Όταν λείπη η γάτα! (1962) 2009-03-29 17:34:58
    Όταν τα αφεντικά λείπουν κρουαζιέρα, το υπηρετικό προσωπικό δανείζεται τα ρούχα και το αυτοκίνητό τους και ζούνε για ένα βράδυ τη μεγάλη ζωή. Εξαιρετική κωμωδία καταστάσεων στη μία και μοναδική (;) κινηματογραφική συνεύρεση των Αυλωνίτη - Βλαχοπούλου. Καταπληκτική σκηνή που η μαγείρισα (Βλαχοπούλου) ντυμένη μεγαλοκυρία ρωτάει στο κέντρο τον σεφ πως φτιάχνει την μαγιονέζα! Αισθαντική η Φλωρέτα Ζάννα ως δεσποινίς Ζέρμπερη, "άπαιχτη" ως συνήθως στο ρόλο της μεγαλοκυρίας η Μαρίκα Κρεββατά. Ευχάριστη μέχρι τέλους
  307. Ου κλέψεις (1965) 2009-10-06 11:20:51
    Ομολογώ ότι αν δεν είχα διαβάσει την κριτική της φίλης από πάνω δεν θα έμπαινα στον κόπο να δω τη συγκεκριμένη ταινία η οποία μου ήταν εντελώς άγνωστη. Κι αλήθεια, έπεσα πάνω σ' ένα πραγματικό "διαμαντάκι"! Εκπληκτικά πλάνα της Νάξου που αγαπώ ιδιαίτερα,σκηνοθεσία και φωτογραφία πέρα από κάθε προσδοκία, μια ταινία που πραγματικά έχει κάτι να πει. Έκπληξη στο ρόλο της η πάλαι ποτέ σεξοβόμβα του ελληνικού σινεμά Γκιζέλα Ντάλι.
  308. Ούτε γάτα ούτε ζημιά (1954) 2009-03-20 09:00:36
    Έξοχη ταινία με σπαρταριστές ατάκες και τον Λογοθετίδη σ' ένα ρόλο που του πάει γάντι. Το φοβερό με αυτόν τον τύπο είναι ότι δεν ακολουθεί μανιέρα. Είναι ο ίδιος μια σχολή από μόνος του!
  309. ΟΧΙ (1969) 2010-09-07 09:29:45
    Το ΟΧΙ έχει γυριστεί το 1969 και ανατρέχοντας στις σημειώσεις του 90lepta παρατηρώ ότι στρατιωτικός σύμβουλος (γιατί ναι, χρειαζόταν και τέτοιος γι'αυτήν την "ταινία") είναι κάποιος Αναστάσιος Χούντας!!! Τυχαίο; Δεν νομίζω. Κρίμα για τον Δαδήρα που υπογράφει τη σκηνοθεσία. Κρίμα για τον μεγάλο Διονύση Φωτόπουλο που από τις κορυφαίες παραστάσεις της Επιδαύρου εδώ κατρακυλάει σε μια συνεργασία με τον Τζέημς Πάρις. Πρόκειται για μία από τις ντροπές του ελληνικού σινεμά που δεν τη διασώζει κανείς και τίποτα.
  310. Πανικός (1969) 2011-02-08 16:06:55
    Σε αυτή την ταινία συμβαίνει το εξής καταπληκτικό: οι μισές σκηνές έχουν ως θέμα τις σφαλιάρες που παίζουνε ο Γαλανός με τον Καλογήρου και οι άλλες μισές είναι σκηνές καταδίωξης με περιπολικά και άλλα αυτοκίνητα! Το δε παιδάκι, ο μικρός Τάσος Δαρδαμάνης, πρέπει να έπαθε ψυχολογικά τραύματα κατά την διάρκεια των γυρισμάτων αφού στην αρχή του ψοφάει ο σκύλος του και μετά του σκοτώνουν τον απαγωγέα του, τον οποίο στο μεταξύ έχει αγαπήσει! Ίσως γι'αυτό παίζει τόσο φυσικά το μπαγάσικο... Πέρα από την πλάκα, εδώ ο Τσιώλης, που υπογράφει και το σενάριο, είχε την ευκαιρία να κάνει μια καλή ταινία εμβαθύνοντας περισσότερα στα ηθικά διλλήματα των πρωταγωνιστών του και "χτίζοντας" πιο ουσιαστικά τους χαρακτήρες του. Αντ' αυτού η ταινία μοιάζει περισσότερο με ασκήσεις σπουδαστή σχολής κινηματογραφίας. Παρ' όλα αυτά όσοι είναι φανατικοί παρόμοιων ταινιών (λίγο αστυνομική, λίγο κοινωνική κ.λ.π.) δεν θα χάσουν την ώρα τους.
  311. Παπαφλέσσας / Η μεγάλη στιγμή του ’21 (1971) 2009-03-19 10:22:40
    Όταν σε μια ταινία ιστορικού περιεχομένου ο φουστανελοφόρος φοράει... ρολόι χειρός, καταλαβαίνετε για τι πατάτα πρόκειται. Οι διάλογοι για γέλια, τα κοστούμια επίσης, υπερπαραγωγή στα μέτρα και την αισθητική της χούντας, στην "καρδιά" της οποίας γυρίστηκε η ταινία. Είναι μια από τις χειρότερες παραγωγές του εγχώριου σινεμά και σίγουρα η χειρότερη του Παπαμιχαήλ. Αν πέσετε πάνω της στην τηλεόραση, απλώς αλλάξτε κανάλι...
  312. Παραγγελιά! (1980) 2009-03-20 11:51:25
    Σπαρακτική η Κατερίνα Γώγου που απαγγέλλει τα ποιήματά της με εξαίσια μουσική υπόκρουση του Κυριάκου Σφέτσα. Πολύ καλή ταινία με θέμα την ιστορία του Νίκου Κοεμτζή. Οι "μυημένοι" θα την λατρέψουν. Οι υπόλοιποι θα αδιαφορήσουν
  313. Πάρε κόσμε (1967) 2010-08-31 09:54:40
    Πιστεύω ότι αυτή η ταινία καθιέρωσε τον Θανάση Βέγγο ως τον καλό μας άνθρωπο. Συγκινητική μέσα στην υπερβολή της, με κωμικές σκηνές που φτάνουν τα όρια του γκροτέσκο. Γνήσιο συναίσθημα που δεν εκβιάζεται και ακουμπά τον θεατή (ο οποίος εννοείται ότι συμπάσχει μέχρι τέλους με τον πρωταγωνιστή) απευθείας στην καρδιά. Μην τη χάσετε.
  314. Πατέρα κάτσε φρόνιμα (1967) 2009-04-09 17:24:53
    Η πρώτη εκ των δύο ταινιών που γυρίστηκε βασισμένη (με μικρές διαφοροποιήσεις) στο ίδιο σενάριο. Κι όμως, το ρημέϊκ δύο χρόνια αργότερα με τον Κ. Βουτσά στον πρωταγωνιστικό ρόλο είναι καλύτερο από το πρωτότυπο! Σκηνή που θυμόμαστε, ο Κωνσταντάρας με μουστάκι! Προς το τέλος η ταινία μπάζει σεναριακά. Παρόλα αυτά βλέπεεται ευχάριστα
  315. Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα (1969) 2009-03-13 12:46:59
    Πρόκειται για μία από τις ταινίες που έχουν παιχτεί λιγότερο στην ελληνική τηλεόραση. Το δίδυμο Καραγιάννη - Καζάκος ως ερωτικό ζευγάρι είναι αναπάντεχο. Σεναριακά η ταινία θεωρείται πρωτότυπη για τα ελληνική φιλμογραφία. Συγκλονιστική η Μάρθα Βούρτση, ίσως στον καλύτερο ρόλο της
  316. Περάστε την πρώτη του μηνός (1965) 2009-03-12 17:59:10
    Μάλλον κάτι θα έχω πάθει. Δεν εξηγείται αλλιώς το ότι όλες οι κριτικές που έχω κάνει σήμερα αφορούν κυρίως τους δευτερότριτους ρόλους. Νομίζω ότι η Αρβανίτη στο ρόλο της ξεμυαλισμένης συζύγου είναι εξαιρετική
  317. Περιφρόνα με γλυκειά μου (1965) 2009-03-20 11:59:07
    Μα είναι δυνατόν η πρωταγωνίστρια να ονομάζεται Φωτούλα;;;; Ξεχωρίζει ο Κακαβάς στο ρόλο του κακού δον ζουάν. Φοβερές οι σκηνές με την τυφλή Φωτούλα να κοιτάει το κενό... Για τους φανατικούς, ό,τι πρέπει. Οι υπόλοιποι μπορούν να γελάσουν με την καρδιά τους
  318. Πιάσαμε την καλή (1955) 2011-05-23 12:22:12
    Το "Πιάσαμε την καλή" δεν είναι ακριβώς ταινία. Μοιάζει περισσότερο με συρραφή επιθεωρησιακών σκετς από αυτά που παίζονταν στα καφεθέατρα της Αθήνας της δεκαετίας του '50 και κυριολεκτικά χάλαγαν κόσμο. Από αυτή την άποψη έχει μερικές σκηνές που πραγματικά μ΄έκαναν να ξεραθώ στα γέλια, τις οποίες απογειώνει ο Χατζηχρήστος με ατάκες "δηλητήριο". Από κοντά και η μεγάλη Γεωργία Βασιλειάδου που πραγματικά διδάσκει κωμωδία. Η ταινία πάντως έχει μια μοναδική αξία καθώς περιλαμβάνει αυθεντικά πλάνα από την θρυλική ταβέρνα "Του Τζίμη του Χοντρού" από το πάλκο της οποίας πέρασαν όλες οι κορυφές του ρεμπέτικου τραγουδιού. Εδώ μάλιστα έχουμε και την σπάνια τύχη να απολαύσουμε τη μαγική Μαρίκα Νίνου που λέει και τρία ολόκληρα τραγούδια, καθώς και τον Βασίλη Τσιτσάνη! Μόνο και μόνο γι'αυτόν το λόγο αξίζει να τη δείτε.
  319. Πίσω μου σ’ έχω σατανά (1971) 2010-09-07 16:02:01
    Ο παλιός ελληνικός κινηματογράφος βρίσκεται ήδη στη δύση του και προφανώς το είχαν καταλάβει και οι ίδιοι οι συντελεστές του. Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με μια εντελώς προβλέψιμη ταινία που δεν έχει να πει απολύτως τίποτα και είναι αντιπροσωπευτική μόνο για τον Γ. Παπαζήση που εδώ ευτύχησε να παίξει με μεγάλους ηθοποιούς. Ο μοναδικός βαθμός δίνεται για την συμμετοχή του σπουδαίου εργάτη του θεάτρου (και όχι του κινηματογράφου) Γιώργου Μοσχίδη. Κωνσταντάρας και Κοντού απλώς αδιάφοροι. Δείτε την μόνο αν έχετε αϋπνίες ως εναλλακτική λύση του μετρήματος προβάτων.
  320. Πληγωμένες καρδιές (1963) 2009-06-25 09:24:57
    Εδώ, έχετε την μοναδική ίσως ευκαιρία να δείτε τον Ξανθόπουλο στο ρόλο... του κακού! Και τον παίζει καλά ο μπαγάσας! Όσο για τα υπόλοιπα, από που ν'αρχίσω και που να τελειώσω. Σε αυτή τη "δραματική" ταινία, πραγματικά ματώνεις στα γέλια, κυρίως στη σκηνή που τα φτωχά παιδάκια -εκ των οποίων το ένα έχει τυφλωθει!- ζητιανεύουν στο δρόμο γιατί είναι άρρωστη η φουκαριάρα η μάνα τους. Προσωπικά η ταινία μου αρέσει ακριβώς γιατί είναι ΤΟΣΟ χάλια...
  321. Ποιος Θανάσης!! (1968) 2009-04-21 12:54:21
    Επτά χρόνια πριν, η ταινία είχε γυριστεί με τον Κ. Χατζηχρήστο στον πρωταγωνιστικό ρόλο και την Άννα Φόνσου που συμμετέχει και εδώ. Συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις η μία εκδοχή είναι καλύτερη από την άλλη. Στην προκειμένη περίπτωση όμως είναι κατά τη γνώμη μου ισάξιες καθώς ο Βέγγος καταφέρνει να αποδώσει με το δικό του μοναδικό τρόπο, το ρόλο του φιλότιμου και πονόψυχου βιοπαλαιστή που προσπαθούν να τον ξεγελάσουν οι επιτήδειοι και τελικά τον σώζει η υπάλληλός του. Δείτε και τις δύο ταινίες. Ένα είναι σίγουρο: Δεν θα βαρεθείτε.
