Αρχική σελίδα

Γάμος αλά... ελληνικά (1964) [Ασπρόμαυρη]

Βαθμολογία ταινίας: 3.75 από 8 μέλη
Διάρκεια:96 λεπτά
Σκηνοθεσία:Βασίλης Γεωργιάδης
Σενάριο:Μαρία Πολενάκη
Μουσική/μουσική επιμέλεια:Κώστας Καπνίσης
Μοντάζ:Γεράσιμος (Μεμάς) Παπαδάτος
Διεύθυνση παραγωγής:Γιάννης Παπαγιαννάκης
Σκηνογραφία:Πέτρος Καπουράλης
Εικονολήπτης:Νίκος Γαρδέλης
Παύλος Φιλίππου
Αριστείδης Καρύδης - Fuchs
Βοηθός σκηνοθέτη:Μιχάλης Στυλιανού
Παραγωγή:Καραγιάννης - Καρατζόπουλος Α.Ε.
Θ.Α. Δαμασκηνός - Β.Γ. Μιχαηλίδης Α.Ε.

[Φωτογραφία από την ταινία Γάμος αλά... ελληνικά]
Κάντε κλικ στη φωτογραφία για περισσότερες
Σημειώσεις:τραγουδά η Μάρω Κοντού σύνθεση του Μίμη Πλέσσα
χορεύουν οι Λίντα Άλμα, Γιάννης Φλερύ
χορογραφίες: Michelle Destrez
μαριονέτες: Γιώργος Διζικιρίκης

επιμέλεια σεναρίου: Ναπολέων Ελευθερίου, Γιώργος Κωνσταντίνου, Βασίλης Γεωργιάδης
μακιγιάζ: Διονυσία Ρώη
μηχανικός ήχου: Νίκος Δεσποτίδης
επιμέλεια παραγωγής: Σπύρος Βακογιάννης, Δημήτριος Δημητριάδης
παραγωγή: Βίων Παπαμιχάλης
 
Ηθοποιοί
[Φωτο] Γιώργος ΚωνσταντίνουΠέτρος Βέρος 
[Φωτο] Χάρρυ ΚλυννΧάρης 
[Φωτο] Τάσος Γιαννόπουλος(τροχονόμος) 
[Φωτο] Χριστόφορος Νέζερ 
Βύρων Σεραϊδάρης 
Άρης Χρυσοχόου 
Βάσος Σεϊτανίδης 
[Φωτο] Ξένια ΚαλογεροπούλουΜίνα Βέρου 
[Φωτο] Σμάρω ΣτεφανίδουΒέρου 
[Φωτο] Δέσπω Διαμαντίδου(μητέρα Μίνας) 
[Φωτο] Κατερίνα Γώγου 

Κριτικές
lambros dekavalas / 2007-10-27 10:59:02
Η κωμωδία σατιρίζει με γλαφυρότητα και δεξιοτεχνία τη φοβερή όσο και έντονη επιρροή των γονέων επάνω στα παιδιά τους, ακόμη και μετά την ανεξαρτητοποίησή τους μέσω του γάμου τους. Καταδείχνει την επιθυμία τους να επεμβαίνουν επί προσωπικών θεμάτων, καθώς και να διαμένουν μαζί τους, δημιουργώντας ουσιαστικά τεράστια προβλήματα στον έγγαμο βίο τους.

Πολύ ευχάριστο φίλμ με τον Κωνσταντίνου σε έναν από τους ωραιότερους ρόλους της μακροχρόνιας καλλιτεχνικής του πορείας. Ικανοποιητική και η ερμηνεία των Στεφανίδου-Διαμαντίδου, αλλά και η χιουμοριστικότατη εμφάνιση του Χάρρυ Κλυνν. Βλέπεται και ξαναβλέπεται με μεγάλη ευχαρίστηση χωρίς να κουράζει ή να προκαλεί ανία.
Πάνος Χονδρόπουλος / 2008-06-11 17:47:52
Η επιβίωση των πατροπαράδοτων περί γάμου αξιών της παραδοσιακής ελληνικής κοινωνίας στο μοντέρνο αστικό περιβάλλον προκαλεί άλλοτε δράματα, άλλοτε (υγιέστερα) το γέλιο. Και ακριβώς εδώ είναι μια απολαυστική σάτιρα ηθών με σπαρταριστές, σχεδόν γελοιογραφικές καταστάσεις, αντάξια της παράδοσης Πολενάκη αλλά και του αστείρευτου ταλέντου των ερμηνευτών. Καταφέρνουν να έχουμε όλοι κάτι να αναγνωρίσουμε για να ταυτιστούμε με τους ήρωες και γι'αυτό η θεαματικότητά της είναι διαχρονική.
Αναγνωρίζουμε ακόμη και τον Φαίδωνα Γεωργίτση έξω από το Πολυτεχνείο. Θα αποφοιτήσει τέσσερα χρόνια αργότερα (Όλγα Αγάπη Μου, 1968)!
Μου άρεσε που ο αξέχαστος ρεαλιστής Βασίλης Γεωργιάδης επέμεινε το τρακάρισμα στο Τουρκολίμανο να είναι πραγματικό και όχι υποκριτικό, όπως στη πλειονότητα των ελληνικών παραγωγών.
Στη ταινία υπάρχει όμως και μιά σκηνή απίστευτης διαρκείας : Ο (συνήθης) τροχονόμος Τ.Γιαννόπουλος σταματά την Ξένια στη γωνία Πατησίων και Μάρνη. Είναι μεσημεράκι και ο ήλιος είναι ψηλά, από τη μεριά του Πολυτεχνείου. Καθώς συνομιλούν τους πέρνει η ώρα και απογευματιάζει (ο ήλιος γέρνει από την οδό Μάρνη). Τέλος, η Ξένια καταφέρνει να αντιληφθεί ότι έχει να κάνει με τροχονόμο μόνο την άλλη μέρα (;) το πρωί ενώ ο ήλιος βγαίνει από την πλευρά του Μουσείου και έτσι το βάζει στα πόδια (ίσως συνειδητοποιώντας πόσο άργησε...)