Τρελλός παλαβός και Βέγγος (1968) [Ασπρόμαυρη]

Βαθμολογία ταινίας: 3.75 από 8 μέλη
Διάρκεια:125 λεπτά
Σκηνοθεσία:[Φωτο] Θανάσης Βέγγος
Σενάριο:Ναπολέων Ελευθερίου
Μουσική/μουσική επιμέλεια:Παύλος Φιλίππου
Φωτογραφία:Παύλος Φιλίππου
Μοντάζ:Παύλος Φιλίππου
Διεύθυνση παραγωγής:Δημήτρης Τσέντος
Σκηνογραφία:Τάσος Ζωγράφος
Εικονολήπτης:Ερρίκος Μερόντης
Βοηθός σκηνοθέτη:Λάκης Αντωνάκος
Παραγωγή:Θανάσης Βέγγος 

[Φωτογραφία από την ταινία Τρελλός παλαβός και Βέγγος]
Κάντε κλικ στη φωτογραφία για περισσότερες
Σημειώσεις:χορογραφίες: Φώτης Μεταξόπουλος
φωτογράφος: Χάρης Μυλωνάς
μακιγιάζ: Μπ. Βελέντζα
ηχολήπτης: Λυκούργος Βαγιάκης
μηχανικός ήχου: Νίκος Δεσποτίδης
γενική φροντίδα: Μιχάλης Λαμπρινός
Ατάκες:Θανάσης: «Ξέρεις από βέσπα;»

Ηθοποιοί
[Φωτο] Θανάσης ΒέγγοςΘανάσης 
[Φωτο] Τάκης ΜηλιάδηςΓρηγόρης (αδελφός) 
Δημήτρης Κούκης(αδελφός) 
[Φωτο] Στράτος Παχής(αδελφός) 
[Φωτο] Κώστας ΣταυρινουδάκηςΜανώλης (αδελφός) 
Γιάννης Μωραΐτης(αδελφός) 
Γ Γιαλουρής(αδελφός) 
Ανδρέας Γκόλφης(αδελφός) 
Τ Ιωαννίδης 
Ν Σπυριδωνάκης 
Βασίλης Κατσούλης 
Γ Μαλας 
Φραγκούλης Φραγκούλης 
Δημήτρης Σημηριώτης(θείος) 
[Φωτο] Γιώργος Ξύδης(γιατρός) 
[Φωτο] Περικλής Χριστοφορίδης(στο αστυνομικό τμήμα) 
Γιάννης Κωστής(στο αστυνομικό τμήμα) 
[Φωτο] Γιάννης Σπαρίδης(πατέρας Κατίνας) 
[Φωτο] Γιάννης ΑργύρηςΜιχάλης 
Νίκος Νεογέννης 
Νίκος Πασχαλίδης 
Γιώργος Τζιφός 
Σπύρος Μαλούσης 
Γρ Βάσκας 
Τάκης Ζαχαράκης 
[Φωτο] Ελένη ΑνουσάκηΑνθούλα 
[Φωτο] Σάσα ΚαστούραΚατίνα 
Ταϋγέτη Μπασούρη(εξαδέλφη Κατίνας) 
Βιολέττα Σούλη 
Ρένα Πασχαλίδου 
Ασπασία Αναγνωστοπούλου 
Ν Βάσκα 
Ντέπυ Γεωργίου 
Α Γεραλή 
Μαρία Παλαιολόγου 


Κριτικές

lambros dekavalas / 2007-10-19 12:37:35
Ο Θανάσης εργάζεται ως σερβιτόρος στη ταβέρνα "τα 7 αδέλφια", όπου ετοιμάζεται να νυμφευθεί με την αδελφή τους (Ελένη Ανουσάκη). Λίγες ώρες προ του γάμου του, παθαίνει αμνησία, όταν κατά το μπάνιο του ο τενεκές με το νερό του πέφτει στο κεφάλι. Έτσι ξεχνάει τις υποχρεώσεις του, φεύγει από το μαγαζί και μπλέκει σε σπαρταριστές καταστάσεις.

Είναι αναμφισβήτητα η ξεκαρδιστικότερη όλων των ταινιών δικής του παραγωγής. Οι ξέφρενες σκηνές και οι αριστουργηματικές του ατάκες χρωματίζουν λαμπερά την πλοκή του σεναρίου και το κατατάσσουν πλέον μέσα στα κλασσικότερα έργα του Ελληνικού κινηματογράφου. Το φίλμ ξεφεύγει αρκετά από τις συνηθισμένες κωμωδίες της εποχής και ασφαλώς αποτέλεσε αρχέτυπο για ένα νέο είδος χιουριστικών ταινιών όπου το γέλιο εκχέεται διάχυτο μέσω της υπερβολής. Μπορεί στην συντηρητικότερη εποχή του να μην ήταν τόσο αρεστό στο κοινό και τόσο αντιληπτό ένα τέτοιου είδους χιούμορ, όμως ο Βέγγος, βλέποντας ευρύτερα και μακρύτερα από τα τότε δεδομένα, δημιούργησε μία μοναδική αυθεντία, όπου βρίσκει τεράστια απήχηση κυρίως στις επόμενες, πιο μοντέρνες γενεές τηλεθεατών.