  322. Πολιτικη κουζίνα (2003) 2009-08-13 15:04:03
    Έχω την εντύπωση ότι η ταινία αυτή για το ντόρο που έκανε και για τις προδιαγραφές της είναι υπερεκτιμημένη. Αλλά πάλι, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις γεύσεις, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα... Σε κάθε περίπτωση θα τη θυμάμαι για τα μαγικά πλάνα και την ατμόσφαιρα της Ισταμπούλ που δεν την χορταίνω ποτέ. Σαν τη μυρωδιά της κανέλας...
  323. Πολύ αργά για δάκρυα (1968) 2009-03-20 13:36:40
    Ο Σιδηρουργός του Ονέ διασκευασμένος σε σενάριο του ελληνικού κινηματογράφου! Μόνο και μόνο γι'αυτό αξίζει να δείτε την ταινία. Εξαιρετική η Χρονοπούλου στο ρόλο της ξεπεσμένης αριστοκράτισας, που αρχικά σνομπάρει τον φτωχό Φούντα αλλά μετά τον ερωτεύεται όταν εκείνος, φτασμένος πια, ξεπληρώνει τα χρέη της! Καταπληκτική ως συνήθως η Τασσώ Καββαδία
  324. Πονηρό θηλυκό... κατεργάρα γυναίκα! (1980) 2009-07-23 17:17:00
    ... Άλαλα τα χείλη των ασεβών. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψει κανείς αυτήν την αδιανόητη ανοησία.
  325. Προδομένη αγάπη (1962) 2009-03-19 16:05:37
    Πολύ μέτρια ταινία, σχετικά με τα ονόματα που συμμετέχουν. Το σενάριο είναι παιδαιριώδες, το ύφος του αφηγητή είναι σαν να είναι κήρυκας στην Επιδαυρο ενώ τα κείμενα είναι επιπέδου Άρλεκιν. Η μόνη που ξεχωρίζει είναι η Μάρθα Βούρτση σε έναν "τολμηρό" για τα μέτρα της ρόλο.
  326. Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες (1956) 2010-12-28 17:09:44
    Ταινία με τεράστια αξία, όχι μόνο καλλιτεχνική αλλά κυρίως αρχειακή αφού είναι σαν να μπαίνουμε σε χρονοκάψουλα. Τα καταπληκτικά πλάνα της Αθήνας του ΄50 χαρτογραφούν μια ολόκληρη εποχή, καθώς βλέπουμε: Την παραλιακή στο ύψος του ΣΕΦ σαν ένα παραθαλάσσιο κομμάτι μιας επαρχιακής κωμόπολης. Την σημερινή λεωφόρο Συγγρού όταν ακόμα ήταν χωματόδρομος "πνιγμένος" στις νερατζιές. Τις μαρκίζες από τα θέατρα, τους κινηματογράφους και τα νυχτερινά κέντρα της εποχής με τις πρώτες φίρμες στο κέντρο της πόλης. Τους οίκους μόδας της εποχής, τα παπούτσια από τον διάσημο Σεβαστάκη ακόμα και τις ηλεκτρικές συσκευές στα σκηνικά που τότε πρέπει να ήταν τόσο προχωρημένα όσο σήμερα τα ηλεκτρονικά ρομπότ υψηλής τεχνολογίας. Και κοντά σ'αυτά ανακαλύπτουμε το αστέρι της Βλαχοπούλου που εκείνη την περίοδο μόλις ανατέλλει στο κινηματογραφικό στερέωμα, καθώς ήταν ήδη διάσημη τραγουδίστρια της τζάζ! Εδώ μάλιστα δίνει ίσως το μοναδικό παθητικό φιλί της σε όλη την καρριέρα της ως ηθοποιός. Τον τρισχαριτωμένο Κούλη Στολίγκα στη μανιέρα που τον καθιέρωσε. Την Έλσα Ρίζου σχεδόν παιδούλα, μελαχρινή. Τον Στέφανο Στρατηγό σ' όλα του τα νιάτα. Φυσικά το γεγονός ότι η ταινία είναι έγχρωμη πολλαπλασιάζει τις θετικές εντυπώσεις. Όσοι περιμένουν να δουνε μια "ψαγμένη" ή έστω "ανήσυχη" ταινία θα απογοητευτούν. Όσοι διψάνε για ένα αθώο ζαχαρωμένο παραμυθάκι θα ενθουσιαστούν. Προσωπικά θα την ξανάβλεπα μόνο γιατί δεν χορταίνω τις εικόνες μιας Αθήνας που χάθηκε για πάντα.
  327. Πυρετός στην άσφαλτο (1967) 2010-08-31 15:39:52
    Δύσκολα τα πράγματα για τον αγαπημένο μου Γιώργο Φούντα σε αυτή την ταινία: Βρίσκεται αντιμέτωπος μ' ένα πελώριο ηθικό δίλημμα. Επειδή όμως ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος δεν μας έχει συνηθίσει να μιλάει με σιωπές, εδώ έχουμε όλη την υπερβολή στο απόγειό της. Σ΄ένα θέμα που θα μπορούσε να χωρέσει χίλιους σκηνοθετικούς υπαινιγμούς, αφήνοντας την χαρά στο θεατή να ανακαλύψει το δικό του προσωπικό νόημα, ο Φώσκολος επιλέγει να τα πετάει όλα στα μούτρα μας, μπας και δεν καταλάβουμε κάτι. Ο Φούντας πάντως, όπως και η Τζένη Ρουσσέα, στέκονται αξιοπρεπως.
  328. Ραντεβού με μια άγνωστη (1968) 2011-11-28 08:52:33
    Ο Βασίλης Γεωργιάδης -όπως και ο Γιώργος Τζαβέλλας- είναι από εκείνους τους σκηνοθέτες που είναι μια "σχολή" από μόνος του. Αγαπά με πάθος τις πρωταγωνίστριές του -πόσο μάλλον όταν έχει να κάνει με μια πανέμορφη Έλενα Ναθαναήλ- και αφουγκράζεται με ευαισθησία και κατανόηση την γυναικεία ψυχοσύνθεση. Μιλώντας περισσότερο με τη σιωπή, ο σκηνοθέτης χρησιμοποεί εικόνες σπάνιας ομορφιάς τις οποίες "ντύνει" εξαιρετικά με τη μουσική του ο ταλαντούχος Λεοντής. Κι επειδή το σινεμά είναι ομαδική δουλειά, όλοι οι υπόλοιποι συνεργάτες, τεχνικοί και ηθοποιοί, αποδεικνύουν εκ του αποτελέσματος ότι ήταν οι καλύτερες επιλογές. Η Έλενα Ναθαναήλ για το ρόλο της στο Ραντεβού με μια άγνωστη βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης εκείνης της χρονιάς για τον πρώτο γυναικείο ρόλο. Δικαίως...
  329. Ρεμπέτικο (1983) 2009-05-05 10:38:45
    Όταν είχε πρωτοβγεί αυτή η ταινία κυριολεκτικά είχαμε μαγευτεί. Δεν ήταν μόνο ότι επρόκειτο για υπερπαραγωγή για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά είχε ένα "σφιχτό" και εξαιρετικά ενδιαφέρον σενάριο και όλοι οι ηθοποιοί -μηδενός εξαιρουμένου- έδιναν τον καλύτερό τους εαυτό. Συν τοις άλλοις, το Ρεμπέτικο μας γνώρισε την μαγική Σωτηρία Λεονάρδου που στη συνέχεια την απολαύσαμε ως ερμηνεύτρια. Η απογοήτευση ήρθε αργότερα, όταν ο σκηνοθέτης Κ. Φέρρης, εξαργύρωσε μέχρι τελευταίας σταγόνας την επιτυχία της ταινίας και εξελίχθηκε σε μαϊντανό και ειδήμονα του είδους, πουλώντας παράλληλα σε τηλεμάρκετινγκ την εκπληκτική μουσική του Στ. Ξαρχάκου... Σε κάθε περίπτωση πάντως η ταινία αυτή καθαυτή είναι σπουδαία. Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι...
  330. Σάντα Τσικίτα (1953) 2009-03-12 15:54:43
    Η σκηνή που ο Λογοθετίδης ξερογλύφεται μπροστά στα ζουμερά και ζεστά κρουασάν του αφεντικού του απλώς αξεπέραστη...
  331. Σιλουέττες (1967) 2011-11-18 12:49:40
    Αν προσπεράσει κανείς τις σεναριακές ανοησίες, στις "Σιλουέτες" μπορεί να διακρίνει μια πειραματική σκηνοθετική ματιά, σχεδόν πρωτοποριακή για την εποχή της. Θέλοντας να πραγματευτεί την γυναικεία μοναξιά, ένα θέμα δύσκολο, ευαίσθητο και διαχρονικά "επικίνδυνο", ο Κ. Ζώης επιλέγει να χρησιμοποιήσει γεωμετρικά πλάνα και έντονες φωτοσκιάσεις που νομίζω ότι "μιλούν" πολύ πιο εύγλωττα από τους αδιανόητους αγγλικούς διαλόγους. Η Πέρη Ποράβου, δικαίως βραβεύτηκε με το βραβείο α' γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης εκείνης της χρονιάς. Ταινία που δεν απευθύνεται στους φαν τους Βουγιουκλάκη. Δείτε την.
  332. Σκλάβοι της μοίρας (1966) 2009-03-23 18:39:16
    Κλασσικός Ξανθόπουλος σε μελό της σειράς. Από τις αγαπημένες μου, αλλά όχι με ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία. Συνιστάται μόνο στους φανατικούς του είδους
  333. Σουλιώτες (1972) 2009-03-19 11:01:50
    Άλλη μια παραγωγή - φουστανέλα του ανεκδιήγητου Τζέημς Πάρις. Αλλάξτε γρήγορα κανάλι!
  334. Στέλλα (1955) 2009-03-12 16:47:23
    Σίγουρα οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι είναι αξεπέραστοι. Ασυναγώνιστος όμως είναι και ο ρόλος της Ανίτας (Βουλα Ζουμπουλάκη) που εκτοξεύει με ανατριχιαστικό τρόπο δηλητηριώδη βέλη ζήλιας. Προσέξτε την
  335. Στρατιώτες δίχως στολή (1960) 2009-05-05 15:14:14
    Ρεαλιστική ταινία που καταγράφει την μαύρη περίοδο της κατοχής, με φόντο τον έρωτα ενός αντιστασιακού και μιας κοπέλας, η οποία ωστόσο είναι αραβωνιασμένη με συνεργάτη των Γερμανών. Καλές ερμηνείες (ξεχωρίζω τον Μιχάλη Νικολινάκο και τον Αλέκο Λιβαδίτη) με μέτρο και ευαισθησία. Από τις λιγότερο παιγμένες στην ελληνική τηλεόραση που συνήθως την 28η Οκτωβρίου επιλέγει να μας δείχνει την... υπολοχαγό Νατάσα! Δείτε την.
  336. Στρέλλα (2008) 2010-10-24 18:40:04
    Με σαφείς επιρροές από τον αρχαίο και διαχρονικό μύθο των Ατρειδών, έτσι όπως ενσαρκώνεται στο πρόσωπο του Οιδίποδα, αλλά έχοντας παράλληλα μελετήσει και τον σύγχρονό του κορεάτη σκηνοθέτη Παρκ Τσαν Γουκ στο Old Boy, εδώ ο Χ. Κούτρας δίνει μια ταινία πραγματική γροθιά στο στομάχι. Ο σκηνοθέτης παίρνει ένα θέμα ταμπού -αυτό της ζωής μιας τρανσέξουαλ- όσο και προκλητικό -τον αταίριαστο(;) απαγορευμένο(;) και νοσηρό(;) έρωτα των δύο πρωταγωνιστών του- για να δώσει μια ταινία που παρόλη την σκληρότητά της καταφέρνει να παραμείνει τρυφερή, με ελάχιστες σκηνές βίας που σχεδόν δεν καταγράφονται. Ο Κούτρας, δείχνει να έχει κατανοήσει βαθιά την ιδιόμορφη ζωή των τρανς τις οποίες "μεταχειρίζεται" με σεβασμό, κατανόηση, ίσως και με αγάπη, αποφεύγοντας (ορθά κατά τη γνώμη μου) μια γκροτέσκο παρουσίασή τους. Μια ταινία, σύγχρονη εκδοχή της αρχαίας τραγωδίας με πάθη, ανατροπές, ηθικά διλήμματα, ύβρι και τελικά την πολυπόθητη κάθαρση. Σημειώνω πάντως ότι ο σκηνοθέτης, προφανώς υποκύπτοντας στους κανόνες της εμπορικότητας που επιβάλλουν το happy end, έχει ολοκληρώσει την ταινία του με τη σκηνή του χριστουγεννιάτικου πάρτυ, που κατά τη γνώμη μου θα μπορούσε και να λείπει. Νομίζω πως η Στρέλλα θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί στη σκηνή του ξενοδοχείου. Σε κάθε περίπτωση πάντως, μην τη χάσετε.
