Θου-Βου φαλακρός πράκτωρ (επιχείρησις: Γης μαδιάμ) (1969) [Ασπρόμαυρη]

Βαθμολογία ταινίας: 4.33 από 6 μέλη
Διάρκεια:100 λεπτά
Σκηνοθεσία:[Φωτο] Θανάσης Βέγγος
Σενάριο:[Φωτο] Γιώργος Λαζαρίδης
Μουσική/μουσική επιμέλεια:
Φωτογραφία:Ντίνος Κατσουρίδης
Δημήτρης Παπακωνσταντής
Παύλος Φιλίππου
Μοντάζ:Ντίνος Κατσουρίδης
Παύλος Φιλίππου
Διεύθυνση παραγωγής:Μιχάλης Λαμπρινός
Σκηνογραφία:Τάσος Ζωγράφος
Βοηθός σκηνοθέτη:Τάκης Γιαννόπουλος
Παραγωγή:Φίνος φιλμ 
Θανάσης Βέγγος 

[Φωτογραφία από την ταινία Θου-Βου φαλακρός πράκτωρ (επιχείρησις: Γης μαδιάμ)]
Κάντε κλικ στη φωτογραφία για περισσότερες
Σημειώσεις:χορεύουν: Φώτης Μεταξόπουλος, Νάντια Φοντάνα

μακιγιάζ: Διονυσία Ρώη
σπέσιαλ εφέ: Λευτέρης Καραγεωργόπουλος
μηχανικός ήχου: Μικές Δαμαλάς
φωνολήπτης: Θανάσης Αρβανίτης
 

Ηθοποιοί
[Φωτο] Θανάσης ΒέγγοςΘ.Β. 
[Φωτο] Αντώνης ΠαπαδόπουλοςΜΑΠ 31 
[Φωτο] Βασίλης Ανδρεόπουλος 
[Φωτο] Γιάννης Ζαννίνο 
[Φωτο] Κώστας Μεντής 
Φιλήμων Μεθυμάκης 
Γιώργος Τζιφός 
Γιώργος Ρώης 
[Φωτο] Τάκης Μηλιάδης 
Μαξ Ρομαν 
[Φωτο] Απόστολος Σουγκλάκος 
Δημήτρης Καρυστινός 
Ανδρέας Νομικός 
Στάθης Αλεξίου 
Γιώργος Σαλαχας 
Γιώργος Σταθιάς 
[Φωτο] Κώστας Σταυρινουδάκης 
[Φωτο] Περικλής Χριστοφορίδης(διευθυντής σχολής) 
Δημήτρης Χατζηπαυλής 
[Φωτο] Μάκης Δεμίρης 
Νίκος Νεογέννης 
[Φωτο] Στράτος Παχής 
Βασίλης Πλατάκης 
Γιώργος Συμηριώτης 
[Φωτο] Κώστας Παπαχρήστος 
Αντώνης Κουφουδάκης 
Γιώργος Χριστοφιλάκης 
Λάζος Τερζάς 
Λάμπρος Μαργιώλης 
[Φωτο] Σάσα Καζέλη 
[Φωτο] Κία Μπόζου 
Διονυσία Ρώη 
Ρένα Πασχαλίδου 
Τούλα Δημητρίου 
Μαρ Ξανθοπούλου 
Σόφη Ζαννίνου 
Ρούλα Μενάνδρου 
Ειρήνη Δογαρη 


Κριτικές

Κατελούζος Αναστάσιος / 2009-01-06 01:46:53
Η πρώτη ταινία (Βοήθεια ο Βέγγος φανερός πράκτωρ 000) αποκτά την συνέχειά της, η οποία δυσκολεύεται να αντεπεξέλθει επάξια.
Όσοι λάτρεψαν την πρώτη, θα αγαπήσουν και αυτή, οι υπόλοιποι θα την βρούν αδιάφορη.
ΜΠ / 2009-01-06 20:23:02
Θα διαφωνήσω με τον προλαλήσαντα. Δεν ξέρω ποιός είναι ο πλέον δόκιμος κινηματογραφικός όρος αλλά θεωρώ ότι πρόκειται γιά μιά σουρεαλιστική παλάβρα πρώτου μεγέθους. Θα αναφέρω απλά τη σκηνή με το γραμμόφωνο στην ακροθαλασσιά με τη βροχή...
Εννοείται ότι όποιος προσπαθήσει να την δει περιμένοντας ψαγμένα σενάρια κλπ, θα απογοητευθεί.
Ανούσια λεπτομέρεια: είναι νομίζω η ταινία με τον μακρύτερο τίτλο, στην ιστορία του ελληνικού σινεμά.