Βυζαντινή ραψωδία (Imperiale) (1968) 

Βαθμολογία ταινίας: 2.252.25 από 4 cineργούς

5 0 2.25 4
Σκηνοθεσία:[Φωτογραφία] Γιώργος Σκαλενάκης
Σενάριο:Γιάννης Τζιώτης
Μουσική:[Φωτογραφία] Θόδωρος Ρουμπάνης
Φωτογραφία:[Φωτογραφία] Νίκος Καβουκίδης
Μοντάζ:Γεράσιμος (Μεμάς) Παπαδάτος
Βοηθός σκηνοθέτη:Αντώνης Μιχαλέας
Ήχος / ηχοληψία:Γιάννης Σμυρναίος
Σκηνογραφία:Διονύσης Φωτόπουλος
Μακιγιάζ:Αθηνά Τσερεγκώφ, Κάτια Στεφανίδου
Κοστούμια / ενδυματολόγος:Διονύσης Φωτόπουλος
Χορογραφία:[Φωτογραφία] Άγγελος Γριμάνης
Ειδικά εφέ:Γιάννης Σαμιώτης
Φροντιστήριο:Γιώργος Ιακωβίδης
Σκριπτ:Άρης Χατζόπουλος
Ηλεκτρολόγος:Φίφης (Ιωσήφ) Δαλέζιος, Αριστείδης Βαλσαμίδης, Κώστας Δανάλης
Μακενίστας:Μιχάλης Θωμαδάκης
Φωτογράφος:Παναγιώτης Αθανασιάδης
Διεύθυνση παραγωγής:Γιάννης Παπαγιαννάκης, Βίων Παπαμιχάλης
Παραγωγή:[Φωτογραφία] Θόδωρος Ρουμπάνης

Υπόθεση:Λίγο πριν τη συντέλεια του κόσμου, όπως πιστεύουν, η αυτοκράτειρα του Βυζαντίου εγκαταλείπει την πόλη, για να περάσει τις τελευταίες ημέρες μαζί με τον πρώην εραστή της.
Σημειώσειςβεστιάριο: Βούλα Ζούλη
αγιογράφος: Σπύρος Παλαιολόγος
σπαθογραφία: Ηλίας Λυπητεράκος
 

Ηθοποιοί
[Φωτογραφία] Θόδωρος Ρουμπάνης 
[Φωτογραφία] Κώστας Καρράς 
[Φωτογραφία] Χρήστος Πάρλας 
Χρήστος Ζήκας 
[Φωτογραφία] Νίκος Τσαχιρίδης 
[Φωτογραφία] Μπέτυ Αρβανίτη 
Βένια Παλλίρη-Δουσμάνη 


Κριτικές cineργών

Τα «90 λεπτά» δεν ευθύνονται και δεν επιδοκιμάζουν, ούτε αποδοκιμάζουν τις κριτικές που εμφανίζονται.

Kostas Pagonis Kostas Pagonis / 2013-09-03 20:01:39
Ασυνήθιστης θεματικής ταινία εποχής, ένα προσωπικό καλλιτεχνικό "στοίχημα" του Θόδωρου Ρουμπάνη: πρωταγωνιστή, παραγωγού και συνθέτη εν προκειμένω. Δε νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει θεατής που να μείνει ενθουσιασμένος βλέποντάς την. Προσωπικά δεν απογοητεύτηκα (κυρίως λόγω της καλής σκηνοθεσίας, αλλά και της γενικώς αξιοπρεπούς παρουσίας των πρωταγωνιστών) όμως μου δόθηκε η εντύπωση (κι ας φανώ σκληρός) ότι το όλο εγχείρημα βασικά πραγματοποιήθηκε προς ικανοποίηση της σχετικής ματαιοδοξίας του Ρουμπάνη να παίξει κάτι "μεγάλο". Μου έφερε στο μυαλό (ως προς τις προθέσεις μόνο) κάτι εμβληματικές, ιστορικής αναφοράς, πολυδάπανες απόπειρες της Μιμής Ντενίση στο θέατρο ("Θεοδώρα" κλπ.). Δεν μπορώ δυστυχώς να πω δηλαδή ότι το καλλιτεχνικό όραμα στην συγκεκριμένη περίπτωση δικαιώθηκε.
Το σενάριο, του οποίου η κεντρική ιδέα ούτως ή άλλως είναι αξιοπερίεργη, είναι εμφανέστατα "αδύναμο", τόσο στο κομμάτι των διαλόγων, όσο και στην ελλειπτική πλοκή, γι' αυτό και δε δίνει άλλη επιλογή στον Σκαλενάκη παρά του να πάει τη δουλειά σε χαρακτηριστικά αργό τέμπο, με διαστήματα εκτεταμένων σιωπών. Εδώ να κάνω μια παρένθεση: και σε άλλες χαρακτηριστικές περιπτώσεις της καριέρας του πρόσεξα ότι ο εν λόγω σκηνοθέτης δεν ευτύχησε να έχει στη διάθεσή του ένα "αξιόμαχο" σενάριο, ώστε να βοηθηθεί ανάλογα κι ο ίδιος.
Λοιπές παρατηρήσεις: Όχι επιτυχημένη η ανάθεση του ρόλου του "Αλέξιου" στον Κώστα Καρρά. Δεν βρήκα άσχημες τις μουσικές συνθέσεις, σίγουρα όμως χρησιμοποιήθηκαν τα ίδια μοτίβα υπέρ το δέον. Η παραγωγή εμφανίστηκε αρκετά οργανωμένη, π.χ. αξιόλογη η δουλειά στο ενδυματολογικό κομμάτι. Εντυπωσιακά τα πλάνα του κάστρου.
Γενικά, δε νομίζω ότι θα ψυχαγωγηθείτε ιδιαίτερα αν την επιλέξετε .. Θεωρείτε χρήσιμη αυτήν την κριτική; ☺ 1




Σχόλια επισκεπτών

Για να γράψετε κάποιο σχόλιο, πατήστε πρώτα το σχετικό σύνδεσμο κάτω από το χώρο του σχολίου για την είσοδό σας σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο.

 Κινηματογράφος   Έγχρωμη