Αν... (2012) 

Βαθμολογία ταινίας: 2.562.56 από 9 cineργούς

5 0 2.56 9
Σκηνοθεσία:[Φωτογραφία] Χριστόφορος Παπακαλιάτης
Σενάριο:[Φωτογραφία] Χριστόφορος Παπακαλιάτης
Μουσική:Κώστας Χρηστίδης
Φωτογραφία:Γιάννης Δασκαλοθανάσης
Μοντάζ:Στέλλα Φιλιπποπούλου
Ήχος / ηχοληψία:Μαρίνος Αθανασόπουλος
Σκηνογραφία:Γιώργος Γεωργίου
Κοστούμια / ενδυματολόγος:Μαρία Κοντοδήμα
Διεύθυνση παραγωγής:Ματθαίος Βούλγαρης
Οργάνωση παραγωγής:Κώστας Σούσουλας
Εκτέλεση παραγωγής:Κώστας Σούσουλας
Παραγωγή:Village Plus Productions

 

Ηθοποιοί
[Φωτογραφία] Χριστόφορος ΠαπακαλιάτηςΔημήτρης 
[Φωτογραφία] Γιώργος ΚωνσταντίνουΑντώνης 
[Φωτογραφία] Βασίλης ΧαραλαμπόπουλοςΒασίλης 
[Φωτογραφία] Τάσος ΙορδανίδηςΓιάννης 
[Φωτογραφία] Τάκης Σπυριδάκης(μπάρμαν) 
[Φωτογραφία] Μαρίνα ΚαλογήρουΧριστίνα 
[Φωτογραφία] Μάρω ΚοντούΕλένη 
[Φωτογραφία] Μαρία ΣολωμούΜαρία 
[Φωτογραφία] Θέμις Μπαζάκα(μητέρα Δημήτρη) 


Κριτικές cineργών

Τα «90 λεπτά» δεν ευθύνονται και δεν επιδοκιμάζουν, ούτε αποδοκιμάζουν τις κριτικές που εμφανίζονται.

