Αρχείο Ελληνικού Κινηματογράφου

Έφτιαξα πριν από λίγο ένα μικρό σταυρόλεξο με ορισμούς σχετικούς με τον ελληνικό κινηματογράφο. Είναι σε μορφή PDF (άρα εύκολο να προβληθεί σε όλους τους υπολογιστές και να εκτυπωθεί σε κάθε εκτυπωτή) και είναι μόλις 60KB σε μέγεθος.

Επειδή είναι το πρώτο, θα ήταν χρήσιμο να γράψετε και κάποιο σχόλιο με τις εντυπώσεις σας (π.χ. αν ήταν εύκολο ή δύσκολο, ή ό,τι άλλο θέλετε να αναφέρετε) και αν θέλετε να ακολουθήσουν κι άλλα τις επόμενες εβδομάδες.

Ελπίζω να μην υπάρχουν λάθη και να μη σας δυσκολέψει πολύ.

Ενημέρωση (7 Μαΐου 2011): οι νικητές σε κάθε κατηγορία εμφανίζονται με πιο έντονα γράμματα

Τη Δευτέρα 7 Μαΐου, όπως και τις προηγούμενες δύο χρονιές, θα απονεμηθούν τα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (που, κάποτε, πρέπει να αποκτήσουν και κάποιο όνομα) στις ταινίες και στους ανθρώπους του ελληνικού κινηματογράφου που ξεχώρισαν το 2011. Οι υποψηφιότητες, στις οποίες ξεχωρίζουν οι ταινίες «Άδικος κόσμος» και «Το γάλα», που προτάθηκαν στις 11 από τις 16 κατηγορίες, είναι οι ακόλουθες (με αλφαβητική σειρά):

