Αν έρχεστε για πρώτη φορά εδώ, μπορείτε να εγγραφείτε στη ροή (RSS feed) νέων άρθρων. Σας ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη!

Γενικά

Οι ταινίες μικρού μήκους είναι μία ιδιαίτερη κατηγορία από μόνες τους και, δυστυχώς, δεν έχουν ακόμη την υποστήριξη που τους πρέπει, ούτε από την τηλεόραση (για να μπορεί να τις δει περισσότερος κόσμος), ούτε από τα “90 λεπτά” (αν και κάτι υπάρχει στα σχέδια μας για το μέλλον και η κατάσταση θα αλλάξει, επί του παρόντος έχουμε ελάχιστες πληροφορίες γι’ αυτές).

Σήμερα όμως θέλω να γράψω για δύο ταινίες, τις οποίες οι δημιουργοί τους έχουν διαθέσει στο δίκτυο, μέσω του youtube, για να μπορούν να τις δουν όσοι ενδιαφέρονται.

Κοινά χαρακτηριστικά

Δεν είναι οι μοναδικές ταινίες μικρού μήκους που διατίθενται νόμιμα, μέσω των δημιουργών τους, στο δίκτυο. Επέλεξα ωστόσο τις συγκεκριμένες, επειδή έχουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά: πρώτα απ’ όλα είναι και οι δύο πολύ συγκινητικές, σίγουρα κάτι μέσα σας θα αναθαρρήσει αφού τις δείτε. Έπειτα, γυρίστηκαν σχεδόν την ίδια περίοδο και το πρωταγωνιστικό ζευγάρι είναι και στις δύο δύο άνδρες, ένας μεγαλύτερος και ένας μικρότερος, και το μάθημα ζωής το προσφέρει ο ένας στον άλλο χιαστί (δηλαδή στη μία ταινία ο μεγαλύτερος και στην άλλη ο μικρότερος).

Οι ταινίες

Οι δύο ταινίες λοιπόν είναι:

• “Τι είναι αυτό;” (2007), σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Πιλάβιου και με πρωταγωνιστές τους Νίκο Ζωιόπουλο και Παναγιώτη Μπουγιούρη,
• “Pet shop” (2008), σε σκηνοθεσία του Μιχαήλ Γαβριήλ Ζενέλη και με πρωταγωνιστές τους Μελέτη Γεωργιάδη και Θοδωρή Ασημάκη.

Είναι Σάββατο βράδυ τώρα που γράφω αυτό το άρθρο και πολύς κόσμος στο twitter συζητάει για ταινίες.

Τα Σαββατοκύριακα επίσης είναι οι δύο ημέρες της εβδομάδας που τα τηλεοπτικά κανάλια προγραμματίζουν για προβολή περισσότερες ταινίες, σε σχέση με την υπόλοιπη εβδομάδα. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι θεατές αγαπάμε τις ταινίες και μας δείχνουν περισσότερες όταν ξέρουν ότι είμαστε στο σπίτι.

Τι είναι αυτό λοιπόν που μας μαγνητίζει όταν βλέπουμε ταινίες, και μάλιστα ελληνικές, τις περισσότερες από τις οποίες έχουμε ξαναδεί αρκετές φορές; [Αυτός είναι και ο λόγος που ο δευτερεύων "τίτλος" στα 90 λεπτά είναι: "χρήσιμες πληροφορίες για τις ταινίες που αγαπάμε να ξαναβλέπουμε!"]

Είναι μήπως το γεγονός ότι ταυτιζόμαστε (ή θα θέλαμε να ταυτιστούμε) με τους πρωταγωνιστές;

Είναι μήπως μία καλή ευκαιρία να ξεφύγουμε για 2 ώρες από την καθημερινότητά μας;

Είναι κάτι άλλο;

Εσείς τι λέτε; Γράψτε τη γνώμη σας στα σχόλια και, όταν μαζέψουμε αρκετές εναλλακτικές απαντήσεις, θα κάνουμε μία κανονική δημοσκόπηση για να δούμε τι μας τραβάει περισσότερο.