  337. Συνοικία το «όνειρο» (1961) 2009-03-13 13:17:00
    Τοιχογραφία μιας ολόκληρης εποχής για μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα. Αξεπεραστοι στους ρόλους τους η Σαπφώ Νοταρά και ο Μάνος Κατράκης
  338. Συντρίμια τα όνειρά μας (1967) 2009-03-20 14:58:05
    Ταινία του σωρού όπου ο Βοσκόπουλος κι η Δούκισα νομίζουν ότι είναι ηθοποιοί. Η φτασμένη καλλιτέχνις δίνει βήμα στον άσημο τραγουδιστή και μετά δεν θυμάμαι γιατί με πήρε ο ύπνος...
  339. Σχολή για σωφερίνες / Ο Βέγγος σωφεράντζα (1964) 2010-08-31 13:19:32
    Μόνο η παρουσία του αγαπημένου μας ΘΒ σώζει την ταινία από τον πάτο. Εδώ ο σκηνοθέτης Κώστας Στράντζαλης απαρνιέται τα δακρύβρεχτα μελό που τον έκαναν διάσημο (βλέπε Το θαύμα της Μεγαλόχαρης, Μάνα μου παραστάτησα, Ο Γολγοθάς μιας αθώας κ.λ.π.) και επιχειρεί να γυρίσει κωμωδία αλλά δεν του βγαίνει. Ο συμπαθής κατά τ' άλλα Γιώργος Ολύμπιος αποτυγχάνει -και εδώ- να δώσει ένα σενάριο της προκοπής και εξαντλείται σε προβλέψιμα ευρήματα, δηλαδή σε συνηθισμένες σεναριακές ιδέες που δεν έχουν να πουνε απολύτως τίποτα.
  340. Σ’ αγαπώ (1971) 2009-03-20 12:38:58
    Η κλασσική ταινία Love Story εδώ από την ανάποδη και σε βλαχομπαρόκ εκδοχή. Τελικά ο Τ. Βουγιουκλάκης πρέπει να μισούσε την αδελφή του για να την σκηνοθετεί με αυτόν τον αδιανόητο τρόπο. Ήταν που ήταν ατάλαντη η μακαρίτισα, ο αδελφός της σε αυτήν την ταινία την αποτελειώνει. Αλλάξτε κανάλι
  341. Τα κίτρινα γάντια (1960) 2009-03-19 10:00:19
    Απολαυστική. Δεν την βαριέσαι όσες φορές και να την δεις. Πάντα κάτι καινούριο θα ανακαλύψεις...
  342. Τα ψίχουλα του κόσμου (1968) 2009-03-16 15:03:19
    Υποτίθεται ότι η ταινία είναι δραματική αλλά κάθε φορά που προβάλλεται δεν τη χάνω για τον απλούστατο λόγο ότι πεθαίνω στα γέλια! Η σκηνή που ο καπτετάνιος Ξανθόπουλος αναζητεί τον μοναχογιό του Μάκη μέσω ραδιοφώνου ή η σκηνή που του έχει φτιάξει προτομή (!) και την έχει τοποθετήσει στο σχολείο του παιδιού, με κάνουν να πνίγομαι στα χαχανητά. Οι δε "ερμηνείες" των ηθοποιών -μηδεμίας εξαιρουμένης- θα πρέπει να διδάσκονται σε δραματικές σχολές ως παράδειγμα προς αποφυγή... Το καλύτερο: Το έργο τελειώνει με τον Ξανθόπουλο να έχει βρει το Μάκη μαύρα μεσάνυχτα κάτω από την προτομή. Κι ενώ έχουν πέσει οι τίτλοι του τέλους στο εντελώς άσχετο περνάει μπροστά από την κάμερα ένας... χωροφύλακας! χα! χα! χα! χα!
  343. Ταπεινός και καταφρονεμένος (1968) 2011-11-10 12:07:28
    Αν υπήρχε βραβείο υπομονής θα απονέμονταν επάξια σε όλους/ες όσους/ες κάθησαν να δούνε αυτήν την "ταινία". Τόσο ανιαρή, τόσο προβλέψιμη, τόσο ανυπόφορα ανούσια, α ποτελεί ένα πραγματικό τεστ αντοχής. Θα μου πείτε τώρα, και γιατί δεν αλλάζεις κανάλι χρυσό μου; Έλα ντε... Ίσως γιατί υπάρχουν (και εδώ) μερικές ξεκαρδιστικές σκηνές! Ξεχωρίζω αυτή που η Άντζελα Ζήλεια προσπαθεί να πει στον Ξανθόπουλο ότι είναι έγκυος κι αυτός νομίζει ότι έχει εραστή και της αστράφτει ένα σβουριχτό σκαμπίλι! Ταινία για γέλια και για κλάματα...
  344. Τέντυ μπόυ... αγάπη μου (1965) 2009-03-20 15:02:55
    Πρωτότυπο σενάριο για ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που αγαπιέται και στο τέλος υποχωρεί για χάρη των παιδιών του. Λιγα χρόνια αργότερα μια άλλη ταινία (Μικροί Μεγάλοι εν Δράσει) είχε το εντελώς αντίθετο τέλος. Έξοχος ο Νικήτας Πλατής στο ρόλο του, προσεγμένες οι σκηνές που χωρίς να εκβιάζουν το συναίσθημα ή το γέλιο προσφέρουν πραγματική διασκέδαση. Πολύ καλή στο ρόλο της παντρεμένης αδελφής η Ελένη Μαυρομάτη
  345. Τζένη Τζένη (1965) 2009-03-22 10:56:20
    Πολιτική σάτιρα η οποία ωστόσο δεν καταφέρνει να φτάσει το επίπεδο της ταινίας "Υπάρχει και φιλότιμο". Κάτι ο γλυκανάλατος έρωτας της Καρέζη με τον Μπάρκουλη, κάτι το "εύρημα" της απατενώνισας συζύγου (Μαρίας Σόκαλη), μετατρέπουν την ταινία σε αισθηματική κωμωδία. Βλέπεται ωστόσο πολύ ευχάριστα, κυρίως λόγω του τεράστιου Παπαγιαννόπουλου στο ρόλο του κομματάρχη.
  346. Τζιπ περίπτερο κι αγάπη (1957) 2011-04-01 20:23:38
    Όταν η πρωτοπόρος Μαρία Πλυτά γύριζε αυτή την ταινία, σίγουρα δεν είχε στο μυαλό της τον αθώο ρομαντισμό και την νοσταλγία που νιώθουμε εμείς σήμερα βλέποντάς την. Εκείνη προσπαθούσε να κάνει σινεμά, να ζωντανέψει μια ιστορία, έχοντας στα χέρια της σπάνιους ηθοποιούς, το ταλέντο των οποίων απογειώθηκε με τα χρόνια. Και τα κατάφερε θαυμάσια. Ο μικρόκοσμος της γειτονιάς, όταν σχεδόν όλη η κοινωνική ζωή περιστρέφονταν γύρω από το περίπτερο, ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας, σχεδόν εξήντα χρόνια μετά. Με περιορισμένα τεχνικά μέσα, η Πλυτά δούλεψε με φιλότιμο και ευαισθησία, με γνώση και μεράκι. Δείτε την ταινία και απολαύστε στην οθόνη μια Αθήνα που χάθηκε για πάντα...
  347. Τζο ο τρομερός (1955) 2010-08-30 15:17:24
    Σωτήριον έτος 1955 και ο σκηνοθέτης Δημόπουλος κάνει τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα. Ίσως γι'αυτό η συγκεκριμένη ταινία είναι ολίγον τι χαοτική ως προς το τι θέλει να πει ο ποιητής. Είναι κωμωδία; Είναι δράμα; Είναι ρομαντική κομεντί; Ή μήπως φιλμ νουάρ; Όσοι δεν έχουν ενδιαφέρον να απαντήσουν στα παραπάνω... φιλοσοφικά ερωτήματα, ας αρκεστούν να δούνε την ταινία που νομίζω ότι δεν θα τους απογοητεύσει. Μερικοί από τους καλύτερους ηθοποιούς της εποχής συμμετέχουν σε αυτή τη δουλειά που έχει μερικές πρωτότυπες σεναριακές ιδέες, όπως π.χ. ο ξεπεσμένος ρώσος αριστοκράτης που αναπολεί τα χρόνια του τσάρου (τον αποδίδει έξοχα ο Χρ. Τσαγανέας). Προσέξτε ιδιαίτερα και την Μαργαρίτα Παπαγεωργίου στο ρόλο της Νάντιας. Είναι η ίδια ηθοποιός που ενσάρκωσε το περίφημο "μωρό" στον εξαιρετικό Δράκο του Κούνδουρου, ενώ επίσης συμμετείχε στη Μαγική Πόλη και την Θεία απ' το Σικάγο. Δηλαδή σε μερικές από τις καλύτερες ταινίες του ελληνικού σινεμά...
  348. Της κακομοίρας (1963) 2009-07-22 16:40:55
    Ακόμα κι αυτοί που σνομπάρουν τον ελληνικό κινηματογράφο έχουν μόνο καλά λόγια να πούνε γι'αυτή την ταινία. Κινηματογραφικό σεμινάριο που όπως φαίνεται και από την πληθώρα των κριτικών το έχουν παρακολουθήσει όλοι...
  349. Της μιας δραχμής τα γιασεμιά (1960) 2009-04-10 12:17:11
    Ταινία για ρομαντικούς που μας ξαναγυρνάει σε μια εποχή χαμένη για πάντα. Η Κατερίνα Βασιλάκου αισθαντική, η οποία όμως ισορροπεί -όχι πάντα με επιτυχία- ανάμεσα στην ευαισθησία του ρόλου της και το μελό. Ο Ορέστης Μακρής, χωρίς να είναι στην καλύτερή του στιγμή, καταφέρνει να ξεχωρίζει, λόγω του δεδομένου ταλέντου του.
  350. Της νύχτας τα καμώματα (1957) 2011-07-11 15:46:18
    Έξοχη σπονδυλωτή ταινία των μετρ του είδους (Σακελλάριος - Γιαννακόπουλος) με θέμα τις περιπέτειες ενός καλοκάγαθου αστυνομικού κατά τη διάρκεια της νυχτερινής περιπολίας. Το κωμικό στοιχείο εδώ επιτυγχάνεται μέσω της επανάληψης και της επεξηγηματικής (κινηματογραφικής) αφήγησης και το αποτέλεσμα είναι σπαρταριστές σκηνές με τον Αυλωνίτη να δίνει πραγματικά ρέστα. Μέσω των ξεκαρδιστικών σκετς ο άξιος Σακελάριος καταφέρνει να αποδώσει πιστά χαρακτήρες της αθηναϊκής κοινωνίας του '50 (ξεχωρίζω την ιστορία με τον δύσμοιρο σύζυγο που τις τρώει από τη γυναίκα του) που μαστίζονταν μεν από την φτώχεια ήταν όμως καλόκαρδοι και γλετζέδες. Γέλασα πολύ με την τελευταία ιστορία στην ταβέρνα όπου οι "παρατηρήσεις" ανάμεσα στους θαμώνες πριν... πιαστούνε στα χέρια δίνουν και παίρνουν. Αιχμηρό κοινωνικό σχόλιο η ιστορία με τον άνεργο Βασίλη Διαμαντόπουλο που κλέβει έναν μπακαλιάρο για να ταΐσει τα πεινασμένα παιδιά του. Δείτε την.
  351. Της τύχης τα γραμμένα (1957) 2011-07-28 16:44:00
    Αδυνατώ να καταλάβω ποιος ο λόγος να γυριστεί αυτή η ταινία, τι ακριβώς ήθελε να πει ο ποιητής. Υποτίθεται ότι πρόκειται για τρεις διαφορετικές ιστορίες, που την μία την χάνουμε εντελώς κάπου στην πορεία αφού ουδέποτε μαθαίνουμε το τέλος της. Οι άλλες δύο κάπως μπλέκονται ανάμεσα στην δεύτερη και την τέταρτη ή μήπως την τρίτη αφού δεν υπάρχει τέταρτη; Μπερδευτήκατε; Εγώ να δείτε! Τέλος πάντων, θεωρώ ότι χρειάζεται κανείς πολύ τύχη για να κάτσει να δει "Της τύχης τα γραμμένα". Τύχη για να μην ζαλιστεί, τύχη για να μην μπερδευτεί, τύχη για να αντέξει τελικά όλο αυτό το κουλουβάχατο στο οποίο ωστόσο συμμετέχουν μερικοί από τους καλύτερους πρωταγωνιστές του ελληνικού σινεμά...