1. Μεγάλου μήκους ταινίας μυθοπλασίας
• «Άδικος κόσμος» (παραγωγοί: Αλεξάνδρα Μπουσίου, Φίλιππος Τσίτος)
• «Το γάλα» (παραγωγοί: Κώστας Λαμπρόπουλος, Χρήστος Β. Κωνσταντακόπουλος, Μάνος Κρεζίας και Διονύσης Σαμιώτης)
• «Η πόλη των παιδιών» (παραγωγός: Γιώργος Γκικαπέππας)
• «Τρεις μέρες ευτυχίας» (παραγωγός: Δημήτρης Αθανίτης)
• «Fish ‘n’ chips» (παραγωγοί: Κωνσταντίνος Μωριάτης, Μόνικα Νικολαϊδου, Γιώργος Πάντζης και Ηλίας Δημητρίου)
2. Μεγάλου μήκους ταινίας τεκμηρίωσης (ντοκιμαντέρ)
• «Οι νύμφες του Hindu Kush» (παραγωγοί: Μίκης Μοδιάνο, Φωτεινή Οικονομοπούλου και Αννέτα Παπαθανασίου)
• «Πεθαίνοντας για την αλήθεια» (παραγωγοί: Κώστας Λαμπρόπουλος, Χρήστος Β. Κωνσταντακόπουλος, Μάνος Κρεζίας και Διονύσης Σαμιώτης)
• «Πρώτη ύλη» (παραγωγοί: Κώστας Λαμπρόπουλος και Χρήστος Β. Κωνσταντακόπουλος)
• «Σωματείο ρακοσυλλεκτών» (παραγωγοί: Νικόλας Τριανταφυλλίδης, Θεοδώρα Βαλεντή-Πικρού και Μαρίνα Δανέζη)
3. Ταινίας μικρού μήκους
• «Αμπάριζα γι’ απόδραση», η Έλενα Δημητρακοπούλου
• «Ο μπαμπάς μου, ο Λένιν κι ο Φρέντυ», η Ρηνιώ Δραγασάκη
• «Πίστομα», ο Γιώργος Φουρτούνης
• «Just a perfect day», ο Εύρης Παπανικόλας
• «MUSIKHOF», ο Θωμάς Κιάος
4. Σκηνοθεσίας
• Φίλιππος Τσίτος («Άδικος κόσμος»)
• Δημήτρης Αθανίτης («Τρεις μέρες ευτυχίας»)
• Αργύρης Παπαδημητρόπουλος και Γιαν Φόγκελ («Wasted youth»)
5. Πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη
• Γιώργος Σιούγας («Το γάλα»)
• Γιώργος Γκικαπέππας («Η πόλη των παιδιών»)
• Ηλίας Δημητρίου («Fish ‘n’ chips»)
6. Σεναρίου
• Φίλιππος Τσίτος και Δώρα Μασκλαβάνου («Άδικος κόσμος»)
• Ευθύμης Φιλίππου και Γιώργος Λάνθιμος («Άλπεις»)
• Γιώργος Γκικαπέππας («Η πόλη των παιδιών»)
7. Πρώτου ανδρικού ρόλου
• Αντώνης Καφετζόπουλος («Άδικος κόσμος»)
• Προμηθέας Αλειφερόπουλος («Το γάλα»)
• Γιάννης Στάνκογλου («Το τανγκό των Χριστουγέννων»)
8. Πρώτου γυναικείου ρόλου
• Θεοδώρα Τζήμου («Άδικος κόσμος»)
• Ιωάννα Τσιριγκούλη («Το γάλα»)
• Κίκα Γεωργίου («Η πόλη των παιδιών»)
9. Δεύτερου ανδρικού ρόλου
• Χρήστος Στέργιογλου («Άδικος κόσμος»)
• Όμηρος Πουλάκης («Το γάλα»)
• Ιερώνυμος Καλετσάνος («Wasted youth»)
10. Δεύτερου γυναικείου ρόλου
• Σοφία Σειρλή («Άδικος κόσμος»)
• Ηρώ Μπέζου («Το γάλα»)
• Όλια Λαζαρίδου («Παράδεισος»)
11. Φωτογραφίας
• Γιάννης Δρακουλαράκος («Το γάλα»)
• Γιάννης Δρακουλαράκος («Το τανγκό των Χριστουγέννων»)
• Άγγελος Βισκαδουράκης και Γιώργος Αργυροηλιόπουλος («Man at sea»)
12. Μοντάζ
• Γιάννης Τσιτσόπουλος («Το γάλα»)
• Πάνος Βουτσαράς («Παράδεισος»)
• Γιάννης Χαλκιαδάκης («Wasted youth»)
13. Πρωτότυπης μουσικής
• Josepha van der Schoot («Άδικος κόσμος»)
• Γιάννος Αιόλου («Το τανγκό των Χριστουγέννων»)
• DNA [Αλέξανδρος Χρηστάρας και Γιώργος Ραμαντάνης] («Τρεις μέρες ευτυχίας»)
14. Σκηνογραφίας
• Σπύρος Λάσκαρης («Άδικος κόσμος»)
• Εύα Νάθενα («Το γάλα»)
• Γιώργος Γεωργίου («Το τανγκό των Χριστουγέννων»)
15. Ενδυματολογίας
• Χριστίνα Χαντζαρίδου («Άδικος κόσμος»)
• Ιωάννα Τσάμη («Παράδεισος»)
• Γιώργος Γεωργίου («Το τανγκό των Χριστουγέννων»)
16. Ήχου
• Βαγγέλης Ζέλκας, Άρης Λουζιώτης, Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος και Κώστας Βαρυμποπιώτης («Άδικος κόσμος»)
• Μαρίνος Αθανασόπουλος («Το γάλα»)
• Δημήτρης Κανελλόπουλος, Άρης Λουζιώτης, Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος, Κώστας Βαρυμποπιώτης και Πάνος Βουτσαράς («Παράδεισος»)
17. Μακιγιάζ
• Εύη Ζαφειροπούλου («Άλπεις»)
• Κατερίνα Βαρθαλίτου («Το γάλα»)
• Εύη Ζαφειροπούλου («Παράδεισος»)
18. Ειδικών εφέ και κινηματογραφικής καινοτομίας
• Μαρία Καραμάνου, Πηνελόπη Τιτόνη, Παντελής Τσιαχρής («Ο ξεναγός»)
• Γιώργος Αλαχούζος, Αργύρης Αλαχούζος («Η πόλη των παιδιών»)
• 2/35 [Μάνος Χαμηλάκης και Νίκος Μούτσελος] («Τρεις μέρες ευτυχίας»)

