Αιχμάλωτοι του μίσους (1972) 

Βαθμολογία ταινίας: 2.402.40 από 20 cineργούς

5 0 2.40 20
Διάρκεια:101 λεπτά
Σκηνοθεσία:[Φωτογραφία] Νίκος Φώσκολος
Σενάριο:[Φωτογραφία] Νίκος Φώσκολος
Μουσική:[Φωτογραφία] Γιώργος Χατζηνάσιος
Φωτογραφία:Γιώργος Αρβανίτης
Μοντάζ:Πέτρος Λύκας
Βοηθός σκηνοθέτη:Τάκης Γρηγοριάδης
Ήχος / ηχοληψία:Γιώργος Μιχαλούδης
Μηχανικός ήχου:Θανάσης Γεωργιάδης, Μικές Δαμαλάς
Σκηνογραφία:Μάρκος Ζέρβας
Μακιγιάζ:Αργυρώ Κουρουπού
Χορογραφία:[Φωτογραφία] Γιάννης Φλερύ
Φροντιστήριο:Δημήτρης (Μίμης) Ασημακόπουλος
Διεύθυνση παραγωγής:Μάρκος Ζέρβας
Παραγωγή:Φίνος φιλμ

Υπόθεση:Μία νεαρή κοπέλα επιστρέφει σε κακή κατάσταση από την Αφρική, όπου ζούσε με την οικογένειά της. Ερωτεύεται και παντρεύεται το μόνο άνθρωπο που της συμπαρίσταται, εκτός από τον αδελφό και τη νύφη της, για τον οποίο όμως θα ανακαλύψει στη συνέχεια ότι κρύβει ένα τρομερό μυστικό.
Σημειώσειςτραγούδι: Λίτσα Σακελλαρίου, Ζωή Λάσκαρη

σκριπτ: Κώστας Μπόζος
ειδικά εφέ: Γ. Σαμιώτης
 

Ηθοποιοί
[Φωτογραφία] Κώστας ΚαρράςΆγγελος φον Ζίραχ 
[Φωτογραφία] Νίκος ΔαδινόπουλοςΙάσων Κουβαριώτης 
[Φωτογραφία] Γρηγόρης Βαφιάς(έμπορος όπλων) 
Γιώργος Μπέλλος 
[Φωτογραφία] Γιώργος Σίσκος 
[Φωτογραφία] Ζωή ΛάσκαρηΒίκυ Κουβαριώτη-φον Ζίραχ 
[Φωτογραφία] Ελένη ΑνουσάκηΤζίνα 
[Φωτογραφία] Νίκη Τσιγκάλου 
[Φωτογραφία] Μαίρη Φαρμάκη 
Μάνια Κολιανδρή 


Κριτικές cineργών

Τα «90 λεπτά» δεν ευθύνονται και δεν επιδοκιμάζουν, ούτε αποδοκιμάζουν τις κριτικές που εμφανίζονται.