  352. Τι 30... τι 40... τι 50... (1972) 2009-03-29 19:40:33
    Τι κρίμα, τόση σπατάλη ταλέντου... Ο πάλαι ποτέ μεγάλος Λάμπρος Κωνσταντάρας, στη δύση της καρριέρας του, σε μια ταινία που θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως πρόδρομος των αδιανόητων βιντεοταινιών του σωρού, της δεκαετίας του '80...
  353. Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση (1971) 2009-03-21 18:59:53
    Ίσως η καλύτερη ταινία του Βέγγου όπου ξεδιπλώνει τόσο το κωμικό όσο και το δραματικό του ταλέντο. Ξεχωρίζω τη σκηνή του δικαστηρίου όπου ο ΘΒ πάει ως ψευδομάρτυρας για να πει ότι ο λαγός που μαγείρεψε ο ταβερνιάρης μέσα στην Κατοχή ήταν... γάτα. Κυριολεκτικά παίζει με όλο του κορμί. Για να μην μιλήσω για τις σπαραξικάρδιες σκηνές με τον αγαθό γερμανό στρατιώτη Φρίτς (Αντώνης Παπαδόπουλος). Ταινία κέντημα που πρέπει να την δούνε όλοι
  354. Το «τεμπελόσκυλο» (1963) 2009-03-16 14:50:11
    Ο Παπαμιχαήλ στην προ Βουγιουκλάκη εποχή, τότε που ήταν πολλά υποσχόμενος. Ρόλος που του πάει γάντι. Ατυχής η επιλογή της Μαίρης Χρονοπούλου για τον πρώτο γυναικείο ρόλο της Μπούμπης Πελεκάνου. Πολύ καλός ο Νίκος Βασταρδής.
  355. Το αγκίστρι (1976) 2009-03-20 11:47:51
    Υπερπαραγωγή για την εποχή της με κοσμοπολίτικο αέρα. Παρ' όλα αυτά οι ηθοποιοί - με εξαίρεση την Σοφία Ρούμπου - είναι σαν να λένε το ποιήμα τους την 25η Μαρτίου. Καλύτερα αλλάξτε κανάλι, εκτός αν θέλετε να δείτε πως κάνανε ιστιοπλοία την δεκαετία του '70
  356. Το αμαξάκι (1957) 2011-05-17 10:05:37
    Ταινία "κόσμημα" από κάθε άποψη. Εξαιρετικό σενάριο, άριστη σκηνοθεσία, κορυφαίοι ηθοποιοί, υπέροχη μουσική που ακολουθεί πιστά την υπόθεση. Το αμαξάκι, πέρα από την αβάσταχτη νοσταλγία που μας προκαλεί σήμερα, είναι μια ταινία με δομή "κεντημένη" σταυροβελονιά. Οι δραματικές σκηνές, κυρίως αυτές που μοιράζονται ο Μακρής με τον Στρατηγό έχουν αρχή μέση και τέλος και θα μπορούσαν να σταθούν, κάλλιστα κι από μόνες τους. Αποπνέουν δε τόση τραγικότητα που ο θεατής πραγματικά συμπάσχει με το δράμα των ηρώων. Επειδή όμως παν μέτρον άριστον, ο σκηνοθέτης εισάγει στην ταινία του και το κωμικό στοιχείο προς αποφόρτιση. Εκεί ο Αυλωνίτης δίνει πραγματικά ρεσιτάλ. Στο τελικό αποτέλεσμα βέβαια συνεργούν πολλοί. Ο μετέπειτα άξιος σκηνοθέτης Ντίνος Κατσουρίδης, εδώ δουλεύει την κάμερα ως εικονολήπτης, κάνει και το μοντάζ. Ο Μάρκος Ζέρβας υπογράφει τα σκηνικά, κάνει και την ηχοληψία. Ο Σταύρος Κελεσίδης, σταθερή αξία στο μακιγιάζ (έχει κάνει τον νεαρότατο τότε Βασίλη Διαμαντόπουλο, αγνώριστο ως ταλαιπωρημένο γέρο...). Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης έδωσε ένα σενάριο ισάξιο της Αυλής των Θαυμάτων. Ο Μάνος Χατζιδάκις έντυσε μουσικά το θέμα με αριστουργηματικά "ρούχα" τα οποία ταίριαξαν "γάντι". Όσο για τους ηθοποιούς, τι να πω. Προσέξτε την Χριστίνα Καλογερίκου στο ρόλο της ξεπεσμένης αριστοκράτισας. Αν ήταν στην Αμερική, σίγουρα θα κέρδιζε ένα Οσκαρ γι' αυτό το ρόλο. Τους ογκόλιθους Μακρή και τον Αυλωνίτη να "μιλάνε" μόνο με κινήσεις ή εκφράσεις. Τον στιβαρό Στέφανο Στρατηγό και την αέρινη Αντιγόνη Βαλάκου να πειθαρχούν μέχρι κεραίας στις σκηνοθετικές οδηγίες, χωρίς να ενταφιάζουν το προσωπικό τους στίγμα. Το αμαξάκι θα πρέπει να διδάσκεται στις σχολές κινηματογράφου και υποκριτικής μήπως κι αυτή η σπάνια βροχή ταλέντου φτάσει να ποτίσει και τις σύγχρονες γενιές...
  357. Το ανθρωπάκι (1969) 2009-04-09 11:01:11
    Μια ταινία που σε αντίθεση με τις περισσότερες σύγχρονες, έχει κάτι να πει. Ο κλασσικός μαμάκιας Κώστας Βουτσάς (συνηθισμένο φαινόμενο στη νεοελληνική κοινωνία) βολοδέρνει ανάμεσα στην αυταρχική μαμά του (Μαίρη Μεταξά) και την αγάπη του για την Κικίτσα (Μάρθα Καραγιάννη). Παρά το συντηρητικό για την εποχή μας φινάλε (η Κικίτσα εγκαταλείπει τα όνειρα για καριέρα και επιστρέφει στον άνδρα της) η ταινία έχει σκηνές αβίαστου γέλιου, σκηνοθεσία με μέτρο και σενάριο χωρίς κενά.
  358. Το δόλωμα (1964) 2009-06-22 09:39:20
    Ασυνήθιστο σενάριο για τα μέτρα της Βουγιουκλάκη, καθώς το καθιερωμένο love story που την συνόδευε σε όλες τις ταινίες εδώ περνάει σε δεύτερο πλάνο. Την παράσταση ασφαλώς και κλέβει ο μαγικός Αλεξανδράκης που πολλές φορές αποδίδει αριστοτεχνικά το ρόλο του απατεώνα χαρτοκλέφτη, απλά και μόνο υψώνοντας τα φρύδια του... Όσο για τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τι να πει κανείς. Ουσιαστικός μα και τρισχαριτωμένος. Απρόσμενη η συμμετοχή του Βαγγέλη Βουλγουρίδη στο ρόλο του φιλότιμου υπαλλήλου που ερωτοχτυπιέται από την πρώην καμπαρετζού η οποία για τις ανάγκες του σχεδίου εξαπάτησης των κορόϊδων εμφανίζεται ως μεγαλοκυρία. Αλήθεια, που χάθηκε αυτός ο ηθοποιός;
  359. Το έξυπνο πουλί (1961) 2009-03-20 12:24:21
    Ο φουκαράς μαγαζάτορας που τα φέρνει δύσκολα βόλτα αλλά παρ' όλα αυτά προσλαμβάνει το φτωχαδάκι που του ζητάει δουλειά και τελικά ερωτεύονται. Παρά το τετριμένο του σεναρίου οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι καταπληκτικές. Δέστε ξανά την Μαρίκα Νεζέρ και το ψυγείο που βουίζει, ενώ η Φόνσου την πείθει ότι ακριβώς γι'αυτό είναι καλό! Η ταινία έχει ξαναγυριστεί με τον Βέγγο στο ρόλο του Χατζηχρήστου και την Κατερίνα Γώγου στο ρόλο της αδελφής του. Η Φόνσου παραμένει και στις δύο εκδοχές. Εξαιρετική επιλογή!
  360. Το θαύμα της Μεγαλόχαρης (1965) 2009-03-20 11:40:12
    Ένα ακόμα από τα υποτιθέμενα δράματα που σε κάνουνε να σπαρταράς στο γέλιο. Γονείς χάνουν το κοριτσάκι τους, το βρίσκει ένας γύφτος, το εκμεταλεύεται, αυτό το σκάει, κάπου στο άσχετο εμφανίζεται κι ένα συνομήλικο αγόρι που είναι φτωχό, τελικά το ζευγάρι βρίσκει το κοριτσάκι μετά από χρόνια, παίρνουν στο σπίτι και το αγοράκι κι όλα τελειώνουν σαν γάμος! Ουφ! τα είπα όλα...
  361. Το κάθαρμα (1963) 2009-04-22 10:05:30
    Τρομερή ταινία που έχει τόσα σεναριακά κενά και τόσες σκηνοθετικές υπερβολές για να σου μείνει αξέχαστη! Η Μάρω Κοντού ως "Μαρκησία" ζηλώνει τη δόξα της Μελίνας Μερκούρη στη Στέλλα και παίζει -με ενθουσιασμό είναι αλήθεια- το ρόλο της χειραφετημένης πόρνης στα καταγώγια της Τρούμπας. Αυτά τα πρώτα 40 λεπτά της ταινίας. Στη συνέχεια όμως, μέσα σ' ένα βράδυ και αφού προηγουμένως τον έχει απορρίψει, ερωτεύεται με πάθος τον ναυτικό Μάνο (Γ. Φούντα), κάτι που καταλαβαίνει μόνο όταν αυτός την πλακώνει στα χαστούκια! Οποία χειραφέτησις! Έχουμε όμως και ανατροπές: Ο Φούντας τελικά δεν είναι το καλόπαιδο που της πλασαρίστηκε ως γαμπρός, αλλά ένα αδίστακτο τομάρι που μόνο σκοπό έχει να της φάει τα λεφτά που απέκτησε κυλισμένη στο βούρκο της αμαρτίας!! Τελικά το δεύτερο μέρος της ταινίας είναι επανάληψη του πρώτου αφού τελικά οι δυο τους τα βρίσκουν, και ο Φούντας επιχειρεί να κάνει το ίδιο ακριβώς κόλπο (μα καθόλου φαντασία;) στην καλύτερη φίλη της Μαρκησίας, τη Σούλα. Κάπου εκεί όμως ο θεατής έχει ήδη βαρεθεί αφού ήδη έχει δει τις ίδιες (ολόιδιες) σκηνές λίγη ώρα νωρίτερα... Εξαιρετικό το παίξιμο του νεαρού Π. Λιάρου στο ρόλο του Ηλία, ιδίως η σκηνή στο ξενοδοχείο όπου τον έχει πάει η Κοντού, προκειμένου να ξεφτιλιστεί η ίδια για... το καλό του! Παρά την μέτρια βαθμολογία που έδωσα συνολικά στην ταινία, ευχαρίστως θα την ξανάβλεπα!
  362. Το κλωτσοσκούφι (1960) 2009-05-12 08:28:27
    Η κλασσική μανιέρα της Βουγιουκλάκη που την καθιέρωσε, (νάζι, τσαχπινιά και όλα τα συμπαρομαρτούντα)εδώ "παντρεύονται" με το ρεαλιστικό και αβίαστο παίξιμο του Αλεξανδράκη. Το αποτέλεσμα -χάρις στον συμπρωταγωνιστή- ξεπερνά τον μέσο όρο. Κι όμως, ενώ ο θεατής φτάνει στο σημείο να συμπάσχει με το φτωχοκόριτσο που δεν το θέλουν οι δύστροπες αδελφές του καλού της, έρχεται η σκηνή με τη Βουγιουκλάκη να τρέχει κυνηγημένη μέσα στη νύχτα φορώντας νυχτικό με 25 μέτρα τούλι... Τι τό'θελε; Κλάσεις μπροστά, η Τασώ Καββαδία, εξαιρετική η Μαρίκα Κρεβατά. Έκπληξη της ταινίας ο Στ. Ληναίος, ειδικά στη σκηνή που ο θείος του (Αλεξανδράκης) τον πλακώνει στο ξύλο!