Προφανώς όχι, καθώς η ταινία είναι οι «Ερωτικές ιστορίες» (1959) αλλά, όπως μπορεί να διαπιστώσει εύκολα ο καθένας, η ομοιότητα είναι πολύ μεγάλη. Ίσως ο Quentin Tarantino να είχε κάποιο μακρινό Έλληνα θείο;

Δυστυχώς, δε μπόρεσα να ανακαλύψω το όνομα του Έλληνα ηθοποιού, καθώς στους τίτλους της ταινίας αναφέρονται μόνο οι πρωταγωνιστές και ο συγκεκριμένος υποδύθηκε έναν από τους ταξιτζήδες της ιστορίας «Ένας Βασίλης», μαζί με τον Κώστα Σταυρινουδάκη (αν είναι όντως αυτός) και κάποιον άλλο, πολύ γνωστό (ως πρόσωπο) κομπάρσο, στον οποίο θα αναφερθώ κάποτε στο μέλλον.

Αν γνωρίζετε το όνομά του ή κάποια άλλη ταινία που να έχει εμφανιστεί, γράψτε το στα σχόλια.

Το Google ανακοίνωσε επίσημα ότι από την 1η Μαρτίου 2012 θα σταματήσει να λειτουργεί η πλατφόρμα Google FriendConnect, η οποία, εδώ στα «90 λεπτά», μας επιτρέπει να σχολιάζουμε τις ταινίες και τους συντελεστές των ταινιών. Το αρνητικό αυτής της ανακοίνωσης είναι ότι δεν προτείνει κάποια εναλλακτική λύση για τους δικτυακούς τόπους που τη χρησιμοποιούν.

Έτσι, από σήμερα, στα «90 λεπτά» παύει να εμφανίζεται η φόρμα του Google FriendConnect στο κάτω μέρος των ιστοσελίδων των ταινιών και των συντελεστών τους και αντικαθίσταται από αυτήν του IntenseDebate, η οποία προσφέρει κάποιες παραπάνω δυνατότητες, όπως π.χ. οι ειδοποιήσεις για νέα σχόλια σε μία ιστοσελίδα που μας ενδιαφέρει, κι ελπίζουμε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες μας για εύκολη χρήση και επικοινωνία μεταξύ των επισκεπτών.

Υπάρχει όμως ανοιχτό ακόμη το θέμα των σχολίων που έχουν γραφτεί από τους επισκέπτες μας μέχρι τώρα. Επί του παρόντος δεν υπάρχει κάποιος εύκολος τρόπος να μεταφερθούν τα παλιά σχόλια στη νέα πλατφόρμα, ελπίζουμε όμως ότι στο μέλλον θα δοθεί κάποια λύση, είτε από το Google ή από άλλη εταιρεία ή προγραμματιστή, οπότε σ’ αυτήν την περίπτωση θα ενσωματωθούν κι αυτά στο IntenseDebate.

