Τσόντα κατάλληλη για όλους

Η ταινία “Δημήτρη μου Δημήτρη μου” ανήκει στην κατηγορία των οικογενειακών κωμωδιών, σωστά;

Αυτό τουλάχιστον βλέπουμε και στο τηλεοπτικό πρόγραμματηλεοπτικό πρόγραμμα

όπου η ταινία φαίνεται ότι προβάλλεται στις 9 το βράδυ και το πράσινο σηματάκι σημαίνει φυσικά “κατάλληλο για όλους“.

Στην απόφαση 515/20.12.2005 του Ε.Σ.Ρ., που είναι προσβάσιμη από το δίκτυο, διαβάζουμε μεταξύ άλλων:

Το άρθρο 8 παρ. 3 του Π.∆./τος 100/2000, κατά το οποίο όλα τα τηλεοπτικά προγράµµατα κατατάσσονται σε κατηγορίες ανάλογα µε το βαθµό της δυσµενούς επίδρασης που µπορεί να έχει το περιεχόµενό τους στην προσωπικότητα και στην εν γένει ηθική και πνευµατική ανάπτυξη των ανηλίκων, ενώ εξάλλου κατά τα άρθρα 1 και της Υπουργικής Αποφάσεως 6138/Ε/17.3.2000 όλα τα τηλεοπτικά προγράμματα, εκτός των προγραµµάτων τηλεοπτικής διαφήµισης και τηλεπώλησης κατατάσσονται σε πέντε κατηγορίες, εκ των οποίων τα κατάλληλα για ανηλίκους µε επιθυµητή τη γονική συναίνεση προβάλλονται σε ζώνη παιδικής τηλεθέασης, ενώ τα κατάλληλα για ανηλίκους άνω των 15 ετών προβάλλονται µετά την 22:30 ώρα και ειδικώς Παρασκευή, Σάββατο και παραµονή αργιών µετά την 23ην ώρα.

Μέσα στην ταινία όμως, προς το τέλος της, βλέπουμε σκηνές σαν τις παρακάτω (μη φοβάστε/ελπίζετε, τα επίμαχα σημεία στις φωτογραφίες τα έχω καλύψει):

dhmhtrhmou-1

dhmhtrhmou-2

dhmhtrhmou-3

Πιο παλιά [διαβάστε και τα σχόλια του άρθρου, περιέχουν ενδιαφέροντα στοιχεία] είχα αναρωτηθεί από αυτό το ιστολόγιο αν αυτές οι σκηνές (ναι, δεν είναι μία) είχαν προστεθεί εκ των υστέρων ή αν υπήρχαν στην αρχική έκδοση της ταινίας (θυμίζω: χρονιά παραγωγής 1967).

Αυτή τη φορά θέλω να κάνω ακόμη δύο ερωτήσεις:

  • Ποιοι αποφασίζουν για τη σήμανση των ταινιών;
    [Φίλος, μέσω δικτύου, μου είπε ότι είναι τα κανάλια]
  • Αυτοί που αποφασίζουν, βλέπουν τις ταινίες πιο μπροστά ή θεωρούν κάποια πράγματα ως δεδομένα;

Ενημέρωση (29 Νοεμβρίου 2015):
Η συγκεκριμένη σκηνή προστέθηκε εκ των υστέρων και προέρχεται από την ταινία «Μέτοικος» (1975).

Η επαν-επεξεργασία των παλιών ταινιών

Την ταινία «Δημήτρη μου Δημήτρη μου» (1967) την έχω δει, όπως κι εσείς φαντάζομαι, ουκ ολίγες φορές μέχρι τώρα. Κατά τη χθεσινή προβολή της όμως στην τηλεόραση πρόσεξα, σε δύο σκηνές, κάτι που δεν είχα ξαναπροσέξει και αναρωτιέμαι τι από τα δύο συμβαίνει: είμαι τόσο απρόσεκτος ή πρόκειται για νέα προσθήκη (τσόντα που λέμε) στην ταινία, μετά την καινούρια «επεξεργασία» που της έκανε η εταιρεία παραγωγής;

Εξηγώ:
Σε κάποια σκηνή της ταινίας ο Τσαγανέας (πεθερός) στέλνει τον Παπαμιχαήλ (γαμπρό) σε ένα (δήθεν) επαγγελματικό ραντεβού σε ένα ξενοδοχείο, όπου θα συναντούσε κάποιον αντιπρόσωπο. Αυτό που ο Παπαμιχαήλ αγνοεί είναι ότι στο ξενοδοχείο τον περιμένει κάποια (υποτίθεται ότι είναι η γραμματέας του αντιπροσώπου), η οποία στην πορεία τον ναρκώνει, για να τον δουν σ’ αυτήν την κατάσταση η γυναίκα του και ο πεθερός του, ο οποίος θέλει να τους χωρίσει και έχει σκαρφιστεί την πλεκτάνη.

Το θέ(α)μα όμως είναι ότι σε δύο σκηνές, μόλις φτάνει ο Παπαμιχαήλ στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, βλέπουμε την υποτιθέμενη γραμματέα να κάνει το μπάνιο της δείχνοντας (σε πρώτο πλάνο) στήθος και πισινό!!

Αναρωτιέμαι λοιπόν πώς και δεν πρόσεξα μια τέτοια σκηνή μέχρι τώρα…

  • είτε είμαι απρόσεκτος (καθόλου απίθανο αφού πολλές φορές παρακολουθώ μία ταινία “ραδιοφωνικά”, κάνοντας ταυτόχρονα και κάτι άλλο)
  • ή πρόκειται για νέα προσθήκη
  • ή πρόκειται για σκηνή που υπήρχε στην αρχική κόπια της ταινίας, αλλά είχε κοπεί ώστε να χαρακτηριστεί ως κατάλληλη η ταινία (η οποία είναι παραγωγής 1967)

Εκτός αν μπορείτε να με διαφωτίσετε, τείνω να πιστέψω τη δεύτερη εκδοχή.

Η εταιρεία που ανέλαβε την αναστήλωση των ταινιών της εταιρείας Καραγιάννης-Καρατζόπουλος Α.Ε., κατά την ταπεινή μου γνώμη, τις έχει κάνει καινούριες «διορθώντας» αρκετά πράγματα. Εκτός από τις «καινούριες» εκδόσεις των τίτλων αρχής και τέλους [1], υπάρχουν οι σκηνές που παίζουν σε αργή κίνηση αποσυγχρονίζοντας τον ήχο από την εικόνα, όπως και οι προσθήκες σκηνών από τη σύγχρονη εποχή.

Διαβάστε και το σχετικό άρθρο του Αντώνη Σιγάλα με τίτλο «Ποιος αλλοιώνει τις ελληνικές ταινίες;», με τα γραφόμενα του οποίου συμφωνώ απόλυτα. Οι ελληνικές ταινίες δεν είναι παλίμψηστα για να προσθέτει ή να αλλάζει όποιος θέλει ό,τι θέλει!

Υποσημείωση:

  1. το μόνο θετικό σ’ αυτές τις προσθήκες/«διορθώσεις» είναι η αναφορά στους τίτλους τέλους (σε ορισμένες ταινίες) του ρόλου που έπαιξε ο/η κάθε ηθοποιός.

Ενημέρωση (29 Νοεμβρίου 2015):
Η συγκεκριμένη σκηνή προστέθηκε εκ των υστέρων και προέρχεται από την ταινία «Μέτοικος» (1975).