  363. Το κορίτσι με τα μαύρα (1956) 2010-08-09 17:57:24
    Σπαρακτική ταινία του Κακογιάννη με καλοδουλευμένο σενάριο και τους ηθοποιούς να παραδίδουν κανονικό σεμινάριο. Βλέμματα, σιωπές, κινήσεις, η φλέβα που τρεμοπαίζει από θυμό ή αγωνία στο λαιμό του μεγάλου Φούντα, η ντροπή στα μάτια της θεάς Λαμπέτη όταν βλέπει τη χήρα μάνα της να ξεπορτίζει (σ.σ. σε κόντρα ρόλο εδώ η εξαιρετική Ελένη Ζαφειρίου), η ευαισθησία στο ηχόχρωμα της φωνής του μάγου Χόρν, όλα συνεργούν στο να έχουμε εδώ μια από τις καλύτερες ταινίες του ελληνικού σινεμά η οποία συμπεριλαμβάνεται ασυζητητί στο προσωπικό μου top 10. Μην την χάσετε. Κι αν ήδη την έχετε δει, ξαναδείτε την. Ένα είναι σίγουρο: δεν θα βαρεθείτε.
  364. Το κορίτσι της αμαρτίας (1958) 2009-11-07 11:42:28
    Το να επιλέξει κανείς και να κάτσει να δει αυτή την ταινία εμπίπτει στην κατηγορία του... βίτσιου! Εκεί δηλαδή που ανήκω κι εγώ. Απλώς απερίγραπτη...
  365. Το κορίτσι του 17 (1969) 2011-11-28 16:34:53
    Ένας από τους πιο ικανούς μοντέρ του ελληνικού σινεμά, από τη μονταζιέρα του οποίου έχουν περάσει περίπου 70 από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες, το 1969 αποφασίζει να στηθεί πίσω από την κάμερα και να σκηνοθετήσει μια ταινία - ύμνο στην αγάπη και στην αναντικατάστατη αξία της. Μόνο και μόνο για το θέμα της αξίζει τα πέντε αστέρια. Αξίζει να αναφερθεί ότι "Το κορίτσι του 17" γυρίζεται την εποχή που ο διάσημος ψυχοθεραπευτής Λακάν δημιουργούσε την δική του σχολή και οι πάντες συνέρρεαν μαγεμένοι ν' ακούσουν τις διαλέξεις του. Η ψυχική ασθένεια και η αγάπη ως θεραπευτικό μέσο είναι το υλικό του Πέτρου Λύκα που το "ζωντανεύει" μ' ένα μεστό σενάριο που δεν αφήνει ούτε μία "ρωγμή" και άξιους ηθοποιούς. Η εξαίσια Σοφία Ρούμπου που λέει όλες κι όλες δύο λέξεις κι αυτές στην τελευταία σκηνή ("αντίο Άρη"...) δίνει πραγματικό ρεσιτάλ μιλώντας μόνο με τα μάτια της. Ο Καλλέργης, έχοντας στα χέρια του το αξιόλογο προαναφερθέν σενάριο δείχνει πόσο χαραμίστηκε το ταλέντο του σε ταινίες με τον ανεκδιήγητο Βοσκόπουλο και την άσχετη Δούκισσα. Ο Καζάκος, λιτός και στιβαρός ταυτόχρονα, κέρδισε τις εντυπώσεις. Ο Πολίτης, αισθαντικός και ευαίσθητος, δικαίως απέσπασε το βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης εκείνης της χρονιάς. Ο Αργύρης εδώ στον -κατά τη γνώμη μου- καλύτερο ρόλο της καρριέρας του. Μια ταινία που δεν πρέπει να χάσετε.
  366. Το κορίτσι του λούνα παρκ (1968) 2009-03-21 18:33:44
    Αυτός, χήρος μεγαλογιατρός με παιδί, που για να ξεσκάσει πάει στο Λούνα Παρκ. Αυτή, πτωχή πλην τίμια, εργαζόμενη νέα στο Λούνα Πάρκ και... καρδιοπαθής. Ερωτεύονται, αλλά επεμβαίνει ο κακός πεθερός και αποκαλύπτει στην πτωχή πλην τίμια κορασίς την μισή αλήθεια, ότι δηλαδή ο "έτσι" της είναι παντρεμένος με παιδί, αλλά αποκρύπτει ότι η συμβία έχει αποδημήσει εις Κύριον. Μετά αυτή την πιάνει η καρδιά της, πάει στο νοσοκομείο και την χειρουργεί ο μεθυσμένος καλός της! Ταινία κομένη και ραμένη στα μέτρα της Βουγιουκλάκη. Αλλάξτε κανάλι, εκτός αν θέλετε να γελάσετε με τις δραματικές σκηνές
  367. Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος (1960) 2010-06-09 18:06:52
    Έξαιρετική κωμωδία με τους πρωταγωνιστές σε μεγάλα κέφια! Η Καρέζη δροσερή παρουσία που ζυγίζει σοφά το ρόλο της ανάμεσα στο μαγκιόρικο πλουσιοκόριτσο και την ερωτευμένη νεαρή που από θύτης γίνεται θύμα του έρωτα. Ο Παπαγιαννόπουλος έξοχος όπως πάντα, ενώ τι να πει κανείς για τον Ηλιόπουλο που είναι μια κατηγορία μόνος του... Δείτε την.
  368. Το κοροϊδάκι της πριγκηπέσσας (1971) 2009-03-29 17:28:33
    Μια ταινία που αγαπώ πολύ για ανεξήγητους λόγους. Όταν ο κοινωνικά δευτερότριτος Παράβας λέει "χτύπα ρε Μαίρη" στην φαντασμένη και ξεπεσμένη αριστοκράτισα (Μπ. Αρβανίτη) είναι βαθιά συγκινητικός μες στην υπερβολή του. Οι υπόλοιποι ρόλοι κομένοι και ραμένοι στα μέτρα των πρωταγωνιστών που δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό.
  369. Το λεβεντόπαιδο (1969) 2009-03-29 17:14:51
    Τετριμένο και χιλιοειπωμένο σενάριο, όπου το φτωχόπαιδο ερωτεύεται το πλουσιοκόριτσο, και κάνει νερά στην πτωχή πλην τίμια αραβωνιάρα του. Τελικά όμως το παληκάρι έχει μπέσα, εξ ού και το όνομα της απαράδεκτης αυτής ταινίας. Ο μόνος λόγος που αξίζει να την δει κανείς είναι η ανέλπιστη κινηματογραφική συνάντηση των πρωταγωνιστών (Ναθαναήλ - Παπαμιχαήλ)
  370. Το μεγάλο κανόνι (1981) 2010-09-08 16:31:11
    Ταινία με αντιφαστιστικό μήνυμα, η οποία όμως δεν καταφέρνει να "δέσει" μέχρι τέλους. Το φινάλε με τον ΘΒ ανεβασμένο στο κανόνι στο λόφο του Φιλοπάππου νομίζω ότι είναι υπερβολική και "φλύαρη". Σε κάθε περίπτωση, ο καλός μας άνθρωπος εκφράζει και εδώ όλη την εντιμότητα και ακεραιότητα του φτωχού βιοπαλαιστή, σε μια απρόσμενη κινηματογραφική συνύπαρξη με την Μάρω Κοντού που εδώ παίζει την σύζυγό του. Το σπίτι που έχουν γυριστεί οι περισσότερες σκηνές, βρίσκεται στον περιφερειακό της Ακρόπολης (σχεδόν απέναντι από το εστιατόριο Διόνυσος) και είναι ίδιο κι απαράλλαχτο μέχρι σήμερα!
  371. Το νησί της Αφροδίτης (1969) 2011-02-22 20:52:19
    "Άλλο να ποιήσαι τη θεά κι άλλο να γεννάει ο ρόλος αίμα" λέει ο Σταμάτης Κραουνάκης σ' ένα αγαπημένο τραγούδι. Προφανώς είχε στο μυαλό του την Παξινού όταν το έγραφε... Γεννάει αίμα εδώ η μεγάλη ηθοποιός. Ποιεί ήθος κατά την αριστοτελική έννοια. Συγκλονίζει με την παρουσία της στο ρόλο της μάνας μεταβάλλοντας μια μετριότατη ταινία σε αρχαία τραγωδία. Όσοι δεν ευτυχήσαμε να την δούμε στο θεατρικό σανίδι, μπορούμε να παρηγορηθούμε με το να την βλέπουμε και να την ξαναβλέπουμε σε αυτή την ταινία και να μην την χορταίνουμε. Η ερμηνευτική της δεινότητα είναι τόσο μεγάλη που όλα τ' άλλα επισκιάζονται. Απλώς υποκλίνομαι...
  372. Το νησί της σιωπής (1958) 2011-12-10 11:46:21
    Μια νέα γυναίκα, Η Λίλα Κουρκουλάκου, το 1958 τολμάει να σπάσει ένα θέμα ταμπού και θέτει τον δάκτυλο επί τον τύπο των ήλων γυρίζοντας μια ταινία για τους χανσενικούς της Σπιναλόγκα, πραγματοποιώντας μάλιστα γυρίσματα στο ίδιο το νησί την εποχή που ακόμα λειτουργούσε ως ιδιότυπο γκέτο. Το αποτέλεσμα; Η ταινία παίρνει μέρος στο Φεστιβάλ της Βενετίας το 1958 ως επίσημη ελληνική συμμετοχή, η Κουρκουλάκου κερδίζει την πρωτιά της πρώτης γυναικείας ταινίας παγκοσμίως που έλαβε μέρος σε διεθνές κινηματογραφικό φεστιβάλ, γίνεται η αφορμή να κλείσει η ντροπή που λέγεται Σπιναλόγκα κι εμείς σήμερα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε μια ταινία σπάνια, ευαίσθητη και εν τέλει μοναδική. Η Αγλαΐα Μητροπούλου στο βιβλίο της Ελληνικός Κινηματογράφος γράφει για την Κουρκουλάκου και το Νησί της Σιωπής: "Νέα, γεμάτη ενθουσιασμό, ύστερα από σπουδές στο Πειραματικό Κέντρο Κινηματογράφου της Ρώμης, βάζει σ αυτή τη μελέτη για τη ζωή των λεπρών στη Σπιναλόγκα μιαν αφοσίωση και μια στοργή που φωτίζουν νεορεαλιστικά το ντοκυμενταρίστικο πλαίσιο και στυλ της ταινίας". Χρειάστηκε η προβολή του τηλεοπτικού σήριαλ Το Νησί και η τεράστια επιτυχία που σημείωσε για να ξαναβρει αυτό το ξεχασμένο "διαμαντάκι" το δρόμο του για τους κινηματογράφους, καθώς προβλήθηκε ξανά το Νοέμβριο του 2010. Αν πέσετε πάνω της μην τη χάσετε.
  373. Το νησί των γενναίων (1959) 2009-03-19 10:54:59
    Ο ελληνικός κινηματογράφος είχε πάντα ένα θέμα με ταινίες ιστορικού περιεχομένου, κυρίως σεναριακά. Στην προκειμένη περίπτωση το σενάριο είναι αφελές και προβλέψιμο. Όμως ποιος μπορεί να ξεχάσει τη βραχνάδα στη φωνή της Τζένης όταν τραγουδάει το "μην τον ρωτάς τον ουρανό"; Σίγουρα, η καλύτερη σκηνή της ταινίας.
  374. Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο (1959) 2009-04-13 10:29:29
    Η σκηνή που οι απηυδισμένοι καθηγητές συγχαίρουν (στα κρυφά βεβαίως βεβαίως) τον τολμηρό νεαρό καθηγητή που τόλμησε να χαστουκίσει την κακομαθημένη μαθήτρια είναι κατά τη γνώμη μου η καλύτερη του έργου. Χωρίς να πούνε ούτε μία ατάκα, καταφέρνουν με τις εκφράσεις και μόνο να δείξουν την απέραντη ευγνωμοσύνη τους! Ταινία που έχει εξαιρετικούς δεύτερους ρόλους. Παπαγιαννόπουλος - Μακρής "κεντάνε", η Μ. Ζαρόκωστα ως μαθήτρια Αλεξίου εξαιρετικά πειστική στο ρόλο της, η Μαρίκα Κρεβατά δίνει ρέστα παίζοντας την αριστοκρατική μητέρα της κακομαθημένης μαθήτριας. Όσο για τον Τσαγανέα; Απλά τεράστιος, ακόμα και σε μια τέτοια ταινία...
