Με τη λάμψη στα μάτια (1966) 

Βαθμολογία ταινίας: 4.384.38 από 26 cineργούς

5 0 4.38 26
Διάρκεια:95 λεπτά
Σκηνοθεσία:Πάνος Γλυκοφρύδης
Σενάριο:Πάνος Γλυκοφρύδης, [Φωτογραφία] Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική:[Φωτογραφία] Χρήστος Λεοντής
Φωτογραφία:Συράκος Δανάλης
Μοντάζ:Ηλίας Σγουρόπουλος
Σκηνογραφία:Γιώργος Στεργίου
Παραγωγή:Γιώργος Στεργίου

Υπόθεση:Κατοχή. Ένας γερμανός στρατιώτης σκοτώνεται από άγνωστο και σε αντίποινα πρόκειται να εκτελεστούν 30 κάτοικοι του γειτονικού χωριού. Ανάμεσα σ' αυτούς που επιλέγονται υπάρχουν τρία αδέλφια και ο πατέρας τους πρέπει να επιλέξει ποιος από τους τρεις θα σωθεί
Συλλογές / Σχετικά άρθρα
 

Ηθοποιοί
[Φωτογραφία] Λαυρέντης ΔιανέλλοςΜάνθος Ντάκας 
[Φωτογραφία] Γιώργος ΦούνταςΔημητρός Ντάκας 
[Φωτογραφία] Ανέστης ΒλάχοςΓιώργης Ντάκας 
[Φωτογραφία] Γιάννης ΦέρτηςΝικολός Ντάκας 
[Φωτογραφία] Ζώρας Τσαπέλης(γερμανός διοικητής) 
[Φωτογραφία] Ξένια ΚαλογεροπούλουΛενιώ 
[Φωτογραφία] Καίτη ΠαπανίκαΜαρία 
[Φωτογραφία] Φρόσω Κοκκόλα(μάνα Λενιώς) 


Κριτικές cineργών

Τα «90 λεπτά» δεν ευθύνονται και δεν επιδοκιμάζουν, ούτε αποδοκιμάζουν τις κριτικές που εμφανίζονται.