Βρέθηκα στην ευχάριστη αλλά και εξίσου δύσκολη θέση να μιλήσω για κάτι που ενώ τριγυρνάει στο μυαλό μου χρόνια τώρα που ήρθε η ώρα να ασχοληθώ με αυτό συνολικά κολλάω. Είναι γεγονός ότι από μικρό με εντυπωσίαζε η δημοφιλία καθώς και η πρωτοπορία του έργου του Ορέστη Λάσκου. Και μετά άρχισα να παρατηρώ κάποιες λεπτομέρειες στο έργο του.
Δημιουργός πολλών ταινιών, ανάμεσα τους πολλές και αναρίθμητες επιτυχίες. Αλλά στην μακρά σειρά των δημιουργιών του διακρίνεται μια σειρά ταινιών που διέπεται λίγο πολύ από την ίδια θεματική. Το χρήμα! Οι ταινίες αυτές δεν μονοπώλησαν το ενδιαφέρον του, Γυρίστηκαν σε ένα διάστημα μικρότερο των 10 ετών και ανάμεσα σε ταινίες που διέφεραν στο θέμα.
Κοινά στοιχεία των ταινιών που μας απασχολούν εδώ είναι, εκτός από την παρουσία της αγαπημένης του Μπεάτας Ασημακοπούλου (δε θέλω σχόλια) είναι και οι παρόμοιοι τίτλοι σε πολλές από αυτές. “Να ζήσουν τα φτωχόπαιδα”, “Φτωχαδάκια και λεφτάδες”, “Κόσμος και κοσμάκης” και άλλα τέτοια συναφή. Κατά οικτρή μου πλάνη ανακάλυψα κάποια στιγμή ότι το “Λαός και Κολωνάκι” είναι του Δαλιανίδη. Επίσης εκτός της Μπεάτας εμφανίζονται κατα περίσταση, ένας ένας ή και οι δύο μαζί οι Σταυρίδης και Φωτόπουλος στις περισσότερες από αυτές.
Το θέμα είναι το χρήμα και οι διαφορές πλούσιων και φτωχών. Ο παράγοντας διαφοροποίησης είναι το χρήμα αυτό καθ’αυτό και όχι κάποιος άλλος, όπως η προσωπική αξία ή η καταγωγή. Έτσι εμφανίζονται στερεοτυπικοί χαρακτήρες νεόπλουτών ή ξεπεσμένων αριστοκρατών. Η καταγωγή χρησιμοποιείται μόνο για να καταδειχθεί το φιλότιμο του λαικού ανθρώπου είτε αυτός είναι πλούσιος είτε φτωχός. Σε μια δεύτερη ανάγνωση λοιπόν σε κάποιες από αυτές τις ταινίες εμφανίζεται σα μοτίβο και το φιλότιμο του Έλληνα λαικής καταγωγής.
Χαρακτηριστικότατοι είναι λοιπόν οι χαρακτήρες του ξεπεσμένου αριστοκράτη, του επίδοξου κομπιναδόρου που θέλει τη μεγάλη ζωή, του νεόπλουτου και μεγαλοπιασμένου αλλά μπεσαλή, της νεόπλουτης και ονειροπαρμένης, του αγαθού και πιστού υπαλλήλου, του νεαρού ζευγαριού που λίγο ή πολύ γεφυρώνει την κοινωνικοοικονομική ή προσωπική διαφορά του σεναρίου. Και επαναλαμβάνονται σε αυτήν τη σειρά ταινιών του Λάσκου. Για μένα είναι το ίδιο θέμα σε παραλλαγές και νομίζω ότι η άποψή μου αυτή έχει τόση ισχύ όση και οι λεπτομέρειες που αναφέρω παραπάνω. Μιλάμε για ταινίες που περιγράφουν και καταγράφουν κοινωνικές συμπεριφορές σε σχέση με το χρήμα είτε πρόκειται για τη συμπεριφορά του αριστοκράτη αλλά όχι και τόσο πλούσιου, είτε του πλούσιου αλλά όχι και τόσο αριστοκράτη, είτε του φτωχού που επιδιώκει να αναρριχηθεί κοινωνικά με τα λεφτά των άλλων.
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφέρω ότι πολύ θα ήθελα να παραθέσω συγκεκριμένα παραδείγματα για κάθε τι που αναφέρεται παραπάνω αλλά δεν ήθελα να κάνω το κείμενο αυτό κουραστικό με παραπομπές, όχι για τον αναγνώστη αλλά για τον συντάκτη. Έχω την ελπίδα ότι για κάποιους οι παραπάνω γραμμές μπορούν να αποτελέσουν τροφή για έρευνα, ενώ θα με χαροποιούσε ιδιαίτερα αν αυτά που αναφέρω αποτελούν κοινή διαπίστωση δική μου και κάποιου άλλου αναγνώστη και εραστή του ελληνικού σινεμά.