  375. Το ξυπόλυτο τάγμα (1953) 2011-02-01 14:20:06
    Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω αυτό το πραγματικό αριστούργημα που έχει την αξία ενός σπάνιου ντοκυμαντέρ. Ο ελληνοαμερικανός Γκρεγκ Τάλλας (Γρηγόρης Θαλασσινός) με "μαγιά" την παιδική ηλικία δίνει ένα από τα ωραιότερα και πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα του νεορεαλιστικού σινεμά, περιγράφοντας ένα πραγματικό γεγονός που συνέβη στη χώρα μας τα μαύρα χρόνια της γερμανικής κατοχής. Το συγκινητικό θέμα του είναι μόνο η αφορμή για να αναδειχτούν η εξαιρετική σκηνοθετική ματιά και η υπέροχη φωτογραφία που -τηρουμένων των αναλογιών- και υπό την εμβληματική μουσική του Μίκη Θεοδωράκη θυμίζουν (χωρίς να αντιγράφουν) τον μάγο Αϊζενστάιν. Λέγεται ότι όταν ο Βιτόριο Ντε Σίκα είδε το 1955 το «Ξυπόλητο Τάγμα» στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου είπε στον Τάλλας: «Αν είχες γυρίσει αυτή την ταινία προτού γυρίσω εγώ τον Κλέφτη των Ποδηλάτων τότε σήμερα θα ήσουν εσύ ο Ντε Σίκα!»... Άριστα δέκα. Σε όλα. Υ.Γ. Ταπεινή υπόκλιση στους μικρούς πρωταγωνιστές της ταινίας. Είναι ο ένας καλύτερος από τον άλλον...
  376. Το παρελθόν μιας γυναίκας (1968) 2009-09-03 16:00:16
    Αντιπροσωπευτική ταινία του δίδυμου Φώσκολος Δαλιανίδης με ό,τι κι αν αυτό σημαίνει. Οι φανατικοί του είδους, σίγουρα την αγαπούν πολύ. Εγώ πάλι βρήκα υπερβολικό κι ως εκ τούτου κουραστικό το παίξιμο της Χρονοπούλου, που αν και θα μπορούσε δεν καταφέρνει να αποδώσει σε σωστό μέτρο το ρόλο της μοιραίας γυναίκας. Πειστικός ο Γεωργίτσης στο ρόλο του παλιοτόμαρου, ενώ πολύ καλή στον μικρό της ρόλο η Ελένη Ζαφειρίου. Κατά τα λοιπά, η απόλυτη μετριότητα.
  377. Το πιο λαμπρό αστέρι (1967) 2009-05-25 09:20:48
    Νομίζω ότι αυτή η ταινία καθιέρωσε τη Βουγιουκλάκη ως... Βουγιούκλω! Ανείπωτη κακογουστιά, ανύπαρκτο σενάριο, και η "εθνική σταρ" να εκτελεί κυριολεκτικά το ρόλο της με την μπουτονιέρα στην κεφάλα, είτε ως ζουμπουρλούδικο κορίτσι της ψαραγοράς, είτε ως φτασμένη σταρ, τα τραγούδια της οποίας τα γράφει κάποιος Θρασύβουλας! Πρόκειται για 95 λεπτά αβάσταχτου κιτς στη λαίλαπα του οποίου δεν διασώζεται κανείς και τίποτα...
  378. Το ποντικάκι / Το κορίτσι με τα λουλούδια (1954) 2010-08-09 15:46:31
    Τα χρόνια της αθωότητας του ελληνικού σινεμά, φαντάζομαι και της ίδιας της Βουγιουκλάκη, αποτυπώνονται σε αυτήν την ταινία με την υπογραφή του μεγάλου Τσιφόρου, ο οποίος στη συνέχεια μας έδωσε μερικές ξεκαρδιστικές κωμωδίες (βλέπε ο Κλέαρχος η Μαρίνα κι ο κοντός, Η ωραία των Αθηνών, ο θησαυρός του μακαρίτη κ.α.) Σίγουρα δεν είναι η καλύτερη δουλειά του, αξίζει ωστόσο να την δει κανείς για ιστορικούς λόγους. Όντως το περιεχόμενο είναι ηθογραφικό, ας μην ξεχνάμε όμως ότι στην δεκαετία του '50, όταν γυρίστηκε η ταινία, η ηθική και οι κώδικές της είχαν εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο και αξία. Σημειώνω τα νοσταλγικά πλάνα από την Αθήνα της εποχής αλλά και την κακή σε πολλά σημεία ηχοληψία.
  379. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη (1965) 2011-02-24 13:47:25
    Παρά την εμφάνιση του γόη της εποχής Άλκη Γιαννακά και το πιασάρικο θέμα της η ταινία αυτή γυρίστηκε ως δράμα αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να είναι... παρωδία! Οι ηθοποιοί παίζουν σαν να κάνουν πλάκα και δεν μπορείς ούτε για μια στιγμή να ταυτιστείς με τα υποτιθέμενα πάθη τους. Γέλασα πολύ στη σκηνή που ο Γιαννακάς βρίσκεται σε χειρουργικό θάλαμο όπου μπαινοβγαίνουν οι πάντες. Μόνο ο μικρός με τα λαχεία και ο μπακάλης της γειτονιάς δεν έκανε πέρασμα... Ξεχωρίζω επίσης τις αισθησιακές σκηνές της Ζέτας Αποστόλου. Όσο για τη σεμνή ηθοποιό Αλεξάνδρα Λαδικού, τι να πω. Ο Καραγιάννης πρέπει να της έσκασε χοντρά λεφτά για να εξασφαλίσει τη συμμετοχή της...
  380. Το στίγμα (1982) 2010-02-10 08:05:12
    Ο Π. Τάσσιος σε μια κινηματογραφικά δύσκολη χρονική περίοδο για την Ελλάδα τολμάει να θέσει το δάχτυλο επί των τύπων των ήλων και να ασχοληθεί μ' ένα πολύ δύσκολο θέμα. Το τραγικό δίλημμα των νεαρών γονιών που δεν ξέρουν τι να κάνουν με το νεογέννητο παιδί τους που γεννήθηκε με σύνδρομο Ντάουν. Η διάψευση των ελπίδων μιας ολόκληρης γενιάς που μόλις πριν λίγα χρόνια βγήκε από μία δικτατορία, και η συντριβή της κάτω από την αμείλικτη πραγματικότητα αποδίδεται με αυτόν τον έξοχο συμβολισμό που απέδωσαν εξαιρετικά οι νεαρότατοι -τότε- ηθοποιοί Αντώνης Καφετζόπουλος και Όλια Λαζαρίδου. Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που είδα την ταινία, θυμάμαι όμως ακόμα τη σκηνή που το ζευγάρι με χίλια όνειρα προετοιμάζει το σπιτικό του για την έλευση του μωρού, ένα σπιτικό που στη συνέχεια θα μεταβληθεί σε φυλακή, όπου οι δυο τους έχουν καταδικαστεί σε ισόβια. Η ταινία βέβαια έχει και όλες τις "κατάρες" του ελληνικού σινεμά όπως η προβληματική ηχοληψία, ενώ σε κάποιες σκηνές "γλιστράει" -χωρίς όμως να πέφτει- προς το μελό. Πάντως αν πέσετε πάνω της μην την χάσετε.
  381. Το ταξίδι (1962) 2010-09-21 13:45:33
    Η Μεγάλη του Ακκισμού Σχολή, διασημότερη απόφοιτη της οποίας υπήρξε η "εθνική" μας σταρ, πιθανότατα θα είχε κατεβάσει ρολά πολύ νωρίτερα αν η Βουγιουκλάκη επέλεγε να αφιερωθεί σε απαιτητικούς δραματικούς ρόλους. Ρόλους σαν αυτόν της Μαρίνας, που "τσαλάκωναν" μεν το χαζοχαρούμενο χαμόγελο της Λίζας Πετροβασίλη στο Ξύλο βγήκε απ' τον Παράδεισο, θα της έδιναν όμως την ευκαιρία να αποδείξει το (αμφισβητούμενο κατά την ταπεινή μου άποψη) ταλέντο της. Κι όμως, τα μόλις 76.395 εισιτήρια που έκοψε η ταινία στην πρώτη της προβολή, όταν οι προηγούμενες κυριολεκτικά έσπαγαν τα ταμεία, ήταν ο καθοριστικός παράγοντας για να μην τολμήσει ποτέ ξανά η Βουγιουκλάκη παρόμοιο εγχείρημα με τα γνωστά καλλιτεχνικά (;) αποτελέσματα... Όσον αφορά την ταινία αυτή καθαυτή, ο Βαγγέλης Γκούφας έδωσε ένα εξαιρετικό σενάριο που ο Ντίνος Δημόπουλος το αγκάλιασε στοργικά και του έδωσε πνοή. Δεν υπάρχει ούτε ένας χαρακτήρας που να μην δίνεται πολύπλευρα και αριστοτεχνικά, ακόμα και από τους ηθοποιούς που ίσα ίσα λένε δυο τρεις ατάκες, όπως η Σμάρω Στεφανίδου στο ρόλο της σπιτονοικοκυράς Λούλας. Δεν υπάρχει ούτε ένα πλάνο που να μην διαποτίζεται από τον σκληρό ρεαλισμό της εποχής με τις κατάλληλες πινελιές συναισθήματος. Όσκαρ β' ανδρικού ρόλου στον Βασίλη Διαμαντόπουλο για τον ρόλο του τρελο Μανώλη και Όσκαρ β' γυναικείου ρόλου στην έξοχη από κάθε άποψη Μαργαρίτα Λαμπρινού για τον ρόλο της πικρόχολης γεροντοκόρης Αθηνάς. Ανεπανάληπτη μουσική από τον Σταύρο Ξαρχάκο. Μην τη χάσετε.
  382. Το τελευταίο ψέμμα (1958) 2009-03-16 15:30:32
    Σπαρακτική η Λαμπέτη, μαγεύει τον κινηματογραφικό φακό. Η ιστορία είναι κοινότοπη και τετριμένη αλλά το τελέντο της μεγάλης Έλλης την απογειώνει. Εξαιρετική η Αθηνά Μιχαηλίδου
  383. Το φιλί της... Ζωής (2007) 2009-07-30 09:52:18
    Ταινία κομένη και ραμένη στο (ανυπόφορο) life style της εποχής μας. Απόδειξη η παρουσία του Θ. Αναστασιάδη που κάποιος του είπε (κι αυτός το πίστεψε...) ότι μπορεί να κάνει τον ηθοποιό. Ο μόνος λόγος για να τη δει κανείς είναι τα μαγευτικά πλάνα της Σίφνου που προσωπικά μου προκαλούν αβάσταχτη νοσταλγία. Πέραν τούτου ουδέν.
  384. Το φιντανάκι (1955) 2011-04-19 09:35:20
    Τι μπορεί να πει σήμερα στους θεατές ένα θεατρικό έργο που γράφτηκε πριν τη Μικρασιατική καταστροφή (το πρώτο ανέβασμα έγινε στις 17 Σεπτεμβρίου 1921 από το θίασο της Κυβέλης), διασκευάστηκε σε οπερέτα (με μουσική του Μ. Κατριβάνου το 1947) και έγινε κινηματογραφική ταινία το 1955 σε σκηνοθεσία Ιάσονα Νόβακ; Τίποτα απολύτως θα ήταν ίσως η πρώτη αυθόρμητη απάντηση. Κι όμως, το Φυντανάκι του Παντελή Χορν πραγματεύεται μερικές αξίες που είναι διαχρονικές και σήμερα πιθανόν να είναι πιο σύγχρονες από ποτέ! Βασικό μοτίβο, ο ηθικός ξεπεσμός των ανθρώπων, χτυπημένων από κοινωνικές και -κυρίως- οικονομικές καταστάσεις. Μήπως σας θυμίζει τίποτα; Η ερωτική προδοσία απορρέει από τον απόλυτο αμοραλισμό σ' έναν μικρόκοσμο -αυτόν της πλακιώτικης αυλής- όπου το χρήμα ανάγεται σε υπέρτατο θεό. Μήπως κι αυτό σας θυμίζει κάτι; Παρά την μελοδραματική διάθεση που χαρακτήριζε τον ίδιο τον συγγραφέα, εδώ ο σκηνοθέτης Νόβακ αποπειράται να αναπαραστήσει στον κινηματογρόφο το θρυλικό Φυντανάκι και τα καταφέρνει καλά. Κι αυτό οφείλεται ιδίως στο γεγονός ότι μπόρεσε να ζωντανέψει με φυσικότητα τους χαρακτήρες του έργου, κάτι που δεν είναι ιδιαίτερα αισθητό στην θεατρική εκδοχή όπου οι ήρωες χωρίζονται απλά σε καλούς και κακούς. Έτσι λοιπόν, δεν θα μπορούσε να βρει πιο άξιους ηθοποιούς από τη Νίτσα Παππά για το ρόλο της Κατίνας, του Χρήστου Τσαγανέα γι'αυτόν του υποχθόνιου Γιαβρούση και του αξεπέραστου Ορέστη Μακρή για τον ρόλο του κυρ Αντώνη. Το Φυντανάκι ανεβαίνει σπάνια πλέον στις θεατρικές σκηνές. Δείτε ωστόσο την κινηματογραφική εκδοχή καθώς, όπως έγραφε ο Κώστας Γεωργουσόπουλος το 1989 στην κριτική του για το θεατρικό ανέβασμα του έργου, πρόκειται για "μια μαγνητική νοσταλγία. Νοσταλγία βιωματική για ελάχιστους και ιστορική για τους πλείστους"...