Dimitris Vag Dimitris Vag / 2014-01-23 00:00:03
Τι θα συνέβαινε αν ο Δημήτρης έβγαινε από το σπίτι του εκείνο το βράδυ και τι θα συνέβαινε αν έμενε μέσα; Ξεκινώντας από ένα τέτοιο απλό ερώτημα, ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης παρουσιάζει δύο παράλληλες ιστορίες, μέσα απ' την οποίες θίγει ζητήματα όπως η συγκατοίκηση και ο γάμος, η μοναξιά των ανθρώπων, τα τραύματα της παιδικής ηλικίας και φυσικά ο έρωτας. Η βασική ιστορία, όπου παρακολουθούμε την καθημερινότητα δύο ερωτευμένων από τη γνωριμία τους μέχρι το χωρισμό τους, βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία με τις τηλεοπτικές σειρές του Παπακαλιάτη: ο ίδιος υποδύεται, ως συνήθως, έναν γοητευτικό και ταυτόχρονα ανασφαλή 35άρη, ενώ η Μαρίνα Καλογήρου αντιμετωπίζει με αμηχανία και υστερία κάποιες σκηνές, κινδυνεύοντας να φανεί αντιπαθής. Παρόλα αυτά, τόσο οι δραματικές σκηνές, όσο και οι "παρεμβάσεις" των Γιώργου Κωνσταντίνου - Μάρως Κοντού, οι οποίοι θυμίζουν Χορό σε αρχαία τραγωδία, καταφέρνουν να συγκινήσουν τον θεατή και να καλύψουν τα κωμικά κλισέ και την απουσία δεύτερων χαρακτήρων. Στη δεύτερη ιστορία οι δύο πρωταγωνιστές αντιμετωπίζουν με περισσότερη ωριμότητα τους χαρακτήρες τους, ιδιαίτερα η Μαρίνα Καλογήρου, της οποίας η θεατρική παιδεία αναδεικνύεται, προφανώς επειδή και οι χαρακτήρες τους έχουν ωριμάσει μέσα από τις δυσκολίες τους: εδώ τα κωμικά στοιχεία απουσιάζουν εντελώς, αντιθέτως κυριαρχεί μια μελαγχολική και γκρίζα ατμόσφαιρα, με την εξωτερική δράση σε γενικές γραμμές ν' απουσιάζει, και τη Θέμιδα Μπαζάκα με το Φάνη Μουρατίδη να φορτίζουν, μέσω των σύντομων εμφανίσεών τους, συναισθηματικά την ιστορία. Όσον αφορά τα υπόλοιπα συστατικά της ταινίας, η φωτογραφία αποτελεί ασφαλώς ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της, ενώ η σκηνοθεσία του Παπακαλιάτη θα θεωρούταν ευρηματική, αν δεν ήταν τόσο εμφανή τα δάνεια και οι "κλοπές" ξένων ταινιών. Ωστόσο, χειρίζεται μ' έναν πολύ έξυπνο τρόπο τους Κωνσταντίνου-Κοντού, αποτίοντας έναν μικρό φόρο τιμής στο "Η δε γυνή να φοβήται τον άντρα" και γυρίζοντας σκηνές εφάμιλλης συγκίνησης και αθωότητας... Θεωρείτε χρήσιμη αυτήν την κριτική; ☺ 0
th_p th_p / 2013-01-02 21:19:11
Ἀρκετὰ καλὴ προσπάθεια τοῦ Χ. Παπακαλιάτη, μὲ πρωτότυπη ὑπόθεση –γιὰ τὰ ἑλληνικὰ δεδομένα– καὶ προσεγμένη σκηνοθεσία δίχως ἀσάφειες στὴν πλοκὴ καὶ ἐξέλιξη, ποὺ θὰ ἦταν πολὺ πιθανὸ νὰ γίνουν σὲ τέτοιου εἴδους σενάριο. Ρομαντικὴ προσέγγιση μὲ τὴν ἐποχὴ τῆς ταινίας τοῦ Γ. Τζαβέλλα, ἐπιτυχημένη ἡ ἀντίθεση μὲ τὴ σημερινὴ ἐποχὴ καὶ τὰ ὀλίγα πολιτικὰ μηνύματα ποὺ παρουσιάζονται, καθὼς καὶ νοσταλγία γιὰ μιὰ Ἑλλάδα ποὺ δὲν θὰ ἐπιστρέψει, δυστυχῶς, ποτέ.
Μοναδική μου ἔνσταση εἶναι ὁ χαρακτήρας ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὸν ρόλο τοῦ Χαραλαμπόπουλου, ὁ ὁποῖος δὲν μοῦ ταιριάζει γιὰ τύπο ποὺ θὰ ἔτρεχε μὲ ἰλιγγιώδη ταχύτητα στὰ στενὰ δρομάκια τῆς Πλάκας, ἔστω κι ἂν εἶχε ὑποστεῖ ψυχολογικὴ πίεση χρόνου. Ἐπίσης, ἡ σύγκρουση τοῦ φορτηγοῦ μὲ τὸ θῦμα ἦταν ὑπερβολικὴ στὴ σφοδρότητά της: Σ' ἕνα πραγματικὸ ἐνδεχόμενο σύγκρουσης φορτηγοῦ χωρὶς καθόλου φρένο μὲ ἄνθρωπο, ὁ διαμελισμὸς τοῦ πεζοῦ εἶναι τὸ πιθανώτερο ἀποτέλεσμα.
Παρὰ τὶς μικρὲς αὐτὲς λεπτομέρειες, ὅμως, ἡ ταινία κυλᾶ κρατώντας τὸ ἐνδιαφέρον τῶν θεατῶν καὶ οἱ ἠθοποιοὶ ἀποδίδουν τὰ πρέποντα. Εὐχάριστοι οἱ διάλογοι Ἀντωνάκη - Ἑλενίτσας. Θεωρείτε χρήσιμη αυτήν την κριτική; ☺ 0
minas_7 minas_7 / 2012-12-14 13:56:06
Την αλήθεια θα την πω: πήγαμε να δούμε στο σινεμά την ταινία με μία φίλη με σκοπό να διασκεδάσουμε με τις γνωστές -λίγο πολύ σε όλους- σεναριακές υπερβολές του Παπακαλιάτη. Η ταινία όμως μας διέψευσε, όσο προχωρούσε τόσο ο θεατής μπορούσε να βρεί κοινά σημεία με τη δική του ζωή καθώς οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αναρωτηθεί ποσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μας αν βρισκόμασταν στο σωστό μέρος τη σωστή ώρα ή αντίστοιχα τη λάθος ώρα στο λάθος μέρος η απλά αν... Για τους φανατικούς του ελληνικού κινηματογράφου βλέπουμε παράλληλα τη συνέχεια της ιστορίας του κυρίου και της κυρίας Κοκκοβίκου, χωρίς να είμαι σίγουρη αν ταιριάζει απόλυτα στη ροή της ταινίας. Πάντως το να βλέπει κάποιος στη μεγάλη οθόνη μαζί Κοντού και Κωσταντίνου μετά από τόσα χρόνια είναι σημαντικό γεγονός από μόνο του. Η ταινία δεν κουράζει καθόλου και τη συνιστώ όχι μόνο στους φανατικούς θαυμαστές του Παπακαλιάτη -τώρα αν δε θέλετε να πληρώσετε εισητήριο φαντάζομαι πως θα "ανέβει" σύντομα και στο youtube. 4 αστεράκια από εμένα γιατί η ιδέα κάτι μου θυμίζει... α ναι, Sliding Doors με τη Gwyneth Paltrow. Θεωρείτε χρήσιμη αυτήν την κριτική; ☺ 0




Σχόλια επισκεπτών

Για να γράψετε κάποιο σχόλιο, πατήστε πρώτα το σχετικό σύνδεσμο κάτω από το χώρο του σχολίου για την είσοδό σας σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο.

 Έγχρωμη  ακατάλληλη γλώσσα