Ένας άλλος κόσμος (2015) 

Βαθμολογία ταινίας: 4.004.00 από 2 cineργούς

5 0 4.00 2
Σκηνοθεσία:[Φωτογραφία] Χριστόφορος Παπακαλιάτης
Σενάριο:[Φωτογραφία] Χριστόφορος Παπακαλιάτης
Μουσική:Κώστας Χρηστίδης
Φωτογραφία:Γιάννης Δρακουλαράκος
Μοντάζ:Στέλλα Φιλιπποπούλου
Βοηθός σκηνοθέτη:Άκης Πολύζος
Ήχος / ηχοληψία:Μαρίνος Αθανασόπουλος
Μιξάζ:Κώστας Βαρυμποπιώτης
Σκηνογραφία:Γιώργος Γεωργίου
Μακιγιάζ:Δήμητρα Φαφαλιού
Κοστούμια / ενδυματολόγος:Μαρία Κοντοδήμα
Σκριπτ:Κωνσταντίνα Βαρδοπούλου
Οργάνωση παραγωγής:Πέγκυ Χολη, Γιώργος Παπαδάτος
Εκτέλεση παραγωγής:Λυδία Μιχαήλ
Παραγωγή:Κώστας Σούσουλας, [Φωτογραφία] Χριστόφορος Παπακαλιάτης, Δωροθέα Πασχαλίδου, Χρήστος Παπαβασιλείου
Παραγωγή:Plus productions
Σχετική ιστοσελίδα

ΣημειώσειςΒ βοηθοί σκηνοθέτη: Μελίνα Σιούγα, Φοίβος Κοντογιάννης
 

Ηθοποιοί
[Φωτογραφία] Jonathan Kimble "J. K." SimmonsΣεμπάστιαν 
[Φωτογραφία] Χριστόφορος ΠαπακαλιάτηςΓιώργος 
[Φωτογραφία] Μηνάς ΧατζησάββαςΑντώνης 
[Φωτογραφία] Tawfeek BarhomΦάρις 
[Φωτογραφία] Οδυσσέας ΠαπασπηλιόπουλοςΟδυσσέας 
[Φωτογραφία] Andrea OsvartΕλίζ 
[Φωτογραφία] Μαρία ΚαβογιάννηΜαρία 
[Φωτογραφία] Νίκη ΒακάληΔάφνη 

Trailer ταινίας


Κριτικές cineργών

Τα «90 λεπτά» δεν ευθύνονται και δεν επιδοκιμάζουν, ούτε αποδοκιμάζουν τις κριτικές που εμφανίζονται.

th_p th_p / 2016-01-21 18:23:41
Η ταινία παρουσιάζει τη σύγχρονη προβληματική Ελλάδα της οικονομικής πενίας και κοινωνικής διάλυσης, αυτό που αδοκίμως έχει ονομαστεί «κρίση». Στιγματίζει πολύ εύστοχα την πολιτική της «τροϊκανής» οικονομικής επιβολής επί του ανυπεράσπιστου ελληνικού λαού μέσα από το παράδειγμα της εταιρίας του πρωταγωνιστή Γιώργου, αποφεύγοντας τη συγκεκριμένη στόχευση κατά των πολιτικών παρατάξεων ή προσώπων εντός ή εκτός Ελλάδος, πράγμα που για να ήταν ολοκληρωμένο θ'απαιτούσε υπερβολική χρονική επιμήκυνση της ταινίας. Βεβαίως, ο κινηματογραφικός φακός του Παπακαλιάτη εστιάζει –θέλοντας και μη– στη σχέση που αναπτύσσει ένας λαός που δέχεται απρόσμενα πλήθος προσφύγων με τους ίδιους τους απελπισμένους πρόσφυγες. Στον διάλογο Φάρις-Δάφνης στο παγκάκι παρουσιάζονται τα συναισθήματα αμφοτέρων με την αίσθηση στο τέλος ότι, "όσο και να υποφέρετε τώρα εσείς οι Έλληνες, οπωσδήποτε δεν υποφέρετε όπως εμείς οι Σύριοι που είμαστε κατατρεγμένοι πολέμου". Αυτό φυσικά είναι αλήθεια τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή της ιστορίας. Από την άλλη πλευρά για ν' αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, σε τέτοιου είδους κινηματογραφικές παραγωγές με συμμετοχή διεθνών συντελεστών, θα έπρεπε να καταγραφεί κατά ένα τρόπο το ιστορικό υπόβαθρο των Ελλήνων και ο αριθμός των περιπτώσεων που βίωσαν οι πρόγονοί μας όμοιες προσφυγικές καταστάσεις. Έστω και μία αναφορά της Δάφνης σαν απάντηση στον Φάρις νομίζω ότι ήταν αναγκαία.
Σχετικά με τη «φωτογράφιση» της πολιτικής παράταξης που βιαιοπραγεί εις βάρος των μεταναστών ισοπεδωτικά μόνο και μόνο επειδή είναι αλλοδαποί, ήταν εύστοχος ο τρόπος παρουσίασης του εξευτελισμού του Αντώνη από τη σύζυγό του Μαρία στο τέλος. Πρέπει να τονιστεί πως οι πολίτες που έχουν υποστεί οικονομικές συνέπειες, ακόμη κι αυτοί που έχουν καταστραφεί οικονομικώς, δεν δικαιολογείται να έχουν τέτοιες συμπεριφορές, κι όταν έχουν, αυτή οφείλεται πρωτίστως στην πνευματική τους ανικανότητα. Εν τούτοις, ενώ στηλιτεύονται λοιπόν αυτοί οι Έλληνες, ο σεναριογράφος Παπακαλιάτης ξεχνά ν' αναφέρει και την ύπαρξη των άλλων Ελλήνων: εκείνων που καθημερινά περιθάλπουν πρόσφυγες στ' ακριτικά μας νησιά, αυτών των καθημερινών ηρώων που έχουν παρατήσει την αλιεία ή τις άλλες ταπεινές εργασίες τους για να σώζουν παιδικές ζωές, των εθελοντών που ταΐζουν πεινασμένους ή ντύνουν γυμνούς, των αξιωματικών του λιμενικού των νησιών της μεθορίου οι οποίοι δεν κάνουν τίποτε άλλο εδώ και 2-3 χρόνια από το να συλλέγουν λέμβους γεμάτες με ψυχές.
Σε γενικές γραμμές, πάντως, ο Παπακαλιάτης έκανε μια αξιέπαινη προσπάθεια που αξίζει να την παρακολουθήσετε. Θεωρείτε χρήσιμη αυτήν την κριτική; ☺ 0




Σχόλια επισκεπτών

Για να γράψετε κάποιο σχόλιο, πατήστε πρώτα το σχετικό σύνδεσμο κάτω από το χώρο του σχολίου για την είσοδό σας σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο.

 Κινηματογράφος   Έγχρωμη