  385. Το φτωχόπαιδο (1965) 2009-05-25 12:27:32
    Κλασσική μελούρα του ελληνικού κινηματογράφου με την Μέμα Σταθοπούλου να μας θυμίζει από που εμπνεύστηκε ο Καπουτζίδης το ρόλο της τηλεοπτικής Αμαλλλλίας του Παρά Πέντε! Μόννννη, δυστυχισμέννννη, που δεν θελλλει κανννείς να την λλλυπάται... Κι εμείς όμως είμαστε άξιοι της μοίρας μας που στρωθήκαμε να δούμε αυτή την πατάτα. Μοναδική εξαίρεση ο απίθανος Κώστας Δούκας, στο ρόλο του λεφτά μεγαλοχασάπη που επιχειρεί να "αγοράσει" αριστοκράτη γαμπρό για την κορούλα του. Ατάκες δηλητήριο. Μέχρι... μπακαλιάρο τον λέει ο αθεόφοβος!
  386. Το φυλαχτό της μάνας (1965) 2011-05-18 11:56:27
    Μα είπα κι εγώ, ο Γιάννης Βόγλης σε μελό ταινία και μάλιστα με την εξπέρ του είδους Μάρθα Βούρτση; Στην πορεία βέβαια κατάλαβα ότι η συμμετοχή του περιορίζεται στο δεύτερο μέρος προκειμένου να δέσει το σιρόπι του love story με την συμπρωταγωνίστρια. Ως ταινία Το φυλαχτό της μάνας δεν είναι και τόσο κακή. Έχουν γυριστεί πολύ χειρότερες. Βρήκα χαριτωμένη την προσπάθεια να βγάλουν ένα ρολάκι και για τον Πάνο Τζανετή, ανερχόμενο αστέρι της εποχής στο μουσικό στερέωμα. Και ακόμα πιο χαριτωμένη την προσπάθειά του ίδιου να πασχίζει να πει ίσα ίσα δυο ατάκες και να μην του βγαίνει με τίποτα του έρμου... Για την Βούρτση δεν υπάρχει σχόλιο. Κάνει αυτό που ξέρουμε, ακολουθώντας τη μανιέρα που την έκανε διάσημη στο πανελλήνιο. Ο μικρός Νίκος Λυκιαρδόπουλος σίγουρα θα έγινε ο σταρ του σχολείου του την επομένη της προβολής ταινίας και θα κέρδισε επάξια όλους τους μεγάλους ρόλους στις σχολικές παραστάσεις. Όσο για τον Βόγλη, νομίζω ότι θα επιθυμεί να ξεχάσει καλλιτεχνικά τη σκηνή που κάνει πρόταση γάμου στην αγαπημένη του ενώπιον της... μαμάς του!
  387. Το χώμα βάφτηκε κόκκινο (1965) 2009-03-17 19:00:35
    Πολύ καλή ταινία του Β. Γεωργιάδη με "τσουχτερό" για την εποχή της πολιτικό μήνυμα. Εξαιρετική η φωτογραφία του Ντ. Δημόπουλου. Χαρακτηριστική η σκηνή με την αισθησιακή Ζέτα Αποστόλου να πλένεται στο αυτοσχέδιο χωριάτικο ντους...
  388. Το... θύμα (1969) 2009-04-09 10:54:36
    Μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις που το ρημέϊκ μιας ταινίας είναι καλύτερο από την πρώτη βερσιόν. Δύο χρόνια νωρίτερα τ 1967, ο Λ. Κωνσταντάρας παίζει το ρόλο του χωριάτη Παπασταφίδα που σπουδάζει γιο στην Αθήνα, αλλά εκείνος αδιαφορεί για τα διαβάσματα και διάγει έκλυτο βίο. Ο πατέρας έρχεται στην Αθήνα να συνετίσει το γιο αλλά πέφτει στα δίχτυα της φιλενάδας του! Ενώ η πρώτη ταινία ήταν απλά χαριτωμένη, εδώ ο Βουτσάς κατορθώνει να απογειώσει το ρόλο (στην προκειμένη περίπτωση ως αδελφός). Η Σαπουντζάκη ως Μπέλα Μπούλα στον καλύτερο ρόλο της, ενώ ο Σπύρος Καλογήρου ως αυστηρός αδελφός είναι τέλειος. Για να μη μιλήσω για το... "σάουντρακ" της ταινίας: Το παιδί μας έπεσε κάτω απο τη βέσπα κι έσπασε το πόδι του κενωνία ψεύτρα, ντάπα ντούμ ντάπα ντάπα ντουμ! Έξοχο...
  389. Τον αράπη κι’ αν τον πλένης το σαπούνι σου χαλάς!.. (1973) 2010-01-09 12:16:55
    Πρόκειται ίσως για την πιο άνοστη, άνευρη, αδιάφορη ταινία του Κώστα Βουτσά που δεν την διασώζει απολύτως τίποτα. Γυρισμένη την εποχή όπου ο παλιός καλός ελληνικός κινηματογράφος όχι απλώς είχε πεθάνει, αλλά του κάνανε και το μνημόσυνο... Αλλάξτε κανάλι.
  390. Τρελλός παλαβός και Βέγγος (1968) 2009-03-29 18:12:33
    Κλασσικός Βέγγος σε μια ταινία που έγραψε ιστορία! Από το διάσημο Μανού - Ανθού μέχρι τη σκηνή που τον πρωταγωνιστή τον παίρνει ο ύπνος στο κρεβάτι μιας έκθεσης επίπλων, όλα στην ταινία είναι τόσο εξωφρενικά κωμικά που σίγουρα την κατατάσσουν σε μία από τις κορυφαίες του είδους. Ακόμα και το σενάριο είναι πρωτότυπο και... προχωρημένο. Εξαιρετική στο ρόλο της Ανθούλας η Ελένη Αννουσάκη.
  391. Τρίτη και 13 (1963) 2009-03-30 17:27:43
    Ο προληπτικός Νίκος Σταυρίδης παραμελεί την νέα και όμορφη γυναίκα του (Μπ. Ασημακοπούλου) όταν ανακαλύπτει ότι ένας άγνωστος (Γ. Γκιωνάκης) του φέρνει... γούρι. Μέτρια κωμωδιούλα που δεν θα άξιζε τίποτα χωρίς την παρουσία των ανδρών πρωταγωνιστών της...
  392. Τύφλα νάχη ο Μάρλον Μπράντο (1963) 2009-03-24 12:47:45
    Από τις πιο αστείες ταινίες του Βέγγου με ξεκαρδιστικές σκηνές. Ειδικά εκείνες που τον κυνηγάει η Ταϋγέτη Μπασούρη σκαρφαλωμένη πάνω σε δέντρο και ο Βέγγος την διώχνει φωνάζοντας "πίσω κουρούνα" είναι ανεπανάληπτη! Ο Ζανίνο σε μεγάλα κέφια, ο Κακκαβάς επίσης, όλοι οι γυναικείοι ρόλοι πραγματκά "κεντημένοι".
  393. Τυφλός άγγελος (1960) 2011-05-04 17:03:23
    Τα λεξικά στο λήμμα "μελό" πρέπει οπωσδήποτε να συμπεριλάβουν την διαφημιστική αφίσα της συγκεκριμένης ταινίας στο πλαίσιο της εικονογράφησης. Πολύς, αβάσταχτος πόνος, ατέλειωτα, πικρά δάκρυα, τα χαστούκια της ζωής πέφτουν σαν το χαλάζι στα μάγουλα των πρωταγωνιστών. Η Χριστίνα Σύλβα, άξια εκπρόσωπος του κινηματογραφικού είδους, εδώ πραγματικά ξεπερνάει σε οδύνη την Εκάβη! Ο μοναδικός λόγος για να δει κανείς την ταινία είναι ο μικρός αλλά χαρακτηριστικός ρόλος του καλόκαρδου μανάβη που ενσαρκώνει όπως μόνο αυτός ήξερε ο κορυφαίος Θανάσης Βέγγος που μας αποχαιρέτισε πρόσφατα...
  394. Τώρα που φεύγω απ’ τη ζωή (1966) 2009-05-07 09:40:07
    Υποτίθεται ότι όλη η ιστορία που προκαλεί τα βάσανα των πρωταγωνιστών μέχρι να επέλθει η κάθαρση βασίζεται σε μια δικαστική πλάνη. Κι όμως, σ' όλη την ταινία δεν βλέπουμε ούτε μισό πλάνο από δικαστική αίθουσα ή ακροαματική διαδικασία! Αυτά και άλλα πολλά ευτράπελα κατατάσσουν αυτήν την αντιπροσωπευτικότατη ταινία της Βούρτση σε μία από τις καλύτερές της! Το σενάριο περιπλέκεται γύρω από την θανατική καταδίκη της γυναικός - καλλιτέχνιδος που υποτίθεται ότι σκότωσε τον άπιστο και μπερμπάντη σύζυγο. Πέθανα στα γέλια με τη σκηνή που η Βούρτση εκφράζει ως τελευταία επιθυμία να έρθουνε οι μουζικάντηδες στο κελί της για να της παίξουνε το τελευταίο της τραγούδι!!! Α-ΠΙ-ΘΑ-ΝΟ...
  395. Υπάρχει και φιλότιμο (1965) 2009-03-19 10:30:00
    Αυτή η ταινία είναι σαν να γυρίστηκε... χθες! Ρεσιτάλ ερμηνείας από το σύνολο των ηθοποιών, ακόμα και από τον δετερότριτο ρόλο του οδηγού του υπουργού. Αλήθεια μήπως αυτή η ταινία θα έπρεπε να διδάσκεται στο Πανεπιστήμιο στο τμήμα Πολιτικές Επιστήμες;
  396. Υπολοχαγός Νατάσσα (1970) 2009-04-07 17:03:15
    ΕΛΕΟΣ! Το γεγονός ότι η ταινία έκοψε τα περισσότερα εισιτήρια απ' όλες τις άλλες της Βουγιουκλάκη δεν την κατατάσσει αυτομάτως στις καλύτερες ταινίες της. Ούτε καν στις μέτριες. Ούτε καν στις κακές. Είναι απλώς Α-ΠΑ-ΡΑ-ΔΕ-ΚΤΗ. Ταινία χουντικής αισθητικής, με τη Βουγιουκλάκη υποτίθεται να μαστιγώνεται στα μπουντρούμια της ασφάλειας με μακιγιάζ... περιπάτου. Για να μη μιλήσω για το σεναριακό "εύρημα" της τσιγγάνας που προβλέπει τη μοίρα της και "επαληθεύεται" στη συνέχεια με το αιματοβαμμένο νυφικό της πρωταγωνίστριας. Μα καλά που τα σκέφτηκε όλα αυτά ο Φώσκολος; Μην αρκεστείτε στο να αλλάξετε κανάλι. Κλείστε και την τηλεόραση!
  397. Φουκαράδες και λεφτάδες (1970) 2010-10-15 12:59:43
    Ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη από τον μεγάλο φιλόσοφο Στέλιο Ράμφο, αλλά θα δανειστώ τον τίτλο του τελευταίου του βιβλίου για να περιγράψω αυτή την ταινία: Το αδιανόητο τίποτα! Όταν το ζεύγος Λεβαδίτης - Σταθοπούλου που διέπρεψε στα μελό του '60 γύριζε τις δραματικές του ταινίες είχαμε ένα καλό λόγο να γελάσουμε. Εδώ, που υποτίθεται ότι πρόκειται για κωμωδία, ο θεατής πρέπει να διαθέτει ατσαλένια νεύρα, ιώβειο υπομονή και τεράστια αποθέματα θάρρους για να καθήσει να δει την ταινία μέχρι τέλους. Αν αντέξει...