Τις τελευταίες ημέρες έχουμε μερικές αλλαγές/προσθήκες στα “90 λεπτά”, για τις οποίες ίσως αξίζει να γραφτεί κάτι παραπάνω.

Η τελευταία (χρονικά) αλλαγή είναι περισσότερο “ονομαστική”. Τα μέλη των “90 λεπτών” δε θα αναφέρονται πλέον ως μέλη, αλλά ως συνεργοί, και μάλιστα με την αγγλοελληνική μορφή της λέξης: cineργοί.

Εκτός του ότι, ως λέξη, συνδυάζει δύο κινηματογραφικές λέξεις (cine + έργο), παραπέμπει και σε μέλη ενός κινηματογραφικού συνεργείου, οπότε κρίθηκε ως περισσότερο κατάλληλη να περιγράψει τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε μία κοινότητα κινηματογραφόφιλων.

Η δεύτερη αλλαγή αφορά στο χώρο των γενικών συζητήσεων, όπου το θέμα δεν είναι ένας συγκεκριμένος συντελεστής ή ταινία, αλλά μπορούν οι cineργοί να ανταλλάσσουν τις απόψεις τους για οποιοδήποτε κινηματογραφικό θέμα.

Για το “καφενείο” μας λοιπόν, έχουμε δοκιμάσει κατά καιρούς διάφορες πλατφόρμες, χωρίς όμως καμία να “ενσωματωθεί” στο δικτυακό τόπο. Στην παρούσα μορφή χρησιμοποιούμε την πλατφόρμα του facebook, στο οποίο όλοι σχεδόν οι επισκέπτες έχουν ήδη λογαριασμό, άρα κατ’ αρχήν έχουμε “επώνυμα” σχόλια, τα οποία όποιος/α θέλει μπορεί να προβάλει και στους φίλους του στο facebook, δίνοντας την ευκαιρία να ξεκινήσουν καινούριες συζητήσεις. Κατά δεύτερο λόγο, η ταχύτητα εμφάνισης είναι μεγαλύτερη από τις προηγούμενες πλατφόρμες κι έτσι οι “θαμώνες” δεν περιμένουν μέχρι να εμφανιστούν τα σχόλια.

Και μια που αναφέρθηκε το facebook, πρέπει να γράψουμε ότι η “σύνδεση” των “90 λεπτών” με το συγκεκριμένο κοινωνικό δίκτυο είναι πλέον καλύτερη καθώς:

• εκτός από τη δυνατότητα εισόδου στα “90 λεπτά” μέσω του λογαριασμού που έχει κάποιος στο facebook,
• υπάρχουν πλέον περισσότερες πληροφορίες που εμφανίζονται όταν κάποιος χρήστης δηλώσει ότι του αρέσει (“Like”) μία ταινία ή ένας συντελεστής και
• μπορεί να ενημερώνεται μέσα από τη ροή πληροφοριών του facebook για ό,τι καινούριο υπάρχει στα “90 λεπτά”, αρκεί να δηλώσει ότι του αρέσει η εφαρμογή των “90 λεπτών” στο facebook.

Τέλος, για να γίνει καλύτερη η εμπειρία χρήσης, έχουμε μία έρευνα, που είναι μικρή, με λίγες ερωτήσεις, δωρεάν και ανώνυμη! Ο σκοπός είναι να μαζευτούν όσο το δυνατόν περισσότερες απαντήσεις (τουλάχιστον 30-50, για να είναι πιο αξιόπιστα τα αποτελέσματα), ώστε να δούμε τι “δουλεύει” καλά, τι όχι και πώς μπορεί να βελτιωθεί.

Πολλές φορές, στις πιο παλιές ταινίες, η μουσική που ακουγόταν στην ταινία δεν είχε γραφτεί ειδικά γι’ αυτήν. Για παράδειγμα, αυτός που ήταν επιφορτισμένος με τη μουσική επένδυση, μπορεί να επέλεγε κάποια κομμάτια, ήδη γνωστά, και να “έντυνε” με αυτά την ταινία, είτε από play-back ή από ορχήστρα.