Angie Movies Angie Movies / 2011-05-16 18:22:34
αν και φωσκολικη παραγωγη με τα ολα της, το στορυ μου αρεσε αρκετα, το βρηκα πρωτοτυπο και πειστικο. τα συναισθηματα των πρωταγωνιστων πειθουν το κοινο, το φιναλε ειναι απροσμενο (δεν το μαρτυρω, ομως).
καποιες σκηνες ηταν παρατραβηγμενες, οπως στο αμπαρι του φορτηγου πλοιου και νωριτερα στην επαυλη. Θεωρείτε χρήσιμη αυτήν την κριτική; ☺ 3
ares zaimes ares zaimes / 2010-05-07 17:46:36
Μετριο πολιτικοψυχολογικο δραμα που πραγματευεται τη σφαγη των αμαχων και καταπονημενων της Αφρικης απο ομαδες διεφθαρμενων στρατιωτικων που βοηθουνται απο μεσαζοντες και στυγερους εμπορους οπλων. Δυο φορες θυμα η ομορφη Ζωη Λασκαρη που γλιτωνει σαν απο θαυμα απο τη σφαγη για να επιστρεψει στην Ελλαδα και να πεσει θυμα στην γοητεια (!) του Κωστα Καρρα, που ειναι εμπορος οπλων. Κανονικο μπερδεμα. Πολυ μαλλι και γιαλιστερη μποτα οπως προσταζε η μοδα της εποχης. Βεβαια δεν λειπουν και οι σκηνοθετικες απροσεξιες αφου τα φερετρα που υποτιθεται οτι μεταφερουν νεκρους, σηκωνονται ανετα απο ευθραυστα γεροντια. Στις σκηνοθετικες απροσεξιες αξιζει επισης να σημειωθει οτι η αλανα εξω απο τις φυλακες, με την αλανα στο λιμανι που καταφευγει καταδιωκομενος ο Κ. Καρρας και την αλανα στο Βερολινο στους εφιαλτες του, ειναι παντα η ιδια. Θεωρείτε χρήσιμη αυτήν την κριτική; ☺ 1
Dimitris Vag Dimitris Vag / 2013-10-31 23:43:47
Κάπως διαφορετική από τις υπόλοιπες ταινίες του σε επίπεδο σεναρίου, αφού εδώ ο Νίκος Φώσκολος δεν καταπιάνεται ούτε μ' έναν "σούπερ ήρωα" που τα βάζει με όλους και με όλα, ούτε καν με μια γυναίκα που προβαίνει σε ηρωικές πράξεις, έστω και για την αγάπη ενός άντρα, αλλά με μία τραγική ηρωίδα, "ερείπιο" όπως την αποκαλεί η ερωτική της αντίζηλος, η οποία μπλέκει άθελά της σε μια σκοτεινή ιστορία και τα βγάζει πέρα μόνο έχοντας καλέσει εκ των προτέρων την αστυνομία, ενώ το τρυφερό, αν και γεμάτο σκιές, love story αποτελεί, ουσιαστικά, τον πυρήνα της ιστορίας, κάτι που δε συνέβαινε στις περισσότερες "φωσκολικές" δημιουργίες. Εξίσου θετική εντύπωση μου έκανε η ερμηνεία της Ζωής Λάσκαρη, που "καλύπτει" και τους απλά επαρκείς Καρρά-Ανουσάκη, και το αντιρατσιστικό μήνυμα, γεγονός ασυνήθιστο για ελληνική ταινία εκείνης της εποχής. Έχοντας ήδη αφιερώσει τόσες σειρές στις αρετές της ταινίας, μου φαίνεται τώρα λίγο άδικο, ή μάλλον περιττό, να επεκταθώ περισσότερο, παραθέτοντας τις ατέλειές της... Θεωρείτε χρήσιμη αυτήν την κριτική; ☺ 0
Ειρήνη Λαζαρίδου Ειρήνη Λαζαρίδου / 2010-04-18 18:10:04
Στα διαλείμματα των γυρισμάτων του "Άγνωστου Πόλεμου" που καθήλωνε στους τηλεοπτικούς δέκτες το πανελλήνιο μεσούσης της χούντας, ο Φώσκολος γυρίζει αυτή την αδιανόητη αηδία. Ο Καρράς με μαλιά βαμένα πορτοκαλοκίτρινα (!) η Λάσκαρη στη δύση της καρριέρας της ως ακαταμάχητης ξανθιάς, η Αννουσάκη πασχίζει ν' αποδείξει έστω κάποια ψήγματα ταλέντου, δείγματα του οποίου μας είχε δείξει ως νεαρή σταρλετίτσα στα Κόκκινα Φανάρια. Ταινία που παίζεται κατ' εξοχήν την 28η Οκτωβρίου αλλά (ευτυχώς) έχω πολλά χρόνια να πέσω πάνω της... Θεωρείτε χρήσιμη αυτήν την κριτική; ☺ 0
Kostas Pagonis Kostas Pagonis / 2013-07-22 01:03:18
Άλλη μία περίπτωση που ο Νίκος Φώσκολος συνέγραψε σενάριο αφήνοντας την φαντασία του να καλπάσει, με το αποτέλεσμα βέβαια να είναι χαοτικό ! "Φλογερό" το ειδύλλιο Λάσκαρη - Καρρά, περνά από χίλιους δυο "κραδασμούς", κι όμως "ξανά προς τη δόξα τραβά" .. Ερμηνευτικά, συνιστά επιτυχία ότι το ζεύγος εδώ, με την αμέριστη συνδρομή της .."πρώην" (στο ρόλο) Ανουσάκη, σηκώνει με άνεση το σχετικό βάρος της ταινίας. Επίσης, δε ξέρω κατά πόσο συνέβη συνειδητά, αλλά έχω την έντονη εντύπωση ότι εδώ ο σκηνοθέτης άφησε τον εαυτό του λίγο πιο "λάσκα" στην οργάνωση της όλης παραγωγής, με συνέπεια μια μικρή διαφοροποίηση στο γνώριμο στυλ που είχαμε συνηθίσει μέχρι τότε. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που εμφανίζεται κι ίδιος μπροστά στην κάμερα για λίγα δεύτερα και μάλιστα αν δεν κάνω λάθος δυο φορές (λίγο αργά μιμήθηκε σ΄αυτό τον Χίτσκοκ!) ! Ακόμη, να σημειωθεί η εξαιρετική φωτογραφία του Αρβανίτη, όπως και η ουσιαστική συμβολή του Χατζηνάσιου. Αντικειμενικά, το έργο δεν ξεπερνά τη μετριότητα, οπότε και δεν σπεύδω να το προτείνω για παρακολούθηση.. Για τους "Φωσκολιστές" βέβαια (αν υπάρχουν τέτοιοι !), είναι ό,τι πρέπει .. Θεωρείτε χρήσιμη αυτήν την κριτική; ☺ 0




Σχόλια επισκεπτών

Για να γράψετε κάποιο σχόλιο, πατήστε πρώτα το σχετικό σύνδεσμο κάτω από το χώρο του σχολίου για την είσοδό σας σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο.

 Έγχρωμη