  398. Φουσκοθαλασσιές (1966) 2009-03-20 13:38:29
    Χαριτωμένη κωμωδία, κυρίως λόγω της εξαιρετικής Μαίρης Αρώνη. Το σενάριο τετριμένο αλλά βλέπεται ευχάριστα
  399. Φτηνά τσιγάρα (2000) 2009-10-29 12:11:14
    Μια ταινιούλα που θα ήταν απλώς συμπαθητική αν δεν υπήρχε η υπέροχη μουσική του Καλατζόπουλου με την αισθαντική φωνή της Έλλης Πασπαλά. Αναζητήστε το ομότιτλο soundtrack και "ταξιδέψτε" με το Summertime in Prague...
  400. Φτωχαδάκια και λεφτάδες (1961) 2009-05-07 10:47:23
    Κωμωδία καταστάσεων όπου την παράσταση κλέβει η έξοχη Ελένη Χαλκούση στο ρόλο της μαντάμ Τζούλιας που προσπαθεί να κάνει τον άξεστο αλλά πλούσιο Φωτόπουλο... αριστοκράτη! Νομίζω ότι η συγκεκριμένη ταινία ξεχωρίζει για τους δεύτερους ρόλους της, όπως αυτός του εξαιρετικού Τσαγανέα στο ρόλο του τρελοθείου και του Γκιωνάκη στο ρόλο του χαζού Σάββα που τραγουδάει συνεχώς το "άσπρες κορδέλες τα κορίτσια φοράνε"... Ο Σταυρίδης αποδίδει με μέτρο και φινέτσα το ρόλο του ξεπεσμένου αριστοκράτη ενώ πολύ καλή και η Ζωή Φυτούση.
  401. Φτώχεια και αριστοκρατία / Στουρνάρα 288 (1959) 2009-03-27 12:39:49
    Εξαιρετική ηθογραφία που αποτυπώνει πιστά μια ολόκληρη εποχή. Η Σ. Βέμπο ξεδιπλώνει την κλάση και το ταμπεραμέντο της στο σελιλόιντ, ενώ και ο Ορέστης Μακρής, εδώ σ'έναν από τους καλύτερους ρόλους του. Καταπληκτικοί στους ρόλους τους η Σμαρούλα Γιούλη ως Ντουντού και ο Νίκος Καζής ως ο νεαρός Παπαφρονιμόπουλος. Μην τη χάσετε!
  402. Φτωχογειτονιά αγάπη μου (1969) 2009-04-21 10:49:42
    Όσοι από τους φίλους δεν έχουν πάει ποτέ κατηχητικό μπορούν να δούνε αυτή την ταινία για να καταλάβουν περί τίνος επρόκειτο. Χρηστομάθεια, ηθική, ο δύσκολος δρόμος του καλού εν αντιθέσει με τον κακό, μα καλά που τα βρίσκανε αυτά τα σενάρια; Πλήθος ηθοποιών σε ρόλο κομπάρσων κι ο Ξανθόπουλος στο ρόλο του θυμόσοφου βιοπαλαιστη που εμφανίζεται ως εγγονός σε μια ετοιμαθάνατη γιαγιά (Ελ. Ζαφειρίου). Όλα τα κλισέ του κόσμου μαζεμένα σε μια ταινία που ξεπερνά τις δύο (!) ώρες σε διάρκεια. Τι να πω, αν αντέχετε, καθίστε να τη δείτε...
  403. Φωνάζει ο κλέφτης (1965) 2009-04-10 12:11:32
    Εξαιρετική κωμωδία με τους πρωταγωνιστές να παίζουν τόσο καλά σαν να παίζουν τους εαυτούς τους. Γελάω πάντα με τη σκηνή που ο Παπαγιαννόπουλος φορώντας... νυχτικό κάνει το σταυρό του για να αποφύγει την κρεβατομουρμούρα της γυναίκας του (Ρ. Βλαχοπούλου). Ξεχωρίζω επίσης το φινετσάτο παίξιμου του Ντ. Ηλιόπουλου ο οποίος είναι ξεκαρδιστικός στη σκηνή που τον έχουν συλλάβει ως καταχραστή και για να ομολογήσει τον ταίζουν λακέρδα χωρίς να του δίνουν νερό! Στην συγκεκριμένη σκηνή, εξαιρετικός είναι και ο Νικήτας Πλατής στο ρόλο του αστυνόμου και της Νινής Τζάνετ στο ρόλο της παλαβιάρας Λέλας Παπαδοπούλου. Δείτε το!
  404. Χαμένα όνειρα (1961) 2009-03-19 16:23:25
    Καλή η ταινία αλλά πολύ ψυχοπλάκωμα. Ωραίες οι εναλλαγές των σκηνών που κάποιες φορές είναι σπαραξικάρδιες. Ό,τι πρέπει για ευαίσθητες ψυχές που επιθυμούν να μουλιάσουν στο κλάμα
  405. Χαμένοι άγγελοι (1948) 2011-05-25 11:32:19
    Ενδιαφέρουσα ταινία του Νίκου Τσιφόρου, που οι περισσότεροι τον γνωρίζουμε ως πεζογράφο. Εδώ βλέπουμε ότι και πίσω από την κάμερα μια χαρά τα καταφέρνει, άσε που έχει υπογράψει και το σενάριο. Οι Χαμένοι Άγγελοι, χωρίς να ξεφεύγουν από τα όρια του μελό, είναι μια ταινία κοινωνική με πρωτότυπο θέμα για την εποχή που γυρίστηκε, τηρουμένων των αναλογιών πάντα. Τα εξωτερικά πλάνα είναι ενδιαφέροντα και σήμερα έχουν πλέον ιστορική αξία. Η παραγωγή του Φίνου επιβεβαιώνει ότι από τα πρώτα του κιόλας βήματα ήταν πιστός και αφοσιωμένος εργάτης του σινεμά. Σ'αυτή την ταινία έχει κοντά του μερικά από τα καλύτερα ονόματα της εποχής (Ζέρβας, Κριάδης, Κελεσίδης) που τον ακολούθησαν σ' όλη την μετέπειτα επιτυχημένη πορεία του και το τεχνικό αποτέλεσμα είναι άρτιο. Η Ειρήνη Παππά είναι εκθαμβωτική βοηθούμενη και από τα ολόδροσα νιάτα της καθώς όταν γυριζόταν η ταινία ήταν μόλις 22 χρονών! Το ταλέντο της έγκειται σ' αυτό ακριβώς: ότι ένα κοριτσόπουλο καταφέρνει να αποδώσει εξαιρετικά το ρόλο της μοιραίας γυναίκας. Ο Τσαγανέας είναι άψογος. Ο αριστοκρατικός αέρας που αποπνέει και το αρχοντικό του παίξιμο διαποτίζουν όλη την ταινία. Ο Μίμης Φωτόπουλος εδώ παίζει ίσως για πρώτη και τελευταία φορά το ρόλο του κακού! Μεγάλο ταλέντο, παίζει με αβίαστη φυσικότητα και λιτότητα στα εκφραστικά του μέσα. Όσο για τη Σμαρούλα Γιούλη, επιμένω ότι πάντα έπαιζε μια μια εκνευριστική σαχλότητα. Ένα πικάντικο μουτράκι και μια "χαριτωμένη" ιδιομορφία στην άρθρωση δεν σε κάνουν και ηθοποιό...
  406. Χειροκροτήματα (1944) 2011-04-01 09:57:38
    Μοναδική ταινία από κάθε άποψη. Είναι η πρώτη δουλειά του αξεπέραστου Τζαβέλλα, η δεύτερη κινηματογραφική εμφάνιση του Δημήτρη Χορν και η πρώτη για τον Γιώργο Φούντα, τον οποίο ομολογώ ότι όσο κι αν προσπάθησα δεν κατάφερα να τον αναγνωρίσω... Όσο για το μεγαθήριο που ονομάζεται Αττίκ (πραγματικό όνομα Κλέων Τριανταφύλλου), κι εδώ εμφανίζεται στην πρώτη από τις συνολικά δύο ταινίες που γύρισε, τι να πω. Η επανάσταση που έφερε στην ελληνική μουσική πραγματικότητα με το σπάνιο ταλέντο του σφράγισε μια ολόκληρη εποχή καθώς εισήγαγε τα ευρωπαϊκά ακούσματα σε μια χώρα που μέχρι τότε αρκούνταν στους αμανέδες... Τα Χειροκροτήματα είναι αυτοβιογραφική ταινία, που γυρίστηκε μέσα στην Κατοχή και όπως διάβασα, πολλά από τα γυρίσματα γίνονταν νύχτα για εξοικονόμηση ενέργειας... Ο ίδιος ο Αττίκ, άνθρωπος παθιασμένος με την τέχνη και τις γυναίκες και πολυτάλαντος (συνέθετε, έπαιζε, τραγουδούσε, σφύριζε θαυμάσια πάνω σε δύο νότες, ήταν εξαιρετικός κονφερασιέ) αυτοκτόνησε λίγο μετά τα γυρίσματα της ταινίας. Η ευαισθησία του σκηνοθέτη για το σπάνιο υλικό που είχε στα χέρια του αλλά και η βαθιά κατανόηση της καλλιτεχνικής αξίας του Αττίκ αποτυπώνεται εξαιρετικά σ' ένα πλάνο της ταινίας όπου ο καλλιτέχνης, αναζητώντας την έμπνευσή του, την βρίσκει έξω από το παράθυρό του: Ο τηλέγραφος μεταμορφώνεται σε πεντάγραμμο και τα χελιδόνια που στέκονται πάνω του σε νότες. Απλώς έξοχο...
  407. Χτυποκάρδια στο θρανίο (1963) 2010-03-23 17:04:06
    Υποφερτή Βουγιουκλάκη στην αρχή της καρριέρας της, η οποία ωστόσο (και εδώ) επισκιάζεται από τους κορυφαίους συμπρωταγωνιστές της: Κωνσταντάρας, Παπαγιαννόπουλος, Έξαρχος, Γαρμπή, Πάνου και κυρίως ένας ανεπανάληπτος Γιώργος Κωνσταντίνου στο ρόλο του άφραγκου φοιτητή. Αξέχαστη η σκηνή όπου ο Κωνσταντίνου στο ζαχαροπλαστείο προσπαθεί να παραγγείλει προφιτερόλ και στο τέλος απηυδησμένος αναφωνεί στο γκαρσόνι: Δεν με νοιάζει πως το λένε, να το φάω θέλω! Οι πρώτες σκηνές του έργου είναι γυρισμένες στην πανέμορφη Πρίγκηπο της Κωνσταντινούπολης, η οποία δεν έχει αλλάξει σχεδόν καθόλου μέχρι σήμερα! Σημειώνω επίσης ότι η ταινία γυρίστηκε δεύτερη φορά στην Τουρκία με την Βουγιουκλάκη να ντουμπλάρεται φωνητικά από Τουρκάλα ηθοποιό και Τούρκο συμπρωταγωνιστή του οποίου μου διαφεύγει το όνομα.
  408. Χωρίς ταυτότητα (1963) 2009-03-20 09:45:41
    Ο Αλεξανδράκης παίρνει τη θέση του χαμένου αδελφού στον οποίο μοιάζει καταπληκτικά και ερωτεύεται την "αδελφή" του Ζωή Λάσκαρη. Εξαιρετική η Χρονοπούλου στο ρόλο της κακιάς που την πέφτει στον Αλεξανδράκη. Καλή επιλογή. Δείτε την καλοκαίρι στη βεράντα με φίλους και μπύρες
  409. Ψηλά τα χέρια Χίτλερ (1962) 2010-06-01 11:15:46
    Η αποθέωση του μέτρου που αποδίδεται άψογα και αναδεικνύεται εξαιρετικά από το ταλέντο των δύο κορυφαίων ηθοποιών μας, του Βασίλη Διαμαντόπουλου και του Θανάση Βέγγου. Ο Ροβήρος Μανθούλης -ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω μας έχει δώσει και μερικά από τα καλύτερα ντοκυμαντέρ- χρησιμοποιεί εδώ σχεδόν ντοκυμαντερίστικες τεχνικές (που ίσως να ξενίσουν κάποιους) για να καθοδηγήσει τους ηθοποιούς του σ' αυτή τη γλυκόπικρη ταινία. Από τις πιο αξιόλογες δουλειές του ελληνικού σινεμά.