Ειρήνη Λαζαρίδου Ειρήνη Λαζαρίδου / 2009-03-23 13:34:42
Η ταινία είναι σεναριακά μέτρια, αλλά ο Γλυκοφρύδης δούλεψε σωστά με τους ηθοποιούς του και κατάφερε να τους αποσπάσει πολύ καλές ερμηνείες. Οι εσωτερικές συγκρούσεις και τα ηθικά διλήμματα είναι δοσμένα αριστοτεχνικά με τον -πάντα μεγάλο- Γιώργο Φούντα να αποδίδει εξαιρετικά το ρόλο του. Πολύ καλοί και οι δεύτεροι ρόλοι. Ξεχωρίζει η σκηνή με τις κεφαλές του χωριού -παπάς, δήμαρχος, δάσκαλος- που αναζητούν τρόπο για να πουνε στον τραγικό πατέρα (Λαυρέντη Διανέλλο) ότι πρέπει να θυσιάσει τα δυο του παιδιά για να σώσει το τρίτο... Θεωρείτε χρήσιμη αυτήν την κριτική; ☺ 2
Κατερίνα Δημητρίου Κατερίνα Δημητρίου / 2009-04-28 21:06:29
Είχα δει την ταινία όταν ήμουν πολύ μικρή. Δεν λέω ότι δεν με συγκίνησε τότε, αλλά ήμουν πολύ μικρή για να καταλάβω την ματιά του σκηνοθέτη, την απόδοση του σεναρίου, αλλά και την πραγματικότητα που έδειχνε σε σχέση με άλλες ταινίες με παρόμοια θέματα. Είναι η πιο πραγματική, αληθινή ταινία, που έχω δει για αυτό το θέμα, ένα θέμα που πρέπει να μας αγγίζει όλους, γιατί όλα αυτά που έζησαν οι παππούδες και οι γονείς μας, τα κουβαλάμε κι εμείς μέσα στα γονίδιά μας, ακόμη και αν δεν το έχουμε καταλάβει. Τώρα που είμαι μητέρα όμως καταλαβαίνω ακόμη περισσότερα! Ευχαριστώ πολύ για αυτήν την ταινία... Θεωρείτε χρήσιμη αυτήν την κριτική; ☺ 2
Argylex Argylex / 2016-08-20 22:50:36
Αυτή τη στιγμή είναι η ταινία με την υψηλότερη βαθμολογία στο σάιτ, και αυτό λέει πολλά. Σίγουρα της λείπουν 2-3 πράγματα για να χαρακτηριστεί όντως ως η καλύτερη ελληνική ταινία, όμως αξίζει να την δείτε όλοι. Διαφέρει απίστευτα από τις κλασικές αντίστοιχες ταινίες, δεν ξέρω αν υπάρχει άλλη ελληνική ταινία που πραγματεύεται έτσι τον στεγνό ανθρώπινο πόνο. Η ερμηνεία του Διανέλλου (επιτέλους σε πρωταγωνιστικό ρόλο!) είναι συγκλονιστική. Θεωρείτε χρήσιμη αυτήν την κριτική; ☺ 1
Kostas Pagonis Kostas Pagonis / 2012-09-12 19:07:34
Η ταινία αυτή πράγματι είναι πολύ ξεχωριστή, παρά τον μεγάλο συνολικά αριθμό αυτών που πραγματεύονται την περίοδο της Κατοχής. Εδώ λοιπόν, δεν έχουμε ούτε την εξιστόρηση κάποιου ειδυλλίου τη συγκεκριμένη περίοδο, ούτε αναπαράσταση κάποιου ιστορικού γεγονότος, ούτε έχουμε να κάνουμε τόσο με τις πράξεις των Γερμανών κατά την παραμονή τους στη χώρα μας, αλλά ούτε και και αντιστασιακές ενέργειες εναντίον του Κατακτητή : Αντίθετα, η σκηνοθετική ματιά εδώ διεισδύει στα ενδότερα της ανθρώπινης ψυχής, αναζητώντας δύσβατα μονοπάτια από την απόλυτη απόγνωση μέχρι την ψυχική λύτρωση και από την υποταγή στη δύναμη της Μοίρας, στον τρόμο που συνεπάγεται η εναντίωση στα Κελεύσματά Της. Η εξαιρετική διαχείριση της ιστορίας του Πάνου Γλυκοφρύδη (ανώτερη από το ίδιο το "στόρι") "επενδύει" στην συγκλονιστική ένταση των συναισθημάτων, παρά στην αιφνίδια εναλλαγή τους, επιλογή που δικαιώνεται. Ο θεατής ωθείται να αντικρίσει τα εσωτερικά "τοιχώματα" των ψυχών των ηρώων, σε ένα πρωτοφανές "καθρέπτισμά" τους. Το καστ εξαίσιο, δικαιώνει στο 100 % την παραγωγή, εντυπωσιακά καλοί, σπάνιο πράγμα, και οι δεύτεροι ρόλοι. Ουσιαστικά, μιλάμε για μια μεγάλη στιγμή στην καριέρα του Λαυρέντη Διανέλλου, καθώς σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος μιας ούτως ή άλλως ιδιαίτερα απαιτητικής ερμηνευτικά καλλιτεχνικής απόπειρας. Αναμφισβήτητα, η ταινία στέκεται τόσο ψηλά, ώστε τιμά μια ολόκληρη εποχή, από τις δυσκολότερες στην ιστορία του Ελληνισμού. Όπως πάντα ιδιαίτερη και ποιοτική η μουσική του Χρήστου Λεοντή. Πέντε αστέρια. Θεωρείτε χρήσιμη αυτήν την κριτική; ☺ 0




Σχόλια επισκεπτών

Για να γράψετε κάποιο σχόλιο, πατήστε πρώτα το σχετικό σύνδεσμο κάτω από το χώρο του σχολίου για την είσοδό σας σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο.

 Κινηματογράφος   Ασπρόμαυρη  1ταινία εβδομάδας