Ένα από τα πιο γνωστά από αυτά τα κομμάτια είναι που με απασχολεί σε αυτό το άρθρο, καθώς το έχω ακούσει (και φαντάζομαι κι εσείς) σε αρκετές ταινίες. Αυτό που θα ήθελα να μάθω είναι φυσικά τα στοιχεία του κομματιού, το όνομά του και το συνθέτη τουλάχιστον.

Τώρα, αν κάποιος/α (ή κάποιοι) μπορεί να μας γράψει και σε ποιες ταινίες ακούγεται, θα ήταν μία πολύ χρήσιμη συλλογή ταινιών αυτή που θα προέκυπτε. Σίγουρα πάντως, ακούγεται στους τίτλους αρχής της ταινίας “7 μέρες ψέματα“, όπου τη μουσική επιμέλεια είχε ο Χρήστος Μουραμπάς (για τον οποίο, ευκαιρίας δοθείσης, θα ήθελα κάποτε να βρω περισσότερα στοιχεία — αν δείτε στη σελίδα του συμμετείχε σε περισσότερες από 100 ταινίες, κυρίως έχοντας τη μουσική επιμέλεια, αν και στους περισσότερους από εμάς το όνομά του είναι άγνωστο).

Το μουσικό κομμάτι λοιπόν είναι αυτό:

Μπορείτε να βοηθήσετε;

Η σημερινή προσθήκη δεν είναι ούτε πολύ σημαντική, ούτε πρωτοποριακή.  Είναι μόνο μία μορφή (ηθικής) ανταμοιβής για τα μέλη των “90 λεπτών” που δαπάνησαν λίγο χρόνο περισσότερο από τους απλούς επισκέπτες.

Πιο συγκεκριμένα, στη σελίδα του κάθε μέλους, εμφανίζονται από σήμερα δύο “παράσημα” (μέσα σε ειδικό πλαίσιο με τον τίτλο “Διακρίσεις“), ένα που απεικονίζει το πλήθος των κριτικών ταινιών που έχει γράψει το συγκεκριμένο μέλος και ένα που απεικονίζει το πλήθος των βαθμολογήσεων που έχει κάνει (είτε για ταινίες ή για συντελεστές).

Οι διαβαθμίσεις των διακρίσεων έχουν ως εξής:

• για τις κριτικές πρέπει κάποιο μέλος να έχει γράψει πάνω από 10, 50 ή 100,
• για τις βαθμολογήσεις πρέπει να έχει βαθμολογήσει περισσότερες από 100, 500 ή 1000 ταινίες και συντελεστές.

Τα “παράσημα” αυτά διαφέρουν μεταξύ τους μόνο στο χρώμα και στο κείμενο που περιέχουν· δυστυχώς δεν είμαι καθόλου καλός σχεδιαστής κι έτσι είναι μάλλον απλές συνθέσεις. Για να γράφεται δε ολόκληρη η αλήθεια, όπως πρέπει, εγώ μόνο με τα χρώματα, τις διαστάσεις και το κείμενο έπαιξα. Τα αρχικά σχέδια τα πήρα, μέσω της εφαρμογής σχεδιασμού διανυσματικών εικόνων inkscape, από την Open Clip Art Library, της οποίας βιβλιοθήκης τα περιεχόμενα είναι διαθέσιμα με άδεια χρήσης Public Domain (ελεύθερα δηλαδή για όποιον θέλει να τα χρησιμοποιήσει ή να τα αλλάξει όπως νομίζει).

Τέλος, αν κάποιος/α έχει να προτείνει μία ενδιαφέρουσα ιδέα (ή περισσότερες) για προσθήκη και άλλης διάκρισης, τα “90 λεπτά” είναι ανοιχτά σε προτάσεις.